Het bejaardenhuis Juli 2004
3 juli 2004
Ik heb maar weinig geschreven de laatste tijd. Ik denk, dat dat kwam, doordat ik zo geweldig genoot van het feit, dat ik na de inhalaties meer adem had, dan maanden geleden , toen ik die antibiotica nog niet had gehad . Het was kortom ""een verademing'"" even deze maanden . Nu beginnen alweer de periodes van angst te komen, ja en ik weet het niet aan te pakken . Er is daar ook geen hulp voor. Nou ja , we zien wel , het gaat nu nog wel even. De kinderen merken er niets van, want als ik iemand op visite krijg , inhaleer ik ervoor snel (als de tijd ertussen genoeg is ) en kan dan een vrolijke tot zeer vrolijke gastvrouw zijn , die niet geholpen hoeft te worden ook maar ergens mee.
Tot mijn verwondering vind ik de buurvrouw wat veranderen . Deze kwam behoorlijk bij de tijd hier , maar reageert nu toch al minder alert op dingen . Het is al een paar maal gebeurd, dat de lift arriveert op mijn verdieping , ( ik sta de vele fleurige bloemrijke planten aldaar vaak te verzorgen , neeeeee , niet uit verveling , liftdeur gaat open , buurvrouw kijkt de gang op , deur weer dicht en buurvrouw verdwijnt weer naar beneden en dat gebeurt dan zo'n 3 maal . Ik bemoei me nooit ergens mee en ging denken aan kermisjeugdherinneringen van buurvrouw , maar roep haar ten leste maar . Zij komt er dan uiteindelijk uit en zegt dan, 'ja , ik wist niet, wie die vreemde dame op de gang was .( ik dus!) Eèn keer ja, maar het is al 3 maal gebeurd .
Nu heeft ze na de verkoop van huis en haard , ik zei het al, èrg veel aanloop gehad , en nog ----van neven en nichten en van allerlei en misschien is dat erg vermoeiend , want je ziet bij de stevige vrouw ook meer zorg . Mijn deur , altijd open om adem te verlichten met kier gangraam , en aldus gecreeerde tocht , registreerde 's morgens om 10 uur een verpleegster , er klinkt dan weliswaar geen bel, noch een klop , wel het omkeren van de sleutel .Hoorde hallo roepen door het huis en het weer weggaan van de verzorgster .Vroeg daarna de toch wel mobile buurvrouw , toen ik haar daarna zag , of ze ziek was , want dat de verpleegster was geweest en dan antwoordde ze, o, dan was ik op het balcon zeker ,nou dat is ze nooit , dus iet of wat vreemd kwam het op mij over .Ze lag dus te slapen, denk ik,
De verpleegster komt haar dan douchen , zegt ze . Ja , dat kan, maar toch gaat alles een beetje lijken op het proces van mijn vriendin in het verpleeghuis in amsterdam, waar zij naar toe was gegaan. Diezelfde afwezige blik in die ogen, die blik, die er opeens was , die meen ik nu te zien komen bij haar ook . Ik vertelde het douchegeval aan mijn dus nieuwe thuiszorg en gelukkig had deze dezelfde gedachte, die mij beving -- tav -- het je moeten laten wassen door iemand. We hadden dezelfde ervaring , na enkel gewassen te zijn door een ander na een bevalling, dit niet graag weer te willen beleven
.Deze vrouw is nog jong , heeft nog nimmer in de thuiszorg gewerkt , (dat past zeker in wezen meer bij mij, dus dat is goed gezien door diegene van de werkverdeling.), maar het lag dus niet aan mijn opvoeding van vroeger, de tijd waarin men elkaar niet aanhaalde , of aanraakte .
Of het nu zo was weet ik niet, want behalve het zo nu en dan aankomen van èèn of ander personeelslid (niet de thuiszorg van eenmaal per week) zie ik die verpleegster toch niet vele ochtenden , nog niet èèn keer eigenlijk meer , maar als zij inderdaad gewassen moet worden , heb ik het zeker niet gehoord en het altijd aanslaande hondje , ook niet.
