Het bejaardenhuis Mei 2010
2 mei 2010
Dat is je wat , zomaar een maand overgeslagen .Ja ja, maar er was in die winter-periode ook geen malle-moer aan, nietwaar , dus ik kon er ook niets over schrijven. Niet over mijn leven, niet over het tehuis .
Beide houden zich meer dan koest . De situatie is aldus nu:: Oudste dochter is weken in Duitsland geweest , middelste dochter was weken in spanje met schoonzoon , jongste dochter kruipt moeizaam uit een kwakkelend ziekies-dal omhoog , oudste kleinzoon zit in Japan , kleindochter zit in buitenland en ga zo maar door.
Echter , aan de horizon gloort het verlossende opbeurende licht, want soms zijn het nu al echt zonnige dagen en dat heeft je humeur zo nodig hè.Zoals ik wel eens tussendoor noteerde::ik ben echt een optimistisch mens , maar ja eh eh..
Het valt niet te ontkennen, dat ik direct al 82 ben , dus de glamour gaat er een beetje af . Over blijft een naar adem snakkend fragiel oudje , wat zich in huis nog wel wat bewegen kan , maar op straat vrijwel direct in nood komt, naja , het is niet anders.
Deed die afgelopen weken vrijwel niets , maar ik raak nu uit het slop , want met die warme dagen zijn we naar de volkstuin geweest en altijd komt er dan wel èèn of andere meid of jongen van me kijken .
Het wordt een leuk familie-bedrijfje haast , want ikzelf heb een halve tuin , gevuld met enkel bloemen ,
want daar was het mij om te doen . Middelste dochter met spaanse schoonzoon , ja, die nemen de taak op zich deze helft voor die zittende ouwe moes te verzorgen , trouw de wensen van deze opvolgend.
De andere helft gaan ze vullen met wortelzaden en aardappelen en prei en weet ik veel, o ja ook aardbeien hebben ze bij me geplant enne eh eh---artisjokken en wonderbomen en weet ik veel,
nog wat .
Oudste dochter heeft zich met veel elan op de tuin naast mij gestort , want die was dus plotseling ook te huur , die is thuis ook al allerlei aan het opkweken .
Daartussen is dan een tuin van een ander, maar daarnaast is dan de tuin van m'n kleindochter , die er met m'n achterkleindochtertje soms heen gaat, maar ja, pa en ma werken beiden , dus het leven blijft druk druk.
Ach, ik zit dat zo te bekijken, want alhoewel ik nimmer in m'n leven stil zou zitten , nu ben ik er toch toe verplicht . Plotseling echter doemt dan ook èèn van de zoons op , die moesje op de tuin komt begroeten .
Was wel ietsje vervelend . Weet niet of ik het al geschreven had , maar het raampje van het huisje was ingeslagen en 5 stoelen waren meegenomen tijdens de vorstperiode .Daar had ik me al blijmoedig bij neergelegd , want ik had nog stoelen .
Echter , bij die erge zonnige dag pakte ik m'n --echt waar , zeer mooie grote parasol . Inplaats dat ik hem staande in het huisje had gedaan, had ik hem nu neergelegd op een soort blad. Het huisje is iet of wat gammel , net als ik dus en daar hadden de muizen gebruik van gemaakt!!!!!!!
Ze hadden zich toegang verschaft , hebben daar een soort van bordeel gemaakt en gepaard en gedaan en hebben zich toen over het talrijke kroost ontfermd , maarre , ja hoor , ten koste van mijn mooie parasol .
Deze was finaal pikaan gemaakt en grote nesten waren ervan gemaakt, dus van de parasol is niets over.
Oudste dochter met een overdreven dierenliefde zei , dat ik nu toch erg nuttig was geweest voor die dieren met hun kleintjes , maar ja zeg , niet ten koste van mijn parasol hè! Oudste zoon zei echter meteen , dat hij nog wel een parasol voor me had, dus dat komt wel weer in orde dan
Op koninginnedag, die ik al jaren niet had meegemaakt, wilde middelste dochter me nu toch mee hebben en ja, ik ben dol op al die rommel, dus hijgend en fluitend soms naar lucht en teveel inhalerend ben ik toch mee geslenterd. Nee nee , heb me niet erg bezondigd. Heb zo'n fiets-ding van Kettler gekocht, een ding met 2 pedalen , die je voor je stoel kan zetten , een beeldig krukje ( was maar € 0.50) en een paar idiote zebra-soepkommen , die oudste dochter gelukkig heel erg leuk vond.
