Last update
Het bejaardenhuis November 2005
6 november 2005
Tja, het heet nu enkel nog maar dagboek en heeft niet meer het bijvoegsel bejaardenhuis er bij .Het is inderdaad zo, dat na mijn vrijwillig gekozen isolement , ik dus geen contact meer heb met dit tehuis .
Jammer genoeg ,) maar ik weet eigenlijk niet of het dezelfde is , nee, denk het niet,) maar de oudere zwarte ( grijswordende ) verpleegster loopt me aldoor zeer nurks op de gang voorbij , dus dat kàn gewoon niet dezelfde opperst vriendelijke andere grijs-wordende donkere verpleegster zijn .
Tot mijn verrassing kreeg ik gisteren een brief uit Marokko van mijn gewezen buurman alhier .Dit was de man die als clown speelde in mijn stadje . Deze brief was gedateerd begin mei 2005 en was weer , zeker door het tehuis , teruggezonden naar Marokko .
Zeer , zeer typisch , want iemand, die bijna een jaar naast je woont en dus zeer goed het adres weet , kàn dat dus niet fout hebben gedaan , maar ja, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, maar na een half jaar kwam zijn lange brief dus nog goed terecht .
Hij koopt of heeft al een huis daar gekocht ( volgens mij is hij nu al 88 ) en waar hij hier scooterde heeft hij daar een Renaultje gekocht en heeft daar een pleegzoon van 27 jaar aangenomen , die nu dus al 2 jaar bij hem woont .Namen Jos Brink en partner ook niet zo'n pleegzoon toen erbij? Ja , ik geloof het wel hè?.
Er staat in de brief iets over trouwen, maar dat begreep ik dus niet helemaal .Hij is daar ook weer met vele kinderen doende , er iedere dag spelletjes mee spelende en van hemzelf wist ik al, dat hij met zijn pleegzoon vaak met een troepje doofstomme kinderen dagen de bergen introk , aldus kamperend .
Ja, voor zijn bijna 90 een zeer tierige man . Iets geeft hem erg veel energie .Mijn energie begint bij mij gelukkig een ietsje terug te komen , maar ik heb niet meer hetzelfde voorkomen . Ik begin nu echter te snappen , hoe dat kan .
Ik heb mijzelf nu al een paar jaar iet of wat gemêleerd zeker gezien , want het nog niet ge-opereerde oog vertoont nu, ten opzichte van het nu zeeeeeeeeeer heldere linkse oog allerlei lichtbruine beelden , dus ik heb mezelf al jaren aldoor bruinig gezond gezien , maar nu zeer blekig en knokig, want eet ook heel weinig .
Nee, wat dat betreft is het een grote ontnuchtering, maar het oog zelf is natuurlijk een wonder . Het neemt wel met zich mee en helemaal , als ik aan het tweede oog ook ben ge-opereerd , dat ik toujours aan een zonnebril op moet hebben, want kan absoluut het felle daglicht of zelfs fel lamplicht of fel beeldscherm niet meer verdragen .
Dat moet zeker nog wennen na die jaren.
Jammer genoeg is het rechteroog ge-infecteerd, dus het spant er om ,of ik op de geplande datum geholpen kan worden.Tevens moet er een oplossing komen , want het oog wordt na de operatie afgeplakt , maar na dat ding er af halen thuis , trok ik zowat mijn hele wang mee.
Mijn huid is immers zo dun geworden , dus dat helpt nou toch ook niet aan de renovatie mee hè. Zo en dan zijn de dagen nu voor mij te kort geworden , want na 30 jaar zo'n beetje is er nu regelmatig contact met de oudste broer , zodat we dan mails en heeel oude foto's uitwisselen. Zo zie je maar, dat je niet ver van je dood af , weer met een bloedverwant gekoppeld wordt.
Ik weet eigenlijk niet eens, nu ik goed nadenk, hoe dat plotseling weer zo is geworden, want ik had alleen maar contact met mijn neef, die me zeer zeer dierbaar is, maar die nu nooit meer wat van zich laat horen , maar het zachte speciale plekje in mijn hart voor hem, dat blijft bestaan hoor .
Die mails maken mijn leven niet bezet, maar wel een ietsje de mails van een groep vrouwen , waar ik me bij aangesloten heb , die dus dan groepsgewijze mailcontact met elkaar hebben . Als het aldoor èèn-regelige mailtjes zijn, dan raakt je box voor niets zo vol , maar als het leuke mailtjes zijn met enigzins inhoud, dan is dat best amusant natuurlijk .
Vind het ook lollig , dat een paar in Canada en Amerika wonen .
Nou een beetje laat was dit het weer voor even.
10 November 2005
Glunderend zullen ze zitten te wachten op het verslag alhier , nou, daar komt ie dan . Nog trillend en bevend van de ongekende haat, die je hier tegemoet straalt , begin ik dus dit stukje. Ik meen het voor 100 % , dat , als ik hier in dit tehuis erger ga worden en hun verzorging nodig heb , dat ik dan zelfmoord ga plegen.En R, dat meen ik echt hoor , want het bejaardenhuis is een kille gevangenis , hoe men ook anders zou verklaren .
