Het bejaardenhuis Januari 2004





1 januari 2004

We gaan dus de kalenders voor de dag halen, want we zijn in het nieuwe jaar aangeland. Ben daar zoals reeds gezegd , erg blij om, want vroeger was dat allemaal heel anders. De dag ervoor kwamen er wederom 2 of 3 vrouwen een paar oliebollen brengen, een zeer leuke geste. Wel bleef er na het geven een jongen, die er bij was , zeer uitnodigend staan , dus ja, dan geef je weer f. 2.20 , o nee , een euro dus , nou ja voor ruim f.0.50 per stuk heb je nog geen oliebol , alhoewel ik geen kaars had willen aannemen voor €1 .
Het was een ander Oudjaar, dan verleden jaar , want ik woonde temidden van een grote kinderschare van allerlei kunne , hetgeen op Sinte Maarten een bont gemengd gezelschap altijd aan de deur gaf . De laatste jaren gaf ik in plaats van snoep (of er bij) , kleine speelgoedjes , zoals knuffels of die zenuwachtige rotspelletjes, die mensen voor kinderen mee op reis nemen in de auto, U kent ze wel , dan moet je na een hoop ge-etter een knikkertje in een gaatje zien te krijgen of zelfs meerdere , zulk soort allemaal, maar ik had er een groot succes mee. Werd nog bekender, dan ik reeds was als oma, want zo noemde alle kinderen me daar
En nu? In wezen stilte alom , soms verbroken door op afstand , een duizendklapper. Wat een afgang eigenlijk hè? Mensenkinderen ! Ik kon het destijds allemaal wel hebben , met een paar uitzonderingen . Een paar jaar werd gigantisch vuurwerk echt vòòr mijn deur afgestoken , waardoor mijn gang gevuld werd met rook, die mij echt compleet de adem benam , want èèn keer viel ik zelfs in de gang vanwege het gebrek er aan . Echter, ik had schatten van chineze mensen met kinderen naast me en die MOETEN het vuurwerk vòòr hun deur afsteken . Ja, daar is dan niets aan te doen, maar toen ik hen de volgende dag uitlegde, dat Oma bijkans op apegapen had gelegen , zag ik de altijd beleefde gezichten in schrik veranderen en de volgende jaren hebben de arme schatten maar een fractie vuurwerk afgestoken om oma niet in ongelegenheid te brengen.
Tevens had ik 13 jaar lang een hond, dewelke ik nu zo'n 7 jaar geleden heb laten inslapen .Deze werd compleet hysterisch van vuurwerk (nadat eenmaal een gigantische bliksem was geweest voor ons raam) en aangezien hij nergens mee naar toe mocht , vier ik dat oude jaar al zo'n 15 jaar alleen en dat heb ik daarna nimmer meer willen veranderen. Het interesseert me eigenlijk ook niet bovenmate . Deze nieuwjaarsdag gaf mij in de vroege middag de jongste dochter met man , die daarna naar een andere stad vertrokken en de middelste dochter met èèn van de 12 kleinkinderen , die daarna naar haar werk vertrok . De andere 3 heb ik niet gezien , eentje zelfs niet eens gehoord of per mail en ook geen kleinkinderen , maar ---en dan moet ik toch eigenlijk wel zeggen, gelukkig, heeft iedereen het zelf erg druk met werk en met kinderen en er staat weer eentje op het punt geboren te worden (achterkleinkind dus) ,vandaar de leemte .
Dat heeft me echt nooit gestoord , want in een computertijdperk, hetgeen toch al lange tijd aan de gang is, kan je gezonde kinderen niet opzadelen met een weliswaar nog zeer moderne oma , maar die toch niet gewend is visite te krijgen en die nu de laatste jaren amechtig tussen kamer en keuken onbeholpen heen en weer hobbelt. Nou eh , geen gezicht voor kinderen . Gelukkig verheugt mijn kleine metgezel , mijn hondje zich wèl heel erg in visite, dus waar hij de gehele dag geen vin verroert , is hij dan stomvervelend rondom een ieder aan het draven en zeuren en zijn er wel eens kleinkinderen , dan holt hij tussen bergen speelgoed van hem in, biedt iedereen èèn van zijn ballen of beertjes of touwkluifjes aan , die men tot uit den treure dan heel ver weg, voor zover dat kan, moet weggooien en heeft hij eindelijk dan 's avonds eens trek in eten . Beiden hebben wij namelijk dat haast nooit . Nu is hij piepklein , dat wel en leeft het leven van een kat met een zeer grote kattenbak, waardoor ik het leven niet zonder hond hoef te slijten, want dan, echt waar hoefde het voor mij niet meer , als je al 75 jaar omringd bent geweest door honden.
Tevens is een levend wezen noodzakelijk voor een mens, die aan het eind van zijn leven is, al is het maar een vis . Daar kan je dan wel niet mee converseren , maar ja, ---alhoewel----------. Ik heb een aquariumpje met guppen en vissen van ander allooi (zelfs staat er een te groot beeldig zogenaamd gezonken zeeroversschip in ). Daarin bevinden zich ook 3 algeneters, waaronder een grote roze met uitpuilende ogen , die dan voor me gaat zitten met een grote bek happende op het raam. Zit ik dan weer uit te rusten van een gang naar de keuken, dan maak ik mij tegenover mijn hondje en tevens de vissen onsterfelijk belachelijk, om voor die vis zittend mijn mond ook open en dicht te doen, waarna hij verschrikt de vinnen neemt en vanuit het schip naar me gaat zitten loeren. Hè ja, ik weet ook wel, dat hij alleen maar de beweging zag , maar het geeft toch een leuk gevoel, of U het nu gelooft of niet . Childish , for sure , maar het spreekwoord zegt het al--hoe ouder, hoe gekker --, dus ik doe het rustig toch nog wel eens .





