Het bejaardenhuis Oktober 2004
1 oktober 2004
Ben helemaal opgekalefaterd . Weet niet precies waardoor , alhoewel adem wat beter is .Ik heb (op mijn manier ) heel erg veel te doen, heel veel , maar vind dat heerlijk , als ik daartoe in staat ben .Eerst even dit , mijn (niet op exact 100 % alle punten ) idool, Willem Oltmans , is overleden . Daar is een zeer , zeer markant figuur mee verloren gegaan .Ik heb zelfs nog vrij recent 2 maal met hem gemaild , heel erg summier hoor .dat wel .
Dat summiere, dat echt wel weinige contact natuurlijk, want wie ben ik , heb ik met meerderen gehad .Gekscherend persoonlijk contact ,( maar dan praat ik ook over meer dan 30 jaar geleden)
had ik (samen met mijn dochter ) 's nachts op het Leidseplein met Harry Mulisch , gewoon grapjes makend.
Ook was daar dus Max Woiski (later met Zn)--en dan , bijna naast mijn werk t.w. bij Heck op het rembrandsplein , speelde Johnnie Craaykamp, die ik toen dus ook meerdere malen zag ---. Ik solliciteerde bij Tom Manders , zat met mijn vader , taxichauffeur , meerdere malen op de hoek van het rembrandsplein bij die grote, heel grote snor, hoe heet hij ook weer. hij was altijd op de TV met een familie-spel .
Schriftelijk contact met prof. Smalhout een paar maal -- met Simon Vinkenoog --Simon Carmiggelt--
Henri Knap --en zo nog wat namen , meestal literatuur betreffend.
Uiteraard zij niet het eerst naar mij , maar pas na gezocht contact door mij .Je kreeg altijd zeer beleefd antwoord terug . Ergens ligt hier ook nog een brief van prins Bernhard in, laat eens kijken 1953, ja, want het ging over een woning, welke ik door zijn tussenkomst ook echt meteen kreeg.
Echter , nu even Willem Oltmans . Ik zag nu een shot vanochtend even over zijn profetische woorden over Irak . Dit is niet mijn eigen rubriek= mijn mening , dus bij deze alleen maar even terloops aangetikt , maar o, wat had deze man een scherpe diepzinnige vooruitziende blik , echt profetisch. Los van hem , want mijn mening is mijn persoonlijke mening , maar 100 %, al die jaren voelden wij hetzelfde over het nu zo verscheurde Irak, dat part noch deel had aan die torens , nu dik natuurlijk onder de aandacht gebracht door Kelly .
Mijnheer Oltmans, jammer, dat U niet meer en langer hebt kunnen genieten van die 10 millioen, verdorie, maar U kennende , zult U Uw frivole leventje daar boven wel doorzetten. Ik denk, dat U daar ook wel homo mag zijn , want in de regel gaan homo's sexueel veel en veel langer door dan hetero's. Als die al jaren en jaren met verkreukelde gezichten lopen ( kijk maar naar mij ook ) dan stralen zij daarentegen nog een ferme gezondheid uit tot 80 of bijna 90 jaar , want ja, een betere doorbloeding hè en frequenter uiteraard. Ach ja , het blijkt nu een zeer gezonde en zeer aanvaardbare levenswijze te zijn , die op alle punten zelfs nog gestimuleerd wordt ook.Ben je nu hetero, dan proberen ze je absoluut nog bi te maken, want verandering van spijs doet naarstig eten blijkbaar .
Dus niet zoals mijn homovriend destijds, die vele malen probeerde zelfmoord te plegen .20 % van hen , met echte relaties , wens ik een goed leven toe , de rest met donkere melogem en blote (duizenden malen in hun leven , 1 leven dus ) sexspelletjes in de parken en op de stranden etc etc etc , die hebben mijn sympathie uiteraard niet. Hè jee, wat heeft dat er nu weer mee te maken, o ja, mijn vriend Willem was homo
Ach heden , hoe moeten wij ons verstokenen dan noemen , meer dan 30 jaar droogstaand? De dorren?? O jee, sorry hoor.
Ja en het tehuis , ikzelf voel mij met mijn kroosthulp wel alweer veilig voor sinistere plagerijen. Nee, die webcam, dat is verkeerd begrepen (Ni) , die moet meteen aanstaan , als het huis verlaten is zonder het hangslot er op , want ja, dat werd ogenblikkelijk gemaakt na dat verlies in derde maand en oneerbiedig gedrag, want als er niemand in kan komen, dan helpt een webcam ook niet hè? Of begrijpt men dat niet .
Nu gaat dus iedere avond tot zo'n 12 of 1 uur het snerpende alarm er op, waar slapende mensen onaangenaam door getroffen zullen worden , maar in mijn meêlij-gevoel haal ik het er des nachts af . ja , want geroofd kan er niet worden , aan goud en zeer pover geld is alles weggedaan uit voorzorg . . Rest alleen nog , alles in zeer zeer goedkope uitvoering , de DvD , de dig. camara , de computer, de printer , etc, maar mensen, zo goedkoop!!!!!!!!
Dus dat is het niet . Verkracht worden ? Ach heden . En trouwens een knietje is zo gegeven , Nee, nee , het briefje op de deur NIET MET SLEUTEL NAAR BINNEN ---ENKEL IN NOOD , wekt zwaar het misnoegen op en wie weet plaagt er dus niet eentje met moedersleutel, maar als een soort ontgroening door meerderen misschien? Armzaligen van geest .Echter U, die dit doet , U doet er niet verstandig aan, heel echt niet .Er zijn werelden en werelden , geloof mij.
En dan een compliment voor het tehuis, want zoals ik zei , aan de leiding ( de hele weet ik niet natuurlijk) ligt het niet en men doet op vele punten zijn best .Zelfs nu op fitness zijn er voor een in dit geval gezonde oude heer ( met een schattig dement vrouwtje, soms heel even nog zeer humorvol bij de tijd ) buikbankjes erbij geplaatst , zeer attent. Tevens , nu met begrip , een briefje in de bus, dat de glazenwasser in de bak, dus uit de lucht vallend zowat , èèn dezer dagen voor het raam kan verschijnen , zodat men zich dus niet een hartverzakking moet schrikken en eventjes op de kleding moet letten . Nee echt, ik meen het , zo hoort het toch ? Niet, dat je zuipende en zwaaiende en krabbende in je huiskamer zit, nee--, ja,--- eh tja, men doet wel eens onoirbare dingen , denk ik ? Toch? U niet ?
3 Oktober-2004
Manmoedig begeef ik mij met zwakke zonnestraaltjes onmiddellijk (bijna zonder adem ,,dus lang niet altijd hoor )gewapend met de rollator 10 minuutjes op straat , deemoedig kijkend naar het hondje, eigenlijk een beetje om vergeving vragend, voor het geval het zeer kleine prukkie te weinig op straat komt . Eigenlijk ben ik mesjokke , want overal in de wereld worden honden in gevechten met pitbulls dodelijk verwond , verdrinken honden in de vreselijke overstromingen, verhongeren alle honden, die achtergelaten zijn bij natuurrampen, alsook bij bombardementen door de Amerikanen , tevens zie je in Mexico bij vele vele woningen honden totaal verhongerd vastliggen in tuinen , dus wat bezielt me met deze gedachten hè?