O ja , er stond een aandoenlijk stukje in het maandblaadje van een ds , dat er door mensen geen respect 'ge-eist' mag worden, dit was dus zeker geschreven voor het personeel, die daar ook inderdaad zeer zeer vanzelfsprekend op rekent . Alhoewel ikzelf er echt na het eerste driekwart-jaar geen last meer van heb gehad. Het is wel zo , dat als ik het pamflet van mijn deur af haal, men toch weer zo naar binnenloopt. Mijn familie zegt echter, dat dit een vastgeroeste gewoonte is, een vast patroon , hetgeen schijnbaar nooit aan verandering onderhevig mag zijn.
.
Nimmer kan dit slaan op zeker 95 % van de bewoners hier , want deze zeer timide 80-en bijna 90-jarigen weten echt niet beter.Voor het geval je nog wel bij de tijd bent , of "lastig", als zodanig dan gezien door de ogen van personeel , geldt natuurlijk het motto::
--Betuig altijd en eeuwig respect naar anderen , MAAR EIS daar dan ook respect voor terug.--
Zo werden WIJ namelijk opgevoed en inderdaad heeft de ds gelijk, dat als je mensen als een 'wezen' en niet als een individu behandelt , dan mag je geen respect terugeisen , dat ziet hij goed , nietwaar?
Zo , nou en dan hebben we morgen, Zondag de finalewedstrijd voetballen . Een zeer zeer leuk gezicht was die intense blijheid van de Grieken Die blijheid scheelt veel hartfalen en een terugdringen van ziektes in die euforische weken . Misschien was dat schot, vlak voor het einde meer geluk dan wijsheid , want aan het duel Nederland-Portugal , twijfelde ik geen seconde , maar toch, maar toch , geef ik de grieken een kans . Of ik ga kijken, nou , dat weet ik niet , want ik schaarde me, weliswaar zonder èèn sprankje hoop voor de TV om Ned.==Port. te bekijken , maar het is en blijft een vervelende bedoening, want het gaat aldus :::
Met toch weer een ietsje chauvinistische spanning ga je zitten voor de TV, alles een ietsje veranderd , want nu wèl wat eten en drinken bij je, hondje zag het komende idiotisme alweer en ging vanaf den beginne op de stoel tegenover vrouwtje zitten en begon meteen maar al laatdunkend te staren, zo van , ik laat me niet meer gek maken. Echter ikzelf? Ik lette eens op mezelf nu en vond toch ook wel , dat ik me wat spastisch gedroeg.
Benen op het krukje , benen er weer vanaf.
Naar links op de stoel zitten, dan weer naar rechts.
De slofsokken steeds weer ophalend , omdat ze door het vele bewegen van de voeten afgleden.
Daarna volgt steeds weeraan een niet ergens op terug te brengen jeuk, merendeels op het hoofd of plotseling weer heel ergens anders.
Echt, echt waar , soms een bonzend hart bij een vermeende kans tot slagen , waarna zich dan opeens een gevoel van leegte voordoet in de borstkas , alsof het hart zich verstopt met de kreet:: ja, hee, de mats hoor.
Je tikt gedachteloos op de leuning van je stoel en nog gedachtenlozer gaat dit steeds harder tot een corrigerende blik van het hondje je tot de orde roept .
Je bijt alsmaar op je balpoint
Je trekt alsmaar gezichten , ik zag de angstige blik van het levende wezentje tegenover me.
Je zit alsmaar te gapen .
Je zit vervolgens heel betweterig te zijn (maar------hee hee ---ik had al voorspeld na maar 2 wedstrijden gezien te hebben, dat v.d. Meyden er uit ging )
ook vond ik de scheidsrechter erg partijdig
dan zag ik vaak obstructie, waar de scheidsrechter het niet zag.
Kortom het werd voor het oude vrouwtje alhier een zeer bewegelijke avond.
Ik vond de overwinning op de goede plaats terechtgekomen.
