Het bejaardenhuis Februari 2005
1 Februari 2005
Ach ja en datvindt men dit dan wel een beetje overdreven hè ? Of in ieder geval gestrest ?
Wel--- het grote verschil tussen mij en de binnen- en buitenwereld is-- dat ik dat dus niet vind . Kijk, het houdt hier (en elders zeker ook ) dus in , dat al heb je alleen maar èèn of andere injectie nodig per dag of weet ik veel wat voor handeling, dat je dan in wezen vogelvrij wordt.
Een mens heeft in het normale leven handelingen , zo daar zijn , heel mooi gezegd , wat vrijen , winden laten , boeren laten , aan je kont krabben , je teennagels bekijken of knippen , diarree krijgen , je bikinilijn eerst er tussenin knippen , daarna scheren en zo kan ik door gaan . Zelfs de koningin .
Maar ja , dat is dan schijnbaar 100 % in het JONGE gewone leven , want ---------
In een bejaardenhuis --mensen --is dat taboe hoor( een paar dingen vanwege de leeftijd ook natuurlijk !!), want als je je overlevert aan 1 !!! verpleegsters- handeling , dan kan zoiets al niet meer , want ieder moment kan er iemand achter je staan ,( in welke orde van arbeid zij ook werkzaam zijn in zo'n tehuis en dat is nu juist het rare van alles ) want jij bent dan niet Iemand meer , nee, voor iedereen geldt --jij bent Niemand , maar dan ook Niemand , snappen ze dat ?
Ik weet hier nog stelletjes , die saampies nog intieme dingetjes uithalen . Hoe doen ze dat in godsnaam met die sleutels en die binnenkomers ? Zo kunnen ze toch helemaal niets klaarspelen immers ? . Banaal ???????? Nee, nee , nee , , ik wist niet na zeuren om een aanleunwoning , dat ik er dan symbolisch niet meer zou zijn , want dan had ik toch niet gegaan ?
Ik ben nu zo allejesus bang om erger benauwd te worden en aan een zuurstofapparaat te moeten , want dan ben ik niet meer op aarde met beide benen , dan ben IK niet IK meer , maar een voorwerp ! .Ik wil juist bejegend worden als--- de buurvrouw , als ---de collega , als ---weet ik wat , maar niet als die debiele bewoonster , afhankelijk van wat hulp , (waarvoor ze terdege nog op de klok zou moeten kijken ook om die 10 minuten in de gaten te houden!) .
Ach , ik ben van woede zo benauwd geworden , dus inderdaad voor iets , wat geen onnozele hals hier meer beseft na jaren wonen , dat is zo, maar ik ben nog vrij nieuw hè . En eh , ìk weet nog wat vrijheid was en bovenal privacy hè en zij niet meer , dat is het grote verschil . Sorry E ., maar verpleegsters wanen zich in een bejaardenhuis halve godheden en lopen met een nurks hooghartig gelaat rond , behalve een paar verzorgsters, alsook verpleegsters , die echt schatten zijn .
ECHTER , Het is werkelijk zo ::::::::::::::::::IN DE ZORG KOMEN = VLEUGELLAM + VOGELVRIJ + VERMEEND KINDS !
Andere dag , tot tien en tot honderd en tot duizend geteld en alles is voorbij , tot je niet anders meer kan dan aanvaarden .
Het tehuis zelf , dus het interieur steekt denkelijk wel met kop en schouders boven heel veel tehuizen uit , dat is wel echt waar , daar is over nagedacht .
De uitvoering valt erg tegen , want ik denk, dat het ook wel een klus is voor die arbeiders .Het tocht , beter gezegd, laat wind door als een bezetene vanaf het balcon, aluminium strips zijn doorgezaagd en op die plekken dan zeer scherp achtergebleven .
's nachts kleed en stokjes tegen het naar binnen bollend gordijn maar gezet, want ik ga daar echt niemand voor bij halen .Het is alles dubbel glas , maar door de nu veranderende deur hoor ik het verkeer, alsof ik hem open heb staan, maar vind dat echt niet zo erg .