Enfin. toch vind ik het leven soms moeilijk, maar niet voor mijzelf bedoel ik, althans wanneer ik niet stik, want voor de rest , gewapend mèt adem, vind ik het leven plezant. Waarom ??
Tja, Joost mag het weten . Praktisch altijd ben ik in een heel goede bui. De laatste tijd , meestal natuurlijk per mail , verzoeken mij vaak mensen uit verschillende windstreken , om verklarende mail, in die zin, dat ik uitleg, waarom ik soms eens een week niet mail en hoe het met me is. Ja en warachies, dat doet me erg veel plezier..
Hier blijf ik een troep houden van jewelste , in die zin , veel dingen, die nog genaaid moeten worden , kleding moet uitgezocht vanwege het kleine maatje voor paar meisjes uit Rusland , veel post , waarop ik ageer moet nog gedaan, kijk, kijk, het is geen ECHTE troep. Eh , nou ja , die altijd en eeuwig wachtende afwas , die mag altijd wel eerder, ik geef het volmondig toe.echt waar maar ik schaam me er heus niet om hoor, want het is de laatste jaren gewoon overmacht . Iedere ochtend namelijk vanaf 7 of 8 uur dus bezet tot 12 uur , dat zeker, daarna eten en daarna iet of wat moe, maar nimmer , nimmer tukkie doend, zoals de gehele bubs hier. (Op 1 hand , nou misschien 2 handen , te tellen in mijn HELE leven is het aantal tukjes van mij in de middag.) daarna weggaand en after that te moe eigenlijk om die hele troep papieren nou eens te gaan opruimen.Daar word je toch niet goed van, want Iedere dag neem ik me dat voor , maar dan zie ik weer altijd die eeuwige afwas, zie ik de 40 planten toch weer (althans voor de helft) op apegapen liggen ( ja en ik ben zo gek op ze, want voor mij leven ze, echt waar.)
Hè jee, ff tussendoor , toch blijven ze hier aan de gang hoor, wie dan ook, hondje ging nu , dus nu terwijl ik dit tik , in de middag als een haas blaffend naar iets, naar de deur en ja hoor, elastiek van mijn deur af en raam dichtgedaan ,----- een griepje, langdurig ,wens ik ze toe.en ze krijgen het echt hoor, geloof mij.
Zo en dan is mijn balcon nu winterschoon . Ik denk, ik zal het nu maar eens een keer vragen,aan de vrij nieuwe thuiszorg want in anderhalf jaar bijna, is het nu pas 3 keertjes gedaan en waar het op mijn vorige woning met 2 verdiepingen echt iedere week gebeurde en tevens de galerij is dit dus wel een beetje weinig , maar des te beter is dan te zien, als het eindelijk eens wèl geveegd is en grondje en bankje een beetje met sop is gedaan op een ochtend..Een kinderhand is gauw gevuld.
Jammer, jammer , de zomer, die zich haast niet heeft laten zien, is nu al voorblij en dat is heel erg jammer , als je in de winter van je leven zit. Dan snak je nog erger naar de heldere opgewekte zomer, dan wanneer je nog jong bent .Het is gek hoor , maar echt alles om je heen , qua kennissen en familie van vroeger is dood , waaronder ook vele personen, jonger dan jezelf. Zomaar weg, raar hè eigenlijk . Ben ik ff blij, dat ze met mij niet een arena rond gaan lopen , want ik wil nadrukkelijk niets, echt niets, alleen even die aula en meer? ---nada.
6 oktober 2004
Van de honderden gedachten, die door me heen tollen , als ik iets anders aan het doen ben, daar blijven er slechts enkelen van over , als ik aan de PC zit , alhoewel, soms valt het wel mee.
Ik moet als een schrijver maar een boekje en een pen bij me steken en alles opschrijven, wat me invalt, ach ja, opschepster, die ik ben.
O jee, o jee, ik haal het allemaal niet meer hoor, voòr ik doodga , maar ja dat euvel hadden Andre en Willem Oltmans etc ook , dus het enige, wat er op zit, is opschieten dan maar.Tja , ook die mijnheer , die ik beschreef met de open buitendeur , nou zeg , die is zo maar dood , pang .Ik zag hem absoluut nog zeer recent dus en dan klap, weg. Van de week zag ik 2 in het wit geklede verzorgsters, dus denkelijk verpleegsters er binnen gaan en daarna nog een paar mensen en ik dacht , goh hee, wat druk, maar toen lag hij al een week in het ziekenhuis en stierf daar .
Misschien moesten de vrouwen medicamenten e.d. er weghalen . Het is in ieder geval volgens mij dus heel vlug gegaan.--------
Hè jee , zit paar notities te lezen , maar mijn handschrift is dermate beroerd , dat geen mens,--- behalve 2 dochters ---er uit kan komen , maar nu is het al zo, dat ik het zelf niet eens meer ontcijferen kan . .
Wat betreft ontcijferen . Ik lees altijd die rubriek op marktplaats 'adviezen en oproepen' en iemand vroeg om iets te ontcijferen vanuit stenoschrift van iemand anders, een familielid, die geloof ik al gestorven was en wie geeft zich weer manmoedig op? Ja hoor , ik dus weer . Omdat ik 55 jaar geleden werkzaam was als secretaresse -stenotypiste , denk ik dat nu nog steeds wel te kunnen klaren , jesi-mina , ik achterlijke batje ( dat is een uitdrukking hoor ) .
Inderdaad kan ik zelf nog wel een beetje steno opnemen , maar ach er is toch niemand , die me dicteert hè, dus eh . In ieder geval zal ik wel het voornaamste uit mijn stenoboekje copieren dan en het de jongeman opzenden , dan heeft die in ieder geval voor uren weer wat te doen.
(daar komen we , Ron ) Zo en nu is de glazenwassers-periode bijna achter de rug .Hij was het er zelf nog niet over eens , of een kaartje in de bus, dat hij zou komen , goed was, omdat de mensen dan gingen denken, of hij de volgende dag kwam . Nou en ? Dat is toch juist allemaal goed ? Ze hebben toch bijna niets anders te doen, als ze naar de uitjes van het bejaardenhuis zijn geweest immers .
Zelfs ik doe dan mijn dagen anders. Vlak bij het raam dus haal ik dan het zooitje knipsels weg , alles wat op de bank aan open kranten ligt , wordt er een eind vandaan weer neergelegd , alhoewel , veel helpen doet die glazenwasser dan ook niet , als ik het alleen maar verplaats hè ? Het is wel zo, dat als hij het keukenraam had moeten lappen, dat ik dan wie weet, nee , dat is wel zeker , iedere dag de afwas had gedaan, terwijl ik nu, zoals iedereen zo langzamerhand ook al wel weet, de dingen van de dag laat voorgaan op de stereotiepe dingen, want als ik ergens een bloedhekel aan heb, dan is het aan monotone regelmaat , ik heb er een broertje aan dood hoor.