20 juli 2004
Toch ook wel door de vacantietijd nu even meer dan 2 weken niets geschreven . Dit maakte niets uit, want goed te merken was, dat vele nederlanders met deze , ik kan beter zeggen , ondanks deze regen , er toch op uit trokken.Inmiddels zeggen velen daarvan het te betreuren toch op pad te zijn gegaan . In zekere zin was het voor mij een bevestiging , dat ik nog niet helemaal begraven was in dit stille systeem van de eindweg , zowel op fysiek als psychisch gebied. De buurvrouw , zoals ik al zei, is ook helemaal niet meer de toch nog vrij krachtige vrouw, die zij was , is al ziek geweest en blijkt geloof ik al meer hulp nodig te hebben . Tja ik herken dit vanaf bijna het moment, dat ik hier was.
Op mij werd een beroep gedaan in 2 huizen planten en vissen en kat + bak en vijver te verzorgen . Dit gaat dus met weinig adem wel en geeft je het kostbare besef , dat je nog niet bij het vuil bent aangekomen, wat op een hoop wordt geveegd in afwachting opgehaald te worden . Tja, want dat is het nietwaar , een bejaardenhuis , get. Je kan dan ook stiekem bij zoonlief, wat anders verboden wordt, lekker dorre planten afknippen , planten in een ruimere buitenpot zetten , zodat ze WEL het water kunnen opzuigen, hetgeen er anders doelloos doorheenliep , onopgemerkt .Je blijft netjes van de post af, terwijl je handen jeuken om het vele reclamemateriaal overal tussenuit te zeven.
Let wel, zelf heb ik wel overal knipsels e.d. slingeren, maar , eh nee, geen reclame.
25 juli 2004
Tja, als ik er niet aan zit, dan weet ik veel te schrijven, maar eigenlijk is het de grote hoeveelheid, die door je hoofd dwaalt , die maakt , dat je dan helemaal niet meer schrijft haast . Het is ook de desolate toestand , het Don Quichote zijn in het tehuis , want alles blijft bij het oude , toch wel. Er leek een opleving te komen , maar zelfs meerderen zeggen nu ook al , ach ja, weet je , het is een werkhouding , die er bij hoort . Ja dat zal dan wel, ach ja , je wordt er ook allemaal wat moe van . Als de regering met zijn eigen land geen raad meer weet en de leiders over het Europabeleid in de clinch liggen en er in wezen ook niet uitkomen , wat wil ik dan. toch? Een sedert honderd of honderden jaren ingeburgerd systeem veranderen ? Flauwekul .eigenlijk.
Er wordt ook best veel ge-organiseerd hier voor al die oudjes. Ja en dat de recreatieruimte wat stil, erg stil mag ik wel zeggen altijd toont, zal liggen aan het feit, dat alles georganiseerd gaat en op gezette tijden ---.In het best wel vieze verpleeghuis in amsterdam, was de kantine wel altijd gezellig , dat herinner ik me wel met mijn vader en moeder. Altijd stonden de mannen te biljarten, altijd was wel iemand aan het kaarten of dammen of zelfs schaken . Zomaar, voor de vaak weg.Niet in een strak systeem van 2 tot 3 dit of dat. Maar ja, dat is niet meer te veranderen .Ik vind het tenminste altijd puur en puur ongezellig , als ik langsloop .
Er is heerlijk eten , ik weet het nog van de 4 keer in het hele jaar dat wij geweest zijn.
Dan is er uurtje bibliotheek.
er is dus uurtje biljarten
Ook heel lief aldoor nu leuke filmen
Maar er ontbreekt wat. Ik denk, dat de animo van de bewoners dermate is ingezakt , dat het niet meer op te vijzelen is .Je kan net zo goed in die tehuizen je doodskist neerzetten (ik moet het met een potje doen , want ik wil verbrand, ach ja, wat netter, gecremeerd )worden , hem gaan schilderen met een jolig patroon .Waar ik ook langskom , in de huizen of in de open ruimtes , ze zitten stil en zwijgend bij elkaar .
Mijn hemeltje, eens hebben ze kinderen verwekt, eens hebben ze ruzie's gemaakt , ja ja, je moet duf worden, maar zo erg ? Als je persoonlijk het woord richt tot de bewoners (of andersom natuurlijk eigenlijk ) van de aanleunwoningen, valt de reactie soms nog verrassend mee.Zelfs vrouwtjes, ge-acht helemaal dement te zijn geven vaak goed antwoord .Ja , eerlijk is eerlijk, ik zou dat werk absoluut niet willen doen , maar alhoewel ik les geven ontzettend leuk zou vinden , om het lesgeven zelf , zou ik ook niet met vervelende jonge kinderen willen werken. Ik deed het een paar jaar met chineze kinderen, maar alhoewel ik de chinezen zeer hogelijk waardeer , waren de kinderen toch vaak ook strontvervelend , in die zin , dat ze te laat in bed waren gegaan, want lief en zeer beleefd waren ze wel., maar ja, Ieder zijn vak.
