Het bejaardenhuis Maart 2004
1 maart 2004
Ik geloof, minder bezoekers, maar daar kan ik inkomen. Het is èèn en al gezeur bij mij. En het wordt alsmaal erger dat gezeur.En , o ja het is vacantie , hoor ik.
De hele dag de ene aanval na de andere en ik weet er niet mee om te gaan , totaal niet. Ik die altijd vol energie zat , ben ingestort , eigenlijk totaal en het is zich aan het draaien--- naar angst om te leven . In die zin , even naar de keuken lopen en ik strijd voor lucht en je kan niet aan het inhaleren blijven en zwakker en zwakker word je daardoor .
Alles raakt op zijn retour . Je wilt jezelf (nee, nee, nee, je kunt je) niet meer opknappen , ik kam zelfs soms mijn haar niet eens meer ( ik heb niet erg veel meer ,hoor , wel lang en nog bruin, maar het past in èèn krulspeld, zo ik die al zou willen inzetten, maar dat is lang geleden ), want alle bewegingen vermoeien zo verschrikkelijk, dat je daarna amper aan je stoel weer kunt bereiken en er mag en kan niets tegen deze toestand dan inhaleren .Zet in de kou de balcondeur steeds totaal open en heb de gangdeur open , wat dus dan weer het volgende met zich mee bracht .------,het binnenlopen dus hè
Heb nu al 4 briefjes overal , want men blijft binnengaan om iets af te geven , of wat ook, ongenood ,nu dan met het gezegde , "ja , U had de deur open" JA EN ????? zucht zucht zucht ONGELOOFLIJK blijf ik dat verschijnsel vinden. Ja en nimmer kan ik daar in berusten. Ik voel me zo onvrij en immer op mijn qui vive.
Maar ja er is mee te leven, met dàt wel
Gister zijn de ramen op de gang gelapt en ik moet voor anderen te zien , wel heel erg ziek zijn , want de mevrouw van de gang was opeens een stuk mooier geworden , doordat zij van een --al 8 maanden durende --dezelfde persoon ,die absoluut onbegrijpelijk akelig was , nu opeens een ommedraai van 180 graden had gemaakt . Het bevestigde hetgeen ik nu al zeer goed weet , ik ben nu wel even (?) erg ziek en weet me vaak geen raad , maar ja , ik weet er ook niets op en niemand.
Ach, maar het is hier zelfs afwisselend en het leven blijft gewoon doorgaan.Heb absoluut GEEN schuld bij NUON, krijg nog € 80 van ze en 2 dubbel gestorte maanden , maar toch blijven ze op een verschil van € 6 de ene aanmaning na de andere sturen en op het laatst ga JIJ dus zelfs nog betalen. Je kan die gekte er niet meer bij hebben immers
In ander opzicht lijkt het hier ook nog op de gewone maatschappij
(alhoewel ik inderdaad aan de zijkant van het bejaardenhuis woon) , in die zin ---beneden mij of daaronder , wordt een ruimte gecreeerd om te -vergaderen en anderzins . Het tehuis kan het volgende niet helpen , (maar een feit is en blijft het , dat ook in de aanleunwoningen men allemaal ouder is dan 80.)
Maar dan komen ONGELOGEN om HALF 8 (4 dagen lang ) de bouwvakkers , waarvan de eerste dag met een soort mokers
(denkelijk moest er een muur gesloopt worden ) het lawaai was oorverdovend , echt niet te geloven . De volgende dagen was het boren , soms (met pauzen ) vele malen achtereen , alles gedaan in deze ZEER vroege ochtend..Dit ligt niet aan het huis , denk ik ,maar aan de woningbouwvereniging . Hoe verzint men het , om om half 8 bij mensen aan het end van hun leven te beginnen met zulk een krachtige ,zeer lawaaierige apparatuur . Niet voor mij , nogmaals , want ik ben bijna de jongste hier geloof ik , maar voor die oudere bevolking , tja ik vind het schandalig. Er had een andere volgorde mogelijk moeten zijn , maar ja voor de rest, mij een biet hoor.
