bejaardenhuis

Het bejaardenhuis September 2011

27 september 2011

Hoe langer hoe meer tijd zit er tussen, tja, totdat de tijd geheel weg is , dus dit is toch nog steeds wel hoopgevend.
Ik ben niet echt ziek geweest , maar het zal wel aan deze hopeloze zomer hebben gelegen, dat ik me toch ziekies voelde , want niemand voelde zich geloof ik echt gezond.
Naar de volkstuin gaan, was ook niet echt van Jan pak de leuning, want de zon liet zich ternauwernood zien.
Evengoed ben ik er wel vrij regelmatig heen geweest, want mijn dahlia´s blijven een grote hoeveelheid bloemen produceren, dus ik blijf er enorm trots op en blij mee.
Zoals bekend , doe ik er zelf niets aan , maar dat drukt ´em de pret niet natuurlijk, want zo egoìstisch word je wel als je 83 bent.
Het nare is, dat door de groeiende benauwdheid het iet of wat precair wordt om alleen nog overal op af te struinen natuurlijk, maar ja.
Proberen alles vol te houden , is het enige wat er op zit. Ik sta toch al erg verwonderd over het getal 83 .
Waar ik nu meer moeite mee heb dan in de andere jaren achter mij , dat is , dat de kinderen wat meer verwijderd zijn dan vroeger.
Eentje is nu weer 4 weken naar Spanje en mijn oudste zoon gaat er nu ook een week naar toe en dan heb je het gevoel, ook al , doordat de anderen in een ander dorp wonen , dat ze niet zo vlug bereikbaar zijn voor je , eventueel.
Maar ja, het gaat aldoor nog wel steeds en om in de running te blijven, doe ik datgene, wat ik m´n hele leven eigenlijk heb gedaan en wat ik ook wel al eens vermeld zal hebben , n.l. steeds weeraan het interieur veranderen.
Dat blijf ik geweldig vinden .Aan de ene kant doe ik ook wel steeds dingen weg , maar ik vermoed , dat ik dat ook wel doe om speling te hebben om wat anders er weer voor terug te zetten , jaja dat zal best wel.
Tja,als je geen zomer krijgt en als je anderszins ook niet veel anders meer kan , dan moet je een uitweg zoeken, nietwaar?
En daar richt ik me dan gretig op. Ten eerste heb ik natuurlijk mijn geweldig lieve bijna 14/ jarige chihuahua , die nu wel al een pietsie dement gaat worden , maar ja, daar is overheen te komen.
Ten tweede heb ik natuurlijk mijn computer , die helemaal mijn allessie is . Zeer veel uren breng ik aan hem door .
Zoals gezegd heb ik er nog nooit een spelletje op gedaan , maar voor mailen of dingen opzoeken of alle kranten bekijken of muziek opslaan , nou eh, hij is meesterlijk , dus nee, ik heb geen klagen.
Even tussendoor±±ik heb een razende angst voor spinnen, maar hier op mijn balkon zit een vrij grote spin met een kruis op zijn rug, dus tja een kruisspin .
Hij zit in een heel groot wonderlijk mooi web en ik besloot hem / het is nu al een week/ maar te laten zitten.
Het leuke is, dat zich een leventje voltrekt aan mijn gezichtsveld , heel lollig , of nou ja , een beetje luguber is wel zijn moord/gedrag ten opzichte van behoorlijk grote vliegen e.d., die voortvarend worden ingesponnen om daarna als een soort kerstmaal daarna verorberd te worden.
Iets anders intrigeert me wel heel erg. Zo´n beetje om het uur / en of het dezelfde is, dat weet ik niet natuurlijk/ wordt hij aangevallen door een wesp.
Hij gaat dan rechtop in zijn web staan met 2 soort grijparmen uitgestrekt . Al 2 maal zijn ze beiden op de grond gevallen.ENNE//IK VERZIN ECHT NIETS HOOR !! De wesp blijft steeds maar aanvallen. Ik snap er echt niets van!!
Dit gedrag duurt al een week en ondanks mijn diepe angst heb ik zelfs al de agressieve wesp bij hem weg gejaagd om daarna halsoverkop naar binnen te vluchten, want die wespen vallen zomaar iemand aan, die hen hindert.
Enfin , het leven is niet saai op deze manier en animal°planet kan niet tegen mijn realiteit op het balkon op, vind ik .