De eerste jaren van werken van mij werden jaren als secretaresse , waarbij je veel alleen was , alhoewel ik ook vergaderingen moest verslaan , maar in wezen toch een vrij eenzame werkkring en ik vond het heerlijk .Zat wel gemeen in de baas zijn tijd honderden dagboekbladzijden te typen , die door respectievelijke verloofdes verdorie allemaal zijn verscheurd in jaloezie . Nou ja, ik was nog erger in mijn getoonde jaloezie. (Dit zal een mevrouw van de leiding bedoelen, toen ze zei, ik lees Uw website niet , want dat is privè. Nou, het wordt hier zo wie zo (sowieso) absoluut gelezen, want dat zie en merk ik aan de reacties en iemand, die privacy wil, geeft zijn website niet of beter gezegd , hij maakt er niet eens eentje.)
Er zijn weer wat dingen gebeurd , maar , tja ach.
Ik ga maar weer eindigen , het komt wel
28 juli 2004
En ik maar denken, dat ik toch wel een heel raar en zeer hardnekkig virus op mijn website had , Ik vond het weliswaar een zeer vreemde plaats om op die plaats er eentje te hebben, maar waar 35 bezoekers het grootste aantal tot op heden van de bijna 7000( geloof ik ) bezoekers is geweest, beloopt dat aantal nu al in de middag 135 . Ik vond dat niet zo prettig , want ik vind , dat je in het leven slechts moet krijgen, wat je verdient en als dit een virus zou zijn, wat alles omhoog stuwde, dan voelde dat aan als onverdiend.
Morrend in mijzelf opende ik de mails en bekeek zijdelings de nieuwsbrief van Multi Kabel en laat daar nu mijn website vermeld staan . Oftewel ik , oftewel mijn zoon heeft dat dan opgegeven , maar ik heb er dan zeker niet bij nagedacht, dat dat kijkers zou opleveren, want slechts mondjesmaat geef ik mijn website uit handen , maar wie weet zijn het allemaal aardige mensen.Tja , dan vind ik het wel leuk, natuurlijk, alhoewel ik mijn naam eigenlijk niet in verbinding had willen zien met mijn website.Aan mijn website was n.l. niet te zien , wie ik was . Ach nou ja, het leven is nog maar kort.
Tja en dan het tehuis .Ik liet zo'n beetje de moed zakken in wezen , maar juist omdat het leven nog maar kort is, besluit ik toch maar niet het bijltje erbij neer te gooien.Sinds 1 of 2 dagen is onze oermoeder , de zon opgestaan en geeft haar aanwezigheid aan ons cadeau , voor niets, eigenlijk een ontstellend mooi cadeau, ware het niet , dat zij zichzelf hier door de ramengang vermenigvuldigt De zakjes zaad konden bij wijze van spreken weer gekocht worden om een lieflijk bloementapijt in de gang aan te leggen.En wat zoudt U zeggen van wiet ? Er hoeven geen krachtige lampen bij .
Dit echter is geen fout van het tehuis, ik zeg het wederom, maar van de bouwer , de verhuurder .
Er zouden zonweringen gemaakt worden , maar zelfs de f 1200 huur van dit 2 kamerwoninkje en elders natuurlijk , verlichten deze kosten voor de verhuurder niet .
Tja, ik heb met een groot zakenlichaam natuurlijk geen medelijden , dat niet , maar er zijn nu wel even hardnekkige dingen ., Eèn daarbij is, waarvan ik verleden week toch wel erg down ben geworden , temeer omdat het --het met de neus op de feiten drukken --dan eventjes te erg benadrukt.
