Het bejaardenhuis
Oktober 2009





7 oktober 2009
Het allerbekendste patroon van de seizoenen breekt weer aan . Ditmaal van de a.s. komende winter , zo van , ''get , wat voel ik me lusteloos en futloos'' , gaan we die donkere dagen weer tegemoet.
Ik sta tenminste weer verbaasd van mezelf . Waar ik de afgelopen maanden met een blij gemoed aldoor om 4 uur --half vijf m'n bed uit sprong ( nou , nou nou , dat is vreselijk overdreven, want uiterst voorzichtig kwamen traag de tere beentjes uit bed) is alles nu totaal veranderd.
De nachten worden al koud en ik doe alleen in de winter de verwarming op lage stand aan , dus was het zaak het dikke dekbed weer in de strijd te gooien .Nu echter wordt het tijdstip van opstaan verschoven naar 5.30 à 6 uur .
Maar dan. Je werpt je dus als gebruikelijk op de computer voor de mails, voor de 10 kranten , voor de oproepen van marktplaats , verzendt zelf wat dingen en tja , het tegengestelde van de zomer is dan daar , het is n.l. nog lang donker en tja , daar is geen moer aan om blij over te zijn hè?
Lusteloos kijk je het eeuwig drukke huis aan ( ik heb nooit anders dan een zeer druk patroon ) en overlegt bij jezelf, wat je weer zal gaan veranderen . Ik doe dat namelijk iedere dag , de ene keer wat meer dingen verzettend dan de andere dag .
Het moet bij mij heel erg passen bij elkaar , alhoewel een ieder meer zou denken, dat het een leuk rommelzooitje is met weliswaar veel mooie dingen , maar daarentegen het bejaarde aanleun-woninkje propvol makend .
Niemand , zelf de hulp niet, die welgemoed vaak mee helpt aan wederom andere gordijnen ophangen of wederom tav de komende kou, het balkon een totaal ander aanzicht te geven , weet precies hoe het huis er over een week weer uit ziet , althans niet qua kleine dingen .
Gelukkig laat ik de grote dingen wel op z'n plaats staan , alhoewel , helemaal waar is dat ook weer niet , want vitrines en andere kasten zijn in de loop van het 'tehuis-bestaan' wel van plaats veranderd of zelfs weg gedaan .
Ik huldig verschrikkelijk , qua meubelen , het spreekwoord ''verandering van spijs , doet eten '' en doe dat dan ook zeer frequent . Het is immers zo, dat nimmer in mijn leven , mij op dat punt , al die tientallen jaren niet, een strobreed in de weg is gelegd .
Ik heb mij dus al die jaren lang wellustig uitgeleefd op alsmaar veranderen en veranderen , ben daardoor ook nooit achter de geraniums terecht gekomen . Nu echter , deze ochtend , kwart over 5 op en tegen zevenen nu aangeland , was daar die beruchte donkere domper .
Zoals het jong van de reclame op de TV zei ''Ja en nou? Op de TV vond ik die zin schattig , maar hier in huis niet , want ik verveel mij nimmer, nimmer , dus die zin hoort totaal niet bij mij .Met mezelf in overleg , bekeek ik de kleding , die er nog lag van gister , een gehele was, die al een dag droog hangt om ook in kasten te worden opgeborgen en zoals bekend, altijd en eeuwig de aanwezige afwas ( wel steeds andere hoor hihihi) , maar niets leek me leuk om aan te beginnen .
Gelukkig heb ik alweer wat gevonden , want mensen , ik kan weer veranderen. Blokker had een hangend schoenenrek in de aanbieding, waardoor alle zomer- en winterschoenen , alsmede de verschillende paren slippers en sloffen een waardig tehuis kregen en op een kastdeur kwamen te hangen. Ik kwam bij elkaar op 14 paar , dus hij was wel nodig dus.
Maar wel lastig hoor! In die zin , dat die uitgezochte kastdeur de juiste niet is voor zoiets , want ik moet me er zowat omheen buigen om in die kast te komen . Hij moet dus op de andere kastdeur, maarre daar hangen momenteel m'n tientallen lange oorbellen!
En tja, tot mijn geestelijk geluk ( want er MOET veranderd worden dan ) kan ik aan de slag gaan met alles zogenaamd weer gemakkelijker en beter te maken en aldus heb ik m'n oude stieltje weer hervat voor direct , want eh ik ga slepen met allerhande dingen .
Geluk zit voor de èèn hier en voor de ander daar ,--- een klein stukje tevredenheid en geluk zit bij mij dus in dit gesleep , ach ja.