Mijn kamertjes zijn prachtig, en ik weet nog van de eerste weken , dat het eten goed is, de kok doet hevig zijn best , maar ja ,wat ik dus zelf nimmer, nimmer meer heb geproefd na diezelfde haat , die meteen al voelbaar was in het restaurant .
De kille ogen , die aldoor op ONS gericht waren en waarvan mijn dochter zei, dat ze er zowat misselijk van werd en èèn van deze paren ogen kwamen nu in mijn gang 'morgens vroeg en ik zag haar bezig met mijn planten .
Omdat ik er zoveel heb staan . haastte ik me in nachtkledij nog zowat naar de gang en zei haar, dat de vensterbanken net gister gedaan waren, want tja , dat is mìjn werk natuurlijk en daar wil ik een ander niet mee opzadelen en dat heb ik ook nimmer gedaan !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ze verstond me zeker niet goed en met de grootste minachting en kwaadheid ( ik ken het kleine dikke mensje niet eens ) ging ze zowat tekeer , dat ik loog , want dat de ramen nìet gedaan waren en dat de spinragen er hingen, ja, die hangen er altijd , dat is zo .
Nee, dat zei ik ook niet .Geruststellend probeerde ik te verklaren , dat ik de vensterbanken bedoelde , maar woedend pareerde ze, met :::::::"moet je kijken , wat hier staat !!!!!!!!!!!!". Tja , maar wat wil ze daar nu mee zeggen dan? Een verlaten gang !! en ik helemaal aan het end !!, de ramen worden 1 maal per half jaar gezeemd !!en met de vrouw van de gang ( diegene met de gebroken schouder ) sprak ik altijd op zo'n keer dan gewoon af en dan zette ik zelf de planten op de grond, zodat zij ongestoord kon lappen en daarna zette ikzelf ze er weer op .
ZIJ had mij na de eerste periode gelukkig leren kennen als een normaal vriendelijk mens en behandelde mij als dusdanig ook , dus dit vrouwtje viel me zo rauw op mijn dak en de herkenning aan mijn begin-maanden stak meteen de kop op .Mensen , mensen, als je niet moet , blijf thuis !!en ga daar maar dood dan , maar ga niet IN een tehuis !!!
Het vreselijk belachelijke was nog daarna !!! en mijn kennissen willen het gewoon NIET geloven , namelijk , dat ik daarna iets goed zette weer , maar dat zij NA HET GEDANE WERK , echt hoor , echt waar , het is ook ongelooflijk , weer geheel terugkwam !!! en MIJN rommel weer anders ging zetten , zo zijn ze dus hier , ongelogen , ik zweer er op .
Dat is dus op zijn amsterdams gezegd de pokken-bevolking van zo'n tehuis en die je eigenlijk naar z'n moer helpt , wat vanaf het begin van mijn periode hier inderdaad meteen heeft geholpen en mij daarna invalide heeft gemaakt , zo'n impact had die geestelijke mishandeling inderdaad op mij , ik zet dat op hun rekening , ja.
Nimmer heb ik het zo gezegd en ik schaam me er zelfs niet eens voor ,. maar vanaf het begin ben ik al zo behandeld , het was voor mij weer zo voelbaar , die getoonde haat , die maakt , dat ik nog steeds de raad van de dokter niet kon en kan en niet meer wil opvolgen door regelmatig in zo'n tehuis te eten .Mijn kinderen wilden zelfs na de eerste weken ook geen voet meer in dat restaurant zetten en deze kinderen staan allen geestelijk gewoon op een hoog niveau hoor .Vandaar misschien alles ?
Waar komt die haat vandaan? Het voelt aan als jaloezie ( enne , maar ja - ergens begrijp ik dat glimlachend ook wel van sommige figuurtjes ), maar mensenkinderen , ik heb er zo'n prachtig benedenhuis met voor en achter tuin voor laten staan . M.???!!!
Alles sal reg kom?
11 november 2005
Zo , ik herlas het stukje van eergister en het doet wat hysterisch aan , ik weet het, zou het alsnog kunnen veranderen , maar doe het niet. Voelbaar komt er uit naar voren , -waarom- ik zo over alles denk . De sikkeneurige sfeer alhier heeft mij van begin af aan zo getroffen en zo erg ontmoedigd en mij zo met de neus op de feiten gedrukt , feiten die bewezen , dat een ieder destijds gelijk had om mij te bewegen thuis te blijven en daar dan maar mijn benauwdheid te ondergaan .
Enfin, nogmaals , gebeurd is gebeurd en mijn lot staat vast , alhoewel in mijn gedachten mijn onzichtbare hulp altijd aanwezig zal zijn.- Nee hoor, ik dementeer niet -, ik voel mij daar nog gelukkig wel sterk bij ., want in wezen ben je overgeleverd aan een ander soort leven en ja , ook zelfs als je maakt, dat je er niets meer mee van doen hebt, want je kan namelijk geen kant meer op en aldus weet , dat als je geestelijk door gezondheids-omstandigheden murw bent geworden en teruggeworpen wordt op die kilheid in je omgeving , dat je dan niets meer rest dan afwachten als een hond in een asyl.