Er schijnt hier in de flat van de aanleunwoningen zich een groot mechanisch , zal wel electronisch zijn natuurlijk , defect voor te doen aan de zich automatisch openende en sluitende deuren . Ik schreef er geloof ik al summier over.Nu is het dus al zeer regelmatig .Ben je met de rollator , tja dan moet je een eindje lopen naar de andere flat en met het beetje adem, wat ik nu een ietsje wel weer heb, is dat om te doen.Moeilijker wordt het , wanneer ik zonder rollator aan kom , tja en ook dat gebeurt regelmatig .Wat ik me dus nu wel afvraag en wat me wel heel ongerust maakt , is of deze defecte deuren qua techniek corresponderen met de lift .
Ook deze liet het namelijk afweten verleden week . Bij het drukken op de bel registreerden mijn hersenen (god zij dank ) een hiaat en ik belde mobiel naar de balie .Deze reageerde alert en stuurde een verzorgster .Tja elektronica en verzorgsters harmonieren niet , dus dra zat de lieve verzorgster een uur in de , ja, echt wel, kapotte lift . Ik moet er niet aan denken met mijn vergevorderde claustrofobie . Bij mij zouden zich onmiddellijk 2 tegengestelde stromingen hebben voorgedaan . Hyperventilatie door de grote schrik en geen adem krijgen door de toch al zwaar aangetaste longen.
Daar ontsnapte ik dus aan .(het was 6 uur 's avonds , 1 uur daarna werd verzorgster bevrijd en pas de volgende dag 11 uur werd sein voor goedkeuring lift weer vrijgegeven.Wel deed ikzelf moeite (alles zonder rollator ) om naar 3 hoog te komen , want in de andere flat deed de lift het wel .Ik bespaar U de langdradigheid van dit voor mij echt erbarmelijke avontuur (ja, normaal niet natuurlijk) , Maar niemand kende de weg in dit niemandsland . Men gaat door herhaaldelijke verzoeken nu plattegronden maken , want ten eerste ben ik in deze verdwaaldheid door het huis een halfuur lang niemand tegengekomen en ten tweede wist diegeen, die er wel was , geen weg.Zwaar hijgend en daardoor bang geworden bereikte ik uiteindelijk mijn nog maar kort verworven (?) domein .
Tja , men kan van alles aanvoeren , ja, dat kan. Echter, ik kon daar ook wel met een slagaderlijke bloeding lopen hè . Die oudjes vallen zich toch altijd al te pletter , nietwaar.Moet dan op geen enkele kamer een verzorgster of een verpleegster zijn? Ik ben er 3 amechtig ingelopen , maar geen levende ziel te bekennen . Ik wilde goddorie alleen maar de weg weten om naar mijn huisje te komen . Het blijkt achteraf , dat je eerst een lift naar beneden moet nemen een verdieping en daarna 2 trappen op moet naar die van jou. Ja, hallo, maar ik kan toch met die longen geen trappen lopen ? Tja, dan had ik maar moeten gaan zitten wachten op een bankje bij de balie .Waarop dan ?
Als de lift dus de volgende ochtend officieel werd vrijgegeven? Nee, geen fout van het tehuis. Ja, ja, maar echt wel de service , die daarna dan aan ontheemde , (toch met een kwaal behept, want anders zit je zelfs ook niet in een aanleunwoning ), mensen gegeven moet worden .Ja en ik blijf zeggen , er wordt niet geluisterd. Overbescherming noemen ze het nu hier , welnee , gebrek aan luisteren. Een achteraf uiterst lieve vrouw werd mij als begeleidster aangewezen, maar jammer genoeg wist ook zij niet , hoe te gaan. Erg naar bleef het feit, dat ik zo vreselijk mijn best moest doen ( en altijd en altijd nog bij iedereen )om haar te overtuigen van het feit , dat ik normaal was.Mijn ogen en voorkomen tonen dus toch erg debielig hoor . Zij bleef me alsmaar zeer luid vragen, of ik wist waar en op welke verdieping ik was.