Dan kreeg ik , ook vroeg, 8 uur , iets anders in de gaten, een alsmaar hevig gepiep , hetgeen grote auto's produceren , als zij achteruit rijden .En dan opeens bemerk je , dat je, ---soms haast stervend in ademgebrek---, toch een menselijk vrouwelijk wezen blijft .In de kamer heb ik namelijk geen gordijnen , want dat heb ik al eens uitgelegd , dat door een op zich leuke constructie van een soort uitbouwtje er eigenlijk niets anders mogelijk is dan een (in zo'n tehuis horend dan blijkbaar ) soort miezerig rolgordijntje, tja en dat komt dus nimmer mijn huis in .Opeens besefte ik, dat dat piepen de glazenwassers op zo'n uitschuifbare ladder met cabine
moesten zijn .
Bij mijn weten was ons dat niet verteld, dat is ook allemaal extra papier , maar ja, je komt nu niet meer in bevallig naakt de kamer binnenlopen, maar met een witte zwakke huid , met nog zwakkere benen , het toefje haar verward om het hoofd , als het even wil --met een witte bijna afzakkende onderbroek . Eigenlijk is het dus heel erg , DAT je het niet weet , --het valt onder het stelselmatig negeren van een menselijk bestaan. Men vraagt een hond in een asyl ook niet , hoe laat men zijn hok mag spuiten. Wie weet staat het wel in het maandboekje hoor, dat men op de zeer vroege ochtend alert moet zijn op het bezoek van een glazenwasser en vooral niet moet schrikken dan , wie weet hoor .
De hoge ladder wordt hier echter bemand door een nog heel aantrekkelijke ,niet meer zo jonge man , (die ziet geen mens hier staan, maar daar gaat het helemaal niet om ) . Men krijst het uit in de maatschappij en vooral Balkenende (de timide jongeling op de knietjes voor Bush ) heeft er een handje van --over de normen en de waarden, maar geloof mij , die zijn er niet meer . Nergens meer in de wereld , hooguit in china , waar men de oudere generatie en vreemdelingen ( niet diegenen die je eigen cultuur wegduwen ) met respect tegemoet treedt. In ieder geval IK trad hier nog als een normale vrouw de glazenwasser, die praktisch IN mijn kamer stond met zijn cabine --met enige waardigheid tegemoet.
Ik heb nu even een ietsje adem en ga proberen naar de keuken te lopen zonder zowat te stikken .
8 maart 2004
Sinds anderhalve dag soms paar uur normale adem na inhalatie , dat is dan dus het grootste geluk op aarde . Geprobeerd (en het bleef eigenlijk bij proberen ) samen met m'n 2 meiden boodschappen te doen. Nou , dat gaat aldus , voor de deur in auto, voor supermarkt eruit , met rollator de winkel door . Nou, dat had ik dan nu dus gedroomd . Bleef op de plaats rust , dochters pakten de boodschappen en verwilderd vraag je je af , nou zeg, is dat het einde zowat? Op die dagen lijkt me dat inderdaad zo te zijn, maar achter die gedachte gaat schuil , "welnee meid, dat kan niet , dat moet nog wel met aankomende lente en schonere lucht wat beter gaan ."" Tja en naar dat engeltje luister je dan maar , want ik wil lente en zomer weer met de auto toch zelfstandig naar dingen heen weer. Enfin we wachten maar af.
Nu net dus met rollator even de gang doorgegaan en helemaal beneden zomaar een onbekende gang in gegaan , omdat het nu eventjes ging na wederom inhaleren.
En dan kom je aan het end van die gang , welke doodloopt en dan zie je daar een soort erkertje met een knots van een palm en een heerlijk zittende fauteuil, waar ik amechtig in neerzonk . Op paar meter afstand was blijkbaar een zuster-annex verzorgsterkamer , want na ettelijke versufte figuren langs me te hebben zien gaan, klonk daar vrij normaal gepraat uit op.