O nee, is het zo niet ? Overdreven ? Nee hoor . Ja, als je dement bent of flegmatiek bent geworden , zoals nu praktisch allen hier, die nog enigzins goed waren, dan is het best om te harden voor deze mensen . Eerst gedoucht worden ( en ik weet daar door gesprekken met insiders , --namelijk de partners --ook het mijne van ) dan om 10 uur koppie koffie , dan maaltijdje , weer terug, slapie slapie .
Daarna, echt nèt in slaap om 2 uur komt dan altijd weer de zuster , zeker moet dan een injectie net op die tijd of zo , dus dan even gedesorienteerd ( ik heb dat meerdere malen zelf gezien--doorsukkelen tot broodje om 6 uur en dan maar weer afwachten tot naar bed gaan .That's it . Als ik de baas zou zijn over Nederland zou ik de euthanasie eerder instellen hoor .
Vroeger heb ik wel enige malen met het Leger des Heils te maken gehad. Hoe het nu is, zou ik niet weten , dat niet . In de oorlog werden mijn moeder en ik op onze hongertochten altijd weldadig door hen opgevangen en jaren later , door een tante van mij , heb ik er ook meermalen mee van doen gehad , maar mensenkinderen , wat een verschil in mentaliteit door betaalde mensen in tehuizen met niet diezelfde achtergrond in het hoofd om te helpen en hen .( en dat geldt natuurlijk voor alle èchte liefdadigheids-instellingen )
Tja het zingen en alles daarbij, als je geen geloof hebt , dat maakte , dat je je er toen wel aan deed denken om ook mensen terzijde te staan , maar niet doorzette daardoor. Geen hekel aan geloof, welnee, geen enkel, maar als je er niet mee bent opgegroeid , dan kan je de sfeer daarvan ook niet aanvoelen nietwaar?
Geestelijke hulp is zo belangrijk . Luisteren ( niet die idioot belabberde betaalde welzijnsgesprekjes , die bedoel ik niet ) maar gewoon , menselijk . Niet bijvoorbeeld als mensen een huid hebben , die er zowat niet meer is, na smekend gevraag dan toch enorme pleisters gaan gebruiken , die bij verwijderen , al is het meteen daarna of al is het de volgende dag, weer wonden achterlaten . Dat gebeurde hier, dat gebeurt in het ziekenhuis , ze luisteren niet meer , enne!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!helemaal niet als je over de 70 bent .
Ik neem altijd plagerig de proef op de som in de lift . Wanneer we stilstaan bij een verdieping en de deur opent zich, dan duurt het een tijdje , voor en aleer die deur weer dicht gaat . Druk je nu op het knopje van de desbetreffende verdieping , dan gaat de deur onmiddellijk dicht . Dat foefje leerde ik van een monteur .
De reactie is altijd heel verschillend , maar altijd iet of wat verschrikt en medelijdend . Nee vrouwtje , hier staan we al hoor en meer van dat soort dingen , tot ze verbaasd zien dat deze kreukelige ouwe zo maar iets wist , mensen hallo, echt waar , iets wist ! Hoe kan dat nou hè?.Dit is toch een afgeschreven stukkie bevolking, een ongeschreven wet ?Tjee hee, hoe kan dat nou hè , ze praat ook nog verstandig .De ogen rollen dan zowat uit de kassen .
.
Men begrijpt ook dingen niet , zoals een nog wel verstandig mens ze in zijn eigen omgeving ervaart .Zoals gistermorgen bijvoorbeeld .Er staan opeens mannen voor je deur , je elektrakast staat open en je gaat verbaasd kijken . O ja , ze zouden gaan schilderen, alhoewel je dus niet wist wanneer . Als je dat wel geweten had , dan had je met je longziekte misschien ( ik weet het niet zeker hoor, daar niet van ) weggegaan .
Wat er echter aan vastzit is het volgende . Die elektrakast is geopend hè , maarre , die sleutel, die daarop past is dus wèl de sleutel, die op mijn HUIS past en dat is dan die achterlijke situatie , die mij in den beginne de das heeft omgedaan , totdat mijn zoon er een hangslot op maakte , want zelfs , als de meters in die kast worden opgenomen , dan is dat dus met MIJN huis-sleutel , die z.g. moedersleutel gebeurd
Bij de nog verstandige buurvrouw aan het eind , stond verleden week de gehele ochtend haar huisdeur èn de elektrakast open en ik dacht , als er maar niets met haar is , ja , maar ik dacht tevens ,alhoewel er nog niemand bezig was , zeker dan toch al wat werkzaamheden .
Blijkt ze de gehele ochtend niet thuis te zijn geweest . Nou ja zegt ze , er ligt toch geen geld . Jaha, maar dat lag er bij mij toen wel altijd. Geen scheppen, maar toch . Kijk en dat vind ik nou toch zo'n achterlijke bedoening hè , want een paar weken geleden staat er een broedertje hier met de mededeling, dat ik mijn deur moest dichtdoen, want dat er een insluiper was , die een tas had meegenomen .
