Het ergste was het slepen naar huis met zo'n intens zware boom door al die straten. Eigenlijk cm voor cm werd hij vooruit getrokken en na uren kwamen we dan bij ons huis aan. Hij paste niet in huis, bleef eruit steken. Als ik nadenk, de voorgang was 4 m, de achtergang was 6 m en de keuken was 4 m lang . In deze gehele lengte lag zo'n boom en de kruin lag op straat.
Midden in de nacht werd dan thuis nog uren gezaagd om uiteindelijk de deur dicht te kunnen krijgen.
Ja, in de omgeving raakten de bomen op en toen gingen de mensen het hout uit leegstaande huizen roven. Tja, het lijkt nu allemaal te erg en je denkt, o jee, hoe kon ik toch, maar om te overleven moesten zulke dingen wel gebeuren. Het was echt een gevaarlijke zaak. Met veel mensen, stonden we zonder kennis van zaken , in zo'n huis alles wat maar van hout was, los te slaan en los te rukken. Instortingsgevaar was echt niet denkbeeldig .
Later zagen mijn broer (inmiddels 9 à 10 jaar oud )en ik iets anders, wat mensen gingen doen en dat was echt verschrikkelijk
Ik denk, dat wij tweetjes dat buiten medeweten van onze ouders om deden, want mijn vader was er niet bij.
Dat was aan de buitenkant van Amsterdam, in die tijd was nog heel veel onbebouwd. Daar was water en aan de zijkanten in dat water stonden paaltjes, waarom weet ik niet. Ik denk om de zijkanten te stutten.
Deze gingen wij er uit slopen, temidden van heel veel kinderen. Het was echt heel heel erg. We stonden tot aan ons middel in het water en de paaltjes zaten muur- en muurvast. Na uren wrikken lukte het je, er eentje los te wrikken. Wij waren maar erg iele kinderen en de paaltjes waren door de jaren heen oververzadigd met water natuurlijk. Zeer zwaar was het voor ons ze naar huis te slepen , want het was ver van huis. Idioot lang duurde het, voor deze paaltjes konden branden, dus of mijn ouders daar blij mee waren? Nou, ik denk het haast niet , want wij hadden amper aan kleding en door en doornat kwamen we altijd thuis .
Git- en gitzwart, want de paaltjes waren glibberig vies en de stammetjes waren bedekt met een misselijkmakende laag, die erg stonk. Huh gat, als ik er nog aan denk.