11 jan.2004

Egenlijk schaam ik me een beetje door zo weinig aan te voeren, maar daar was mijn reden wel voor . Worstelend om adem heb je helemaal geen zin om verslag te geven van gedachten of dingen, die voorvallen. Of ik nu wat beter ben? 's Morgens , zittend nu wel. Kwam er ook 's avonds laat pas achter , dat ik over de gehele dag slechts èèn of 2 koppen koffie had gedronken en niets ,niets anders en dat eigenlijk week in week uit , totdat ik zeer duizelig begon te worden en nu beterschap belovend, mij dwing tot èèn of 2 glazen water er bij. Wij oude mensen hebben namelijk zeer weinig tot zelfs geen behoefte meer aan water en/of eten . Ben dus super-gerimpeld-slank.
Het VROM , tesamen met de woningbouwvereniging hebben mij ook aan de rand van wanhoop gebracht en ik wendde mij tot de ombudsman en rechtsbijstand ten einde raad, hetgeen plotseling niet meer hoefde en er nu zogenaamd een oplossing is gevonden . Ik zal het niet uitleggen, maar het is zo geraffineerd in elkaar gezet, dat als ik blindelings de raad opvolg, ik toch voor € 1000 het schip inga , dus emotioneel zal het toch weer zeer zwaar worden, want ten eerste heb ik dat niet en ten tweede zit ik te wachten op de mij rechtens toekomende huursubsidie en niet een vage toezegging van eens een keertje teruggave, want dan ben ik al dood , dus daar gaan we niet mee accoord.
Aan het huis begin ik al te wennen , het is alleen zonde, dat ik niet een paar maal per week gebruik maak van het restaurant , want dit is onmogelijk zo'n beetje gemaakt door de aanvaringen en om er nu als een stekelig eilandje tussenin te gaan zitten, nou, dat zie ik inderdaad niet zitten. Tevens , of je nu door ouderdom wantrouwend wordt of door gefundeerde feiten, het maakt eigenlijk niets uit . Het opmerkelijke is, dat als ik , als OUDJE wat zeg , men ternauwernood luistert meestal --of het over de boog gooit , dat ik me wat verbeeld , ik zeg maar wat. Komt echter burenplagerij of zelfs diepgaandere dingen ter sprake omtrent henzelf , van wie dan ook, dan is dat plotseling wèl waar en in feite is dat dan dus alleen maar gebaseerd op de jongere leeftijden.
Als ik zou klagen , dan wuift men het dus weg , maar komt er een bevriende buur of kennis bij hen met verhaaltjes over stiekeme plagerijen , dan moet ik be-amend knikken, hetgeen ik dan ook altijd wel doe . Kijk, ik ben de beroerdste niet en het duurt mijn tijd wel uit .Ik blijf zeggen, dat ik daarboven heus wel toestemming zal krijgen om plaagstootjes uit te delen aan diegenen ,die mij dwars hebben gezeten. Laat ik een voorbeeld geven ::ik verkocht een keer een indisch bankstel voor (maar) f.750.-- en ging ermee accoord , dat dit op afbetaling zou gebeuren , maar nimmer heb ik ene cent gezien, dus deze laat ik na mijn dood een handeltje kopen voor € 750 en geen eurocent zal hij ervan terug zien, nou ja, zoiets bedoel ik dus . Heb ik daar ook tenminste nog dingen te doen .
Ja en de tegenstelling is dus , dat ik goedheid in zijn algemeen zal willen belonen , want geven is altijd veel fijner dan nemen , dus dat blijf ik daar ook nog meerdere jaren volhouden , want pas na jaren komt er een andere status. Dat heb ik voor mijzelf vastgesteld aan de hand van allerlei grote en kleine feiten in mijn leven en aangezien ik verveling denkelijk èèn van de vreselijkste dingen vind , voel ik mij op dit punt tenminste gerustgesteld.