Na op adem te zijn gekomen , verkende ik dus dat kleine stukje wereld en zag door het raam een heerlijk bewegend vrij uitzicht met stuk gras , water en druk verkeer , heerlijk eigenlijk om even relaxed daarop uitkijkend te gaan zitten.
Tja en dat zou ikzelf dus nu heel anders hebben gedaan , want de heerlijke fauteuil staat met de rug naar het raam , hetwelk ook volledig afgeschermd wordt door de zeer grote palm.
Ik zou er ik weet niet wat voor over hebben om hem op mijn gang te hebben , helemaal waar onderzoek leerde , dat deze palm al zeer lange tijd geen water had gehad .
Checkte dat met een meter -(hychro toch hè?) Alle uiteinden waren totaal verdord en 4 gehele zeer grote bladeren ook . Heb de plant behandeld met treurnis in mijn hart ( wel bijna half uur, zo zag hij eruit ), want een palm is altijd een wens van me geweest . Had vroeger een zeer grote .
Echter , daar had een lekkere stoel nog bijgekund , beiden dan met gezicht op het raam en die palm ? Tja , ik ga hem vragen , want met veel vrouwen bij de hand krijgt dit grote ding geen water , wordt dus niet verzorgd en net zoals die mensen daar bijna allen stille voortschuifelende planten zijn met naar binnengekeerde blik , zo kreeg deze stille WEL krachtige plant geen voedsel . Ik begrijp dat niet hoor , het is toch iets wat leeft !!Ik heb hier een grote Benjamin ficus (nog van die buurman )
die hier uitmuntend in de gang zou staan in het uiterste hoekje voor een raam (bezijden de deur) . Niets geen sta in de weg .Eenmaal in de maand nog maar komt die machine , nou dan haal ik die niet zware plant eventjes naar binnen . Op de muur heb ik een oplossing .gevonden . Heb 2 mooie drie-dimensionale platen aan de muur geplakt (het zijn muren opgetrokken , dus gemetseld met stenen ) met 2-zijdige self-tape . Nou, dan is dat probleem opgelost , want het enige beletsel was dus gaatjes in de muur en daar kan ik een beetje inkomen .
Alhoewel, tja . Bij mij zijn luiken in het bergkamertje afgekit , omdat de ontiegelijke rioollucht uit vooral dat grote luik in de muur komt .
Volgens mijn vrouwelijk denken is afkitten van een luik niet voldoende om het PROBLEEM tegen te gaan, dat wanneer een buur zich ontlast --alle walmen vrijelijk mijn huis veroveren.Het lijkt mij meer dat zo'n PVC-buis iet of wat poreus is geworden .
Het is nu wat minder ,maar na toiletbezoek krijg ik toch nog steeds het aroma de kamer binnen .
Een opzichter kwam zeer narrig. Ik had namelijk gevraagd, of er wel notitie van genomen werd, dat er iets gedaan was, ja, maar dat het probleem niet opgelost was. Daarvoor was een VRIENDELIJKE man geweest , die dus al afgekit had . Deze opzichter nu voegde mij ongelovig toe , dat hij toch niets rook (mij meewarig bekijkend) Gelukkig stond thuiszorghulp in de keuken , welke wekelijks ook had genoten van goddorie die strontlucht , waardoor hij mij geen dementie kon toedichten en ik voegde hem toe, of hij dan maar even moest wachten , tot er iemand ging , ja moet ik dan maar gaan zeggen --schijten? Ik krijg zo'n intense hekel aan die bureaucratische meestal zelfs nog luie mensen , gedver.
13 maart 2004
zomaar onbenullig stukje .