Is een lachertje natuurlijk , want ze kunnen ALLES meenemen, als ze dat zouden willen .Zelfs de schoonmaaksters , o nee interieur-verzorgsters dus , of restaurant-etenbrengsters ( enig woord heb ik hierbij uitgevonden ), allen hebben altijd een sleutel mee. Nou ja, la maar .
13 november 2005
Het is zondag nu en ik ben er vòòr zessen uitgegaan . Ach, waarom niet? Ik heb altijd genoeg te doen gelukkig .Nimmer lees ik- of beter gezegd -, bijna nooit , achteraf hier dingen overnieuw door , maar wel de paar allerlaatste en dan vallen me soms wel dingen op .
Van den beginne zou ik het niet meer willen inzien, want dan zou ik schrikken van de flauwekul , die ik schreef , maar dat maakt me eigenlijk toch niets uit . Het komt denkelijk wel in boekvorm eens terug, maar dan alleen voor de insiders , maar ook al zou het in bredere vorm zijn, dan maakt het toch niets uit, want naam en toenaam over bijvoorbeeld dit tehuis is nooit gegeven .
Ik geef wel eens wat verkeerd weer, want steeds weeraan zeg ik, dat ik anderhalf prachtige kamer heb, ja ja ,maar het verkeerde wèl in een desolate donkerbruine vieze toestand hoor, dat wel . Hoe een alleenstaande dat had moeten redden, nou, ik weet het niet .
Iedereen heeft het gezien , de plafonds waren donkerbruin . Over nog meerdere gaten overal in heb ik niets gezegd , ik ben niet zo lastig . God zij dank had ik dus wèl een zoon , die zich over het gehele( nou ja ) huis bekommerde .
Door de werklieden aan het balkon e.d. werd de gloednieuwe bekleding in de kamer al wel weer vies , maar daar ligt dus nu een nostalgische loper overheen , dus dat kan niet meer gebeuren .
Die nostalgische lopers en vloerkleden hadden èèn ding vroeger gemeen , je zag er niet veel op .Ik zit nu wel dan op internet , maar eigenlijk ben ik nog vreselijk ouderwets en mis bijvoorbeeld de ouderwetse radio's en platenspelers. Ik heb het nog wel allemaal , daar niet van , maar in de kamer staat dus een iet of wat latere uitgave en in de gangkast een heel moderne draagbare om tijdens het naaien naar speciale dingen te luisteren eventueel.
Deze in de kamer heb ik van zoon gekregen , maar die moet dus weer met afstandsbediening en daar heb ik in mijn hart een broertje aan dood .( nee broer, jij natuurlijk niet ) Meerdere afstandsbedieningen liggen er , van de TV ( ok, die accepteer ik volledig ) van de video, maar die gebruikte ik allang niet meer, vond hem te complex , van de c.d.speler , ook naar de gangkast-annex naaikamertje verhuisd , nu dus meer recent DVD-speler , maar och arme, ik vergeet steeds de volgorde , hoe te handelen.
Durf het zoon haast niet meer te vragen , want dan komt er een , alhoewel nog zeer nette , stemverheffing, waardoor ik ineenschrompel . Ik heb dus ook de printer , heb ook een scanner (heb die maar weer aan zoon gegeven, want die maakt er meer gebruik van dan ik eigenlijk ) , maar ik bedoel , ik ben gewoon , heel modern , maar op die punten dus niet.
Heb een bloedhekel aan chatten, heb het nog nooit gedaan, zou het niet willen ook , heb een hekel aan sms-jes, ook nooit gedaan en zoon vond in de mobile telefoon van me, die ik ook al jaren heb , smsjes van 2003 en 2004 en 2005 , nimmer ingekeken dus
Nou, jammer dan , het waren verjaardags invitaties en herinneringen , nou dat kan gewoon ook hoor of per mail, ik moet ze niet , basta en inmiddels weet ook een ieder dat .Die groep van vrouwen, waarmee ik een paar dagen mailde, dat heb ik ook be-eindigd , want dat completeert niets.
Je vindt op de ochtenden , want ikzelf ga er na zevenen 's avonds niet meer op , wel 20 of 30 mailtjes en je opent en je leest en je verwijdert, maar het zijn vaak 2-regelige dingen , met "o, wat leuk voor je dit of dat "en als je de hand reikt om eventueel ergens verder op in te gaan , dan krijg je geen respons , dus nee, dat was het niet .
Stuk voor stuk best aardige vrouwen, denk ik, maar even vòòr mij stopten er gelijk al 4 . Het voldeed niet aan de verwachtingen , zeiden ze en ja, dat was hetzelfde dus bij mij .Het hoeft niet diepgaand, dat bedoel ik niet , maar dezelfde mail met wat woordjes antwoord erbij , kreeg je dan wel 6 of 7 maal .Nee dus .
