Het bejaardenhuis
Mei 2009






15 mei 2009

Tja, daar binne we weer , steeds weeraan wat ouder en zwakker. Wat depressief? Ja ietsje wel, niets aan te doen. Het is schandalig , hoe een mens alles op zichzelf betrekt , in wezen zonder gedachten aan anderen.
Die gedachten zijn er wel hoor. Ik benadruk het altijd , altijd. Zoals nu, met afgrijzen bekijk je Srilanka , waar een humanitaire ramp dreigt . Je leest hoe de Hutu's op een vreselijke manier weer huis hebben gehouden en met verwondering ervaar je dan, hoe jijzelf dan toch nog steeds getroffen kan worden door (vanuit hen bekeken) zeer onbelangrijke dingen, ja toch?
Mijn dingen beheersen namelijk mìjn leven , nietwaar ? Maar ik blijf mezelf ten opzichte van de wereld zeer egoistisch vinden . Want , tja , waarom stortte mijn wereldje weer even in , bij de volgende 3 dingen dan? Er blijft toch immers altijd over-------goede behuizing , een inkomen , te eten hebben , etc
In andere wereld-delen zijn de elementaire beginselen niet eens daar, zoals daar zijn ==schoon water , een gecontroleerd riool, sanitaire voorzieningen , medische verzorging dichtbij en ga zo maar door , hoe durft een mens te klagen , hoe durft ie!! Maar ja , tot m'n schaamte moet ik het toch bekennen , dat je mist , datgene , wat je hebt verkregen , je wilt het niet meer kwijt . Mijn PC , het dierbare mechanische wonder. Dat herbergde in zich nog een overactief anti-virus van jaren terug, wat zich opeens ging verzetten tegen een ander er op gezet antivirus en deswege internet blokkeerde .Bijna een week had ik geen internet , mensen!.
Ikzelf kan het niet opheffen en buiten m'n ene zoon (en wanneer deze niet ingezet kan worden , dan de andere zoon ), mag niemand aan m'n PC komen , want daar begin ik niet aan . Net zoals niemand ,ook de hulp niet , aan m'n kasten of afwas of wat dan ook mag komen, zo wil ik ook niemand aan de PC , dan alleen bollebozen .
Wanneer er ooit eens een kleinzoon langs zou komen, zouden ze het normaal vinden , op de PC van die 80-er te gaan rondstruinen , nou eh, nog effe , aan m'n hoela , dat bepaal ik zelf nog wel.
Ik voelde me ontheemd dus , zonder dat ding, wat mij de wereld in laat komen vanuit deze bijenkorf , waar ik wel geen contact mee heb , maar waar ik nog steeds wel een diep besef van heb .
Alhoewel, ik ben voortaan toch ook wel voorzichtiger met mailtjes , dus zodra hij iets aangeeft van wantrouwen, deze anti-virus-scanner, dan druk ik ze meteen weg , sorry dan hoor.
Ik krijg al telefoontjes soms, waar ik blijf , maar waar je bij de griep-virus een uitdagend kapje kan opzetten, zou je nu schromen te bekennen , dat je hun mail wantrouwt en tja, dus weg drukt , het zij zo, het is een gefingeerd mond-kapje dan hè.
Dan de auto , sinds 46 jaar m'n allerliefste speeltje , daar wil ik tot aan m'n dood ook niet zonder , ook al wordt er vrij summier gebruik van gemaakt . Symbolisch verschaft ook hij mij m'n vrijheid en bekijk de wereld---is dan vrijheid niet het aller-hoogste goed, wat men zich denken kan? Ik weet geen grotere hoor!! Zonder dat wil ik niet eens verder leven !en dat meen ik voor 1000%
Deze auto had eerst een vastzittend stuur dus , waarvoor lieve monteurs op marktplaats welgemeende raadgevingen gaven . Daarna besloot het eigenwijze , niet eens zo oude altotje , opeens , dat hij een nieuwe radiateur wenste en hij gooide dus tot 2 maal toe een volle tank koelvloeistof tijdens het rijden er uit.
Goeie raad was duur , toen ik langs de kant van de weg kwam te staan met een mobieltje , wat ook de geest gaf, omdat ie opgeladen opeens moest worden ( dat was ZIJN koelvloeistof dus, hij bleef solidair aan de auto )>br> En daar stond die 80-jarige dan hè. Geen man bekijkt die ouwe ! Ze wilden allemaal naar huis en stoppen bij dat zielepietje , nee. En daar kwam de barmhartige redder . Alsof ik helderziend ben , had ik achterin m'n auto een volle bak koelvloeistof , dus na zeer goed mijn dankbaarheid kenbaar te hebben gemaakt , racete ik lekkend ( neehee , ikzelf niet) naar huis en haalde dat gelukkig .
Ai ik ben al wat laat , ik ga van de week wel verder .