13 januari 2004

Heb halve vierkante meter gebogen staand gedweild met een bezempje met oud doekje er om heen en moet dan als prijs half uur rusten , dat zit er in, als je nog iets wilt doen .Ik blijf mij n.l. verbazen over onlogische dingen en ik denk, dat dat komt door mijn voorliefde voor wiskunde. Dit heb ik zelfs nà mijn vijfenzestigste nog 3 jaar op een college hier tussen alle jongeren in nog gedaan.
Het onlogische zit hem n.l. hierin , dat nu na 5 weken de gang weer eens is gedaan met een machine , waarin wat sop zit. Echter , waar mijn voordeur zich bevindt , in een hoekje dus , wordt dit overgeslagen . De machine moet dan even rechtuit een meter en weer teruggetrokken , maar schuin die rechte hoek overslaan is makkelijker en vlugger . Ja, daar kan ik inkomen en dat was ook niet erg, ware het niet , dat ik GESOMMEERD werd het v.n. vensterbankje aldoor goed af te nemen. Ware het ook niet, dat ik zeer gaarne een klein deurmatje voor mijn deur wilde hebben, hetgeen mij op een resoluut nee kwam door de dame in kwestie, OMDAT ZIJ ER VOOR DE DEUR BIJ MOET !!!, alwaar zij dus NIMMER is geweest .
Ja en dan vraag ik mij af, waarom word IK dan als lastig bestempeld??????? Ik woonde op een galerijwoning , waar eenmaal per week goed of slecht de galerij werd gedaan , in die zin, geveegd dus . Iedere week oftewel door mijzelf of naderhand door iemand anders, werd dat stuk galerij gedaan voor mijn deur, hetgeen opleverde,dat meerdere buren deze totaal vervuilde galerij op hun stukje ook gingen schoonmaken , dus goed voorbeeld deed goed volgen. Dit was èèn recht stuk en die machine ging rechtuit , dus daar legde ik echt geen matje neer om de man niet te ontrieven . (uit zijn verband gehaald een raar woord).
Ja, en dan wilde ik toch ook wel eens dat stukje hier gedaan hebben na nu meer dan een half jaar en sloof me dan heel miezerig uit . Is waar, is waar.--Ook miezerig, dat ik nu dus een kleedje heb neergelegd , want waarom mag dat dan niet ? Buiten, dat dat hoekje niet gedaan wordt , maar tevens woon ik aan het eind van de gang , in een hoek , waarvan de buitendeur ook nog eens in een hoek ligt. Is dat heerlijk weggestopt of niet en dan geen pietepeuterig matje? De brandweer kan er niet over struikelen, want je ziet het niet eens . Het is muggeziften, waarvan men zich niet bewust is .
In de telegraaf van verleden week stond een heerlijk stuk over een eigenzinnige directeur van een bejaardenhuis, zelfs ging het over het zorggedeelte en het was hartverwarmend . Zelfs deze patienten mochten van hem hun huisdieren meenemen. Op de gangmuren mochten zij hun schilderijen ophangen , zodat de steriele muren , welke een bejaarden-verpleeg-of zorghuis zo afschuwwekkend maken , gecamoufleerd werden . Of hij deze kunst selecteerde weet ik niet. Deze patienten werden ook niet gesommeerd om 6 of 7 uur uit bed te gaan , maar mochten in hun ritme blijven .Zij legden zich er op toe om dit alles in een lopend verband te regelen. Zijn patienten zijn blijde mensen , want ik noem nu slechts 2 gebiedjes op, waarop hij lankmoedig is .Zij bevinden zich lichamelijk in beter welbevinden door dit psychische welzijn. Een meesterlijke zet.
Ik ben nog ( NOG NIET) een patient in die zin van het woord , maar ik kan absoluut oordelen , hoe je in een diep gat valt en deswege in een lichamelijk desolate toestand terecht komt door de kleinzielige ver doorgevoerde bureaucratie en echt niet alleen hier hoor, want kleinzieligheid viert hoogtij in onze maatschappij. Bij fraude, welke zich in elk regerings of gemeentegebouw voordoet , daar valt opeens de bureaucratie weg en loopt alles, althans voor de buitenwereld , van een leien dakje. Ach ja. Zo, hart gelucht , ik kan weer verder .




23 januari 2004

Eigenlijk een gedenkwaardige dag, want vandaag ben ik overgrootmoeder, dus opoe , geworden van een achterkleindochter van 8 pond. Het zal denkelijk een heel mooi kindje zijn , want het is donker getint en dat is bij die kleintjes altijd hartveroverend . Ja, Nederland vermengt hoor , want ik heb al een donker kleinkind met krullende haren, waar je U tegen zegt. (Alhoewel U-zeggen is niet meer in zwang tegenwoordig) Mijn liefde voor ARTIKELEN uit het buitenland is zeker in de genen gaan zitten van mijn kinderen dan , want alhoewel blank, ik heb ook al 2 kleinzoons met de genen van spanje in zich . Nee in het dierenleven van de wereld komt het niet voor (het niet-hebben van verstand doet zeker selecteren) , maar de menselijke bevolking mengt er lustig op los. Eigenlijk weet ik niet eens, of het wel zo'n goed idee is.
Alhoewel , bij de chinezen en Japanners en Vietnamezen en bij nog veel meer andere bevolkingsgroepen komt het toch nog niet zoveel voor, dacht ik. Volgens mij is eigenlijk juist Nederland wel een uitschieter . Ach ja ,op welk gebied is nederland eigenlijk geen uitschieter hè op buitenlands gebied en uitzonderlijke vormgevingen tot in het absurde toe, dus ik verbaas me echt nergens meer over .Alhoewel ik wel over al die andere dingen woedend kan worden , welke zo absurd blijken te zijn in onze niet meer nederlandse samenleving, echter wel gesitueerd op Nederlands grondgebied .
Nou ja dit is niet de rubriek eigen mening .
Wat betreft bejaardenhuis, wilde ik er haast niets meer over schrijven , omdat ik er nu zo totaal buiten sta. Echter , nu was of is mijn buur dus weer een paar weekjes terug en de explosies van rioollucht drijven mijn zijkamertje weer aldoor binnen . Ik blijf het een rare zaak vinden, want op welke wijze komt dit mijn huis binnen? Het is en blijft een rare zaak, dat ik van toch nog een mobiel persoon hier na 1 maand volkomen invalide ben geworden en in die context gezien bevreemdt mij het volgende. Vanochtend kom ik van de ene minuut op de andere (zelfs gewoon stil liggend in bed )in een acute noodsituatie , kreeg geen adem meer , heb inhalator onder handbereik , dus het ging daarna weer wel wat ., maar wie schetst mijn verbazing, dat mijn vogel een minuut daarna in totale ademnood van zijn stok aftuimelt . Wat is hier aan de hand? Wat is hier ? Ik vind het hier gevaarlijk, maar wat doe ik er aan, als aan alle dingen al niets te doen was hè?
Ik heb mij nog nimmer op de dood gefixeerd , maar na die ene maand hier is dat nu wel begonnen en blijf ik mijn gedachten en handelingen hier vaak op baseren .Nimmer voelde ik de nadering van de dood dan hier nu opeens het laatste half jaar . moet weg dus ga eindigen