Dan moet ik ook nog een paar dingen rechtzetten, want ik heb geen zin van allerlei te gaan corrigeren . Dat is ('t zijn maar onbelangrijke dingen hoor ), dat ik Craaikamp met een C schreef, dat moet dus een K zijn , vervolgens had ik het in een piepklein zinnetje over het debat van Bush en schreef toen Kelly, och heden, dat moest dus Kerry zijn . Vervolgens had ik het over 30 jaar droogstaan , maar ook dat is iet of wat overtrokken hoor. Het is echter zo, dat je een woestijn droog noemt, hoe dan ook , en dan noem je die spaarzame, zeer spaarzame perioden niet eens op , nog erger , je bent het zelfs vergeten, dus ja, de Dorren blijft hoor.Vervolgens schrijf ik nog vaak het woordje bali zonder E , waarom weet ik niet . Ik heb niet speciaal wat met Bali, alhoewel ik er prachtige beelden vandaan heb .
Ja, ik lees zeer begerig iedere dag de adviezen en oproepen , vind ik schetig . Doe trouw voor zielige gevallen, meest kinderen , kaarten op de bus , stuur felicitatie-mails naar mensen , duik in het allernieuwste (dure ) medicijnen boek van 2005 ( kan niet, maar het staat er echt op ) en beschrijf de werkinmgen van gevraagde medicijnen . Schrik me een ongeluk van alle bijwerkingen, dus weet nu al zeker, heel zeker, welke medicijnen ik niet zal aanvaarden . En ach , voor die korte tijd nog hè.
Krijg van de week een zeer dierbaar familid op visite , een neef van, wat zal hij zijn? ik geloof 50 jaar zowat..Vanaf heel erg klein jonkje is hij nimmer bij me op visite geweest , alhoewel we elkaar vrij recent, dus paar jaar geleden nog hebben gezien, toen hij met zijn band, (samba, salsa , de hele bubs ), in mijn woonplaats speelde op exact hetzelfde plein, waarop ik een jaar ervoor, nog speelde met het salsaband , waar ik percussie bij deed .Ach memory !!!!!!!!!! 3 à 4 jaar geleden, want in het krantje staat, dat ik 72 jaar was en na dat artikel speelden we ook nog.
Er staan me nu 2 dingen te doen. Me ballorig op het bed werpen , of me bedrinken of bel af, telefoon af , t.v. niet meer aan , er is nog meer te bedenken OF----------------------razend blij zijn , dst ik op 62 nog surfde , dat ik op 72 nog in een band stond , dat ik iedere week nog ging salsa dansen vanaf ik meen 68 jaar . Olè!!!!!!!!!! O nee , dat is nu weer spaans, terwijl de salsalessen tussen ( goede, echt waar ) antiliaanse mensen waren . Ja, ik had daarvoor ook lessen gehad in andere stijl salsa , ,laten we zeggen wat eh------wat eh , tja , netter , wat schoolser, kan ik beter zeggen. Bij de anderen zat er meer rythme in, heerlijk.
Ja, ik wilde best graag de hele bubs zo vanaf 40 à 45 nog eens herbeleven , nou, zeker te weten .Met mijn (beetje ex ) vriendin hier gingen we alle sukkelige verenigingen af van alleenstaanden . Mijn vriendin noemde ons, de ouwe guppies. Nou, ik heb nooit hoeven te betalen en heb nog nooit iemand mee naar huis genomen, dus gaf er niets, zelfs het beruchte kopje koffie niet , voor terug, maar gelachen , dat we hebben , niet te kort. Ja, dat waren eigenlijk ook letterlijk genomen dus echt gouwe ouwe tijden , want ik spreek over de tijd na 55-60 jaar .
Sommige van de baasjes van zoiets 50 konden nog verrukkelijk dansen hoor. De huppeldepuppies moest je maar op de koop toe nemen, die waren dan maar voor de drankjes he . Zielig hoor , want ik nam altijd een dubbele , nou ja en ! Ik ga stoppen, daar zit mijn tijd weer .
9 oktober 2004
Nu zit ik net een mail naar een onbekend iemand te zenden, die last heeft van hyperventilatie en gelijktijdig komt er een bericht uit de intercom , dat wederom de lift van mijn wooncomplex defect is tot nader order . Zeer sneu heeft daar het tehuis geen debet aan, maar op mijn gang kwam een jongen met weekblaadjes of reclame, die vertelde (en ik hoorde het meteen van anderen ook ), dat bewoners in de lift vastzaten.
Zal mij benieuwen, want de monteur woont niet in de plaats, waar het bejaardenhuis is , dus ik moest wel denken nu aan hyperventileren voor de oudjes in de lift .Het is nu in een paar maanden al de zoveelste keer , zoals ik reeds schreef , ik vind het werkelijk onrustbarend worden , want met mijn toch erge claustrofobie , gemengd met kapotte longen , tja , ik denk, dat je je leven haast kan uittellen dan , als het je gebeurt . Zeg mij maar alvast gedag dan in het gastenboek.
Maar ja, wat moet je dan ? Anders perste ik me de trap wel af en liep dan naar de andere afdeling , waar de lift nimmer kapot is, maar je krijgt die rollator die 2 of 6 trappen niet op en af zelf natuurlijk , zoals ik kort geleden ook al meldde, toen hij ook weer defect was..Mijn leven in de geranium-periode verloopt dus toch niet echt zo gladjes en saai hoor , als men zou veronderstellen tegen de 80 hè?
Zoals gister ook , ik bedoel , tja het is toch geen dag stoelzitten hoor. Je gaat naar fitness en komt daar de zussen tegen van die gestorven man. Ik condoleer ze natuurlijk en ze vroegen, wat ik daar deed , OMDAT IK NOG ZO JONG WAS !!!!!!!!!!!!!Zeer gevleid, ondanks mezelf, laat ik ze mijn leeftijd schatten, want risico liep ik dus niet . Het antwoord was -------hooguit 65 . Ze waren niet brildragend, het zicht was daar toch vrij goed, alhoewel ze wel tegen het licht in stonden , dat wel, maar wat weken terug was ik (ik zal het opschepperig wel vermeld hebben) geschat op 62 door 2 mannen, die niet in het tehuis woonden, dus niet dement waren , dus wil je wat?
En dan komt het volgende . Euforisch meld ik dat aan mijn middelste dochter naderhand in de auto . Ze keek naar opzij en zegt. Jesus mam , daar tippelt U toch niet in ? Nou vraag ik U, dat zijn nu je bloedjes, je bloedeigen kinderen!! Ik geef het toe , zij zat dichterbij dan die dames en zowat tegen het perkament van mijn wangen aan (een zeer oud schilderij kan er niet tegen op ) , maar zo hardvochtig moet een kind toch niet zijn ? Ik verweerde me zwakjes , want ik vind alles nog gerede mooi aan mezelf , maar toch, maar toch .