Ja mensen, vergeef me. In mijn wanhoop , gooi ik dan aldoor maar mijn computer en mijn 4 talen in de strijd om te laten zien , dat ik echt nog geestelijk functioneer .Maar ja, ik kan het die mensjes niet kwalijk nemen , want ook de bezoekers van hier , de gewone--- GEWONE ---zelfstandige afdeling , vragen mij in de lift , weet U dat u op 2 hebt gedrukt ?Met gebalde vuist beheers ik me dan en vraag geen wedervraag van ---weet U zelf wel , dat U op- begane grond -hebt gedrukt ?--
Mensen , mensen, mensen, indien U nog goed bent en zelfbewust, ga in godsnaam niet naar een bejaardenhuis .
Ik meen het echt nu.Je wordt niet paranoia , of eigenlijk wel . Ze gaan je namelijk ook zo bekijken .
Zo van , eh ja , die legt op alle slakken zout . Nee helemaal niet . Wel ben ik heel vervelend , maar dat is OMDAT IK HIER BEN AANGEKOMEN .Men KAN je inderdaad in een bepaalde hoek drijven . Het is al zo vervelend, dat ik waanzinnig op mijn qui vive ben. Een voorbeeld. Ik had 8 voorwerpjes liggen ( maakt even niet uit wat ) . Dag van thuiszorg zijn het er opeens 7 , daarna zelfs de volgende keer daarop 6 . so what? Ach , misschien opgezogen.
Echter, weer een dag van thuiszorg en dan ligt het voorwerpje opeens in de badkamer , waar zeker in dat betreffende vakje 4 maal per dag door mij gerommeld wordt . En dan gaat de brein werken, want als dat vervelende wijffie (ik dus) zo zanikt om een voorwerpje , wat zich verplaatst , (WAT DAN DUS NIEMAND HEEFT GEDAAN IK NIET EN HET VROUWTJE OOK NIET , ja , dan ben ik zo STUPIDE , dat ik me BLIJF afvragen , hoe dat dan mogelijk is.Kijk, daarna kan men zeggen , ja, ze wist toen ook al niet , waar ze iets had neergelegd . Mijn schoonzus in Amsterdam met haar moeder in verpleeghuis weet daar echt alles van .
In ieder geval, het is een lief wijfje en ik ben er best tevreden mee , dus verwijs ik het geval van het voorwerpje naar een lieve speelse geest . Maar wee diegeen, die durft te beweren , dat ik iets niet meer weet of verplaats naar een afdeling , waar iets totaal niet behoort .Laten we het daar maar op houden dan . Als er plotseling iets stuk is en weggemoffeld ligt , zal de geest het ook wel gedaan hebben . Mij maakt niets wat uit , maar ik ben echt heel erg dol op wiskunde en zie vraagstukken liever onmiddellijk opgelost .
30 juli 2004
Door het vermelden van mijn web-site door Multikabel had ik dus nu al 300 bezoekers in 2 dagen en het gaat gestaâg door. Met het schaamrood op de kaken moet ik dus doorgaan , schaamrood vanwege de oubolligheid, die ik in deze vrijwel gesloten( zelf verkozen weliswaar) gemeenschap tentoonspreid in dit geval dus in deze website.
Maar ja, je maakt een dagboek of niet hè? Het is voor mij erg prettig , want alles tegenover je is onzichtbaar en zelf print ik alles uit, zodat ik mijn eventuele laatste jaar of half jaar hijgend aan de zuurstof kan doorbrengen met lezen van niet interressant leesmateriaal, maar ja, wel jezelf betreffend. En trouwens , nu dus geen jaloerse verloofdes in de buurt om het materiaal weer te vernietigen. Vind ik nu nog vreselijk zonde, dat dat gebeurd is, want ik had op die manier al boeken kunnen uitgeven .
Eerstens wil ik al steeds vermelden, dat het huis soms leuk bezig is . Al een keer waren er ter ere van iets gratis hapjes en drankjes , van de week zag ik vermeld in de lift, was er gratis ijs en nu dus èèn dezer dagen wederom een middag met gratis hapjes en drankjes . Zeer attent .De vertoonde films waren ook echt van dien aard, dat ik zelf bij het lezen van de titels er genoeglijke herinneringen aan kreeg .
Zo en dan vind ik de wereld , incluis mezelf dan nu , vaak kleingeestig - benauwd en kleinzielig eigenlijk.