Door het gehele huis zijn ook nu leuningen geplaatst , nu kan echt niemand meer vallen , want niet het minste geringste plekje is overgeslagen . Dit denkelijk om een eenheid in het aanzien te verkrijgen , want op vele plekken of plekjes was echt geen leuning nodig . Het doet wel een beetje kooiachtig aan nu allemaal, maar er is werkelijk kosten nog moeite gespaard ten aanzien van de zeer oude behoeftige mensen . Alles zeer mooi ook .Compliment waardig .
Nee, het zal van de zomer allemaal bij leven en welzijn erg leuk worden .
9 februari 2005
Zit sceptisch even terug te kijken , maar bemerk, dat in het leven stemmingen en dagelijkse handelingen, alsook omstandigheden danig kunnen veranderen en dat echt dagelijks .Wist heel veel te schrijven , maar tevens ook niets .
Een variant van de griep heeft me al steeds te pakken , waarvan de verschijnselen zijn :: duizelig , draaierig, band om het hoofd en heel slecht zien en daarom stop ik ook nu al weer even .
Zo, ben ik weer . Een ietsje beter , ietsje maar ,Echter, al meerdere familieleden, alsook kennissen hebben al een klap van de griep en ik ben er nog niet het bed mee ingedoken , dus ben tamelijk tevreden, want het kan veel erger, als ik de mannelijke bomen(!) van m'n familieleden het even op zie geven .
Gaf het zelf toch ook wat op en dreigde me niet meer te verzetten tegen allerlei toestanden, die ikzelf als niet rechtvaardig ondervind, maar krijg daardoor veel tegenstand en haast botte behandeling , zodat ik mij om nog wat verder te kunnen leven wat weerbaarder ga opstellen .
Ik WEET namelijk, dat alles, wat ik beweer niet uit mijn duim gezogen is , omdat ik alles met bewijzen kan staven, zowel weerleggen. -Aldus -----Ik kom thuis , open (inderdaad) de buitenkast, waar zich de post bevindt en de trap, die ik daarin heb opgeborgen, duikt bovenop me .
Ik bel de balie en vraag uitleg. Ja, de NUON was geweest en had de meters opgenomen en ja mevrouw , het is een buitenkast hoor.Tjaha , maar waar gezegd wordt dat bij AL deze woningen een medewerker meeloopt dan , weet ik positief, wederom voor 1000% zeker , dat zich verleden jaar een medewerkster van de nuon zònder begeleider bij de ge-opende kast bevond
En dan zal men zeggen , zoals ook mijn zoon zei , die in de gevangenis werkt , zo gaat het bij ons ook .JA ZEKER , INDERDAAD JA --BIJ DE GEVANGENEN .Maar nee, het grandioze verschil zit hem daarin , dat die kast slechts is te openen met die z.g. MOEDERSLEUTEL , die op jouw ZELFSTANDIGE HUIS ook past .
En nu zal ik niet zeggen, dat mensen in mijn huis zouden gaan ( ik heb trouwens als enige bewoonster een hangslot op mijn deur toch ), maar desalniettemin is deze gang ( buiten de verpleegsters en verzorgsters nu bij de buurvrouw, die knap op haar retour is ) altijd totaal verlaten
Ergo --het gaat mij niet om mijn kast (alhoewel zoonlief toch wel snel destijds zijn gereedschap uit die kast in veiligheid bracht ), maar om die vermaledijde sleutel , die niet ENKEL door verpleegsters wordt gebruikt, zo het wel behoort te zijn .
En dan word je echt haast onbehoorlijk te woord gestaan door de medewerkster , die van deze feiten in wezen niet op de hoogte is
( noch van andere feiten, maar die ikzelf bliksemsgoed weet ) Tevens weten ze niet , dat post , in de bus gegooid heel erg vaak door de kier in die bus op de grond valt en ja, MEN heeft immers niets van doen met mijn post .
Bovendien ben ik door nuon ook te grazen genomen en wil net als op de normale woningen weten via zo'n opnamebriefje , HOE MIJN STAND OP DIE DAG WAS en nu wist ik het alleen maar door de wanorde in mijn kast . IK MOET WETEN WAT IK BETAAL VERDORIE !!!!!.