25 januari 2004

Nu heb ik dus na mijn rookverslaving , welke welgeteld 41 jaar duurde met 40 cigaretten per dag en dewelke 10 jaar geleden zeer zeer plotseling eindigde door èèn accupunctuurbehandeling , alweer een verslaving opgebouwd , n.l. de computer en in wezen doe ik er nog niet een tiende op-- van wat de jongere bevolking er allemaal op doet. Nu is het zondagmorgen en ik ben vòòr zessen opgestaan om alert te zijn en aangekleed, voor het geval zich weer hetzelfde voor deed , als eergister zeer vroeg in de ochtend . Dat boezemde mij namelijk grote angst aan en het is de gehele dag erg naar gebleven.
Erg opbouwend was het volgende ook niet , want erna moest ik naar de fysiotherapeut , die ik het liefst wil bestempelen als een aardige man met een willig oor en die er dus eigenlijk een beetje (wel zeer binnen de tijd natuurlijk, want werk is werk )geestelijke therapie bij geeft op die manier . Dat gaat van de korte lichaamsoefeningen af , maar door de adem is dat dan toch wel genoeg .(Ach ach, daar sta je dan als fanatiek sportfiguur , nog tot 72 jaar aan de krachtsportdingen , ja, ja , ik weet het , hooguit de gecombineerde toestellen tot 20 à 30 kg, maar toch hè , maar dan sta je daar , nu dan gebogen, hijgend als een molenpaard , in mijn gedachten mensonterend, maar ja , het is niet anders ).
Deze therapeut zal mij dus niet plagen, dus alles wat hij vertelt zelf --is dan dus de waarheid . Het is dus zo , dat er nu vanaf de aanvang van 2004 hier nu reeds iedere dag een dode is te betreuren (dat woord is eigenlijk niet goed , want het is verre van betreurenswaardig als je het heden voor het eeuwige mag verruilen ,als je een zieke tachtiger bent natuurlijk en dat zijn ze geloof ik hier in het verpleeghuis wel al bijna allemaal ).Echter , toen ik vertelde ,dat de vogel èn ik gelijktijdig in ademnood kwamen , vertelde hij tevens , dat ze even tevoren door de gang liepen met een vogel , die dood van zijn stokje was gevallen . Hij zei, zal wel tocht geweest zijn, maar met vorst --tocht???. Als dat verhaal dus waar is en dat moet ik aannemen, dan was dat de tweede vogel op die ochtend, nietwaar ? Tja, het leven zit dus vol verrassingen en deze zijn dan dus niet altijd geestverrijkend vind ik.
Hier op doorgaan doe ik echter niet , want met navorsen van allerlei dingen, stort je ook geestelijk in elkaar. ----Voorbeelden ??Nuon krijgt € 6.36 van mij , omdat ik die niet betalen wilde , want vanwege dubbele betalingen krijg ik nog geld van hen . Nu hebben ze al gepresteerd op dit simpele bedragje 3 verhogingen te gooien en dreigen met stoppen van electra , MAAR zenden mij niet het teveel betaalde bedrag terug !!! ----VROM behandelde met 3 PERSONEN de (door de huurvereniging gedane) subsidie aanvraag voor mij , welke nu door elkaar heen lopen en waardoor ik nu al minstens € 1000 dreig mis te lopen door een ver doorgevoerde bureaucratie./ Als ik geen nederlands zou spreken wordt dit voor me geregeld of hoef ik helemaal geen huur te betalen , maar allà
Door de ademnood (want het moet PERSOONLIJK) vervoegde ik mij pas 17 JULI aan het stadhuis , terwijl ik reeds DUBBELE huur betaal vanaf 22 mei 2003 , maar star en stijf, ondanks de hulp van een sociaal bewogen medewerkster aan het stadhuis lukt het mij niet het mij rechtens toekomende te verkrijgen. Pas sedert 4 maanden verleent de huurvereniging mij nu subsidieI. Ik heb AOW zonder pensioen , absoluut niets, niets op bank of giro en ik moet op deze oude leeftijd ziek en wel vechten en vechten voor het mij toekomende geld en zie inderdaad , dat voorzieningen in het buitenland voor NIET-nederlanders dermate goed geregeld zijn ,dat tweede of derde huizen (het is daar immers veel goedkoper allemaal , dus je kunt met gefingeerde kinderbijslag al tientallen jaren van heel veel nederlands geld heel veel doen en je regering wenst de nederlandse regering geen inzage te geven in het reilen en zeilen van deze huizenbezitters ) aangeschaft kunnen worden..(We mogen nu godzijdank de waarheid soms zeggen) ----Om altijd bereikbaar te zijn of hulp in te kunnen roepen heb ik een mobiel aangeschaft en dan kan zich het volgende voor doen. Ze registreren, dat een betaling niet binnen is op tijd ,Ze sluiten mij zelfs een dag af , wat toch wel gevaarlijk is, want ik ben niet bereikbaar dan (.Schijnbaar wordt hier toch niet iedere dag de post geleegd, want dit gebeurt vaker). In ieder geval toon ik aan op mijn afschrift , dat dit toch binnen de trijd is gestort en onder excuses krijg ik onmiddellijk weer telefoonbereik. Ik kreeg nu weer een te hoge rekening en voldoe die toch (WANT INDIEN NIET VOLLEDIG BETAALD , DAN DREIGT WEER AFSLUITING ), maar wie schetst mijn verbazing , dat er in guldens gerekend f.26 administratiekosten op staan! Na weer (lijken)uren wachten en informeren blijkt dan de verkeerd gedane handeling van de maand tevoren in de (onmenselijke) computer geregistreerd te staan als wanbetaling (hij registreerde namelijk niet de menselijk gedane excuses )en nu moet IK dus dit geld betalen, M OET MOET MOET--terwijl mijn financien laten blijken, dat IK dus niet fout zat.
Hoe kom je daar uit in deze niet meer nederlandse samenleving?Waar je vroeger een brief schreef en gedane fouten hersteld werden, zit je nu vast aan een computer, die je afsluit bij dingen, die HIJ fout registreert en de mails , die je zendt komen binnen bij honderden verschillende personen, waarvan meerdere op eigen , soms stupide wijze dan deze zaak gaan behandelen . Ja, het is nu zo, dat ik nu al van 1 uur computeren ben opgeschoven naar minstens 3 uur per dag, maar soms krijg ik er wel een punthoofd van en vraag mij af, wie er nu weer wordt bevoordeeld--- van alles wat MIJ wordt afgenomen.--- Ik stop, het wordt zelfs mij nu teveel. Soms , eenmaal in het halfjaar koop ik een staatslot met geheime verlangens, maar nul op request hoor, ach ja.