Help --, Al Quaida ( om de Bush psychose te gebruiken , zo hij nu toch voor alles en nog wat wordt gebruikt )is op mijn gang aan het werk geweest . Plantjes zijn er wreedaardig stiekem losgetrokken , ach en wee .Tevens is het peil van mijn website geloof ik wat aan het zakken , want krijg nu van iemand de be-oordeling 'aardig' , tja en dat kreeg de zangeres zonder naam ook en ik krijg er niet eens wat voor , enfin alla dan maar , wat verwacht ik dan ook hè?
Nee, daarom onbenullig., --om het volgende ---Ten eerste ga ik nu ootmoedig schuld bekennen , zoals mijn oudste dochter mij openbaarde om naar mijzelf toe te doen , want eigenlijk heb ik onrechtmatig een handeling begaan of gedaan , welke de privacy (en dat is het hem juist ---van niemand !!!-)--aantastte .Vind ik tenminste hoor, maar ja, wie ben ik ?
Als je iemand zowat ziet stikken of wat ook, dan ga je hem re-animeren .
Zie je een dier in nood , dan wordt de dierenambulance gebeld ,
dus waarom mag ik dan de "flora" van de wereld niet vegetarisch reanimeren.??
Je bent toch niet meteen een Volkert , die Nederland op zijn kop zette, door middel van moord?
Gister ging ik namelijk , na bijna 14 dagen !!!--mijn aangenomen stiefkindje , de heel grote palm, bekijken in de stellige verwachting, dat iemand de rigoureuze ingrijpende , ten goede dienende , restauratie aan hem had opgemerkt en hem, daarna ---inmiddels tot inkeer gekomen, voedsel en water had verschaft .
Tot mijn grote verwondering echter waren de zeer grote bladeren , welke niet door mij bijgepunt waren , nog verder achteruit gegaan en was hij gort-en gortdroog , nog geen druppel water zat er in en jammer genoeg hadden wederom 2 zeer grote bladeren de geest gegeven, kortom hij stond gewoon, als zijnde bij afval , dood te gaan . ECHTER DIE DINGEN KOSTEN OP DEZE GROOTTE WEL MAKKELIJKI 20 of 30 EURO HOOR!! en ik ben van de oude standaard en ons is ingeprent zuinig te zijn op alles, wat de aarde ons geeft. Ik had gieter en meter bij me , dus als troost gaf ik hem onmiddellijk water .Schimmige figuren schuifelden niets ziend steeds meters van me vandaan, af en aan .Totdat er wèl mentaal aanwezige figuren opdoken .Als een Kamper of Marrokaan of zigeunerin of dakloze werd ik eerst bekeken en daarna door een verzorgend iemand aangeroepen --Heeee , ja U -----, dus ja --ik zei gedag .
Zat dus net paar minuutjes in de stoel .Nu wordt gezegd, dat ogen de spiegels der ziel zijn ( ALS TENMINSTE GEKEKEN WORDT) , dus ik nam aan , dat men mij herkende als iemand, die nog niet was aangeland in de wereld der dementen , maar ....
een ander verzorgend iemand kwam zeer kwaad kijkend naderbij en vroeg , wat ik kwam doen .Tja, ik zei, 'net als de andere rollatoreigenaars , (voor het eerst sinds 8 maanden eigenlijk) wat lopen door een gangetje , welke VLAKBIJ de balie ligt. Echter , ik werd daarop zeer discriminerend behandeld , zeker omdat ik zei, dat ik de gortdroge totaal verwaarloosde palm had water gegeven ,(dat is toch wat anders dan 30 jaar geen belasting betalen hè?) en mij werd gezegd , dat ik op die stoel niet welkom was, omdat deze 6 of 7 benedenhuisjes schijnbaar niet aan het bejaardenhuis toebehoorden .Kan me haast niet voorstellen, maar ze hadden geloof ik een andere naam .Het was een vreemde situatie , want dat stukje gang was zeer stoffig en je kon echt zien , dat daar nimmer iemand kwam , zeer zeker gezien de palm.