Ik wil betalen voor mijn huur , daar heb ik bewoning voor , ik wil betalen voor paar uur zorg , maar dan moet die ook wel geweest zijn , hè , ik wil betalen voor verwarming, maar als ik hem praktisch niet aan heb gehad , dan geven ze er soms een draai aan .
Niet ????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Nou en of. Op de vorige woning, zelfde eigenaar , werden verwarmingen , die niet aan geweest waren toch berekend . Na veel gesteg , kreeg ik geld terug, maar hier is goddorie helemaal controle door mij niet mogelijk haast . (en dat was bij aanvaarden van de woning ook niet duidelijk overlegd, maar dan zit je in een impasse van de verhuizing natuurlijk, het ontgaat je iet of wat ).
Die eenzame man van over de 90 , alhier , stierf en ja, dan zit de NUON hè en wie is een beter slachtoffer dan , dan de volgende bewoner ? Nu was ik tijdens de opname van de verwarming in de kast erbij aanwezig en hij kon er niet zo goed bij , maar dat waren ze gewend en hij had een spiegel bij zich en noteerde ------5555 .
Ik zeg ja, ff checken hoor, heeft U goed genoteerd ?? En ja, dan had de arme man de cijfers ondersteboven ( en daar lachte ik dus niet om) genoteerd, want het moest zijn 2222. Vind het nogal erg dom hoor, daar niet van, maar de gevolgen zouden weer dramatisch zijn geweest . Ja, zegt hij, ik vind de stand nogal laag . Kijk en daar zit hem de kneep .
Een ieder had zeker hoger . Ach ik ga nog wel verder in op sommige toestanden , heb even weer geen zin meer , maar ik houd op met me overal bij neer te leggen , god sal me krakepitten .
11 februari 2005
Zo, zo zo , het komt zeker door de zon , die ik zie , of door de ademhaling, die iet of wat rustiger is ( ja, ja maar ga niet lopen !), of door de strijdlust, die ik godzijdank heb voelen opkomen weer even of door dochter, die van haar avontuur in Mexico terug is. Ik weet het niet, maar aanvaard het dankbaar.
Moest door haar wel weer vreselijk lachen natuurlijk , want zij vindt zo'n web-cam wonderbaarlijk , ja, maar ik niet en aldoor zat ze te verkondigen , dat het zo jammer was, dat we door het tijdsverschil niet samen op MSN waren en dan zo leuk door die web-cam !
Tja en toen gaf ik onaangedaan ten antwoord , dat ik aan zo'n ding helemaal niets aan vind, ik had het jaren geleden al en ze brak in een stortvloed uit, dat ik een ontaarde moeder was, met dochtertje op zo verschrikkelijk verre afstand en dat iedere moeder in onmacht zou vallen haast bij het aanschouwen van datzelfde kind op die locatie en nog veel misbaar
Ja, dat vind ik dan zeer vermakelijk .
Ja en dan heb ik een ander iets ook opgelost , in wezen na zowat 2 jaar .Eèn van de inhalators is foradil en tot voor die 2 jaar had deze een exp. van wel 2 jaar . Deze inhalator moet door de apothekers in de koelkast bewaard worden en is daarna krap-aan 3 maanden houdbaar .
Toen ik het nog zelf haalde , viel het mij op, dat in de zomer de medicijnen (ach nee , inhalators ) warm aanvoelden en ik opmerkte, dat ze dus niet gekoeld bewaard waren . Ik reageerde er ook slecht op . Mij ---destijds al met de importeurs in verbinding gesteld , welke mij vertelden , dat tijdens vervoer vanuit duitsland met die hitte er inderdaad dingen ook al fout konden zijn gegaan .
Ikzelf heb toen echt 2 maanden een benauwde toestand meegemaakt en dit sterkte bij mijzelf het besef , dat die dingen niet altijd betrouwbaar waren. Maar ook toen hoorde ik al bij die bejaarde meute , dus dan gelooft de maatschappij je niet meer, nietwaar ?!
Nu echter bij zeer slecht reageren er op, ontwaarde ik op het binnenste buisje een exp. , die gelijk stond aan de 3 maanden, die je nog hebt ervan ---na verlaten van de koelkast , tevens dezelfde datum van NIET AF TE LEVEREN NA .