25 januari2005

Ben er weer achter gaan zitten, zie je wel, het is verslaving. Nee, ik kon nog niets doen. Te vroeg , te donker (want de woning is jammer genoeg erg donker ) het hoost buiten , dus tja , dan beter aan de computer . Er op zoeken, of je iemand van dienst kan zijn bij de oproepen , hetgeen wel eens gebeurt in simpele zin en dat houdt in == een kaart verzenden naar een ziek mens of kind==iemand opzoeken , waarnaar je in zeer simpel spaans een paar mailtjes kan opzenden en ontvangen , simpel ja, want de 5 jaren spaans gaan in de laatste 10 jaar vele woordjes verliezen en van de 2 cursussen papiamento (wilde zien, hoe dat opgebouwd was) is helemaal niets over .Je moet er wel mee uitkijken , want soms word je helemaal verkeerd begrepen en schrik je van reacties , maar ja.
Eventueel nederlands corrigeren voor mensen Wat ook leuk is , dat is , dat je vaak aan de providers( en ook dus aan de tijd, waarop zij je bezoeken ), kan zien , wie dat zijn , ik bedoel, de vaste bezoekers dus.==== Tiscali =vaak oudste dochter chello-nederland -=zo'n tien jaar niet geziene oudste stiefbroer , maar even via computer eenmalig hersteld contact gehad. quicknet = bewoners van mijn vorig huis telenet belgie =inmiddels een goede kennis geworden tevens belgacom -belgie ==Dan de ontstane contacten door gedichten , meestal beginnend met home--en dan de naam van de stad erachter , die ik dan ook herken
UPC Nederland Amsterdam , daar verdenk ik een oude verkering van ,=== een man , een moederskind , die nimmer uit het huis van zijn moeder is weggegaan , vandaar de dus ook in al die vele jaren ECHT NIMMER bij mij doorgebrachte nachten (en mijn ex-man was zeeman, dus ook nooit thuis) hetgeen geresulteerd heeft in het feit, dat ik ook nooit kan meepraten over lepeltjeshouding met slapen (lijkt me erg lief en leuk ) of een te warm bed door man aan je zijde, of een luidruchtig snurkende man ( niet leuk ) of herhaaldelijk gesommeerd worden tot sexualiteit zonder dat je daar zin in hebt , nee , dat allemaal dus niet. Zal hier niet verder op in gaan .Lijkt me beter, ondanks vergevorderde leeftijd zelfs., want vroeger was je, als je alleen door het leven ging een zeer sterk beroddeld persoon . Ben ik eigenlijk blij om, want zelfs nu nog blijf ik een persoon , waarover men graag praat en dat weerhoudt mij er van ==tot mijn dood zelfs== om geraniums te gaan kopen
Dan. hebben we dus ook nog --Planet Internet == dat zijn merendeels de mensen van het huis hier, want zoals reeds verteld komen er in neutrale gesprekken opeens speciaal door mij besproken dingen ter sprake. Wat ook lollig is , je hoeft bij de rubriek "eigen mening "maar even iets negatiefs over Amerika te zeggen of problemen qua bevolkingsgroepen aan te tippen of huplakee, je hebt een Amerikaanse bezoeker op je site..De impertinentie van hen om sites te chequen d.m.v. trefwoorden.! Kom maar op 'boys ', ik heb hier geen raketjes onder het zand en het geld en de juwelen en de kunst uit de paleizen, tja, die zijn al meegenomen hè voor en aleer er z.g. geplunderd werd.




26 januari 2004

Ik ben er 50% op vooruit gegaan qua bezoekers , (zie ik) , welke mij vaak ook zeer lovend prijzen, zodat ik deswege mij wel een beetje genoodzaakt zie iets meer te berichten , omtrent mijn wel en wee. Tevens zit ik natuurlijk op de ijle , niet zichtbare grens naar het hiernamaals en de gedachte reeds aan een verkoudheid doet mij dus al (figuurlijk) huiveren, laat staan die vogelgriepvirus , die rondwaart in al meerdere landen .Mij zou hij (dus ook figuurlijk bezien ) meteen al de das omdoen .In dit geval hoef ik dan niet eens meer een das op straat om te doen . Dit relaas wordt dan ook steeds door me uitgeprint , zodat mijn innerlijke wens om een boekje uit te geven met gedichten of eigen meegemaakte verhaaltjes op een weliswaar zeer armoedige wijze --in vervulling gaat met een stapel uitgeprinte A-viertjes .Echter, in een kleurige ordner opgeborgen word ik er toch al warm van , want het zichtbare te lezen iets --is dan dus toch van mij persoonlijk . Een ander bekijkt een geborduurd lapje met een trots oog , nietwaar?
Het is ook zo, dat een Rolls of een Mercedes mij altijd met een vreselijk verlangen heeft vervuld, maar inmiddels heb ik zo'n 15 tweedehandsjes achter de rug in de 40 jaar, dat ik nu rijd en dat zijn meestal de Fords, waar ik erg gek op ben. Dan ben je dus niet diep gezonken in je verlangens , maar je hebt gewoon dan (vele ) trapjes terug gedaan nietwaar? En ik was erg gek op mijn fords, een puike wagen.(ik ga vragen voor reclamegeld , dat helpt alweer bij mijn tekorten binnenkort) . Weliswaar op de foto heb ik nu dus mijn achterkleinkind gezien , dit is digitaal in een paar minuten mogelijk tegenwoordig .Men drong aan en drong aan , of ik ook kwam .Zou gehaald worden , men bood het om het hardst aan. Achteraf blijkt, dat een foto op de wens van het nageslacht stond, want alhoewel je op hoge leeftijd daar niets meer voor hoeft te doen , je staat toch geregistreerd als eerste , ja wat zal ik zeggen, ik zit te zoeken naar woorden. Wilde eerst zeggen verwekster , ja dat is natuurlijk stupide , want dat was mijn man , dus als eerste eh, eh, ( o jee mijn neus dreigt weer op te spelen).

