Last update
Het bejaardenhuis Februari 2008
2 februari 2008
Nou , nou , nou , dat gebeurt niet vaak of eigenlijk nooit , maar ik zie het leven even niet meer zitten .Ik vind er even niets meer aan , zelfs niet de moeite waard om voor te leven eigenlijk .
Zwaar op de hand ? Tja , dat is zo en ''der binne mensen die het erreger hebbe!'' , maar een ieder kan nou de kouwe koorts krijgen , ik vind , dat ik het nu ook rottig heb .
Op prive-terrein is er nu iets gebeurd , wat ik ( alzo ook m'n oudste dochter ) zeer moeilijk verwerken kan .Het betreft een sterfgeval van zeer nabij van wat jaren geleden , hetwelk door omstandigheden door ons niet goed ondergaan en daardoor ook niet goed verwerkt is en wat nu door een onverwachte gebeurtenis is opgerakeld en daarmee tevens nare details heeft prijs gegeven .
Daarbij is de adem nu al weken lang verontrustend en moeilijk te verdragen , nog veel te meer , omdat de personen om je heen dat niet weten en tja, natuurlijk ook niet begrijpen hoe dan dat leven is .Dat is logisch natuurlijk , alhoewel nu al zeer veel mensen vaak benauwd zijn door de algehele lucht-vervuiling .
Deze gaat vooral de steden beheersen en wij hebben het nog heilig als je zou denken aan bijvoorbeeld Mexico-stad of Hong-Kong e.d.
Dus wat dat betreft zijn we nog begenadigd . Echter , als je benauwd bent door een ziekte , dan schroeft deze zich op bij emotionele dingen , dat is bekend .
Er kwam nu bij , dat de gang voor mijn deur met de kostbare ramen, ergo de mentale vrijheid , gister afgesloten werd , het is de beruchte 'dichte' gang geworden .
Je opent dus je buitendeur en mensen , je staat dan op een afgesloten gang .Men kan het zich niet voorstellen en het maakt allemaal ook niet meer uit hoe of wat, ik weet het , maar ik kan er niet tegen.
Neem het me maar kwalijk , maar nogmaals , voor de zoveelste keer , ik ging naar een AANLEUNWONING . In je primitieve begrippen verwachtte je dus een woning zoals je al 75 jaar in de vrije maatschappij bewoonde .
Het vervolg is bekend , in mijn ogen alles schandalig , maar ja .En dan is nu het laatste beetje je ontnomen , al het glas voor je deur, al die ramen , het open raam, de verse lucht doorlatende roosters, alles is weg .
En verju , die bouwvakkers betrapten me , dat ik zat te huilen op de gang , nadat ze me verdorie eerst in de maling hadden genomen en me hadden beloofd , dat er een uitsparing zou worden gelaten voor m'n deur .
Ik trapte er onnozel in , maar ze komen er ook nog wel eens in hoor bij ouderdom of ziekte op zo'n afgesloten iets !!! Er gebeurde daarna wel iets naars , nu in de nacht dus . En dat gebeurde als gevolg van de prive-emoties en de lugubere dichte gang tegenover me .
Ik was maar om 6 uur in de namiddag op bed gaan liggen , niet gegeten , niets , kon het even niet verwerken . Werd plots om 1 uur wakker in een nare benauwde toestand .
Ik ging dan altijd bij zoiets naar de gang en voelde dan een bevrijdende luchtstroom , echt waar , welke me meestal na een tiental minuten kalmer maakte en de ademhaling weer wat regelde .
In dit geval echter kwam er iets kwaad-aardigs op me af bij het zien van de hermetisch dichtgemaakte gang . Heel kinderachtig schreeuwde iets in me om mijn ramen , de wijdte, die ik dan zag en een verlammende ontzettend angstige claustrofobie maakte zich meester van me .
Nee hoor , dit is niet melodramatisch , ik ben echt wanhopig met dit gevoel en hoop , dat dit tijdelijk is , want ik wil niet meer , ik wil niets meer .
Ik zie mijn bevrijdende horizon even niet meer , letterlijk en figuurlijk .En ja, ik heb toch ook de voorkant nog ,zegt men ,welja hoor .Er zitten zoveel opgesloten?? Wederom welja , maar die hun geest was al lange tijd niet meer krachtig , terwijl ik qua geest en zelfs naar lichaam nog krachtig was .