Na de fitness kwam eigenlijk alles in een warrige toestand , want nog steeds wachtte ik in wezen op die lieve neef van me, die die dag zou komen en ondanks geen toegezegd bericht , ben ik toch zo trouw als een hond eigenlijk en vond, dat ik toch moest blijven wachten, maar ja, dat was achteraf toch geen haalbare kaart , want deze zelfde dochter vindt, dat ik er bij ook maar een ietsje zonlicht op uit moet en zoonlief vroeg mij 4 uurtjes op te passen .
Al met al, gezien mijn trouwheid, een moeilijke beslissing , maar ja, ik had geen bevestiging gekregen en ben dus maar boodschappen gaan doen in de middag . Dat noem ik de struikelboodschappen . Die zijn namelijk niet voor de voeding, maar eigenlijk meer, tja, voor de geest. Je koopt dan dingen ( ECHT ZEER ZEER GOEDKOOP HOOR , WANT AOW ZONDER PENSIOEN , IN EEN VAN DE GOEDKOOPSTE WINKELS-- MEN KENT ZE WEL DAT SOORT --SOWHAT ?) , die je feitelijk maar een heel klein pietsie nodig hebt , wat zeg ik, eigenlijk helemaal niet . Spaanse sloffen in de aanbieding , dus smijten met die rot euro's .Wat heb ik een hekel aan die dingen zeg . Eigenlijk kan ik een kwartje van weleer in mijn hand bewenen . Dat zeg ik nu dan wel schertsend, maar een gevoel van heimwee roept het echt wel op hoor, heel heel echt waar. , ach mijn lieve kwartje, dubbeltje , gulden , ach jee.
Vanwege de fragiele tere beentjes een soort slofsokken gekocht , achteraf toch wel erg lekker , dat wel , weer kleine hebbedingetjes, daar moet je toch gek voor zijn, want je moet immers opruimen tegen je dood nietwaar? Eindelijk de felbegeerde stiften , waarvan je het schrift op een ijzer blaadje zo weer kan uitwissen ,Niet vergeten-blocnootjes , die je praktisch niet gebruikt en vergeten doe je toch alles, dus je vergeet ook op die achterlijke blocnootjes te kijken. Ik zit vol met maar voor een tiende beschreven blocnootjes en agenda's in de loop van de jaren en het is niet eens een tic van me .
Kan je nagaan wat een tic met me zou doen .Ja, er is wel een vervelende tic hoor, als je het als dusdanig zou kunnen benoemen . Er mag van mij nergens een vrij plaatsje zijn, letterlijk alles, maar dan ook alles is bezet, behalve in het midden dus hè , gelukkig maar .Doorgaand vanaf die boodschappen werd ik dus naar zoon gebracht , alwaar 2 kleinkinderen waren . Diepe misverstanden ontstonden ogenblikkelijk , want ja moesje resp.oma moest toch wel eten en dat was hij glansrijk vergeten . Dat werd ik dus opgelost, want er waren pizza's .
Volgende misverstand , jonge kleinzoon . Wilde op straat naar vriend . Conservatieve oma, die zich meteen bovennatuurlijk bezorgd voelde in deze hysterische, hilarische, gevaarlijke tijd en gezien de vroege donkerte , bedingt 8 uur thuis . Jaha , hij is nog jong hoor. En dan wordt het tegen negenen , niks niet kleinzoon. De TV beschrijft weer uitgebreid, dat ze naar een meisje op zoek zijn, dus ja, kan men het mij dan kwalijk nemen, dat ik vreselijk , toch wel wat bang werd, want ik heb een zeer goed opgevoede , zeer goed, mag ik wel zeggen , schare aan kleinkinderen , die niet ongehoorzaam zijn ..
Ja, ja, blijkt ie achteraf pa te hebben gebeld, die , niet aan donkerte denkend , grootmoedig een half uur erbij gaf , maar ja, dan was hij toch nog te laat en pa dus later ook boos . Kleinzoon gaf zeer donkere blikken naar oma , nog steeds heel nette donkere blikken, hoor dat wel ,maar oi, dat vind ik vreselijk , maar aan de andere kant mogen ze onder geen beding tegen me in gaan, dus wel een beetje tegenstrijdig van me .. Had ik me zeker te angstig gemaakt .
Zoonlief brengt me naar huis ( ik had de grote nachtinhalaties gedaan en dan blijk je niet in staat tot 1 pas lopen , echt niet , geen adem. Zwaar aan arm zoon hangend bereikte ik het woninkje en na weggaan zoon, die naar de kinderen terugmoest moest , hang je dan nog zwaar te ademen in je stoel , met blik op die nabij toekomst, die bijna geheel zonder adem zal zijn . Ik bedoel maar zo, niks geranium , nee hoor.Laten ze die maar in de aula zetten dan. O gos het is al tijdje in de middag en ik heb nog niet gegeten en gedronken, ik ga er af.
16 oktober 2005
Ja , ik zie de datum , die betekent , dat mijn broer vandaag 70 is geworden .We zijn niet kwaad met elkaar, maar ik heb hem toch vele jaren niet gezien en daarvòòr een confrontatie even bij een ander familielid , ook vele jaren niet.Dat is er gewoon uit bij ons , vanaf, dat ik Amsterdam heb verlaten en de kinderen deze stad ook verlieten.
Daar had ik iedere Zaterdag 16 tot 18 personen op vistite in mijn amsterdamse grachtenwoning , oi, oi, was een mooie woning hoor , Zeer hoge bewerkte plafonds , prachtige zwarte brede schoorstenen etc. Ik had er de helft van de derde etage ook bij, de trappen liepen binnendoor , ach ja . Maar dan gaan de 3 oudste meiden vertrekken naar andere steden en denk je, wat moet ik dan nog hier ?
Achteraf bezien had ik qua visite misschien beter kunnen blijven , want dat was eigenlijk meteen afgelopen in de nieuwe stad , maar je laatste jongens 14 en 15 , in Amsterdam? Nee, toch maar niet . Ja, heel veel Zaterdagen daar, en dat jaar in jaar uit . Kostte ook veel geld qua drank en hapjes , maar gezellig was het wel . Het hield wel in, dat ik in mijn eentje daarna een knots van een afwas had altijd , want nimmer vroeg ik iemand mij te helpen .
Het werd ook wel gecombineerd , dst de kinderen bij me gestald werden en ze zelf Amsterdam weer even ingingen . Ik had me daar een spirit, niet te geloven . Kwam door het vele roken , ik was toen 50 , net als de ene ontembare middelste meid nu , net zo mager als ik , altijd zo zwevende rondom de 49 à 50 kg , ja, want die rookt ook als een ketter. De meubelen stonden dan altijd her en der en moesten allemaal weer op z'n plaats , maar het werd een gezellige routine van jaren .
Ik bedoel , ik verliet die stad zo'n 25 jaar terug, maar toen kwam deze broer met vrouw dus wel iedere week op visite , want het scheelt natuurlijk , oftewel -- allemaal in dezelfde stad of een ieder domicilie kiezende in een andere stad . Ja, nou ja, geweest is geweest en alles, wat je hebt meegemaakt is meegenomen nietwaar ?