Ja zeg , maar dat is toch te gek om los te lopen , dat ik de uiterste datum van die jaren krijg voor mijn dodelijke ziekte . Zijn ze nou helemaal van de pot getrokken ?! Wederom in verbinding gesteld, nu met de nederlandse importeurs , welke mij terugmailden liever telefonisch hierop te willen reageren. ZO?
Tijdens die gesprekken kwam naar voren , dat zijzelf ook al hadden geconstateerd, dat de duitse importeurs deze dingen ( ik weiger medicijnen te zeggen ) importeerden GEHEEL AAN DE DATUM en dat zij daar zeer ongelukkig mee waren. Ik zei , waar mijn leven er eigenlijk mee gemoeid was, dat ik hier geen genoegen meer mee wilde nemen .
De volgende dag kwam er een mail ( heb deze natuurlijk uitgeprint ), dat de inhalators onderweg waren met exp.datum november 2005 en dat op korte termijn getracht zou worden een datum van anderhalf jaar, zo het altijd geweest was , te bereiken .
Ik had inderdaad gevraagd of men , als men boodschappen deed en er lagen pakjes van het èèn of ander met datum 2006 of 2007 , of men dan ook maart 2005 zou pakken ??? Nee , daar had ik groot gelijk aan. Zo spoedig mogelijk zal ik nu bericht krijgen wanneer de nieuwe zending in de apotheken is aangeland en ja, dan ga ik mijn inhalators omwisselen, nietwaar?? En wie zal mij dan wel stoppen? Want dan bevind ik mij in de BUITENwereld hè.!
14 februari 2005
Valentijnsdag , geloof ik. Heb ik nog ergens een aanbidder ? Zo romantisch? Nou , dat is net zoiets als moederdag en vaderdag .Oudste dochter heeft het pas het laatste jaar of 2 jaar misschien gedaan , maar evengoed vindt ook iedereen het wel in zijn hart, ik ook, een commercieel iets , maar ja, wat is niet commercieel hè ? Dat is toch alles ?
Kerst ? Ach , de christelijke gedachten erachter gaan ook grotendeels schuil achter de commercie . De uitvaarten ? Eèn en al zakelijkheid achter de uitgestreken gezichten / Ik hoor nu, dat datgene , wat je zo bloedig hebt opgespaard in destijds zeer zeer behoorlijke armoede nu helemaal niets meer waard is . Duizenden guldens , zo waanzinnig veel toen , niets meer waard !! De verzekeringen, die je voor de jongens had opgespaard , blijken helemaal niet meer inleverbaar te zijn , destijds zo heel veel geld voor mij om steeds 's maandelijks te betalen .
Weggegooid heeft het ene jong het al op advies van zo'n ver
Dat brengt mij op datgene, waar ik al aldoor zorgelijk aan denk en wat mijn leven zo'n beetje beheerst . Ik had al verleden maand gelezen over die verschrikkelijke griep, die er aan zit te komen . Deze is veroorzaakt in wezen door een combinatie van de vogelpest en de griepvariant .Het gaat te ver , dat ik tot in details ga uitleggen ,wat ik heel toevallig vannacht las allemaal er over , maar een verstandig mens weet hier het fijne al van natuurlijk.
Tot mijn verwondering zag ik het nu op TV ( nu pas dus , want allang bekend eigenlijk , vooral in china ) Nederland laat altijd alles zeer laat tot zich doordringen. Ze zitten te slapen in de regering en dat al sedert 30 jaar , waardoor ons land nu eigenlijk naar z'n malle moer is . Dat even terzijde . Die griep dus zal 1 op de 3 nederlanders treffen en zal heel veel doden met zich mee nemen.
Ja en dan weet je voor je god zeker , dat de doden grotendeels zullen liggen bij de longpatienten , de bejaarden en diegenen , die minder weerbaar zijn . Dus ik denk zo, zeg maar dag met je handjes, want alle 3 de factoren zijn op mij van toepassing , dus al maanden staan mijn handelingen in het teken van ---er niet meer zijn--- .