Het was goddorie exact dezelfde bejegening, die ik kreeg, toen ik net in dit laatste stuk op de aarde was aangeland .Ik MOEST vermelden , waar ik woonde , tja zeg, nog effe. Ik vertelde daarop, dat op MIJN gang paar dagen geleden 17=jarige jongens liepen en stoeiden , welke wie weet nog het gevolg waren van het veelvuldige jongelingenbezoek van mijn exbuurman, maar dat niemand DAAROP reageerde en dat IK in dat licht bezien toch vrij onschuldig was. Bizar eigenlijk die OUDEREN - wereld , In het blaadje staan dankbetuigingen van nabestaanden , die joelen van euforie , maar slechts zelden bezoeken ze deze dementen en het zijn toch alleen maar 'handelingen' , want geen van de dementen zou zelfs maar KUNNEN klagen . Ik heb veel laatste jaren meegemaakt van dementen en wat IKZELF DUS ZAG (niet hier hoor,heb hier nog nooit gekeken) was echt niet om over naar huis te schrijven , nog geen alinea , dus ja zo hoog is die pet niet hoor, die IK er van op heb en gezien de behandelingen aldoor , die je krijgt , als je nog wèl je verstand hebt , nou ja !!
14 Maart 2004
Get-get , het regent en het stormt . Ben ik even blij, dat ik ten eerste wat adem heb (inzuigend en uitstotend, dat wel , maar al is een stofzuigerzak niet helemaal leeg , ook die werkt dan nog wel, zij het halfbalans -- (dit woord staat niet in een woordenboek), ---, toch ?) Door de alsmaar zittende positie hoopt zich alles op, de afwas, de post , de eeuwige niet aflatende stroom knipsels (dit halsstarrig volhoudend ), het hondje wiens prachtige vacht nu hoognodig weer gekamd moet worden and so on .Eigenlijk echter is dit , ondanks de soms zeer--irritant- nadrukkelijke aanwezigheid van dit alles, toch, wederom door mijn ogen bezien, nog een reden tot bestaan , ---alhoewel ik --iets beter ademhalen na inhalatie ---dan eigenlijk moet benutten om te proberen iets te doen natuurlijk , maar de angst wederom in nood te komen en die grens is helaas aldoor zeer dichtbij , belet mij vaak actief , dus in beweging ,iets te gaan doen .
Echter, wanneer ik wel eens op weg naar beneden of naar de balie ga , soms een schuine blik werpend door èèn of ander zijraampje , dan heb ik nog nooit iets anders gezien dan stilzittende figuren naar TV starend of desolaat voor zich uit kijkend en dan heb ik het toch echt over de zelfstandige aanleunwoningen . En dat , terwijl ikzelf dagen bezig zou kunnen zijn om door alles heen te komen .Nee, nee, het is geen rommel of troep (nou ja ,afwas is niet fleurig op een aanrecht, dat is waar ) , maar zeer veel kan er nog genaaid worden ook bijvoorbeeld. Heel stiekem of zelfs ronduit vraag ik mij wel eens af , waarom ik daaraan zelfs nog maar denk, omdat ik eraan twijfel , of de mij resterende tijd nog lang genoeg is om de vele (te)fleurige kledingstukken allemaal nog te dragen , maar toch , ik KAN nog gaan naaien en kleding op betere maat maken . En er kan nog veel meer gedaan worden.