Dan even over mijn ingewortelde afkeer van mensen met een hangporem , (vroeger zeiden de joden geloof ik ponem )namelijk diegenen , waarvan de mondhoeken zowat op de grond hangen .Kijk, ik kan mij op de borst slaan , niet te hard natuurlijk, want daarvan -of van knijpen en duwen erin , krijg je op den duur borstkanker ,
maar het is zo en ik schreef het misschien al eens , dat ik in 56 !!!jaar bot boven en onder en naast elkaar wonen , misschien 1 of 2 maal een woordenwisseling heb gehad , dus nogmaals ,ik heb een groot recht van spreken hier qua tolerantie , niemand kan aan me tippen daarbij .
De enige keren waren , toen ik jaren thuisnaaister was , wat jaren op de ene woning en wat jaren op de andere woning ( ja, als je geen 'steun' aan wilde vragen , dan moest je zoiets wel gaan doen hè ), maar die buurvrouw van de ene woning werd daar zowat gek van en ja, daar kan ik toch wel inkomen , maar ik kon niet anders .
Steun aanvragen was een inbreuk op mijn privacy en inmiddels weet een ieder , hoe fel ik daarop gesteld ben.
Over de naaimachine heen, want ze stormde naar binnen , gaven we elkaar een timmer , maar de politie kwam daarna en gaf mij een groot compliment --voor de kost verdienen voor de kinderen van 9 tot 9 's avonds .
De andere keer is een jaar of 15 geleden . We hadden 2 lesbiennes als buren , in volkomen pais en vrêe , maar haar vriendinnen waren nogal jaloers en hevige rellen en auto's in elkaar slaan , deden zich vaak voor .Kan mij wat schelen . Ze doen maar . Het liefdesleven van homo's en lesbo's is nu eenmaal gepassioneerder dan bij de veelal sleurderige hetero's hè , het is veel intenser en veelvuldiger .
Echter eenmaal, was ik op de slaapkamer 's avonds van mijn zoon en ik hoor me daar toch een gekrijs , alsof er een varken werd gekeeld . Verschrikt vroeg ik mijn zoon hoe of wat en grijnzend vertelde hij me, dat dat iedere avond was --al jaren lang ( misschien heb ik het al eens verteld )
Tja, toen ben ik naar haar toegegaan en heb gezegd , even goeie vrienden , maar dat ik haar orgasmes niet verder wenste aan te horen . Het gevolg was een verhuizing van haar naar een woonboot in amsterdam , waar de eenden geen bezwaar maakten .
Ach ja, maar ik bedoel maar zo , IK heb nooit en te nimmer een rotbui . Ja, wel eens depressief of heel erg driftig , maar dat is wat anders . Ik kan absoluut niet tegen verkapte vijandschap .
Spreek je uit dan en zeg , wat je dwars zit . Nou eh , ik ben daar niet bang voor hoor , maar dat stiekem rot gedoe , jasses.
20 november 2005
Evengoed nog zonnetje, maar te weinig adem om de straat op te gaan voor boodschappen en huh , te koud ook. Doe helegaar niks , dan eigenlijk alleen maar op die computer zitten .De chaos alom groeit , alhoewel je chaos ook netjes kunt opbergen, zodat alleen jijzelf dat weet.
Is dat nou zonde van de tijd of is het gewoon goed, dat je ergens zo veel mee bezig bent. En wàt ik nou eigenlijk doe , mag Joost weten . Ik zend leuke dingen door en maak me druk over ziektes( of tjes ) bij anderen en de dips , die anderen hebben .
Ja, want mijn kleine dipje van een paar dagen geleden heb ik alweer overwonnen , want ik zie daar niets in . Het helpt namelijk niets om in een dip te gaan zitten . Ik heb nu al dagen een vreselijke onbegrijpelijke pijn in mijn buik , waardoor soms zelfs zitten of lopen moeilijk wordt, maar ja, ik wacht het maar af, hè.
Ik heb erg veel dingen op deze manier afgewacht , zal het lijstje maar niet opnoemen , nou ja, 5 branden , (zonder verzekerd te zijn) mag er wel even bij genoemd worden , maar de rest, och heden , ----dus daar is een vrijwillig gekozen verkeerd iets , niets bij vergeleken natuurlijk.
Zag tot mijn opluchting op TV, dat ze ouderen wat anders gaan aanpakken ( hebben brieven van mij geholpen (?), nee, dat is te opschepperig , maar ze gaan wel de mechanische handelingen wat veranderen en dat is inderdaad de clou , dat nare vanzelfsprekende, alsof je planten water geeft , zo ik vaak schreef .
Het mòet schijnbaar zo zijn hoor , ik heb het vanaf het begin zeker niet begrepen , maar ja, als er dan zo'n jong!! , weliswaar wel vriendelijk broedertje aan komt en zonder te bellen ( jaja , een ieder maakt de deur open en terwijl men binnengaat drukt iemand soms wel even op de bel ) bij mijn buurvrouw naar binnen gaat , dan denk ik , o jee , vrouwtje, als je maar niet op de WC zit met je broek naar beneden. Hè ja, dat is inderdaad het eerste , waar ik aan denk , dat is zo . Ik vind alles zo mens-onterend en daar hadden ze het nu gelukkig op de TV over.