Had zeer graag veel meer gekocht, maar m'n huisje en zelfs m'n balkon is al volkomen dicht gebouwd, dus het is maar goed , dat we een beetje laat gingen en de room er al af was.
Eèn ding wil ik ook nog wel zeggen! Wat zijn wij uniek in de wereld met die koninginne-dag en wat zijn de mensen dan heerlijk. Alles is blij en lief tegen elkaar. Wildvreemden maken lolletjes met je,
EEN UNIEKE GEWELDIGE DAG!!!!!!!!!!!!!
24 mei 2010
Ik vind het allemaal maar zo'n beetje een aflopende zaak hoor. Niet speciaal meteen al m'n leven, maar in het algemeen dus:::alles zo'n beetje, getver!
Je longen gaan het wat opgeven en je wordt een strompelend oudje. Een ieder denkt,tja eh 82,
logisch. Welnee , het zijn die longen en het lichaam , wat zonder die broodnodige zuurstof niet
meer functioneert.
Ik zie ze hier ouder , die veel beter lopen dan ik en dan ben ik nog wel altijd een sport-figuur geweest he. Immers tot 63 gesurfd (brak toen m'n hand), tot 73 nog salsa gedanst , tot ik hier kwam gewoon nog regelmatig de sportschool bezocht voor de apparaten, dus tot 74.
Hier tot een half jaar terug 3 maal in de week naar fitness zo'n beetje op de apparaten .Ik weet wel wat het is , waarom ik nu depri en vreselijk opstandig ben. Ik wil namelijk dat nu zo zwakke lichaam opvijzelen .
Maar ja, dat is het ém juist, dat gaat niet meer. En dan moet je alles lijdzaam aanzien, dat is het erge.Je kan niet meer krachtig ingrijpen , moet veel dingen op z'n beloop laten en dat is moeilijk, hoor mensen-kinderen!
Al 62 jaar lang ga ik als een vrouwelijke dictator door het leven , altijd alles zelf regelend, altijd alles zelf doende met alles .Alleen heersend over m'n 5 kinderen, 10 maal verhuisd , nimmer een stuiver schuld.
Geen dingen gebeurden tegen mijn wil , echt niet eentje , niet eentje! En nu?? Vreemde kerels sta
je dan maar hartverscheurend aan te kijken , of ze je vederlichte rollator in je auto willen tillen , waar je eigenlijk zelf je hand niet voor omdraait hè.
Maar je hebt dan een piepklein stukje van je volkstuintje naar de parkeerplaats gelopen of zelfs hier even de gang door gelopen en de paar passen naar je auto en dan sta je alweer te hijgen als een malloot.
Je propvolle huis is nu overwegend rommelig vaak ( niet altijd hoor) doordat het in beweging zetten al moeilijkheden oplevert .En je krijgt iets raars over je. Hopelijk is het de doodgewone voorjaarsbui en niet , omdat je leven bijna gaat eindigen.
Maar opeens wil je de kasten opruimen en je tientallen prachtige lange rokken gaan schiften en
vele daarvan weggeven of weg doen. Maar ja, het is flauwekul om zo te denken, want altijd en eeuwig heb ik al zo gescharreld en gedaan .
Het is wel zo , dat ik op eentje na, van die gehele familie aan beide kanten , de al langst-levende ben en opeens kan er gedacht worden::'' o, daar heb je haar nog, die ben ik nog vergeten', ja eh , dat kan toch, nietwaar?
In ieder geval vind ik veel dingen heel vervelend worden , want een verzwakkend lichaam geeft een verzwakkende plaats in het leven. In een roedel dieren neemt ook de zwakste de laagste plaats in , krijgt zelfs amper te eten.
Nu is dat in zo'n tehuis niet het geval, want de oudjes betalen voor alles met hun AOW , dus in zo'n mensen-roedel is dat niet van toepassing, maarre die laagste plaats geldt wel in de maatschappij hoor en als je niet uitkijkt zou dat in de familie ook gebeuren.
Maar ja, daar ben ik zelf bij!! Dan moet ik eerst een kwijlende idioot worden, hihihi. Niet schizofreen natuurlijk, want ik heb vannacht een stukje uit Elzevier van deze maand mei geknipt ,
waarin staat dat deze ''opeens op kan treden bij 20-tot40-jarigen en veroorzaakt wordt door een parasiet'' , zo nu is gebleken.
Tja, dat weten we dan ook weer.
Ik heb eigenlijk geen zin meer , dus ik laat het hierbij