Het bejaardenhuis September 2003


Tja , je blijft maar bezig met je verhuizing naar dat bejaardenhuis, want nog steeds liggen er zakken (de talloze dozen zijn allang klaar dat wel) met divers materiaal van de computer , ontzettend veel post, die gesorteerd moet worden . De niet-gewone boeken , dus spaans of leerstof of de pas aangeschafte .
Waarom eigenlijk ? Betalingen zijn bijgehouden , reacties op onrechtvaardige dingen zijn gedaan , waarbij nog komt, dat je tegenwoordig natuurlijk alles per mail af doet .Echter het instinct van vroeger op kantoor blijft je al die tientallen jaren bij.
Je blijft die drang behouden alles te rubriceren , alles in mappen te doen , ik word er zelf beroerd van. Je kunt wel alles in een paar seconden vinden, dat wel .. Dan de talloze knipsels over jaren, waarin je de oorlogen volgt die als gevolg hebben een warrelige wereld met ontheemde mensen.
Knipsels, what's the use, maar ik kan het niet laten. Rubrieken gemaakt , zoals over--- Irak--Islam--marokkanen --Amerika en bovenal Bush--de stiekeme ongelukken in landen, die niet mee willen werken, alles ge-arrangeerd--de integratie in zijn geheel met een waanzinnig dom ongelukkig beleid, door knulletjes, die belangrijk willen lijken, je krijgt er een punthoofd van .
Als je je werkelijk verdiept in alles, wat fout gaat in de wereld , zoals het meest bovenliggende , de infiltratie in landen, welke genomineerd zijn om vernietigd te worden , dan heb je in wezen geen leven meer .
Dat was dan dus de reden , dat ik een doos heb geopend met waarden groter (in mijn ogen althans ) dan diamanten en parels. Van beide dingen houd ik dus toch al niet , enkel eigenlijk van jade en iet of wat van zilver en vroeger wel van goud .
Wat die doos dan behelste ? Wel, dat zijn cassettes van tientallen jaren her , opgenomen van de platen , die uit mijn jukebox , een Seeburg kwamen. Ja, die jukebox, stukgegaan, nadat mijn kleindochters altijd alle knoppen tegelijk bleven indrukken .Evengoed kreeg ik er nog f.750.-- voor, waarmee ik tevreden was en de handelaar nog meer natuurlijk . Hij werd gemonteerd in stukken en brokken (was die onderdelen natuurlijk dubbel en dwars waard om de oude Seeburgen te repareren ) anders kon hij niet naar beneden. Hij was gekomen met een soort kleine hijskraan .
En dan aldus------------Je hebt dan net geinhaleerd , alles wijd opengegooid , luchtververser aan , je ingesmeerd met tijgerbalsem en dan luisteren met een ontzettende weemoed naar je jeugd . Nee, eigenlijk niet naar je jeugd, dat was armoede en daarna de oorlog .Bovenal de strengheid, het niets mogen .
Alhoewel, ik schaam me niet het te erkennen, ikzelf heb het ook zo gedaan, maar ,maar---------ik heb een vrijbrief. Ik voedde die 5 kinderen van me geheel alleen op, vele jaren er zelf de kost voor verdiend, omdat ik geen allimentatie verlangde en geen "steun", zoals dat toen heette, wilde hebben Later moest dat wel , mede ook door ziekte en door --raad van beroep--geconstateerde gedeeltelijke invaliditeit in de vorm van zijtak van rheuma. Gevolg van strengheid is wel, dat alle 5 de koters zijn opgegroeid tot fijne mensen, die nimmer een politiebureau van binnen hebben gezien .
Laten we zeggen , wordt vervolgd.


Ja, ja, zo vers uit een gemoedstoestand moet je niet schrijven , maar hoe raak je dan je gram kwijt hè ? Dit stuk er dan even tussendoor. Reeds 5 maal heb ik een ander briefje op de deur gedaan met de vraag om niet zomaar binnen te komen. Ik woon hier immers volkomen zelfstandig , nietwaar ? Nu lig ik ziek in bed en hoor de voordeurbel . Ik haast mij erg, val zelfs nog, maar dat is omdat ik weet, dat ze nooit willen wachten .