Alles maakt zo'n verschil toch. Mijn kinderen bellen mij een half uur , voor en aleer zij komen , even op en geven mij dan de gelegenheid , alles even visitevriendelijk te maken . Nimmer overvallen ze me . Ja, de middelste , maar die is zo zuinig, die wil niet bellen en die komt trouwens iedere dag even 5 minuten, of we gaan samen boodschappen doen .
.2 jonge , nou ja, tegen de vijftig , vriendinnen van me, zitten beiden ook in een ontieglijke dip .om redenen , die niet te verhelpen zijn eigenlijk . Zoiets als bij mij het gestage weten dag in dag uit , dat ik hìer zit en niet meer vrij daar buiten woon, zoiets dergelijks , dus ik weet maar al te best, hoe ze zich voelen.
Na troost van mijn kant hoor ik van de èèn dan niets meer en de ander vliegt er aan alle kanten uit , als een vlucht , naar brokken familie .De moeilijkheden van de èèn ken ik opperbest en die van de ander bestaat uit zeer luidruchtige donkere buren, die niet geleerd hebben, wat het is om naast buren te wonen .
Deze hadden immers altijd buren op afstand en niet tègen elkaar aan .Vriendin is nu totaal ge-obsedeerd en kan zo niet meer verder . Ja, daar kan ik in komen en zij zal binnen niet al te lange tijd gelukkig verhuizen .
De verhuizingen stapelen zich op .Mijn klein chinees vriendinnetje , inmiddels bijna meester in de Rechten , is al verhuisd in Rotterdam, oudste dochter gaat naar Duitsland verhuizen , jongste zoon gaat middels ruiling weer naar Amsterdam in zo'n statig huis wonen met zeer hoge plafonds, zo ik ook altijd had .
3 kleinzoons trekken in een nieuw huis begin volgend jaar , maar daar moet nog ontieglijk veel aan gedaan worden, het is immers casco .Andere kleindochter krijgt dan ook een huurwoning en zo gaat het door. Het lijken wel die lemmingen of al die runderen, die op drift raken .
In een ander verband is het hier ook. Het tehuis wordt namelijk opgeknapt en ja, dat gaat inderdaad zeer drastisch en weldoordacht met eindelijk vrolijke kleuren . De grond in de gangen is al prachtig en het schilderwerk levert een rustig , maar vrolijk opgewekt gezicht op .
Zelfs, hoorde ik nu , dat er in de ramen van de gang van die afzuigers geplaatst worden . Het is zo , dat is waar , dat die oudjes gauw klagen over wind of tocht , niet beseffende , dat al deze gangen afgewerkte--- in wezen zeer bedorven lucht bevatten .
Immers, in vele jaren nu al, wordt er NERGENS gelucht, echt nergens , eigenlijk is het niet te geloven . Er wordt gedacht , nou ja, ze kunnen hun raam openzetten , maar nee, mensen , dat doet niemand na September en onmiddellijk gaan hier dan de verwarmingen aan ( niet bij mij , of heel eventjes )en de gangen zijn alweer loeiwarm en maar broeien en broeien die hap .
Bij die oudjes, die altijd liggen kan ik het me wel voorstellen , maar voor de rest niet hoor . De associatie met een asyl blijft bij mij overheersen . Gek hè , wat ik eerst als een bevrijding zag voor mijn ziek-zijn (of -meer worden ) zie ik nu als een grote bedreiging van mijn eigenlijke leven-- als zijnde een wezen, als zijnde een persoonlijkheid , een zeer grote bedreiging, mag ik wel zeggen .
Niemand kan het voelen van deze beroepsmensen , wat het is om dag in dag uit overvallen te kunnen worden , zomaar , op ieder willekeurig uur , ik vind het echt niet om te bevatten , maar ja , ik ben enkel symbolisch in dienst van mijn kinderen geweest , in dienst ja, maar wel érboven , ìk was de baas en nimmer boog ik meer voor een man of wie dan ook , nimmer .
En dat , dat is het hoogste goed in de wereld, je persoonlijke vrijheid . Daar strijdt toch immers de gehele wereld-bevolking voor ? Maar dat , neehee, daar hebben ze in een verzorgings-tehuis en zelfs in de zelfstandige woningen aldaar, nog nimmer van gehoord .
Weer het zoveelste andere jonkie in dienst ? Hier heb je de sleutel hoor en ga maar onaangekondigd naar binnen , wacht niet 1 of 2 of 3 minuutjes , want dan gaat ons schema teloor . Ja ja , ze zijn soms dovig , maar de bel horen ze heus wel , nou ja en laat anders die bel maar zitten , die hoeft daar niet eens dus aangebracht te zijn eigenlijk.