Ik bedoel, ik KAN !!, in die zin, dat er nog dingen op me wachten , het is nog niet en nooit klaar , zoals een klein blokkendoosje , alle blokjes naadloos op elkaar , zo ik wel al die kamertjes zie---dus godzijdank HOEF ik nog niet doelloos voor me uit tekijken . Godzijdank KAN ik me nog verweren tegen gevoelloze reacties , waar dan ook vandaan .Als ik niet bijna stik , dan zit ik geen uren achter elkaar , sta steeds weeraan op om wat te doen , jezelf nog voelend. Ik heb mijn fysiotherapeut kenbaar gemaakt , dat ik hem waanzinnig dankbaar ben om nog te mogen klungelen aan apparaten . Goed , goed, alsmaar hijgend uitrustend tussendoor en maar 10 of 15 kg wegdrukkend met povere armpjes en beentjes (48 kg hè ----osteoporose sedert lang aanwezig ), maar toch , een gelukzalig gevoel hebben , omdat je als klein kind reeds toujours aan, zonder onderbreking aan het sporten was-- (vroeger) dus op gym , daarna overgegaan naar turnen en vandaar naar sport-turn -verenigingen, korfballen e.d. en heel veel jaren daarna ook er bij bent gaan surfen na je vijftigste
en hier in deze stad ook weer de fitnessverenigingen bent gaan bezoeken . En nu dus ,
nadat je na bijna 4 jaar niet meer in staat was om die vereniging te bezoeken , weer je armen en benen
kunt gaan voelen tintelen , ik adoreer die apparaten .Dat ik deze kans van hem kreeg ,
ook al is het beroepsmatig-- is fijner dan het mooiste cadeau , en dat meen ik uit het diepst van mijn hart. Het is even nog een soort-- ja ,
ik zou zeggen , zelfs mentale redding , omdat je aan het afzakken was tot het bijna reeds aanvaarden van iets, wat er toch nog niet geheel en al is, --hopen we dus hè --.
21 maart 2004
Zo, het --zitten --weer productief maken , pols stevig in polsband , want het fitnessgedoe laat zijn sporen na. Niet in spierpijn, dat heb ik nimmer gehad, maar alle --zelfs kleine kinderen hebben dikkere polsen dan ik en deze spelen hevig op bij ieder gewicht, dat ik probeer weg te drukken of wat dan ook.
Eèn heerlijke dag heb ik tussendoor gehad, waarin ik een echte normale ademhaling weer soms had, maar onmiddellijk daarna word je weer op het feit gedrukt, dat je echt niet moet denken, dat dat de stap naar een ietsje beter iets was.
Er valt niets voor hier in het huis zelf, althans niet voor mij dan . Ik heb besloten een moord te plegen, in die zin , dat ik de pracht palm laat afsterven in de handen van de onverschillige aardbewoners daar , want ja , je laat je toch geen extra denigrerende behandelingen welgevallen hè ? Alhoewel de zucht om dit mooie ding te redden bijkans groter was , maar ja. Op mijn eigen gang, heb ik --na een plechtige belofte hem steeds binnen te halen , indien er geveegd wordt , de toestemming dus gekregen mijn grote plant daar neer te zetten en kan in het guinessbook nu bijgeschreven worden , omdat ik pertinent het leukste hoekje van het huis heb gecreeerd . Beetje druk ja, maar dat is natuurlijk nog niets vergeleken bij mijn huis zelf .
Kreeg van zoon ander groter aquarium, meteen geinstalleerd ook.
Heb ook daar voor gezelligheid een grote (sorry -kunst) plant in gezet , taferelen aan de achterkant geplakt met een grote zee en strand , zodat je er haast zelf in wilt duiken .Op èèn tafereel sta ik inderdaad zelf als beauty nog , och mije./
In grote shock hebben 2 guppenmoeders abrupt gejongd , gretig opgevangen door de andere bewoners , maar er leven er nog een stuk of tien, stervend van de kou zowat , want de verwarming trekt het schijnbaar nog niet goed. Dit aquarium is echter nog een groter genot om naar te kijken dan het andere.Tja , wie zichzelf niet kietelt, een ander doet het niet hè , vandaar.
De storm , ja jee , die was wel heel erg en is nu nog aan de gang .
Planten liggen op het balcon omver , omringd door heerlijke zwarte prut, omdat de aarde zich heeft vermengd met de overvloedige regen. Deur uit handen laten vallen , dus alles kapot op de grond , maar dat zijn dingen om eigenlijk geen letter aan te weiden ,hetgeen ik nu dan wel heb gedaan , want 1 zoon bevond zich met windkracht 9 op de afsluitdijk en als je dat dan weet , dan wil je wel ik weet niet wat doen , om die rit ten einde te weten. Tjonge jonge , die angst of zorg gaat inderdaad nooit over hè ?