. Tot mijn meer dan opperste verbazing staan er 2 kerels binnen, ja, geen mannen, want die kennen heel misschien wel hun manieren. Ja ze moesten weer even wat checken. Ik zeg , ja dat kan dan wel, maar heeft U mijn briefje dan niet gelezen ? Ja hoor, maar ja.------- --Ik vroeg, stond mijn deur dan open ? Nee, maar dat maakt ze dan niet uit, want ze hebben de moeder- sleutel .NOU EN ???? Ze hadden dus gewoon , ondanks briefje , ondanks, dat ze geen afspraak hadden, maar zelfs dan , zomaar een sleutel gebruikt om hier binnen te komen .Echter, ook al staat mijn deur open , zo ik wel deed met doortochten , dan ga je goddome toch zo maar niet naar binnen .Ik hoor niet bij verzorgingstehuis, noch bij verpleeghuis.
Al deze 2 maanden durf ik haast niet naar de WC , durfde met die hitte niet in broekje en BH te lopen , want je bent gewoon een hond in een asyl. Daar ga je binnen , wanneer jij dat wilt, daar heeft immers de hond niets over te zeggen. Het houdt dus in, dat MEN , ook al ben je er NIET , gewoon je huis in en uit gaat. Zelfs, al zou er iemand wèl moeten komen voor weet ik veel, (MAAR DAN DUS NIET IN EEN NOODTOESTAND ), zelfs dan is het krankjorem om binnen te vallen zomaar . Ik heb daar al veel over gehoord. Ik heb ook gehoord , dat als iemand naar het ziekenhuis gaat , er dan steeds mensen het huis binnengaan , met deze moedersleutel om weet ik veel na te kijken.
Laat mij nou maar heetgebakerd zijn , maar zal ik na 55 jaar gesappeld te hebben om in mijn eentje het leven door te komen , opeens na zo'n rotziekte gedegradeerd worden tot niets, TOT NIETS, je bent niets.Waarom ben ik gegaan , ach jee waarom??!! En ik was er nog blij om ook.Er is nu niet eens iets, wat het nodig maakte____
want------zelfstandigheid kwijt eten aan je huis laten brengen wil je niet meer , want men stormt binnen en het eten is bovendien koud. In het restaurant is het niet leuk toeven meer, want mijn dochters klagen over het feit , dat ze zo in de gaten worden gehouden, of ze wel betalen en ikzelf werd voor de DERDE KEER op de betaling gewezen. De laatste keer werd zelfs gezegd,


Ik zie, dat ik een opleidingscentrum van thuiszorg onder mijn gelederen heb gekregen. Dat voldoet mij zeer. Zal U straks zeggen waarom.
Ben mijn depressie en woede helemaal nog niet te boven , dus kan niet verder gaan met de dingen, waarvan ik zo genoot, maar dat zal wel weer komen misschien. Het is waanzinnig jammer, dat je zo oud en nog blij in het leven en opgewekt en altijd doende --nu zo'n enorme optater heb gekregen.
Eigenlijk zoals bij de beurs . Je hebt aandelen gekocht en obligaties en je denkt goed gegokt te hebben, want uiteindelijk is het een soort van gokken, helemaal , als je een amateur bent en dan zie je alles kelderen en je hebt geen tijd van leven meer. Bij mij is het n.l. op een klein handje (en die heb ik ) te tellen deze tijd van leven.
Ongelooflijk ,inderdaad , maar de realiteit van het leven noopt je dit vooruit- zicht te aanvaarden.Daar zit een zeer zonnige kant aan, n.l. je te kunnen uiten , mistoestanden aan de kaak stellen, alhoewel, who cares ?? Indeed, it does n't matter, maar mij -----mensen !!, brengt het zwevend naar de oven hoor. (Vind ik zindelijker, dan die wormen ).
(Heb per ongeluk verkeerde inhalatie gedaan , welke pas vanavond mocht en deze brengt altijd een opgewekte toestand met zich mede ,soort euforie ,( staat in het medisch boek ), nou inderdaad , na 3 dagen bed, voel ik me stukken beter )Deed zelfs net een voorzichtig paar meter rollator- wandelingetje .