21 mei 2009

Heb even gekeken , waar ik gebleven was. Ik heb tevens wat gewacht tot ik wat opgewekter werd en of het tij zich hier ging keren .Ik had dus nog een 3e en 4e iets , wat namelijk belangrijker was.
Dan durf je daar niet over te schrijven, omdat je denkt , dat je het noodlot dan verzoekt . Ik ben een angsthaas qua sommige dingen en dat is bijvoorbeeld , als de neus weer op gaat spelen , dan raak ik weer een paniek , en dat was dus nu weer het geval , dus ik dacht , even maar afwachten .
Erger is iets , waar ik eigenlijk vanwege de onbegrenste levenslust ervan vaak --nooit bij stil heb gestaan en dat is het eventuele ziek-worden van m'n kameraadje van 24 uur per dag en dat is nu gebeurd .
Ik ben dus 80 en hij omgerekend zo'n 70 jaar . Mijn longemfyseem al 20 jaar calculeer ik in , omdat ik tevens ook al een zeer oude dibbes ben. En voor de rest ben ik een ouwe taaie gebleken, ja toch?
Je slentert op je doezie naar het einde , hijgend ja, dat wel, maar toch nog in staat iedere dag weeraan te veranderen, te vernieuwen , weer nieuwe planten er bij , er in wezen vaak een puinbak van makend. Ja , ja dat wel , ik beken het , maar dat komt door de omstandigheden .
De hulp komt pas maandag , dan heb ik haar bijna 4 weken niet gehad en ik wilde geen invalster natuurlijk , maar ja, eh , eh , ik krijg wel niet echt visite , maar het is nu toch wel nodig hoor , dat ze weer komt , maar van vervuiling zitten we nog heel ver af gelukkig . In zoverre houd ik het wel gerede bij .
Nee, wat betreft een puinbak , tja , dan komt er dus bijvoorbeeld die nieuwe fotoscanner , je haalt al die albums voor de dag en je gaat op die oer-gemakkelijke manier je foto's van vroeger op de PC zetten , je innig vergenoegend (ik bedenk alsmaar nieuwe werkwoords-vormen) over die aloude vertederende foto's van vroeger .
Plots raakt ook de familie zeer ge-interesseerd over dit fenomeen (enkel deze oude heeft dit apparaat gekocht hè . Ik was ook zeer vlug met de Tom-Tom, maar ja , die is voor die enkele dorpjes niet zo rendabel) .
Maarre , vanwege die interesse dus , stuurde ik een elkeen meerdere foto's van vroeger , vaak zeer -zeer jong, dus bloot-liggend , met piep ook bloot , de wederhelften misschien hilarisch aan het lachen makend , naja .
maarre m'n vriendje , ik wil het er niet over hebben eigenlijk , heeft (althans volgens de arts )hart-ruis , kapotte hart-kleppen , vocht achter de longen. Het zal wel. Ik houd niet van medicijnen,neem ze zelf nooit en te nimmer dan enkel die inhalators om , tja eh , die longen steeds tijdelijk te verwijden, zolang als dat nog duren kan dan hè..
Met diepe , zeer intense schrik , ook al heb je al vele honden gehad , realiseer je je de vergankelijkheid van dat heel erg kleine mannetje , wat je al 11 lange jaren tijdens jouw ziek-zijn gezelschap houdt. Je nooit uit het oog verliezend , bij felle benauwdheid paraat staan naast je, bij je , alsof hij voelde , het is er haast op of er onder .
En dat dappere vriendje hijgt nu alsmaar , verliest door de vochtafdrijvers , zoals het lijkt wel liters vocht , slikt moeizaam z'n bloeddruk-verlagers , al deze ziekte-verschijnselen vastgesteld in een ommezien ( eigenlijk totaal slechts gebaseerd op z'n ouderdom van meer dan 11 jaar en z'n fragiele verschijning .
Deze kleine wollige bruin-witte-- vos-look-a-like , m'n rots in de branding , wat moet ik zonder dat verharend mormeltje, m'n zo benepen wereldje uitmakend????Wat moet ik zonder hem??