Alleen die longen zijn naar z'n moer en dat , ja dat maakt geest en lichaam op een hellend vlak en nee , nu kan ik het even niet meer aan met dit gevoel van opgesloten zitten in gangen , die niet en nooit nooit gelucht worden .
Ik kan zelfs niet schrijven , ''alles sal reg kom'', want de medici hebben zich nooit verdiept in longemfyseem , dat is een vergeten en verwaarloosde ziekte , nietwaar ?
Nou ja we zien wel .
Ik zit nu al vanaf 1 uur aan de computer en alle klokken ( ik heb er veel ) geven aan , dat het inmiddels 4 uur is , dus ik moet maar gaan stoppen . Die pest-gang!
7 februari 2008
Ik blijf er steeds maar in de nacht uit gaan . Ik kan het even niet meer terugdraaien , want natuurlijk snak ik om een uur of 8 s'avonds dan naar slaap en rust , als ik er aldoor om 1, 2 , 3 , of 4 uur uit ga.
Het is inderdaad wat hopeloos met me deze weken en het nare is, dat ik in deze tijd dus even niets meer alleen durf te doen . De felle benauuwdheid-aanval, die ik een paar weken terug op straat kreeg was zo hevig, als ik nog nooit heb meegemaakt en dat heeft me even op m'n plaats gezet .
Dit gaat vandaag geloof ik een ietsje beter en m'n vriendin zal morgen komen om boodschappen met me te gaan doen . Tuurlijk rijd ik zelf , maar het is toch fijner , als er iemand naast je zit, als je zo benauwd bent .
Deze brengt dan m'n boodschappen boven en blijft dan tevens een uurtje op visite , zodat alles weer rustig wordt . M'n 2 meiden zetten me altijd`1 maal in de week voor de deur af met m'n boodschappen en dan is alles wat moeizamer .
Tja , ik laat aan de kinderen niet zo vreselijk merken , hoe het er voor staat en tevens zie je het ook niet aan me, omdat ik dan altijd net heb geinhaleerd . Liever denken ze nog , ''nou eh, mama zal wel een beetje overdrijven met die benauwdheid ''en dan laat ik het maar zo.
Ach ja , ook de gang is voor een ander onbegrijpelijk , hoe ik daar tegenover sta . Ik heb het nu geprobeerd wat op te lossen.
Mijn zoon kwam me namelijk een mooi zelfgemaakt olieverf-
schilderij brengen en we hingen dat op die nu blinde (weliswaar) witte muur en dat stond prachtig .
Ik heb er enige platen bij gehangen en een verbindings-deur
ge-opend , zodat het effect van claustrofobie verminderd wordt.Het is een beetje jammer , dat juist bij mij geen algemene
lampen op de gang hangen tijdelijk en met de dichte deur en donker weer versterkte dat sombere beeld dus erg .
Maar ik zal mezelf wel weer in bedwang krijgen . De omstandigheden rondom het sterfgeval van mijn eerste (enige)
man gaat zich ook een ietsje oplossen , maar niet speciaal helemaal ten goede , jammer genoeg . Dit ligt allemaal zo vreselijk ingewikkeld in elkaar en dat tja, dat is niet uit te leggen .
Mijn man is namelijk 4 keer na mij ( hihihi) ook weer getrouwd geweest ( un bon vivant dus hè) , maar we hebben blijvend contact gehouden en
ik ben dus met de 2 oudste dochters bij zijn begrafenis geweest natuurlijk .
Nu is alles weer opgerakeld door 1 van de vele kinderen , die hij
na mijn dochters heeft gekregen , dus vandaar , dat we wat in de war zijn .
Ook het steeds maar minder kunnen doen door die ademhaling maakt mij geestelijk ook achterop . Het is voor mij eigenlijk onaanvaardbaar , dat waar ik m'n hele leven alles , ook de zware dingen, alzo ook de mannelijke dingen , altijd alleen heb gedaan en opgelost , dat je nu zwak bent.
Je bent zwak potdomme , je durft niet op een kruk te gaan staan , je bent niet meer krachtig in je handen om erg vaste schroeven los te draaien bijvoorbeeld , gewoon lullige dingen, je kunt ze niet meer .
Ikzelf , ook al ben ik bijna 80 had dat nog wel gekund, maar die longen zeggen van binnen , ---ja eh, dan had je ons maar niet kapot moeten roken hoor ---en ze verschaffen me niet meer de broodnodige zuurstof om de spieren te laten functioneren .