Zo, dat viel dus helemaal mee, dus zeer optimistisch, niet eens zwaar hijgend , meer lieflijk zuchtend , vervolg ik mijn rubriekje. Nou ja, in ieder geval ben ik de oermoeder van 4 generaties nu en 4 generaties zijn altijd een glimmende , beetje statiefoto waard(ig) . Mijn moeder staat ook zo met het laatste achterkleinkind op de foto en aan de hand daarvan is het nooit moeilijk uit te rekenen , wanneer mijn zeer geliefde moeder is gestorven, want dan trek ik een half jaar van de verjaardagsdatum van deze kleinzoon af .Zij stierf namelijk een klein half jaar erna. Deze kleinzoon kwam gistermiddag onaangekondigd met 2 laatste aanwinsten op visite , een nog niet zeer lang geleden ontdekt lief meisje en een recent aangekochte (altijd zo dure ) aangeschafte spijkerbroek .
Deze en daar ben ik trots op natuurlijk, (want je hebt nog een summiere vorm van functie in de maatschappij ), moet ik dan , ---ook wel eens voor meerdere andere leden van de familie --- verkorten ,( of de rits herstellen , of wanneer ze eruit gebarsten zijn , het weer dichtmaken )want deze broeken lopen zeer vooruit op de alsmaar in de hoogte groeiende maat van de laatste generatie .Niet zozeer van de 'nieuwe' nederlanders , als wel van de nog reeds bestaande nederlanders .Ik heb namelijk mijn industriemachine nog , welke ik in 1953 heb aangeschaft (goh, hij of zij is dus verleden jaar 50 geworden ) en waarop ik vele jaren de kost verdiende met thuiswerk (misschien reeds vermeld , maar ja ). Deze machine is voor mij , ik denk wel het bijna meest dierbare bezit , want destijds verschafte hij mij het stempel zelfstandig en zelfs daarna nog eens jaren lang met 5 kinderen , deed ik dit werk er ook op en nu dus lopen grote mannelijke kleinzonen dan nog soms naar het fragiele omatje toe, niet om haar plichtmatig dan een bezoekje te brengen, nee, godzijdank om haar iets te vragen. Gelukkig zijn ze ook nog een beetje trots op deze oma , met een website met een golden award en al 3000 bezoekers.
Onaangekondigd bezoek vind ik wel heel erg onprettig en ik heb hem dan ook gedreigd een keer met 10 personen op zijn kamer te komen , ook onaangekondigd , waar dan absoluut de gedragen onderbroek en gedragen sokken e.d., of zelfs wie weet nog lege bierblikjes en lege chipszakjes over de vloer zullen dwarrelen . Ik vind het daarom onprettig , omdat bij mij altijd en eeuwig onbelangrijke zaken vòòrgaan op die zaken, die regelmatig levende mensen .-- belangrijker vinden . Men valt altijd in een appelflauwte bij een te volle aanrecht, bekijkt misprijzend de stof op een kast , de (ja dat hoort ook niet, maar daar ben ik mee bezig ) ordners op de tafel, waar het geprinte materiaal in moet. De vogel, die even naar de grond is verhuisd, omdat de dag erna het vuilnis hier wordt opgehaald, zodat je van alles bij elkaar gaat zoeken en dus de vogel ook gaat schoonmaken , etc etc, maar ja, men moet mij een kwartiertje de gelegenheid geven om dan dus voor een z.g. net persoon door te gaan , hè?
Eigen verlangens en dingen even opzij gooiend en met een rot gang zwaar hijgend dan helder en schoon voor de dag te komen met een dan leeg aanrecht en althans voor even weggestopte ordners.Een mens moet zich richten op de ge-ordende maatschappij nietwaar? Dat is nu eenmaal een gegeven, want zelfs bij Animal Planet zag ik een pracht blauw gekleurde vogel een soort serre maken met felgekleurd materiaal . Echter , HIJ zocht naar een partner en ik zocht en zoek daar dus nimmer naar , want alleen wonen en leven is een zeer prettig iets, alhoewel niet als je ziek bent. Maar om daartoe nu nog op zoek te gaan naar een oud rimpelig niet spannend mannetje ? Nee hoor, geef mijn portie maar aan fikkie .O jee, ik ga nu toch echt weer iets (proberen althans) te doen .