Het is moeilijk mij om te vormen naar een relaxe aanvaardings- toestand. In wezen kan dit echt onmogelijk , onmogelijk !!!. In plaats van heerlijk lezen in Elzevier--HP de Tijd etc. staar ik 's nachts naar de deur (zonder bangigheid hoor, want dat interesseert me geen ene --vul maar in) en realiseer mij, dat al het personeel ,van vuilnisman tot restaurant tot schoonmaakster tot technisch personeel die beruchte moedersleutel heeft, welke zij op welk dan ook door hen gewenst tijdstip , kunnen gebruiken .
Wees in een seconde bij de deur, heb je je broek nog niet opgehaald, geeft niet , want in de verbijstering, die volgt, daar zakt je broek toch weer van af .Sorry, ik blijf het ongelooflijk vinden . Als dit aan een neger, of een turk of een marokkaan gebeurt , zal hij heel nederland op stelten zetten en brullen, dat hij gediscrimineerd wordt . Als je Trauma ER of ziekenhuisreality- series bekijkt, dan zie je inderdaad zulk soort toestanden,terwijl die geen waarheid bevatten , terwijl aan ons , het oude interland- bejaardenleger , dit dag aan dag gebeurt.
Waarom heeft men gekozen in dit suffe Nederland voor het chapiter vergrijzen ? Waarom voerde men de gezondheidszorg destijds (want nu niet meer hoor ) op tot een onaanvaardbare hoogte??Waarom cre-eerde men deze desolate toestanden? Een uurtje kienen (ja, voor geen miljoen, dat ik aan dergelijke clubjes zou meedoen, daar niet van ) een uurtje handwerken (niemand in de wereld wil nog handgebreide toestanden , ook niet de onderontwikkelde landen, want daar is het meestal warm ), maar biljarten , dan laat je die tafel toch open en split dat niet op een uurtje. Biljarten wil ik wel doen .Kan slechts een paar caramboles maken , maar dat is tenminste wat . Ga volgende keer verder


Doodstil zittend, niet in staat momenteel een paar passen te doen, zit ik de gevolgen te ondergaan , die de maanden jezelf vrijwillig op de tocht zetten , aan mijn longen hebben gedaan. Natuurlijk was dit te voorzien . Een gezond lichaam kan tocht al als gevaar ondervinden, dus een ondermijnd lichaam helemaal.
Eerlijk gezegd heb ik deze toestand een jaar of drie geleden ook gehad , toen een ferme griep de ronde deed en dat was heel ,heel erg , viel van mijn kleine beetje nog 5 kg af en kon praktisch niet eten of drinken. Evengoed voelde ik mij nog veilig op de bank in de huiskamer, waar ik sindsdien dus ook altijd geslapen heb .Longarts dreigde met opnemen , toen mijn zoon mij met rolstoel erheen bracht, maar na injectie met bijnierschorshormoon verdween eindelijk na 6 weken deze griep uit de toen ook al behoorlijk beschadigde longen.
Veilig?! Ja geestelijk, in die zin, dat men niet in mijn leven ingreep.Waarom ik dit dan deed hier naartoe? Ja, daar had ik een ander beeld over, geen inbreuk in mijn leven althans, zo ik het thans ben gaan zien. Ik ben nu al een paar maal in zware nood geweest, maar heb natuurlijk niet op het rode knopje gedrukt om 2 redenen. Ten eerste wordt in eerste instantie aan (enkel) hyperventilatie gedacht en vervolgens , omdat er in wezen zonder zuurstof geen oplossing is, zou ik naar het ziekenhuis moeten tijdelijk dan, waar je gratis enige bacterien erbij kan krijgen.
En dat was nu juist NIET de bedoeling, want dat had ik gewoon thuis ook kunnen laten doen. Je leven is dan totaal in de war.Ook door het weten, dat waar ik nu eerst anderhalve maand geen hulp nam hier,( naderhand ook wel een week overgeslagen werd ), men nu dan misschien opeens het huis in orde zou willen houden of "checken "? Bovendien word ik door velen iet of wat vijandig bekeken, omdat ik het heb gewaagd op sommige punten, U dus nu bekend, mijn mond open te doen.
