Het zal nog niet in het begin van de oorlog geweest zijn, maar het huiswerk maken begon naderhand aardig in het gedrang te komen, want het moest tijden lang bij een wachsine-lichtje gemaakt worden . Daarbij gaf de 4-jarige mulo zeer veel huiswerk, ondanks het korte op schoolzijn en vroeger werd het erin geramd, dus het was zaak het huiswerk zeer goed te kennen, want strafwerk in de vorm van hoofdstukken overschrijven etc. was zeer gewoon.
Het is beslist een feit, al deze vakken (behalve aardrijkskunde en geschiedenis) bleven er tot 55 jaar nadien haast nog gebeiteld inzitten. De grammatica-rijtjes van duits en frans kan je nog iedere nacht opdreunen ,als ze je wakker maken. Op het nederlands, ( ook de gedichten van oude bekende dichters moest je foutloos kunnen declameren )gegeven door de leraren van toen, was de basis gelegd voor het aanleren van vreemde talen , hetgeen nu vaak een puinhoop is bij de wat slechter lerende kinderen , omdat de begrippen van de naamvallen totaal ontbreken. Ik denk, dat het schoolpeil de komende jaren in Nederland bar en boos achteruit zal gaan en dat in de huisgezinnen, waar een strenge vader de hand er aan houdt, dat er goed geleerd en doorgeleerd wordt dit terdege gemerkt zal worden, doordat deze kinderen zich gaan verheffen boven het gemiddelde.
Echter, eerlijkheidshalve moet ik bekennen, dat dat maar makkelijk spreken is, want er was in wezen niets anders te doen, dan je huiswerk maken. Zoals nu de computer met zijn spelletjes en zijn zeer gevarieerde aanbod op allerlei gebied , T.V., video, de sporten op welk gebied dan ook, het is ze niet euvel te duiden, dat het leren er, behalve bij de getalenteerden , meestal bij inschiet. Jammer, een land blijft groot bij wetenschappers en onderzoekers e.d. van eigen bodem.
Ja , het wachsine-lichtje en de snerpende kou in de winters, dat vergeet je inderdaad niet . Sedert de laatste jaren van de vorige eeuw (wat klinkt dat raar), zijn hier in nederland de winters niet meer zo streng geweest, dan alleen eens 1 of 2 weekjes tussendoor, maar in deze jaren waren de winters hels en naarmate de oorlog vorderde , konden wij het huis haast niet meer verwarmen, daarover nader.
Vanwege het benzinetekort (later gingen auto's op houtgeneratoren werken ,ik hoop, dat ik dit goed zeg, maar ik weet het zeker, maar hoe of wat in strikte zin van het woord ,weet ik niet meer) kon mijn vader zijn beroep niet meer uitoefenen en zich (als man) ook niet veel op straat vertonen en gingen wij, als eerste moderne mensen denkelijk, het huishouden op een andere leest schoeien en werd mijn vader de huisman en mijn moeder verdiende vanaf toen altijd de kost. Beiden waren elk op dit zelf gekozen terrein zeer goed.
Mijn vader kookte de burgerlijke kost best lekker en eigenlijk heb ik dat altijd aan willen houden en ook gedaan. Hè ja, natuurlijk ook, omdat ik nooit heb geleerd excuise maaltijden te bereiden (noch te eten zelfs ), maar toch--- Ik heb wel gelezen vaak, dat mensen, die naar buitenland ge-emigreerd zijn, van welke komaf dan ook, vaak ontzettend verlangen naar deze vroegere Nederlandse nostalgische burgermanspotten. Ik zou ze best nog iedere dag willen hebben, maar dan klaargemaakt als toen , ouderwets met de stamper , de hutspot,andijviestamppot,spinaziestamppot,-etc.
Het overheerlijke draadjesvlees , dat uren en uren stond te pruttelen op het 4-pits oliestel (wat vaak walmde als een oordeel, als de pit net vernieuwd was en de keukenmuren zwartblakerde dan.) Ik begrijp niet en vooral in de oorlog, dat mensen niet veel meer ziek werden , want een stukje vlees kreeg je enkel op Zondag (kip eens in het jaar) en met de jus deden we gegarandeerd een week. Inderdaad lag alles dan onder een dikke laag gestold vet .Men heeft het nu wel vaak over arm, maar ik denk, dat het echte begrip arm er destijds was en nu in die zin van het woord, toch echt niet meer.