28 januari 2004

En daar gaan we weer --een totaal verkeerd schema volgend. We werpen ons dus niet op de afwas , we gaan niet afstoffen , dat al helemaal niet, alhoewel ik daar --tot nog gezond zijn , best wel op gesteld was .Nu echter denk ik, ach , what's the use , iedere dag weeraan ? Ga heen , niet eens goed voor die afgepeigerde longen . We ruimen ook nog niet op , nee hoor . (Zo we gaan weer verder in de ik-vorm ). Nee de ochtend verloopt zo-----om vòòr achten , de 18-jarige kleinzoon op MSN ::"oma, is 'me' broek vanmiddag klaar ?"Na attenderen op fout krijg je ten antwoord, nee oma , dat is MSN-taal . Ja, aan m'n hoela .Dat kan wel zijn --even=ff en wacht even =w8ff en zo weet ik er meer , maar om nu je tekortkomingen gaan gooien op MSN , nee .
Wel gaan ze me plagen en de meest walgelijke fouten maken op MSN of per mail , nou ja. Alvorens op de computer te gaan heb ik natuurlijk eerst meerdere malen het journaal gezien .Eerst op 4 met alles erbij , de kranten , het kleine nieuws , vervolgens op 1, welke toch weer even anders is , daarna het toch wel uitgebreide regionieuws van de vorige dag en dan het engelse nieuws . Verspreid over de dag wordt het journaal nog meerdere malen bekeken , daarom ben ik beter op de hoogte, dan de vele getrouwde -, aangetrouwde -en kleinkinderen ook met aanhang.Vervolgens even vanaf balcon gekeken en daar een verbijsterend schouwspel gezien , zo onvoorstelbaar mooi , dat het je eigenlijk niet mogelijk is deze onbereikbare schat in jezelf op te slaan, dan alleen maar tijdens het kijken, daarna vervaagt het , zoals vele indrukken in het leven vervagen en ik zou zeggen, bij meerdere zaken is dat een zeer gelukkig iets.
Met het prachtige bedoel ik hiermede de sneeuw .Het is zo overweldigend mooi , dat ik onmiddellijk mijn digitale camera pakte , welke tijdens de nare afgelopen periode weggestopt in de kast lag (maar toch halsstarrig ( 2 ssen?) egoistisch weigerend dit fijne apparaat , (dat je meteen op de monitor de resultaten laat zien) uit te lenen. Als amateur links en rechts foto's nemend zullen we het resultaat wel zien, maar daar heb ik even geen tijd voor . Het is n.l. zo, dat , ook al worden mij dingen uitgelegd , ik het toch op schrift wil zien en aan de hand daarvan mijn passen op de computer doe. Na het gelezene en na de handelingen uitgevoerd te hebben , gooi ik het geleerde dan weer overboord, om de volgende foto's weer aan de hand van het geschrevene er op te zetten.
Aan verkleinen en knippen en weet ik veel wat voor capriolen mijn zoon er allemaal mee doet , niet te geloven haast, nou eh daar waag ik me niet aan. Ik heb ook een piep-piepklein mobieltje, waar wraaklustig door jongeren naar gekeken wordt, maar er èèn van de vele handelingen op verrichtend? Welnee, kan mij wat schelen .Die malle smsjes, wil ik al helemaal niet en als er iemand gebeld heeft , dan denk ik, een goede haan kraait wel 2 of meerdere malen hoor. Mij gaat het alleen om de zeer belangrijke functie , het bereikbaar zijn of een ander kunnen bereiken , waar je ook maar bent en in die zin is hij voor mij uitermate kostbaar. Dan is tevens het zeer kleine formaat erg meegenomen , want hij past in iedere zak , of kan zelfs aan zo'n sleutelhanger om je nek worden gehangen .
Even kijken, wat nog meer voor onbelangrijks . Eerst natuurlijk de 2 inhalatie's gedaan, zonder dat is niets, niets mogelijk, geen pasje, geen ademhaling meer .-------------Niets, niets .Daarna de onvermijdelijke 2 of 3 koppen koffie , nimmer iets etend in de ochtend en dat al 55 jaar lang . Er tussendoor nu gebeuren weer 2 dingen .Eèn snelle medewerkster geeft in het voorbijgaan aldoor even een rosje op deur of raam , dus mijn zeer kleine hondje, hetwelk geroemd wordt om het nooit blaffen , slaat dan verwoed aan. Ik ging er weer achteraan naar de deur en zie dan weer net het persoontje verdwijnen , maar bewijzen kan je nimmer iets . Het tweede was zeer , zeer leuk,. Ik ben n.l. met forse vechtgedachtes dingen aan het rechtzetten van T-mobile, Nuon ,Vrom en huurvereniging en T-Mobile spant nu even voor mij de kroon in wellevendheid, want er wordt net een boeket bloemen vanuit hun naam verzonden!!!Wat iets je weldadig kan treffen!! Voor mij kunnen ze niet meer stuk en dat konden ze op èèn terrein toch al niet en dat is de zeer zeer correcte wijze van telefonisch te woord staan . Hulde T-Mobile!!