En dan zit ik nu heel echt waar erg zielig te wezen , heel zielig, want ik heb die beruchte kou te pakken , heb niet eens mijn griepprik gehaald , ik kon echt niet .Verhef me steeds zeer moeizaam vanuit de stoel , veel meer benauwd dan anders , wanneer ik beweeg . Een slijmvorming , daar zeg je U tegen en als gevolg van het aan èèn stuk door hoesten een zeer pijnlijke keel .
Er zijn er geloof ik hier meerderen ziek met deze kwaal en volgens de krant heerst het heel erg . Je wilt niks, je kunt niets . Ik kan niet eens mijn verwarming aandoen , want dan moet ik een beetje over de bank hangen en ja, dat kan ik nu dus niet . Zooooooooooooooooo erg zielig en ik heb het zo koud .
Maar ja, we leven nog. Ja , maar ik kreeg wel een vreselijk mooi boeket van mijn dochter, wat ze niet neerzette zelf en ze weet, ik ben dol op bloemen .Echter daar zitten van die grote witte sterk riekende lelie's in , dus hoop ik, dat dat geen voorbode is hè .
Erger is, ik kan geen boodschappen doen en de hele mikmak is bezet en werkend en ik heb al dagen geen brood met het logische van niet eten overdag als gevolg . Ja, nou ja, dat zien we ook wel weer . Ik ben moe en stop . Volgende keer ook eens een stukje eigen mening , er gebeurt teveel op de wereld..
17 oktober 2004
Zoals altijd , dus ook ziek en wel. ging ik gister gewoon half acht uit bed . Zette me, omdat ik me amperaan kon bewegen aan tot het lezen van de talloze (echt waar ) kranten, die nog niet volledig uit gelezen waren. Ik lees namelijk eerst (ik krìjg de kranten hoor ) de 11 pagina's van het frontgedeelte, maar vind dan het binnenste toch ook nog zeer belangwekkend en stapel dat bij gebrek aan tijd of anderszins dan maar op
Loop ondertussen toch ook nog wat heen en weer en besluit iets te doen, wat ik nimmer doe, maar voelde me zo uitgeput, dat ik het kon rechtvaardigen en ging om 11 uur weer even op bed liggen , de kranten laten liggend in de leesposities. Dan wordt er ( kun je dus nagaan --Ten eerste komt er bijna niemand --ten tweede heb je dus maar een keer of 3 per jaar griepachtige verschijnselen --ten derde vlij je je nooit en te nimmer op bed , dus klein geestje lachte weer schaterend -- keihard op je deur gebonsd. Hondje en ik hevig in de war .
Daar staat dan voor de deur een horde, --nou ja,-- nakomelingen met blije gezichten , opgewonden levensvreugde , niet in staat denk ik zich te verplaatsen in een oud, zielig, grieperig, hoestend en proestend , afvallend door zichzelf te verwaarlozen , omatje , geen haar gekamd , lipjes niet gestift , kortom , er uitziend als een lelijke 90-jarige. Levenslust iet of wat verschrikt temperende ( ze hadden me willen verrassen ) wilde de hele bubs dus weer weggaan , maar ja, dat is niet de bedoeling van mij . Hopende, dat ze me iets minder gaven dan 90 , zette ik me aan de opdracht koffie te zetten., ja want dat doe ik uiteraard liever zelf , ze kunnen toch niets vinden.
Het waren er niet zoveel hoor, maar de levenslust liet het velen meer lijken , maar het waren mijn oudste dochter met man , 2 dochters en 2 achterkleinkinderen met toebehoren , daarmee bedoelende een kinderwagen , flessen drinken , enig speelgoed , twisten om wie die jongste , eigenlijk nog een baby , steeds in handen mocht hebben, dus die zag ik om de 10 minuten in een ander stel armen , dus de bij mij al altijd drukke kamer was onmiddellijk bijna een puinhoop .
Heb net een nieuwe staande kapstok bij Blokker gekocht om toestanden op te heffen , maar hij staat klaarblijkelijk nog niet op een in het oog vallende plek , dus een ieder gaf zijn jas een voor hem aanvaardbare plaats .Met schrik zie ik tevens altijd de hoofden bewegen in de zeer grote planten van me, die ja, inderdaad niet goed te ontwijken zijn, maar ik voel hun plantenpijn en hoor ze roepen om mij . He ja, dat is melodramatisch, maar zoals een ieder weet, leven die 40 planten fel voor mij , dus zwakjes keek ik soms in die richting en oudste schoonzoon kweet zich van de taak , deze dingen een ietsje te verbeteren.
Als ik er beter aan had gedacht , ja, dan had ik het grotere koffiezetapparaat al klaargezet , de suiker en de melkpoeder bijgevuld, want je zal zien , dat is dan net op . Ik had dan natuurlijk de kranten weer netjes op de stapel gelegd en had de aanrecht beter begaanbaar gemaakt en de kopjes , die zeer ordelijk staan weggestopt , alvast klaargezet , laten we zeggen etc. etc.Ik wil altijd en eeuwig voorbereid zijn op visite om in een aanvaardbare positie te verkeren, wanneer nageslacht aankomt, maar in dit geval was het een beetje eigen schuld , want het was in wezen al bekend .
Gelukkig namen zij vele dingen weer mee terug , die al klaar stonden, hetgeen ook een grote opluchting voor mij was , maar er moest toch nog wel even grieperig strompelend sukkelig pootje aan gespeeld worden om alles weer het vertrouwde iet of wat ordeloze aanzicht,( hè, met kranten en al )te geven . Bovendien had ik nog steeds geen boodschappen in huis, eentje woont niet in deze stad , deze oudste had de kleinkinderen om op te passen , de middelste werkte ( een run van nacht-en ochtenddienst aan elkaar ) , jongste zoon uit de stad , maar daar belde oudste zoon , die heel lief beloofde de paar boodschapjes te doen en daar vervolgens 2 nog niet bij had , eentje vergeten, ander niet kunnen vinden .
(O jee even tussendoor , op afstand word ik verscheurd door de talloze guppen , die nog geen eten hebben gehad , want door dit typen is hun etenstijd allang verstreken. Schijnbaar paren en paren ze , alles zeker nog net zoals het vroeger moest , in het donker, niet in bed hier , maar achter een plant dus in dit geval, want het aantal kleintjes is niet meer te overzien en ach dierenactivisten , ik vond, dat zij zelf mijn aquariumpeil op goede getallen moesten houden, maar nee , het wordt een jungle aan vele kleuren, waarbij, vrees ik zeer veel incest aanwezig is . Ik heb ze dus vlug eten gegeven, ze sprongen er zowat uit , dus dat is ook weer klaar.
In china gingen ze de overbevolking te lijf door maar èèn nakomeling toe te laten , maar dat zouden deze wezentjes niet aanvaarden . Enfin ik zie wel hoe ik dat oplos. Nee hoor, ik spoel ze niet door de WC , maar het wordt wel een opgave , want ook op marktplaats raak je ze niet kwijt. Ik zie wel
Ik ga van schrik in deze periode soms al om half elf in bed , maar bepaald lekker kan ik me er toch niet bij voelen, want het te lezen materiaal, wat altijd klaarligt boeit me nu helemaal niet , dus nee , maar uit iedere verkoudheidsperiode kom je weer tevoorschijn, dus ook deze gaat weer voorbij . Er komt een keertje, dat dat niet meer lukt, maar zover is het nog niet , ondanks de sterk geurende grote witte lelies , die nu de gang onveilig maken , in die zin , dat de gehele gang geurt naar hen.