15 oktober 2009
Tja , alhoewel ik zelf graag dus wil nalezen , hoe die laatste jaren zijn verlopen , weet ik er toch niet veel meer over te vertellen . Erg raar eigenlijk , want ik ben echt wel vanaf de zeer zeer vroege ochtend tot de (niet meer zo erg) late avond bezig met van alles.
Inderdaad, met volkomen onbelangrijke dingen , dat is waar , maar wat is nu eigenlijk belangrijk? In mijn ogen is het belangrijk om je leven altijd nog enige invulling te geven en qua inhoud valt daarover van mening te verschillen natuurlijk.
Ikzelf vind bijvoorbeeld het op de hoogte blijven (ten dele dus hè) van de toestand in de wereld ontzettend belangrijk . Ook vind ik het belangrijk te blijven proberen of je nog iets voor een ander kunt doen . Dit kan in vele vormen zijn .
Dat is op de PC bijvoorbeeld bij oproepen op marktplaats het geven van raadgevingen soms ( ja mensen, ook ik als zeer ouwe dibbes weet mijn weetje nog hoor)of het verzenden van mooie kaarten aan diegene, waar een oproep voor is gedaan en dat zijn merendeels kinderen in ziekenhuizen .
Ook kan ik op mijn industrie-machine vaak nog iemand ter wille zijn in bijvoorbeeld het verkorten van enigerlei kleding of tornen weer herstellen of gordijnen verkorten of wat diez meer zij op het gebied van naaien op het eenvoudige vlak , m.a.w ik kan mij op mijn zeer oude dag zelfs nog nuttig maken .
Tja ja, ik leun natuurlijk in deze alsmaar zwakkere toestand ook wel eens op anderen en dat wordt nu meer dan anders, want in mijn hele leven heb ik nimmer geleund op anderen , want dat leunen beviel me niet , want ik kan ( pardon =kon) zelf alles .
Eenvoudig elektra ( ik heb er jarenlang met thuiswerk de kost mee verdiend met stekkers en elktra-dozen in elkaar zetten , een soort stukwerk dus )levert me nog geen problemen op , eenvoudig timmerwerk ook niet , eigen kleding alle jaren door vermaken dus ook niet , aldus mijzelf op 81 jaar nog best vermakend.
Ik ben erg veel alleen , maar deze zomer en die van verleden jaar ook, was het leven wel totaal voor mij veranderd door de 2 jaar geleden aangeschafte volkstuin . Ik had toch nimmer een tuin dan alleen zo'n 35 jaar geleden . (Op de tuin trof ik dan vaak kroost en nakroost van me).
Destijds had ik mij terwille van de 2 nakomers een caravan aangeschaft op een camping. Nu heb ik een bloedhekel aan het camping-leven, want sorry, ik vind het immens oubollig , maar iets doen terwille van je vele kinderen is natuurlijk een invulling van je leven.
De jongens vonden het er fijn en ik had er een prachtig terras bij en een prachtige tuin, gevuld met varens , mijn ouders stonden er ook niet ver vanaf , maar eh eh , wat heb ik me er vaak eenzaam gevoeld , mensenkinderen!
Ik ben gewend dag en uur bezig te zijn , maar in zo'n caravan heb je je stieltje niet he , Ik heb toen maar mijn munten-albums meegenomen en ben stuk voor stuk die munten gaan schoonmaken , want stil zitten, dus niks doen kan ik eigenlijk absoluut niet .
Ik MOET iets doen . Het is je vanaf zeer kleins af aan in gehamerd , stil zitten , niks doen, was taboe .Niet dat ik in het huishouden van mijn ouders zwaar moest mee helpen hoor, daar staat me tenminste niets van bij , maar toch , nee stilzitten nee.
Mijn moeder naaide de ganse dag, hiermede de kost verdienend en mijn vader was de huisman en mij staat wel nog wel levendig bij het aandeel in het naaiwerk (het omkeren van de genaaide tijken van bedden) en week in week uit het poetsen van het vele koperwerk , wat in die dagen in zwang was .
Ach , je doorliep de lagere school , je doorliep de mulo ( ik was een vroege leerling , dus was eind van mijn 15e jaar klaar en dan ging je meteen werken , heel doodgewoon dus .
En trouwens ook al zou het veel meer geweest zijn , zoals veel oppassen of helpen bij het verzorgen van het veel jongere broertje (13 jaar verschil ) dan nog is dat niet belangrijk , want bezig zijn is echt wel een eerste vereiste in het leven, althans , dat vind ik .
Oi , de tijd is alweer een stuk voorbij gegaan en ik heb (zg) nog erg veel te doen .Hopelijk kan ik hier gezapig toch nog wel veel blijven schrijven , want ik wil nog erg graag in het leven staan. Wel zijdelings, dat is zo. maar dat maakt niet uit, want ook aan de zijkant voltrekt zich het leven, nietwaar?



