Herfst
Een tijd van wachten breekt weer aan , vol innerlijke gedachten.
wachten op,onontkoombaar,die ongrijpbare krachten.
In september komen de najaarsvlagen, gevuld met zacht en stil verdriet.
Het is alsof ze vragen , van wie nu het leven vliedt.
Een maand,waarin heimwee nabij komt, overdenkend,wat wel of niet is geweest.
Daarna,na maanden donkere dromen,wordt het weer een lentefeest.
Want altijd weer zal lente komen,heet of warm,koud of nat,
altijd weer ontkiemt groen aan de bomen .
1994
Kerstdagen
Voor de economie zo nodig , maar volstrekt overbodig,
de kerstuitgaven.
De gedachte erachter is verdwenen,niet meer door vredeslicht beschenen .
de kerstavonden.
Er is alleen nog maar geweld,over hele volkeren is het vonnis al geveld .
de kerstgedachten.
De waarheid is;geen mens kan helpen,deze geweldsgolf is niet meer te stelpen.
De kerstbomen ten spijt!
2000
Sneeuw in de winter op het IJselmeer
Uit mijn raam een verstilde natuur.
KNMI meldde ;"geen witte kerst ",
de sneeuw is van te korte duur, maar
Uitzicht op het meer,dat twijvelt,
tussen dooi of vorst .
Zijn water is dus wèl bedekt met sneeuw,
als witte slagroom met een korst.
Alles adembenemend mooi,
stil als een schilderij,
maar heftiger en erg indringend
als een groot geschenk aan mij.
Tussen ziekte, armoe, negatief geweld,
De natuur tooit zich altijd weer op,
door geen milliarden jaren ooit geveld .