Daarom zei ik bij het voorgaande stuk, dat ik straks op dat opleidingscentrum van thuiszorg zou ingaan. Ik wilde U wat voorbeelden geven n.l. en misschien hebben ze er wat aan. Ik heb dus ervaring met thuishulpen , veel ervaring , want het werden er tientallen, tientallen en zeer zeer kort soms een vaste. Je blèèf uitleggen . Van de 6 uur hulp, die mij eerstens toegewezen, maakte ik er zelf 4 van, waarvan naderhand thuiszorg deze nog reduceerde tot 3 uur.
(Zo, even tussendoor mij voorzichtig verplaatst naar TV om journaal te zien.Nu minimale voorsprong voor diegenen, die de euro willen invoeren in Zweden. In mijn ogen stom, want de euro brengt onder geen beding een betere economie , het lijkt mij meer een doordacht plan geweest door ja wie(?) om Europa te ontkrachtigen, hetgeen al een endje op weg is. Van de euro bijv. dan hè naar de gulden,dus omgekeerd aan wat nu heeft plaatsgevonden , had sowieso wèl aan de nederlanders goed gedaan . Je kan je beter verrekenen naar deze kant, toe dan wat de bevolking nu steeds heeft gedaan en vooral aan de handels- mensen, die deze euro in hun handel stelselmatig gaan zien als onze heerlijke voormalige gulden.)
Ja, de huishoudelijke hulp.Van de drie uur is altijd maar anderhalf overgebleven . Het eeuwige uitleggen kostte immer tijd , de 2 of 3 koppen koffie het andere uur. Een gehele bovenverdieping werd in iets meer dan 10 min. doorgerost ,slechts eenmaal in de maand dan nog, omdat hij niet intensief bewoond werd. (Er was daar echter die jaren wel een kat ).Twintig minuten of kwartier voor eind , was altijd alles klaar , daar kon echt de klok op gelijk gezet worden. Niemand realiseerde en realiseert zich, dat bij mij slechts eenmaal per week summier wordt gezogen en gedweild en bij vragen om iets te lappen worden de ogen wijd geopend en wordt de map gevraagd om dat wel dan even te noteren.
Hier, voor 't ALLEREERST , in die jaren , kreeg ik een invalshulp,(want onmiddellijk na 2 weken ging de toegewezen hulp al met vacantie , waarna de eerste week hulp werd vergeten , maar aan die dingen ben ik zo gewend geraakt, dat ik dat reeds erg gewoon vind )DIE METEEN BEGON MET ZUIGEN, zeggende, ja mevrouw, ik heb net al koffie gehad hoor en ze deed de boel, exact op de wijze en dat is toch zo moeilijk niet, zoals het gedaan moet worden, echt hulde aan deze vrouw, voor 't eerst na al die jaren!! Diegenen, die je geestelijk ook goed doen ,zijn de uitzendkrachten, die ik, (ondanks ,dat ik een CHRONISCHE ziekte al 11 JAAR heb), bij bosjes er altijd tussendoor kreeg .Deze waren altijd beleefd , misten de routinematigheid , welke altijd ergernis bevatte en op een dikkertje na, blijmoedig deden , wat je ze ootmoedig vroeg.Eindig weer even, moet proberen iets naar binnen te krijgen.


Tot mijn niet te beschrijven opluchting ben ik bijna weer terug in de algemene toestand van normale benauwdheid . Eigenlijk zou ik nooit hebben gedacht, dat ik blij zou zijn hiermee, maar na meegemaakt te hebben , hoe zich alles ontwikkelde na dus een kou te hebben opgedaan , is dit wel begrijpelijk.