He ja, ik weet ook wel, dat je op bijna 80 zwakker wordt , maar helemaal waar is dat toch ook weer niet . Echt , echt m'n gehele leven lang heb ik gesport . Zwemmen , turnen , surfen , altijd op sportschool. line dansen , volksdansen, salsadansen en ga zo maar door , nog veel meer , nee , dat lichaam kon nog wel meedoen hoor.
Naja, ''beurd is beurd'''' , zeiden ze vroeger en daar moeten we maar mee volstaan , maarre lollig vind ik het niet hoor , heeeeeeeeeelemaal niet .!!!!!!!!!!!!!!!!!!
24 februari 2008
Ach, ik schrijf haast niets meer , maar zag wel , dat ik ook nog stukjes van de oorlog heb liggen om uit te werken , dus over een maandje of zo , ga ik dat ook maar eens weer doen .
Nee , hier vallen veel ONbelangrijke dingetjes voor en praktisch geen BElangrijke dingen , dus waar moet je over schrijven hè?
Tuurlijk, ik kan schrijven over de verschrikkelijke bouwwerkzaamheden , die hier op en aan en voor de gang gebeuren , het is echt zo vreselijk soms.
Het aller-aller-ergste heb ik mijzelf dus niet gerealiseerd en ik bleef hier alleen zitten, terwijl alle bewoners zich schaarden als in een ouderwets thee-kransje elders in het gebouw .
Ze werden zeer zeer sympathiek beziggehouden , maar ik houd er niet van en heb de band , die ik probeerde op te bouwen in het begin , bijna 5 jaar geleden , ook nimmer hier gevonden, dus vandaar.
Het gevolg was, dat hondje en ik dagen en dagen hebben vertoefd in een afgrijselijk lawaai van een soort pneumatisch boren , de hulpen konden de mensen toujours aan niet meer verstaan.
De gang, die steeds onder stoof met steengruis werd zeer netjes bijgehouden , dat wel , maar waar de buren , met nog wèl
ramen voor hun deur , een brandende lamp altijd boven hun deur hebben de gehele dag , heb ikzelf, heel onsympathiek , dat niet . Zij willen dat niet en tja , ik juist wel. Ik houd van licht , van veel licht zelfs . Met afgrijzen zie ik hier de mensen , in februari dus !!bij een sprankje zon de zonweringen steeds neerlaten!!!!!!!!
De keuken is donker , de hal is donker en tja , in de grote kamer van 7 bij 4 zit een klein raam ( heel verkeerd aangepakt, vind ik ), dus je zit eeuwig en altijd met de lampen aan , deze zijn nimmer uit geweest ., ja eventjes 's nachts .
Ik heb echter overal spaarlampen , dus rekening valt altijd wel mee .Ben je echter gedoemd tot minder adem en ben je depri door prive=omstandigheden , dan drukt de nu zo erge donkerte en het constante hemeltergende lawaai , wat al om 8 uur 's morgens een aanvang nam, een erge stempel op je gevoels-leven.
Dit waanzinnige boren zal nu wel gedaan zijn , voor zover ik dat met leken-verstand kan be-oordelen , want qua stalen constructie,
(gedaan door immense hijs-kranen ) staan de contouren van een nieuw gebouwde ( of te bouwen eigenlijk) 3e verdieping er al .
Het stuk voor me , als ik mijn deur open , waar ik anders het raam, hetgeen open kon altijd en de ramen met de roosters voor mijn deur had , die de gang nog iet of wat fris maakten , toont het nu als een witte ziekenhuis/gang , ik kom daar niet meer overheen , ik tekende niet voor een besloten gang , ik had een open ruimte voor me .
Ik verval, wat dat betreft aldoor in herhalingen , ik weet het, maar het maakt m´n dagelijks leven uit , ik voel me nu als in een cel , tja eh , ik kan het ook niet helpen hoor .
Ik maak het me alsmaar drukker met zoveel planten , zoveel dingen , ik ontsnap via hen aan een (terneer) drukkende werkelijkheid . Zo , ik zit nu al vanaf half zes ( het is nu half negen ) aan de computer met allerlei bezigheden , ik stop maar .