24 november 2005
Zo, het weer is wat lichter en dat doet natuurlijk wonderen , zoals altijd . De buikpijnen beginnen af te zakken , grote verbazing achterlatend , want was is dat nou toch geweest dan, maar ja.
Het oog , wat nog gedaan moet worden , boezemt wel angst in, want na nu met een weer ander medicijn de oogleden te moeten doen , vult zich alles met bloed , ook het oog zelf , binnenwaarts weliswaar , maar toch beangstigend , dus ik zie me nog niet geholpen worden, dus dat is ook een mysterie .
Tja het menselijk lichaam is zeer complex .Jongste zoon , toch sterk van lijf en leden eigenlijk , totaal verzwakt nu door felle rare griep en zeer hoge bloeddruk . De medicijnen ervoor zijn haast erger dan de bloeddruk , maar ja, wat moet een mens anders dan zich ( niet geheel hoor , en nooit doen! ) te onderwerpen aan de doktoren .
Deze mensen, die echt zeer veel geleerd hebben (alhoewel de èèn echt veel meer --dan de ander, --want onderzoek heeft uitgewezen, dat vele studenten dermate slecht hun huiswerk hebben gedaan , dat zij niet goed voorbereid hun beroep gingen uitoefenen , Smalhout stipte dat ook enige malen aan ) hebben nu toch ook wel een zwaar beroep .
Zo ik van alle kanten heb gemerkt en ook gehoord , ligt daar nu het feit, dat allochtone mensen zich intens veel meerdere keren tot de arts wenden met ieder hoofdpijntje of buikpijntje of misselijkheid , zich daarmee veel meer tijd toe-eigenen dan nodig is en de dagen voor de artsen onnodig lang en zeer laat maken .
Tevens bij het er op wijzen , dat het echt niet nodig is om te behandelen , zich waanzinnig gediscrimineerd gaan voelen, terwijl die tijd echt al zooooooooooooooo lang voorbij is , achter ons ligt zelfs , maar ja , het is nog aldoor een wapen om mee te dreigen .
Het niet kunnen zien, hoe de werkelijkheid echt ligt in Nederland heeft al tot vele nare taferelen geleid .
Als men je op dingen wijst dan eeuwig en altijd maar kwaad worden .Een parkeerbon, tjonge jonge , hoe komt zo'n vent erbij? Dat is toch discriminerend!! , ach en zo kan je doorgaan .Met de talloze mensen uit de warme landen, die in principe toch ten aanzien van de situatie in eigen land vaak zeer zeker zijn vooruitgegaan , maar die toch desondanks bij het minste geringste willen vechten of zich tekort gedaan voelen, daarmee zijn de westerse landen er niet op vooruitgegaan
Ikzelf heb vaak een grote voorkeur voor mensen uit andere landen , maar ja, dan moeten zij zich wel normaal gedragen natuurlijk en dat doen de meeste van hen dan ook wel , maar niet allemaal , dat zeer zeker niet. Ja tuurlijk krijg ik nu ten antwoord , wij ook niet allemaal , zeker , maar dat ligt toch ff anders .
Zo en dan merk ik, dat waar ikzelf me wat beter ga voelen , het met anderen juist niet zo heel erg lekker gaat . Ziekte van de èèn wil niet wijken, de woningruil afgeketst , de ander met loop Egmond in het zicht is nu te erg op knie gevallen , welke op zich van kickboksen ook al altijd veel te lijden heeft , dus die loop kan geen doorgang vinden , terwijl er al zolang voor getraind is .
Dat soort dingen allemaal, maar ja, dat is in feite in het leven normaal. Alles kan niet altijd van een leiendakje lopen . De krantenberichten lopen de laatste tijd wèl van normaal naar abnormaal . Het schijnt of de extremiteit de overhand gaat nemen over de normale levensloop .
Ik ga dat eens goed onder de loep nemen .
30 november 2005
Een mens vergeet niet gauw data merk ik. De laatste dagen waren memorabel , in die zin , dat 24 november de sterfdag van mijn moeder was , 26 november de verjaardag van mijn vader en 30 november was hun trouwdag .
Ja, ja , dass war einmal. Ik verbaasde me enorm , bij het zien van mijn trouwfoto in 1948 . Deze foto staat nu door het scannen bij de foto's op de PC en bij het rouleren zie ik hem dus nu vaker . De verbazing betreft de mensen er op . Behalve mijn broer en ik --is de rest dus al in het hiernamaals .
Mijn dochter , die nu in haar eentje in Spanje 10 dagen bivakkeert zette mij met een opmerking aan het denken . Ze zei,::: Mam, eigenlijk is het grandioos , hoe Uw lichaam zich toch houdt bij alles, wat U het aandoet en aandeed .
En tja, dat is tot mijn grote dankbaarheid aan dat lichaam natuurlijk wel zo, wat ik heb het heel veel aangedaan . Echt waar . Er zijn natuurlijk dingen , waaraan je zelf niets kunt doen .De armoede , waar je mee opgegroeid bent , soms afgewisseld met een ietsje betere tijd .