24 oktober 2009

Zo, nog even herfst-temperaturen deze dag , dus zoiets van 11 tot 14 graden . De prachtige hoge bomen, die zich bij mij op korte afstand aan de overkant (achter de huizen) van de straat bevinden, bewegen zich melancholiek ( echt waar hoor , want het is niet van je holadiee) heen en weer , bezig zichzelf te transformeren van groen naar een beeldig roodbruin en vandaar naar een kale bedoening.
Ach ja, dat zit er in hè. ZIJ ! krijgen echter hun groen terug tegen de lente en alhoewel ik niet mag klagen met m'n 81 jaar, toch beginnen nu de grijze haren zich er wel doorheen te wurmen hoor enne bij mij komt het dus niet in volle donkere hoeveelheid terug in de lente.Maar ja, ik had al altijd melk-boeren-hondenhaar en melkflessen-benen, zo ze zeiden, toen ik zoiets van 13 of 14 was, dus tja, ik zeg maar helemaal niets.
Ik blijf me gammel voelen en zo in de middag word ik hondsmoe, maar dat kan best van die griep- injectie komen . Meerdere van de familie-leden zijn al behept geweest met de griep en jongste dochter nu al meer dan een week heel behoorlijk , maar nog niet DE griep gelukkig.
Ik zit , ik beken het-- in een razende angst voor zelfs de gewone griep al, dus laat staan voor de M-griep! Ik schrok behoorlijk, toen ik las , dat een gezond meisje van 14 er aan overleden is. Toch weiger ik pertinent die injectie er tegen , want dan haal je je al wel meteen iets op de hals, waarvan ze zelf nog niet 100% overtuigd zijn--- van de werking ----en bijwerkingen .
Het nare aan deze griep-periode is , dat ik zelfs een nachtmerrie vannacht had over mijn chihuahuatje van 11en een half jaar. Zo'n angst heb ik er namelijk over, dat als er wat met mij zou zijn , dat 'ze' dan verdorie met hun sleutels het ( mijn )huis gaan binnenvallen , omdat 'opeens' het hondje eten en drinken nodig zou hebben ! Ik droomde dat een verzorgend figuur het dingetje zelfs weg zou halen .
Nou eh ,er staat op 3 plaatsen water , inderdaad voor als er wat zou zijn , maar niemand zou hem zomaar wat te eten mogen geven , want hij heeft een vreselijk grote over-bite en kan niet goed of ternauwernood kauwen, dus laat die mensen uit m'n huis blijven , want dan zou m'n oudste zoon hem wel meteen komen halen .
Zo, de dagen,( dus mijn leven ) vliegen voorbij, jeeminee , maar ze zijn gevuld met flauwekul hoor . Nu helemaal weer, want mijn grut ruimt weer op en men weet, dat ma dingen verder distribueert , o.a. mooie kleding of boeken of planten.
Zo ging ik dus vanochtend op een vrij normale tijd ( 6 uur) uit bed , PC aan , koffie er bij, een knots van een banaan ( tegen de griep hihihi) en wierp me na het pc-gebeuren van ruim een uur op de gehavende grote Bos-atlassen uit 1950 .
De kinderen leerden vroeger veel en veel beter dan nu blijkbaar , want zeer ingrijpend moesten de opknapbeurten wel zijn . Ze zien er nu redelijk uit , maar ik weet absoluut niet, wat ik er mee aan moet , want ik heb zelf pracht atlassen ( die ik in wezen toch haast nooit inkijk) .En trouwens , zoals ik al wel eens opgemerkt heb , ik had een 2 en een 3 voor aardrijkskunde en geschiedenis .Ja eh , hierbij even aangetekend, dat wij vroeger tot 5 gingen, maarre, oi ik weet eigenlijk niet zeker of dat ook voor die 4 jarige MULO gold.
Als die al wel tot 10 gingen, ja dan was het bar en boos met mij , maar dat kan wel kloppen , want ik weet op de aardbol praktisch niets te liggen. Het zij zo, daar heb ik nou echt nog nooit wakker van gelegen hoor en of nu spanjaarden de overhand geloof ik hebben gehad over nederland ja of nee , ik vind Spanje toch een heerlijk vakantie-land. Nee nee, niet hun gedrag over de stieren en honden , dat niet.
Vervolgens ging ik de stapels boeken bekijken , welke geschikt waren voor die of voor die.Deze boeken waren nu maar meegenomen uit het vakantie-huis van dochter , want de vakantie-gangers laten bereidwillig hun boeken voor de volgende mensen liggen.