19 oktober 2004
Nederland is in de greep van een verkoudheidsvirus , welke dus nog niet de naam van een (of het ) griepvirus gekregen heeft ( tja , de griepprik was toch nog niet klaar )., maar mensenkinderen , wat zo'n virus toch met je aanricht hè? Je bent werkelijk geen mens meer en ik vind het ook een vieze ziekte , want de keukenrollen zijn , ja sorry hoor, niet aan te slepen .
Waar je de gode zij dank , nog helemaal niet incontinent bent , kom je door de enorme hoestbuien nu al wel een heel end in de richting .Je besluit dus even heel wat jaren terug te gaan en te doen , alsof je nog in de rijpe jaren bent met de maandelijkse toestanden , die bij mij trouwens pas begonnen op 19 en alweer verdwenen op 42 jaar. Heb ik ff mazzel . Ach ja, je wordt ook kinds, dus dan mag dit ook wel.( ja, want natuurlijk hadden wij niet zo'n raar ding met een touwtje eraan hè , die ik trouwens zelf super-onhygienisch vind en in mijn ogen vind ik ze zelfs voor een groot percentage vrouwen kankerverwekkend en dan bedoel ik voor diegenen, die zo'n ding te lang laten zitten .
Ikzelf zou het dus echt nooit genomen hebben , maar ja, wie ben ik hè? ---Ergens rechts onder in de buik heeft èèn enkele toch wel grote spier de taak van de hoestbuien schijnbaar op zich genomen en is aldus overbelast geworden. Hij veroorzaakt namelijk een pijn met hoesten, !! die eigenlijk haast ondragelijk is , maar we torsen al dit verkoudheidsleed blijmoedig.. Dat is iet of wat overdreven natuurlijk, maar ik heb geleerd met zeer weinig tevreden te zijn, echt waar hoor , dus waar nu de zon zijn stralen weer kwistig ( ja, ja ik weet het , dat is maar even ) weg schenkt , kijk ik deze diep in de ogen en zie, hoe hij mijn huis heeft veranderd weer en nu zelfs mijn innerlijk beroert. Help--ik word lyrisch.
De gang wordt overlopen met hulpverleners , want de buurvrouw is zeker ziek en ik geloof de anderen ook , want het is echt druk. Hondje geeft geen krimp natuurlijk , absoluut nooit als er GEWOON iemand langs loopt , alleen doet hij dit , als zich iemand VOOR mijn deur bevindt , maar het rare is, dat bij een in het wit gekleed persoon , die toch een end van me af moet zijn er schijnbaar toch iets is en hij aldoor dan hevig te keer gaat . Eerst ging ik aldoor meteen kijken , maar ach, dat doe ik maar niet meer . Het was nu zelfs juist omgekeerd , in die zin , dat terwijl ik sta te praten met de mevrouw van de gang ( ik hoefde heel lief niets opzij te zetten ) de verpleegster of verzorgster nu zelf naar buiten kwam om te kijken wie er stond te praten , tenminste dat denk ik .
Ik noem mijzelf daarom een tevreden mens , omdat ik hier die anderhalf jaar nog geen hulp heb gehad en ook niet wens , althans wanneer het niet strikt noodzakelijk is ( de laatste vrouw op de gang geloof ik ook niet ) Zolang ik het red zelf, kunnen zij anderen, die het meer nodig hebben, dan helpen .Ik zie gewoon wel hoe het loopt en ruim steeds 2 of 3 dingetjes op, waarna ik dan tevreden daarvan weer even uitrust , of mijn computer, mijn allesie , ga omarmen.
Wat ik niet zo leuk vind van zo'n tijd , is, dat waar ik anders iedere dag andere dingen aantrek , het mij nu om het even is . Wat ik wel als opwekkend zag, is, dat terwijl ik gebogen (jaha) voor de spiegel stond ik een paar haren zag , die niet gelijk in lengte waren en ik de schaar greep om dit te verhelpen en dat mensen --is een stap in de goede richting , vind ik althans zelf.Ik ga maar proberen iets naar binnen te werken en dat is al een heel grote stap hè.
22 oktober 2004
Wat een vreselijk typisch ( zullen we maar zeggen ) huis is dit toch. Vanaf Zondag heb ik het instinctieve gevoel gehad , dat het met buurvrouw niet goed was . Vermoedens aan een ieder verteld
ook op deze site, zowel ervoor, als erna . Zij is namelijk gevonden met een hersenbloeding ,en had al eventjes op de grond gelegen , ( aldus zo haar zus mij vertelde ).
Al maanden vind ik haar veranderd, maar daar heb ik het nu niet over. Je woont naast haar , hebt een goed contact met haar , mag je dan als normaal mens vragen, wat er met haar is. De integere broeder , die een mens als mens bejegent , zo ik tenminste DACHT, riep op mijn vraag vanaf de lift, dat ze ""echt niet zo ziek was ""( dus zie je nou wel , dat ik er debielig uitzie.!!)
De werkster , of thuiszorgster of interieurverzorgster, die anders altijd toch een klein babbeltje houdt , stoof langs me , geen woord , echt geen woord, terwijl zij toch nà de buurvrouw wegging , want deze was 's morgens al weggegaan .Gelukkig bleek een oude mevrouw , haar zuster wel enig fatsoen te hebben en deze kwam bij me aan de deur , om te zeggen, dat waar de buurvrouw mij zo lief vond , ik dus wel nu moest weten , dat ze 6 weken weg is voor, ik denk revalidatie. Tja, die zus komt uit de
"buitenwereld" en daar kent men nog summiere regels , die hier in wezen dus niet gelden .
Ik vond inderdaad op TV alles zeer herkenbaar , wat men nu registreert in verpleeghuizen , zoals de geintervieuwde vrouw verklaarde , dat pardoes onder haar snuffer 's avonds het licht werd uitgedaan , zonder te vertellen hoe laat dat zou gebeuren .'t Is ook werkelijk te gek om los te lopen Zelfs in de gevangenis weten ze hoe laat het licht uitgaat , alhoewel, daar--- zouden ze dergelijke dingen niet hoeven te flikken natuurlijk .Ook in de vroegere weeshuizen , zoals bij Charles Dickens ging het zo .zoals de oude mevrouw vertelde. Zeer beledigd was zij erdoor.
Bij mij zou dit onvoorstelbaar zijn en ik bid de goden, dat dit niet --juist !!!--zo zou zijn , maar ik slaap zeer zeker al 40 misschien 50 ( zal ik al wel gezegd hebben ) jaar met fel licht aan pal boven mijn hoofd Heb dus nimmer qua herinnering ooit in donker geslapen. Niet uit angst , maar ik denk door het lezen in bed . Mijn bril is ook nimmer van mijn neus geweest, want met diezelfde leesbril op val ik dus aldoor weer in slaap .