29 februari 2008
Een aparte dag eens in de 4 jaar dus. Een aparte dag hier dus ook een beetje . Er is mij vannacht iets heel hilarisch ge-openbaard . Ik lag na te denken over de zeer aparte dingen , die mij hier in die 5 jaar altijd zijn gebeurd .
Sinds 3 keer , na maanden eindelijk rust daarvan , is namelijk de ''slot-omdraaier'' weer bezig .Zodra gezien wordt , dat mijn auto weg is ( met mij dan dus er in hè ) draait weer iemand mijn deur OP slot ,
terwijl ik ALTIJD ENKEL EN ALLEEN HET HANGSLOT ER OP DOE!!!!!!!!!!!!!!!!!!. Welk doel????God mag het weten , want tja , er in ????
Ik lag dus aan deze rare dingen te denken en overdacht ook , wat mij maanden geleden hier overkwam . Ik ben een amsterdamse , hè en dom-achtige mensen denken extra raar over amsterdam .
Hè ja , dat is ook wel een beetje zo , met zijn grote tolerantie , alhoewel de Wallen al gaan verdwijnen . Dat zal Amsterdam een stuk in de toeristen-wereld gaan schelen , denk ik maar zo .
En ach , hoeren zullen, indien niet te duur , een percentage op de verkrachters schelen , althans, wederom mijn mening . Ik mocht echter een tijdlang kennismaken met deze buurt .
Op mijn achtste kreeg ik namelijk een vriendje , dewelke zich in de pubertijd ontwikkelde tot (rasechte) homo . Homo's zijn namelijk vaak bastaards , gekweekt zogezegd , door omstandigheden , zoals daar zijn ==de gevangenissen e.d. of het als schandknapen werken etc etc.
Deze was wel echter echt en mijn gehele leven tot een paar jaar geleden zijn we vrienden gebleven . In de loop van zijn leven kreeg hij een bordeel en ging dus daar ook wonen .
Tja , vriendschap be-eindig je niet door omstandigheden , die jou niet aangaan, dus frequent ben ik hem blijven bezoeken . Op een dag vroeg hij mij , omdat hij zonder zat , of ik bij hem wilde werken .
ECHTER , MENSEN ---ALS WERKSTER DUS !!!!!!! Ik was net even zonder werk met die 5 stuks , dus daar ging ik . Nu ben ik geen werkster, ben klein en tenger , maar allà , ik had ook al als dusdanig tijdelijk in Amsterdam in het Amstelhotel wel eens gewerkt .Later nam mijn schoonzus deze baan inh het bordeel over , want die was veel sterker dan ik op dat gebied .
Ik werkte ook als serveerster op het Rembrandtsplein in Heck , zou er zelfs zijn aangenomen bij Tom Manders , maar daar kwamen woon-omstandigheden tussen, in buurtcafe's , in chineze restaurants , maar ja ook als steno-typiste , dus , nee , niets is me vreemd , maarre WEL de echte functie in een bordeel dus hihihihihi
In ieder geval , bij de vele wisselingen hier in het tehuis kregen we het wel eens over het huishoudelijk werk van de hulpen , die ik hier kreeg . Ik zei dan zorgeloos en argeloos , dat ik dat werk zelf ook had gedaan tijdelijk==== in het bordeel van mijn vriend=== .
Maanden geleden echter keek een ( dus mannelijke )medewerker mij zeer zeer
samenzweerderig aan en vroeg mij : ''hee vertel eens eerlijk uit
voor huis jij uit amsterdam kwam'' . Hij bleef maar , guitig lachend met begrijpende blik doorvragen en ene makke , ik begreep er niets van .
Ik vertelde zelfs mijn laatste hulp , dat de zwakkeren van geest zeker denken , dat amsterdamse mensen van een ander slag zijn .Er drong echt niets anders tot me door .
Tot vannacht !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Als een heldere bliksemschicht drong nu tot me door dat èèn of andere trut heeft verstaan : DAT IK WERKTE IN EEN BORDEEL !!!!!!!!!!!! Nu werd de rare vraag van die man wèl goed verklaard!!
De vijandige blikken , die hogere rangen (hihihi) hier me altijd toewerpen zijn nu op deze manier wel beter door mij begrepen dan. Ach mije , mije .Wederom constateer ik, dat ik dus nimmer saai ben geweest en verlustig mij nu in het feit, dat ik zeer zeer zeer apart ben onder de dorpelingen hier .