Kijk, in de rubriek , welke ik wel weer zal bezoeken , 'mijn mening' zijn de dingen in het groot kleinzielig in feite ,--- het geharrewar om de verkiezingen van Amerika , de louche praktijken , die wederom zullen komen in de Bush-clan om de wereldheerschappij ( met zijn milliarden ) te behouden , maar dat is allemaal wat veel , daar had ik iedere dag over kunnen schrijven , maar de wereld is momenteel een winkel , zo wanordelijk , zo egoistisch beheerd, dat het een zwijnenstal is geworden , die praktisch nog in geen jaren meer schoongemaakt kan worden , zelfs niet eens door integere figuren als Clinton. ( ja , want die sigaar vergeef ik hem van harte hoor.)
Nee, kleinzielig zijn de dingen die ik opmerk en registreer in mijn kleine laatste wereldje , vol met geestjes. Een balcon wordt gedaan en dan geeft opeens na jaren trouwe dienst de parasol de geest en hangt als een parapluie , die storm heeft gehad met al zijn staken naar buiten , alle dopjes eraf (?), nimmer gebeurd , zomaar . Het geestje schatert .Het is nu nog steeds niet weer gebeurd , maar zal eens opletten na regenbuitje . Na iet of wat negatief dagboekbeeld --grote bladeren van gangplant er naast , is niets , kan tegenop gelopen zijn .Dan kom je beneden en dan zit het oude , toch nette autotje van onder tot boven , ook de ramen onder een soort roze stenenschraapsel . Tja, ik moest maar denken dan , ach ditmaal geen lekke band , dus ondanks, dat dit de enige auto was , die dat had , reed ik zonder navragen weg , sjeesde een beetje en raakte veel vuil kwijt. In wezen had ik hem voor dit feit moeten laten wassen, maar dan zit je tegen de € 10 nietwaar ?
Teruggekomen stond daar de monteur met 3 medewerkers en bleek men het wel te weten , want er was met een soort hogedrukmachine zeker aan stenen of zo geslepen , paar passen van mijn auto af , maar ja, rest mij dus weer een benepen vraag .Het vuil op mijn gehele auto had dan toch even weggeblazen kunnen worden , zo mij tussendoor een medewerker aanbood . Zonder dat ik het woord wil gebruiken , maar ik ben toch invalide ? 1 intercommetje en ik rijd hem toch even weg ? Ach ja ., zeurderig vrouwtje, dat ik toch ben. In de flat , welke ik hiervoor bewoonde , kreeg je bij dergelijke dingen een waarschuwing voor je auto , maar in deze kleine maatschappij tellen deze regels dus niet.
Dan achtereenvolgens worden afspraken vergeten, maar daar heb ik het maar niet over , blijf lief in de bedoelde ruimte half uur wachten en de week daarop wederom, maar ach er zijn nu meerdere dagen met stukken lopen voor niets , dus wederom is dat goed voor de constitutie en de longetjes. Zo'n zeur ben ik dus ook weer niet.
Met de gekomen zon, die zo U weet bij ons zijn intrede pas om 2 uur 's middags doet , gaan evengoed aan deze schaduwkant met donderend geraas, want het zijn er zeer velen tegelijk , de zonneschermen om kwart over zessen 's morgens of half zeven naar beneden.Al lezend, begeef ik mij dan weer moeizaam overeind (want niet geinhaleerd )en haal het scherm terzelfdertijd weer naar boven , want schaduw + neergelaten scherm = een zeer donker huis, terwijl ik juist blij ben met een helder licht huis , dus ach ja , het leven verschilt nogal met het normale leven .En trouwens , het zou een dure bedoening worden, als de verhuurder sensoren zou gaan plaatsen om de zon te registreren met zoveel schermen.
Blijft over, dat er nog genoeg kleine armzalig dingetjes zijn, waarover je desondanks heel tevreden kan zijn . Ik zeg maar niet eens wat, want gemeten op een schaal van 1 tot 10 geef ik het qua armzaligheid een 2 tot 3 alla .Agge maar leut het , hè? En die heb ik wel , gelukkig zie ik erg vlug vaak de hilarische kanten van ogenschijnlijk gewone situaties, dus met een beetje adem red ik het aldoor wel, dank U.