Zo, eventjes een intermezzo . Tja, ik let nu natuurlijk op, ( helemaal na die idioterie van zeer sluipend zachtjes met sleutel mijn deur openend 's avonds , zo tegen half negen , ik weet de dag, ik weet de diensten ) nadat het familielid van de buurvrouw bij me was geweest . Deze zei me, dat zij zo vaak mogelijk zou komen voor allerlei dingen . Ik denk nu, dat de in het wit geklede mensen hier helemaal denkelijk geen verpleegsters zijn , want net komt er dus iemand in het wit bij de woning van buurvrouw , waar dus als laatste de interieurverzorgster van het huis was geweest .
Ik zei haar dus, dat buurvrouw weg was, , maar dat wist ze dus, alhoewel zij nu zei, dat deze in het ziekenhuis was .Misschien had ik een vragende blik , alhoewel voor mijn part lopen ze iedere dag daar in en uit hoor , ene makke , maar ze zei, dat ze kwam kijken of er nog eten stond , maar ja, dat zou de interieurverzorgster dan toch hebben meegnomen ? Tja, lijkt mij niets voor een zuster, maar ja .bij de woning van de gestorven mijnheer dacht ik, dat de zusters er binnengingen voor de medicijnen , maar in dit geval dus voor eten .Het zou ook keukenpersoneel geweest kunnen zijn, maar mij was door hogerhand van hier verzekerd , dat die moedersleutel toch echt niet in handen van alle soort personeel was.
Dit is dus, wat ik bedoel . Er is gewoon familie , dus men behoort niet een lege woning in te gaan.
Hoe ze dat hier nu ook bekijken, dat moeten ze zelf maar weten , maar ikzelf wil dat verdomme (niet sorry) niet hebben .Ik ben lastig hè ? Nee helemaal niet , het hoort niet en in dit geval , als dat zo dringend was , dan had men toch evengoed naar binnen kunnen gaan , ook al stond dat lastige w .... daar hè. Want nu kan dat eten ? dan toch gaan schimmelen , o nee dan had de werkster het toch meegenomen? Of ik wel of niet aan de onderzoeken mee doe van de bejaardenhuizen maakt niet uit , het hoort niet, basta.
Ook aan gewone personen heb ik nu eerst gevraagd, voor en aleer ik dit er op zet , of die zulks , zo altijd gebeurt ----gewoon vinden , nou lou loene hoor, echt niemand Waarom is dat rare , zodra iemand weggaat , dat er meteen een reden is om op die lege () woning te gaan ? Ik heb het er met Jan en Alleman over gehad , zoonlief werkte in het ziekenhuis --schoonvader van hem op de ambulance , vriendin hier als verzorgster bekend , maar allen vinden het geen pas geven en strooien met de webcams . Ja, maar ja.
24 Oktober 2004
Ja, dat had ik al voorspeld en god weet, wat er weer nog te wachten staat. Met een werkelijk DAVERENDE slag en ik overdrijf niet , werd iets vòòr achten de deur van de gang ( kan ook de deur van de buurvrouw geweest zijn ,, de dag daarna hier dichtgegooid , uit echte nobele solidariteit denkelijk , ja, maar ja, toch verkeerd hoor voor verstandige mensen .Bovendien lig ik bijna altijd tussen slapen en waken in , heb nog een rappe geest en acht mij boven de bekrompen zielen , die al anderhalf jaar lang zulke handelingen verrichten
Waar ik namelijk toen des nachts in de meer dan een uur durende asthma-aanval ( BIJ de al 15 jaar durende longemfyseem ) dus dood had kunnen gaan en er na het sinistere lachje in het geheel NIEMAND is gekomen, ja mensen , heb ik toen wraak genomen ? Toch ook niet ? En heb ik dan ongelijk ? Nee toch ? Mag ik mij engig voelen voor alle sleutelhoudende mensen hier , die wel komen, als het niet moet , maar verzaken, als het wel moet ?
Ben nu paar uur opgehaald en ja, bij thuiskomst bleek, dat er iemand op die woning was geweest, maar ja, dat kan haar zus zijn geweest natuurlijk --eventueel .Voor de rest zal het me nu een worst zijn . Kijk , toen de buurman naar Marokko ging , vroeg hij mij dringend op te letten, of er niemand binnenging en ook niemand toe te laten . Deze orders kreeg ik hier niet uitgesproken speciaal , dus hoef ik mijn broeders hoeder niet te zijn..
Ben ik hier dan niet dolblij gekomen en is niet alles de grond in geboord dan !?.Ben ìk dan niet degene, die een waanzinnig mooie woning aan, dus echt ààn het Ijselmeer heb achtergelaten om mij veilig te gaan voelen voor mijn toch dodelijke ziekte om daarna tot de schrikaanjagende gedachte in die anderhalf jaar te komen , dat ik alles heb ingeleverd, wat er aan een leven op het eind nog maar viel in te leveren? Die opeens tot de ontdekking kwam , dat de zo bezongen zorg in wezen bestond uit zeer zeer sikkeneurige intimiderende mensen . Mensen, die zich niet afvroegen, of je misschien zelf eens verpleegster was en ofschoon dat niet zoveel is, daar gaat het niet om, maar je kan ook een hoger beroep hebben gehad .
Oh !!!! daar zit hem de kneep zeker , je bent een ziekenfondspatient , zou dat het zijn ?
Ik heb de vreselijke ervaringen , die ik zelf al had op het terrein van de verpleeghuizen nimmer geprojecteerd op deze , echt nimmer , maar alleen door hier gezond te blijven , kan je misschien nog jezelf blijven in een voor jezelf opgebouwde cocon .Ik bedenk opeens dat bij buurvrouw , die nooit thuis dat eten kreeg , verleden week dagen lang zo'n bak voor de deur stond .
Omdat ik mij nooit ergens mee bemoei en ik dacht, dat ze misschien naar haar zus was , tja en die bak werd ook maar niet opgehaald , is dat nu misschien de reden , dat zij te lang heeft gelegen .Heel jammer dus . Kijk, als ik plotseling weg zou moeten voor het èèn of ander , zou men zich misschien plotseling druk gaan maken om het hondje , maar die zou toch immers meteen worden opgehaald daarna door 1 van de 5 kinderen? En trouwens waarom?
Hij doet al 6 jaar zijn behoefte op een grote bak ( hij is piepklein ), er staan 2 bakken water , terwijl hij amperaan drinkt.,. Tevens kan niemand hem eten geven, want hij heeft een ontzettende overbite en is het dus al een strijd van 6 jaar om hem aldoor zijn eten te laten binnenkrijgen, want hij is ook nog eens heel erg kritisch en heeft haast nooit honger, dus dat zit wel snor.---dus het hangslot zou er gewoon op moeten tot zoon kwam paar uur erna om hem te halen .Vele honden en daarvan ken ik er veel , zijn dagenlang alleen . Bij deze dus ----, hondje met rust laten., en eten heb ik anderhalf jaar nog niet gehad , bak niet aanwezig.