Ikzelf vind romannetjes vreselijk (alhoewel ik vroeger de bekende boeren-romans best wel leuk vond) en bladerde ze stuk voor stuk wat door . Bij eentje steeg niet perse het schaamrood naar m'n wangen, dat niet ,tja gut ik heb 5 kinderen , maar dat op de eerste bladzij al zo erg gerommeld werd, dat vond ik toch wel een beetje cru en ik gaf het een plaatsje veilig weggestopt helemaal onderin de afvalbak.
Nee, niet op TV en niet in boeken , dat is niet voor mij geschikt , absoluut niet . Mijn homo-vriend van wel 60 jaar lang liet mij vele jaren terug eens een boek in wording zien , wat hij wilde gaan schrijven . Nou eh, ik wilde de vriendschap niet perse verbreken , maar heb hem resoluut gewezen op het feit, dat ik dan wel modern was , maar dat dat nou niet overdreven moest worden hè.
Hij was en ik praat makkelijk over 40 jaar terug , die idiote gay-melogem al ver vooruit . Hij heeft gelukkig het boek niet geschreven, daar was ik wel blij om, want liever wilde ik maar niet weten hoe de andere kant van de sex-wereld er zo intiem uit ziet, waar er al flarden onder m'n ogen verschenen , brrr. Er kwam geen einde aan de orgasmes, maar ja, daar heeft nu de regering al vele parken voor open gesteld hè sinds tientallen jaren, ach welja.



31 oktober 2009

Qua tijd om iets te doen , bevind ik me nu even in een stukje niemandsland .Op een zaterdagochtend heel erg vroeg tegen wintertijd valt er qua TV geen journaal te bekijken , is het buiten nog pikkedonker , dus veel kan je echt niet doen .
Deze ochtend had ik het mazzel (idiote term voor het navolgende , dat wel) dat dat doorbroken werd, want tijdens het computeren keek ik naar buiten ( ik heb in de huiskamer geen overgordijnen ) en zag een brandje aan de overkant in zo'n groene of zwarte bak .
Toen ik dat zag was het zoiets van 5 uur , dus dat is toch niet normaal . Ik bleef het even bekijken tot er plots een jongeman kwam aangerend , die de brandende bak naar een auto schoof en ja, dan wordt die ouwe alert en dus belde ik de politie .
De techniek is dermate ver gevorderd, dat ze aan de hand van dit telefoontje onmiddellijk mijn adres wisten , maar .......niet erg goed luisterden (alhoewel ze snel ter plaatse waren, daar mankeerde het niet aan ).
Het is zo dat het adres niet de straat is , waar ik op uit kijk , want dat is de andere kant van het gebouw (en waar dus het brandje was ).Een drukke straat is dat wel . Ondertussen kwam er tot 3 maal toe een jongeman aan , die de bak tot bijna onder de auto duwde en er rommel bij wierp, dat kleine explosies met zich mee nam , ik neem aan, wat benzine of iets dergelijks .
De auto's staan daar zowat tegen de huizen aan , ik schat anderhalve meter er vanaf , dus ik gaf nog maar even een brul naar 112 , want ondertussen gooide hij ook iets brand-baars echt onder de auto.
Ik werd wederom nu gebeld door de politie , die mij het signalement van de knul vroegen, waar ze nu tot de conclusie waren gekomen , dat ze aan de andere kant moesten zijn . De knul was inmiddels al 3 maal verschenen.
Maar ja, in het donker heb ik dat echt niet goed kunnen zien en ik dacht eerst , dat het door dronkenschap kwam, dus vandalisme, maar daar kom ik toch maar op terug , want de bewoner bleek niet thuis te zijn en ja, dan is het toch wel typisch .
Maar ja, voor hetzelfde geld is het weer een pyromaan in wording en ik werd erg bedankt door de politie , dus ik heb me maar over mijn vrees heen gezet of ik echt niet had overdreven door de politie te bellen , want ja, daar ben ik dan wel wat bang voor .
't Was dus een drukke politie-week , want verleden week belde m'n 18-jarige kleindochter m'n zoon met de mededeling , dat haar fiets net was gepikt . M'n zoon sprong in de auto, kamde met z'n dochter de wijk uit en vond de dief (of de heler zo hij beweerde net de fiets te hebben gekocht) en bracht de man naar het politie-bureau .
Dus eh, hè, heb ik wild-west of niet? Kijk, nu gaat het daglicht doorbreken , het is inmiddels 7 uur en dan kan je tenminste wat gaan doen , dus hoef ik nu ff niet meer verder te gaan hiermee, want dat was even tijdverdrijf.