Gelukkig deden zich geen toestanden voor , in die zin van personen, die je huis binnenvallen, maar wel viel nu symbolisch de alarmoproep gek genoeg al 2 maal 's nachts het huis binnen , aan èèn stuk door hard piepend . Kreeg deze niet uit en schrikbenauwd, het is immers nacht, de balie dan maar gebeld . Excuses gekregen ??Excuses ?! Nee---, in een bejaardenhuis excuses ? Het antwoord was , ja hoort U eens, dat gebeurt meer hoor , probeer maar weer te gaan slapen . Het rare is, dat ik er juist nog nooit last van had gehad , terwijl er toen aldoor z.g. wèl wat was , want het moest aldoor toch nagekeken? Hoef dus nu niet meer naar de deur te kijken ,maar naar de alarmknop des nachts.
Ja, werd ik daar allemaal niet zo benauwd van door schrik of onrechtvaardigheid , wat maakt mij het dan ene m--- uit hè? Maar ja, aan die toestanden van buitenaf doe ik niet veel en bovendien , ben ik door jaren thuiszorg heel erg veel gewend. Mijn 10 jaar jongere vriendin verhuisde onlangs naar een aanleunwoning in amsterdam en stierf kort geleden, terwijl zij er ook opgewekt inging, slechts enkele maanden daarna. Opgelucht constateer ik, dat ik er al bijna 3 maanden woon en zelfs ben opgeknapt na een bijna steeds stiktoestand.
Even bejaardenhuis links laten liggen en ons richten op de thuiszorg.(als ik weer niet afgeleid word) Zeer leuk krijg ik veel mails nu over bejaardenhuizen en anderzins met uitleg over de andere kant . Daar ben ik zeer blij mee, maar wat men vergeet, is, dat die "andere " kant al ten overvloede jaren lang, jaar in jaar uit , wordt belicht . Die ouwe trutten zijn niet zielig, ja och, de AOW is wat laag, maar voor de rest zitten ze toch keurig te zitten ,uitgezakt in hun stoeltjes ? Nee, enkel diegenen die de "zorg voor "hebben , zijn zielig.En dat , nee, dat is niet zo .
Ondanks eigen gekozen werkkring, welke in wezen lag op niveau --stenotypiste --secretaresse --heb ik schoongemaakt in hotels , heb als werkster in bordeel gewerkt , heb in buurtcafè's gestaan , heb dag in dag uit voor 5 kinderen dus gezorgd zonder èèn enkele voorziening, zo men die tegenwoordig heeft , hetgeen inhoudt geen douche , geen afwasmachine , zelfs in de eerste vele jaren, geen wasmachine .Die kwam later pas.(Deze dingen komen aan de orde in algemene beschouwing over vroeger) Werkte bij Heck in Amsterdam als serveerster en in chineze restaurants. Ben ik dan minder zielig dan iemand, die in een veel en veel rustiger tempo, want dat is echt zo --voor bejaarden zorgt? Men praat n.l.ook veel in bejaardenhuizen en neemt kennelijk dan het tempo van de 80-jarigen vaak aan met veel koffie en thee. Ik heb jarenlang gemoederd over mijn moeder , alles voor haar verzorgt en na haar dood voor een tante in amsterdam jarenlang --hetgeen erger veel erger, is geweest , dan menigeen zou beseffen. Maar ben je dan altijd zielig? Kom, kom.
Kan niet anders zeggen, dat op het niveau van kinderlijke-oudheid, zoals sjoelen en zingen etc, hier wel tamelijk wat wordt gedaan en misschien, als je tachtig bent , dat zoiets dan moet op dit povere niveau . Maar ja, ik vraag me af, als je nu van al die melogem echt nog nooit gehouden hebt en die zijn er toch wel , wat moet je dan met 3 kleutertjes op een hek ? Of saaie klassiek voor je neus of in je oren? Ik zie ze liever reggae of rappen of salsa (niet dat bobbeling hoor ,zo heet dat geloof ik, want dat vind ik smerig , ga dan in een portiek staan en maak, dat het voorbij is , sorry hoor) Vroeger dansten we ook wel eens, niet vaak, tegen elkaar aan, maar we waren niet opgewonden , zo de TV met al zijn porno nu bewerkstelligd heeft. O jee, ik ga op verkeerd gebied, daar ga ik maar eventjes weer vanaf en wie weet kom ik er nog wel weer eens op terug. .(Dit om de spanning erin te houden op mijn site hè, anders blijven jullie weg.)