Wat ik wel heb bemerkt, is, dat wanneer je intensief alles volgt, wat zich afspeelt in de wereld en datgene , wat je weet of beseft, wat nog zal komen , dat dit je met vrezen voor de voortgang van de wereld gaat vervullen. Sommige zeggen, ja, nou eh , ik volg die dingen allemaal niet meer hoor, niet goed voor mijn gemoedsrust , maar alhoewel ik er niets aan kan veranderen, vind ik dat toch je kop in het zand steken. Er zal niet veel zand meer over zijn , dunkt mij , want tallozen gaan dit voorbeeld al volgen , er is ook niet veel speling meer. Het wordt kortom--een rotzooitje!!!
23 maart 2004
En dan is het gister weer zo onvoorstelbaar naar geweest , omdat je niet van de stoel op kunt staan zonder in nood te komen .Door dochter opgehaald om dan niet alleen te zijn , inhalatie maar eerder en door beide saâm te voegen , wederom opgeknapt. Gister weer de fitness gehad en mede daardoor en door de zon ,-- nu even weer lieflijk schijnend --het lichaam weer voelend , alsof je een ander mens bent . Eigenlijk is het zo, dat je je moet voorstellen, dat de longen nu gelijk ballonnen zijn, die al weken hangen en volkomen verschrompeld zijn . Ga je deze toch nog inblazen , dan komt er inderdaad nog eventjes lucht in , dus zo moet ik het maar bekijken.
Dan word je weer thuisgebracht na DEZE ALLEREERSTE KEER WEER EVEN WEG en dan moet je constateren , dat je weer ongewenst bezoek aan je deur hebt gehad , zoals dat de eerste maanden aldoor het geval was , want dan stond je deur meerdere malen bij terugkomst op een kier .Nu lagen er attributen , die voor je raam stonden , kapotgemaakt , of kapot laten vallen ( bij proberen door het raam te kijken ?) Men ziet je weggaan , men weet niet , dat men er niet in kan , maar dan liggen wel je eigendommetjes (het is niets byzonders, maar ze waren al wel 55 jaar oud ) kapot op je rollator .Was aan arm dochter de gang door gegaan
Ik kan er geen touw aan vastknopen hoor. Ik ken hier niemand , dan heb je dus ook geen vijanden , tenminste , dat dacht ik , maar dan toch wel aldoor gluurders of wat??
Ik wil er niet verder op ingaan, maar er zijn wat rare dingen steeds, als ik opgehaald word door een dochter of zelf wegga. Ergo, ik kan niet anders dan constateren, dat meteen, nadat ik weg ben gegaan , iemand zich zeer hinderlijk (BEWEZEN DUS) VOOR JE GANGRAAM EN DEUR OPHOUDT
Maar ja , in het begin was het veel en veel erger , dus het maakt niet meer uit en ik verdiep me er niet in . Het kunnen in ieder gevaL niet de enige 2 buurvrouwtjes van boven de 80 hier op de gan g zijn zijn , die ME DUS NIET ZIEN WEGGAAN .Het andere huis , want er zijn 3 woningen hier -- is steeds 'incidenteel bewoond' door medewerksters .Wel maakt het mij banger , als ik eventueel eens naar het ziekenhuis moet , dit ongewenste bezoek nu al meerdere malen .
Niet voor eigendommen , ene makke nee, maar het nieuwsgierige rondneuzen , gadverdarrie., het irriteert me al zo lang , maar ja er valt mee te leven , want zo zijn mensen op zo'n begrensd gebiedje en zonder meerdere interessen . Het is n.l. een zeer dom iets. dat scharrelen aan mijn deur, door mensen, die dan dus WETEN, dat je weg bent.