31 januari 2004

Het is treurig , ongans treurig , hoe diep ik gezonken ben in het tonen van wilskracht ten aanzien van een verslaving .Ik had het al aangetipt, maar zie nu zelf verbluft, hoe het alsmaar groeiende is. 7 of 8 uur 's morgens ga ik op mijn P.C. , om te kijken naar het bezoekersaantal, alle mails beantwoorden etc.etc. en doe hem dan vastberaden uit , want , ja de gehele tak van de familie is werken ,( ja ook-- of juist op Zaterdag) en een kwart ligt nog een uurtje te ronken . Je zorgt het volgende uurtje weer bezig te zijn , want stille werkzaamheden liggen bij bosjes voor het oprapen, in dit geval dus om uit te voeren . Kan zijn -de vogel , kan zijn -de vissen , het leeswerk (want op zaterdags even niet zo vroeg journaal ) de talloze planten , want echt ik zit in een bos , vooral nu .
Het is namelijk zo , dat de dappere oude reiziger (mijn buurman dus ) naar zijn laatste adres is vertrokken , mij een tot ziens toevoegend .Zich realiserend, dat hier slechts het hiernamaals mee bedoeld kon zijn , herstelde hij zich snel en zei mij dus gedag. Nu moest de inboedel met een noodklap weg , dus hij verkocht wat en belde voor de rest van de inboedel een instelling , want in tegenstelling tot mij weigerde hij ook maar iets aan het tehuis hier te geven , zei dat met een narrig gezicht . Echter , hij had ook planten en daar had ik een seintje voor gegeven, want ik gaf immers zijn planten water ?
Dus wat gebeurde ? Ja, in het overvolle huisje van mij ontstond een soort plantentuin , de planten wachtende op liefhebbers onder het nageslacht, want ikzelf heb al zo idioot veel planten .Eentje heeft zich al aangemeld en een paar weggehaald op mijn dringend verzoek , dat was zoonlief , die door enorme drukte en te veel werkzaamheden , zijn planten zeer tekort had gedaan , hetgeen ik met leedwezen had aangezien .(maar !!!!!!!!!! mocht mij niet bemoeien met watergeven ) Onder deze groene massa , zat ook de 25 jaar oude klivia , welke bij hem door verwaarlozing (daar staan deze planten om bekend ) ieder jaar gebloeid had , maar nu dus de geest had gegeven door de nu wel ZEER verregaande verwaarlozing en deze plant heeft zich nu dus eindelijk weer bij mijn moeder vervoegd. Ze zal er blij om zijn.
Alle eigenlijk dus niet eens beschikbare ruimtes zijn momenteel als gevolg daarvan-- ingenomen door planten , die nu een microgolfje aan zuurstof (want overdag geven zij dat af) aan mij schenken .Wat ik 'snachts dan moet, als zij zelf zuurstof ademen, moet ik dan op de koop toenemen , maar dat is dus ook te bemeten in micro's. Ja en dan, want dat noem ik eigenlijk niet stil zitten, ergo niets doen , geef ik die vissengemeenschap eten en bestudeer ze dan, mij verbazend over de vreselijke gelijkenis met de mensengemeenschap op aarde .Om hiermee te beginnen --zoon koopt 2 guppen van een nieuw soort voor me , prachtig in kleur en vleiend om te zien in uitvoering . En wat gebeurt er?
Ja hoor, een soort rassen-discriminatie .Nee, nee, niet wat wij al tientallen jaren zo verkeerd denken , niet de bestaande bevolking tegen deze nieuwe !! Welnee , vooral eentje , wierp zich met een overweldigende vechtlust op de reeds bestaande guppenbevolking , wat een etterbak, zeg .Woest was ik op hem , maar tevens dacht ik , misschien is vechten dus ook wel een remedie tegen een soort sleur, die optreedt , als je steeds tegen dezelfde boot op moet kijken , als je een soort inteelt aan het kweken bent , die bij de worp gelukzalig opgegeten wordt door de andere soort vissen .Tevens --door andere dochter ingegeven raad --een grote slak aangeschaft , z.g. voor de ramen, waar hij echter niets aan doet , maar wel met wellust mijn erg dure planten met zijn kleine mondje zo intensief zit aan te vreten, dat er van de groene aanplant nog slechts wat takken zich krampachtig overeind houden .
Hij is zo groot, dat hij lopend op de bodem steeds mijn zeerovers- schip verplaatst . Tevens hebben ze een ingebouwd mechanisme , zodat ze geen partner nodig hebben om zich voort te planten . Hee, dat was eigenlijk wel een goed plan voor de homo- en lesbienne --(2 NN's?) bevolking hè? M.a.w . je ziet nu, wat er gebeurt , als er vreemde, sorry, andere elementen zich aandienen in een reeds bestaand iets . Alhoewel, helemaal te vermijden is dat ook weer niet .Het gevolg is soms niet zo toe te juichen , Dat hebben we gezien met de Amerikanen , die de indianen op een tweede plan zetten (of op in 't geheel geen plan eigenlijk) , we hebben het gezien met de stichting van Israel , die echt teveel gebieden bezet hebben en de bestaande bevolking in een algehele malaise achter een muur hebben gestort .Zo kan ik nog tientallen vergelijkingen geven, maar dat is een andere rubriek .
Dat echter registreren mijn hersenen , als ik naar dat kleine aquariumpje kijk , mijn verbazing is groot , want zelfs de gelijkenis met het verdwijnen van de groene aanplant is er. Ik schafte mij n.l. ander soort planten, --z.g. veel zuurstof verschaffend- -aan. En wat kreeg ik? Een zo afkeringswekkend (bestaand woord?) zooitje alg , dat alles verdween onder een soort gifgroen plantje . In diezelfde tijd zag ik op Animal-Planet , dat een per ongeluk uitgezet soort varentje zich met een noodklap aan het uitbreiden is als een soort gif (op de nu al reeds vele kilometers lange )zeebodem , de bestaande plantenwereld op die plaatsen uitroeiend . De mensen, de wetenschappers , doen hun uiterste best, maar een oplossing is er (nog) niet , net als met de ook bedreigende zwermen 'killerbee's', welke vanuit Afrika ge-importeerd werden om meer honing te geven, maar ook zij hebben dat beantwoord met een bijna-uitroeing van de zachtaardiger reeds bestaande bijenbevolking. De mens is verkeerd bezig met trachten te interpreteren van de flora en fauna bevolking op aarde , inclusief human-being Ik hoef dus niet eens iets te cre-eeren , ik zie alles in een notedop .