O jee, o jee, ik ben veel en veel te jong voor hier , 75 jaar is een broekje, want als om mijn woorden kracht bij te zetten , viel er een briefje in de bus , dat er binnenkort bioscoop zou zijn. Daarom, ik zei het al, men be-ijvert zich best hier hoor, maar vertoond zou worden, tenzij men wensen kenbaar maakte --de film " het leven van Dik Trom ". Ja, maar ja , wie is dat dan? In antieke boekwinkels zie je dan een dik jongetje achterstevoren op een ezel zitten. Tja.
Dat vind ik persoonlijk dan een zeer slecht begin, tenzij de hele meute al dement is .''Men 'is toch ook 20-30-40-50-60 jaar oud geworden, oftewel geweest dus , voor en aleer men 80 is??????? Men moet toch juist moeite doen om wat verstand te behouden?
Of---natuurlijk , wat ook kan,-- is het vertonen van klassiekers en dat zijn de talloze films van Stan en Ollie (de dikke en de dunne, blijf ik gek op) , die de stille gelaten gezichten zullen opbeuren misschien. Stiefbeen en Zn, met Rien van Nunen is ook een daverend succes altijd geweest .Eventueel qua intelligentie in die tijd Charli Chaplin .
Echter Dik Trom ---in dat lange 80-jarige leven van de mensen hier- heeft dat dikke jongetje hooguit 2, 3 of 4 jaar een rol gespeeld en dat is dan meer dan 60 jaar geleden ,dat is dan toch een slechte keus ? Men dwingt ze zo tot infantiliteit., tot stilstaan . Zelfs ,al krijg ik op slag Alzheimer of iets dergelijks, wat tot afsterven van de hersenen leidt , dan nog herinneren mijn hersenen zich niets van al deze oubolligheid.
Daar waren die jaren veel te kort voor .Trouwens, waarom MOET men zover terug ?Waarom altijd terug te gaan naar de kleutertijd , het is toch geen dement verpleeghuis? De pedofiel of jongensgeliefde Gerard van het Reve is geestelijk aan het afsterven , maar zal zich nog sterk de bed-avonturen van zijn jonge tot zeer jonge geliefden in de tijd, van dat hij zoiets van 40 jaar oud was . herinneren en hij denkt dan echt niet aan pietje Bell of zo, verre zeer verre van dat , wel aan Pietjes , maar ja ,ik bedoel maar zo. Onder deze 80-jarigen hier zal zich ook nog wel een ander soort mensen bevinden dan 'pim en mien ', ot en sien (of zoiets geloof ik )
Ik begrijp deze kinderlijke nazorg niet, alhoewel er natuurlijk meerdere mensen bij zullen zijn, die dan nimmer misschien iets hogers hebben gezien , want vroeger doorliepen de meeste mensen inderdaad alleen de lagere school, dat is natuurlijk wel zo , maar zelfs die mensen , dus de oudere generatie toen , heb ik in mijn tijd bijna nooit zien lezen over DikTrom . Of ze dat niet konden , dat lezen, ja hoor En als heel klein kind waren er buurtkamertjes, waar ze deze filmpjes vertoonden en wie weet, ben ik er wel eens geweest, wie weet.. Ik zag op TV, waar dan ook, dat er tehuizen waren geopend voor zeer oude homofielen, maar zal ik U nu zeggen, dat deze verre, verre van kinderlijk werden behandeld ! Zit de intelligentie dan onderaan of zo? Pia Beck loopt ook al tegen de 80 geloof ik .En apropos, vòòr U ageert , mijn homofiele vriend dateerde al vanaf, dat ik 8 jaar was hoor.
Ik las een achterlijk gedicht van Gerard van het Reve , gewoon eigenlijk het opnoemen van wat zinnen en dat hij met een pure g---h---) (zo'n lelijk woord ) een jongen aan het achtervolgen was , hem kwijtraakte en toen bij Bet van Beeren (onze eerste nationale pot stond erbij vermeld ) belandde . Waar sloeg dat allemaal op? Ik ben ook wel eens bij Bet van Beeren binnen geweest op de Nieuwendijk, so what ? Echter dat achterlijk verhaaltje van hem kreeg een zo grote pluim, dat ik er misselijk van werd, dus ik bedoel maar zo , alles en iedereen lijkt mij wat in de war.