Veel meer verdiep ik me in het zo grote verschil van ademhaling de ene of de andere dag . Ik kan nu weer opstaan en wat dingetjes doen , terwijl ik me gister geen cm kon bewegen , dus ik koester deze dag weer en laat ze maar rotzooien , hoor.Ik kan er toch niets aan doen.
27 maart 2004
Eigenlijk wil ik klagen en zeuren en een beetje grienen. Ik ga het mentaal in ieder geval al wat opgeven. Het is haast geen doen meer.Ik dacht, dat ik nog wat zou gaan opknappen , maar het wordt alsmaar erger . Zelfs het lopen achter de rollator geeft problemen en gaat haast niet meer.
Nu heb ik gewoon de eerste 2 inhalaties achter de rug, die genoeg moeten zijn voor de gehele dag , maar vanaf , dat ik ze heb gedaan zit ik toch te piepen en te hijgen , amper aan in staat tot paar passen lopen . En toch blijf ik ontzettend bang voor inname van de zware prednisonpillen, die op me liggen te wachten, omdat ikzelf zeker weet door ervaring, dat ik er allergisch voor ben en helemaal voor pampus ga dan.
Jenny Arean (zo heet ze geloof ik ) zong destijds "vluchten kan niet meer " . Ik heb dat akelige gevoel nu dus (niet voor de wereld, maar )voor mezelf. Het was nachtvorst vannacht , maar toch begin ik dan zo op de vroege ochtend.:::
De balcondeur op een kier--
kamerraam bovenaan met de kieren openen--
het gangraam op een kier--
buitendeur open --
afzuigers op hoogste stand---
Alles laten tochten met kans op longontsteking , maar ja , je moet IETS proberen om een ademteug te krijgen.---
Alle deuren open van vertrekjes, waar afzuigers zich bevinden ---.
Het apparaat aangezet voor zuivering lucht ---(slaat ook nergens op, maar heeft de suggestie bij zich )
Het inwrijven met chineze olie heeft wederom op de zwakke huid een pijnlijke rode opgezwollen reactie met zich mede gebracht ---.
Nog steeds helpen wel enigzins de zeer moeizaam gedane zeer langzame oefeningen op paar firnessapparaten , waarbij geconcentreerd dan de adem lang uitgeblazen wordt , hetgeen bij deze ziekte een eerste vereiste is , omdat dat met de reguliere ademhaling in wezen niet meer lukt. Ja ja ik ben medische les aan het geven.
Sloeg echter de laatste keer met armzalig dun velletje van been tegen een bankje aan, helemaal niet eens hard , hetgeen onmiddellijk een diepzwarte 15 à 20 cm grote dikke plek oplevert, welke godzijdank net niet stuk ging .( wat bint ik toch zielig hè)
Maar ja, heus niet omdat het mezelf betreft (ik heb het trouwens aan mezelf te wijten door tientallen jaren straf roken, daar niet van ), maar ik vind zelf, dat aan longziekten niet genoeg aandacht wordt besteed ten opzichte van kanker en aids .
In de welgedane landen nemen namelijk de kansen van beide ziekten op herstel al toe , terwijl deze emfyseem 'absoluut' wel dodelijk is op een langzame tergende manier . Voor de eerste ziekten zijn er nu dan al medicijnen voor 'herstel' , terwijl na tientallen jaren op deze longziektes niets anders nog is gevonden, dan inhalaties om tijdelijk de longen wat op te blazen , hetgeen op de lange duur juist tot verergering gaat leiden.
In wezen zijn het ook merendeel ontstekingsremmers , die --lijken --te helpen , maar daarna het tegendeel bewerkstelligen !! Op de TV werd heel lang geleden al gewaarschuwd tegen een luchtverwijder , waarna ik na jaren daar dan ook mee stopte, namelijk ventolin .
Enfin, blijf me bezoeken, doe soms een schietgebedje voor me , echt ik heb het nodig om deze soms zo vreselijke benauwdheid in mijn eentje te doorstaan . Zelfs Amerika zag ik weer zomaar ineens . Iedere bezoeker fleurt me wat op.