Ik weet nog goed , dat er een tijdje is geweest lang geleden , dat ik voor mijn ouders in een schoolgebouw in de Borgerstraat in Amsterdam pakjes margarine à 11 cent ging halen van het 'steun' . Dit bedroeg toen f.11 per week . Niet lang, denk ik , want ik ken mijn moeder alleen maar naaiende aan de naaimachine en vader druk doende met de rest allemaal .
Vroeger 'snorde' mijn vader , maar na uitgestuurd te zijn geweest in de oorlog korte tijd naar Duitsland ( mank en wel ) is dat overgegaan tot huisman Hij kon lekker koken .Gelukkig waren ze heel goede vrienden met mijn eigen vader .
Zelfs verkocht mijn vader paling ( door hem zelf op de fiets gehaald ) na deze zelf gerookt te hebben , aan hem . Met z'n drieen gingen ze meermalen naar een Cafe in de Jan Evertsenstraat , om de hoek van het Mercatorplein , waar de 1e vader dan de 2e vader met voormalige vrouw zeer royaal tracteerde , waarna het drietal in een zeer zeer goede bui weer thuiskwam . Ik had dan altijd op de 2 broertjes gepast.
Oi, oi , ja , die paling was ietsje zwarte handel dus .Daarna veel armoede , erg veel, mag ik wel zeggen .Die oorlogsjaren , maar ja, dat is een ander soort armoede. Slechts de rijken hadden goed te eten . De gewone mensen hielden 'zich op de been'.
Na de oorlog trouwde ik in 1948 . Hij is niet lang aan de wal geweest .Verdiende f32. bij Minne Endstra op de Weteringschans in Amsterdam . Ging daarna varen en varen , ik heb hem niet veel gezien . De rederijen achter het station van Amsterdam kende ik op mijn duimpje , want die knappe flierefluiter van een man had niet veel verantwoordelijkheidsgevoel en dan gingen mijn moeder en ik met de reders praten om alles weer in goede banen te leiden
Wat ik nooit vergeet en dat deed me wel verdriet ja. :::Van ons beetje geld hadden we voor hem (zo'n achterlijke )plusfour en een horloge gekocht . Bij het wachten op hem na een reis , zag ik er een andere zeeman mee naar buiten komen . Had hij beide dingen verkocht . Nou, dat heeft hij wel geweten ja, want helemaal misselijk was ik dus ook weer niet .Ja , ja ,zo'n type was het wel , verdorie .
Ook zeer veel vrouwen om hem heen en ja, dan moet je je maatregelen nemen om je cover op te houden nietwaar , dus scheidde ik in 1952 alweer , maar op enkele jaren na , ben ik mijn hele leven met hem en enkele van zijn vrouwen , vrienden gebleven. , er zelfs mee op vacantie geweest .
Goed voorbeeld doet goed volgen hè? Waarom boos zijn ? De vrouwen zwierven zijn hele leven al om hem heen en hij besodemieterde me niet stiekem, welnee , hij biechtte alles eerlijk op .
Die eerlijkheid heb ik erg gewaardeerd en ook zijn eeuwige respect voor mij tot aan zijn dood , dat imponeerde mij wel .Ik ging met de kinderen ook veel naar hem en zijn 5e vrouwtje in Rotterdam op bezoek , ach, waarom niet , hè .
Ik heb nimmer allimentatie van hem gewild , dus ook nooit ontvangen , want toen wij scheidden , was zijn 2e vrouwtje al zwanger van hem en ik was best in staat tot werken. Jaren lang heb ik electra-onderdelen in elkaar gezet , vandaar mijn gedegen kennis van electra en dus, zo ik al vertelde , thuisgenaaid .
Mijn 14-jarig broertje bracht dan vanuit de Conradstraat op de fiets mijn naaiwerk naar Amsterdam West , waar 2 gebroeders een groot atelier beheerden . Tjee , wat een flash-backs. Ik ga zeker gauw dood .
Nee, dat was geen vetpot , maar het huis op 3 hoog deed maar f.4.-- huur in de week, dus de kinderen en ik kwamen er makkelijk van . Nu zijn mijn eisen in het leven nooit hoog geweest hoor , ben een zeer tevreden mens en ook met kleine dingen zeer blij .
Zoals nu kocht ik op de markt een glasgeblazen ( of hoe dan ook gefabriceerd ) tafel en stoeltje , zo vreselijk schattig , voor € 3 of 4 en ik staar daar dan in verrukking naar , gewoon kits , ja, maar toch, het heeft iets .Ik heb heel oude dingen, dus antiek --door elkaar met kits , wel er goed over nagedacht, dat wel . En dat leer je door armoede, dat leer je niet door rijkdom en door veel bezit. >br>
Je bent met rijkdom echt lang niet altijd een tevreden mens, nietwaar ? Alhoewel , zo die Bernhard na de 90 nog vanaf een kolossaal schip de zee in ging , zich van zijn maintenee ontdeed door haar in een verpleeghuis te stoppen , tja, dat is ook allemaal niet te versmaden, maar toch, ja , ik ga echt tevrêe de oven in hoor.