Weet je , ik heb een status en die had ik misschien al eens vermeld , waarop haast niemand bogen kan .Al reeds 55 jaar ( uit huis bij ouders dus en zelfstandig) boven en onder iemand wonen , waarvan 30 jaar in Amsterdam en meer dan 25 jaar hier en het dus presteren om NIMMER een woord ruzie te hebben gehad met buren . Elkaar ook niet te hebben overlopen , maar na jaren en jaren nog steeds bij een ieder gewaardeerd als gewezen buurvrouw , dus eh , als dat niet een bewijs van een tolerant mens is , dan weet ik het niet meer . Om deze grote imposante reden weet ik, dat IK dus niet de ge-irriteerde persoon was hier , wel WERD dus.
25 oktober 2004
Ik blijf volhouden. De soortement griep wil nog niet wijken , maar ik accepteer hem nu al bijna 3 weken en vind zelf, dat ik er iets beter van af kom , dan verleden jaar, toen ik hier zo verschrikkelijk ziek werd . Toen echter was er de raamsabotage op de gang , terwijl de temperaturen van die zomer veel en veel hoger lagen dan deze zomer .
Toen ook kon zogenaamd het bovenlicht in de slaapkamer niet open . Onlangs , nou ja, is alweer even geleden , is er op mijn verzoek een monteur geweest van de woningbouw om dit toch te herstellen , namelijk dat dat bovenlicht wèl open kon . Volgens hem , het is echt zo hoor, wat ik schrijf , kon dat niet open ,omdat het tegen het zonnescherm aankwam en dat de bewoners er een elastiek omheen deden om dat soort hendeltje omhoog te houden .
Raar vond ik dat wel bij zo'n dure woning, maar van die zonneschermen was ik al zoveel gewend, dat ik dat verhaaltje accepteerde .In mijn eigen huis zou ik nooit geklungel met een elastiekie aanvaard hebben, maar alla, wie ben ik hè , want daarvoor was hier ook al een immense kier tussen de 2 gedeeltes van de balcondeur geconstateerd, die op amateurischtische wijze was gerepareerd , zodat ik nergens meer van opkeek in dit nieuwe woninkje . .
Wie schetst echter mijn opperste verbazing een paar maanden geleden , toen ik achter de spijl van het raam een kettinkje ontdekte . Het raam is wel al een keer of 3 gelapt in die anderhalf jaar geloof ik, want ik vraag er niet speciaal om , maar niet door mij natuurlijk. Aan het kettinkje hing een ijzer staafje en ik dacht, waarom is dat nou ? Ik bekeek de constructie van de handel eens goed en zag daar een piepklein gaatje , waarin ja ja, het staafje bleek te passen, waardoor het bovenlicht geborgd open bleef staan .En die monteur dan ? Komisch of niet?
Dus wanneer de balcondeur niet openstond had ik nu toch wat frisse lucht . Al deze dingen tesamen gevoegd , het traumatische , wat ik hier heb doorstaan langzaam het hoofd biedend , slechts daardoor is het mij mogelijk een griep-verkoudheid te ondergaan .Het levert voor mij iet of wat hilarische toestanden op .Ik vertel aldus :::::::::::::Vandaag was weer vuilnisdag. Dat vind ik heerlijk , want ik houd niet van dingen in huis, die er niet moeten zijn. Lijkt onwaarschijnlijk, maar het is echt zo . Als ik een broek moet verkorten of rits herstellen , dan lijkt mijn persoonlijkheid een lichaam te worden, een lichaam wat verstoot, wat er niet in hoort , dus dat soort dingen moet bij mij meteen weer weg .
Weet ik iemand , die een plant van mij wil, vanaf dat moment behoort hij niet meer tot mijn plantenfamilie, alhoewel ik hem gewoon verzorg natuurlijk, maar ik bekijk hem met ogen van jij gaat weg , in die zin is vuilnis dus een nog grotere factor . Wij hadden hier eerst donkere mensen allemaal daarvoor . Sinds maanden zijn deze weg , ik weet niet waarom. Wat mij echter opvalt , is dat het personeel om vuilnis op te halen en andere karweien te doen zeer fijn en oerbeleefd personeel was, altijd bereid de helpende hand te bieden
Er is nu blank personeel en op 1 oudere sikkeneurige man na, is dit weer heel correct en aardig .
Het hillarische dus bestaat hieruit, dat 1 personeelslid een man is , die dit soort griepje al 4 weken heeft en die mij aldoor opbeurt , weliswaar zeggende, dat het makkelijk 4 weken duurt, maar toch --de man is echt menselijk en dat mensen, dat zegt een hoop hoor , zo niet alles .
Vòòr hij kwam had ik er weer ziek en wel het onmenselijke karwei (ja hoor , als je ziek bent ) opzitten vanaf half acht 's morgens alles te gaan nalopen , wat weg kan . Ik ben nooit ijdel geweest , echt ijdel , dus ik doe altijd eerst, wat ik vind , wat moet en pas dan kijk ik in de spiegel , dus vuilisbakkendag getrouw was ik vreselijk in de weer geweest , altijd dus 2 maal in de week . Nu echter had ik hier vreselijk dure boeketten staan van dochter ( was jarig geweest ), die, als ze bij haar een paar dagen hebben gestaan , ze naar haar moeder brengt , die ze als plantenverpleegster nog vele , vele dagen in leven houd, ja ja en dat met grote eerbied voor hen hoor !
Het onderhoud vergt dan wel enige tijd aldoor , want ja vers water regelmatig , kwijnende bloemn weg etc.Zelfs de lelies hebben nu de geest gegeven, zij dus liever dan ik .. Ik hoorde de man eraan komen en stoof ( nou ja ) nog met een laatste zakje naar buiten , keek heel even in de staande , zelfs nog zacht gekleurde spiegel en schrok me een ongeluk . Had toevallig een mij niet staand kleurloos nachtshirt aan , haren nog ongekamd ( ja, want vuilnis ging voor ) , maar raakte gebukt , want ietsje ademgebrek weeraan , toch weer even met de menselijke man in gesprek.
Luister toe en let wel op het volgende. Manmoedig probeerde ik een grapje te maken, althans, zo stelde ik het me voor , omdat ik aan die blik in de spiegel dacht en zei hem , (dacht ik gniffelend ), dat ik door deze al weken durende hoestbuien en weet ik veel, nu al 10 maal lelijker was geworden , dan ik al was daarvoor . Oi, oi , oi , nplaats van glimlachend iets te weerleggen gaf hij het zo volmondig toe, dat ik oftewel hoop , dat hij mij niet goed heeft verstaan, of dat ik werkelijk er nu uiterlijk wel heel erg aan toe ben .
De fysiotherapeut , die even ervoor heel lief was wezen informeren naar mijn toestand , deze had heel voorzichtig gezegd , dat ik er wel wat bleekjes uitzag . Dit moet mij toch maar allemaal wakker schudden, want de fysiotherapeut pakt altijd alles omzichtig in , daar heb ik hem altijd al op ingeschat.Vandaag dus gaan we aan de slag (hè ja , maar het gaat haast niet, ik ben zo moe ) om weer een redelijk uiterlijk te krijgen