Maar ja, ook dat is weer een chapiter apart , want wat de ene groep aan echte belangstelling ontbeert, krijgt deze andere groep er de laatste jaren vertienvoudigd bij, maar ja, dat zal ook wel weer een trend blijken te zijn, zolang als dat duurt. En wie weet komt er door de uitstoot van de pil al tientallen jaren (welke hormonen dus toch in de wateren belanden ) wel een overmaat aan dit deel van de bevolking bij , weet je veel en dan zijn ze ruim op tijd om daar veel aandacht aan te besteden . Kan schelen bij verkiezingen e.d. ook natuurlijk . Ach, ik bazel maar wat hè .


Hu, hu het spookt hier. (Zei mevrouw aan de balie ook lachend) Nadat enkele NACHTEN het alarm zomaar is afgegaan , overkwam mij nu het volgende. Zoals ik al geschreven heb weken terug, haalde men met meer dan 30 graden en zeer felle zon zomaar de zonneschermen op, mijn vogel leefde gelukkig nog. Dit echter was in het algemeen , als er wat wind op stak.
Wie schetst echter mijn verbazing , het was verleden week Zondag ong. 27 graden, dat waar ik mijn zonneschermen naar BENEDEN had gedaan voor mijn vogels , ik na uren thuiskwam en mijn zonnescherm opgehaald zag , zonder enige wind met wederom felle zon. Ik keek op het balcon naar de anderen en nog groter werd mijn verbazing, dat het bij mij individueel opgehaald was. Vòòr men denkt, dat kan niet----Ik ging naar de balie en daar vroeg de zeer vriendelijke vrouw mijn huisnr ,dan kon ze het weer naar beneden doen.
We deden deze dingen maar af als een storing en er zou iemand gewaarschuwd worden dan. Dit was een week geleden en aangezien (en dat zal ook niet anders kunnen) iedereen onaangediend komt qua beroep, was het een ongemakkelijk weekje voor me, zo men begrijpen kan, ten aanzien van broek en bloot. Ik vind dus 's nachts alarm wel ernstig en dat daar niemand voor komt, waar ik al meerdere 'mannen 'heb gehad hier zomaar ZONDER klacht , dat vind ik dan wel zeer raar. Achteraf blijkt, dat men nog niet in gedachten had zelfs om te komen , of dat men niet meer wilde komen , nadat ik het binnenstormen had veroordeeld.
Tja, dan denk ik 2 dingen ---Oftewel het was een sinistere storing , maar men deed er dus niets aan OF het was geen storing .!! Ja hoor eens, èèn van de twee dingen moet het toch zijn hè? Of plagerij dan? Zeer merkwaardig hier allemaal.
Het is tevens zo , dat reeds 4 !! maal mijn deur opeens na weggeweest te zijn , niet meer op slot was (niet door mij alleen geconstateerd ) Dit is heel naar , omdat er nog iets anders is, wat ik niet op deze site wil vermelden, maar wat zeer verontrustend is .Tevens was mijn deur bij thuiskomst gewoon altijd op slot, zo ik hem achtergelaten had .Bij mij wekt het heus nog niet de gedachte, dat ik opeens dement en vergeetachtig ben geworden.
Het duurt mijn tijd wel uit, daar niet van, maar ik zit met nog 2 ernstiger dingen en daar kan ik dan dus niet over spreken en dan weet men niet eens, dat ik dan hiermede uiterst coulant ben , ten aanzien van een mistoestand. Nou ja, mijn leven is veranderd en ik vind het niet meer bij mij horen en dusdoende vind ik er na 75 jaar nu ook niet veel meer aan , sorry . Als je hier bent gekomen , ben je in wezen eigendom van anderen geworden en dat gaat diep in me zitten, naarmate ik nu meer ziek aan het worden ben. Zal trachten over wat dagen eens een stukje eigen mening te schrijven in het algemeen of te zoeken, waar het vervolg van de wereldoorlog is gebleven.