Misschien voorbarig denken ? Nou nee, zo denk ik al aldoor , want behalve ontieglijk jammer ---is het wel een natuurlijk iets , alhoewel in mijn denken het eigenlijk aldoor ongelooflijk lijkt --- het feit zo bizar om weg te moeten gaan , weg van alles wat je bezit aan leven en wat je nog allemaal kunt doen , hè jee toch en verzetten kan je je niet.
Volgens mij, als je artsen om je heen hebt en een binnenzwembad en vele verzorgde vacantie's en je hele leven alles voor ze verzorgd zal het wel jaren schelen , daar twijfel ik niet aan hoor . Nu echter kijk ik wederom zeer zorgelijk om me heen en ik heb toch zo'n medelijden met dat kroost .
Het is gelukkig wel zo, dat het tehuis voor € 100 ( o nee, dat is geloof in dat maandboekje geschreven, dat het allemaal drastisch is verhoogd ) , nee , het is geloof ik zelfs zo nu, dat alles zelf behartigd moet worden , dus nee , dat gaat de mist in.En verdorie , het broedsel van mij zit al net zo vol als ikzelf, dus dat wordt een geharrewar , ja, daar maak ik me heel veel zorgen om.
Maarre , zeer egoistisch van mij is het dan toch wel, dat ik nu nog niets weggooien kan, dus inwendig is het zeker zo, dat ik zeker hoop, dat de griep mij passeert . Ik zal dan drukke ruimtes vermijden, alhoewel je toch een supermarkt in gaat met je dochters en daar zal dan 100 % zeker die vogelpestgriep gratis te krijgen zijn . Laten we maar denken, dat alles voorbestemd is , dan kan je er rustig bij blijven .
Fitness zal ik even nalaten , want er zijn hier ook al veel slappe grieppatienten , dus waag me niet door de gangen , vervolgens neem ik nu al 2 dagen een lepel honing en heb de levertraan uit de kast gehaald en op de aanrecht ( naast de afwas dus ) gezet, waar ik hem tientallen malen in het voorbijgaan angstig bekijk, maar nog niet de moed kan opbrengen er een lepel van te nemen . Maar als ik nu eens zwaar ga denken ::::::Pop !!! je leeft dan langer !! , misschien dat ik dan durf?
We gaan het uitvinden . Tot ziens op papier.
16 februari
Ja, dat nurks- en norskijkende, wat ik beschreef van heel veel verpleegsters komt nu wel heel erg dichtbij hoor .Ik ging (om half tien pas ) vanochtend even op de gang om het vreselijk stinkende van oftewel iets gespotene ( het is ongeveer 3 à 4 ochtenden per week ) oftewel iemand met een zeer goedkoop parfum in ruime mate opgebracht , hetgeen veel weg heeft van schoonmaak-ingredienten , om dit dus even te laten wegebben door het raam een paar minuten te openen .
En dan komt daar (door het norse kijken ), beetje oud-lijkend klein verpleegstertje voorbij en je zegt een paar woorden heel vriendelijk. Nou mensen, volgens mij heb ik haar in een vorig leven vermoord hoor, want alhoewel ik het menske niet ken, haar NIMMER zelfs heb gesproken (wel eens gezien , als ik de nu vele planten voor het raam op de gang fatsoeneer en water geef ), ze gaf geen antwoord, maar keek me met zoveel vijandschap aan , dat het niet meer betamelijk was .
Het leek haast op de behandeling, die ik hier het eerste half jaar of driekwart jaar in ruime mate onderging , maar daarna heb ik me natuurlijk in mijn schulp teruggetrokken , maar zelfs de mevrouw van de gang is sindsdien een heel lieve en daardoor verjongend lijkende persoonlijkheid geworden en wij hadden wèl een beetje een aanvaring gehad . Echter, als ik die verpleegster krijg---- indien nodig ,-- zou ze de zuurstofslang wel goed aansluiten dan? Echt hoor, de moordadige blik was zo groot , dat het niet eens zo'n ridicule gedachte is , brrrrrrrr. De herinnering aan het begin dringt zich helemaal weer aan me op .
Tussen 2 haakjes , wederom een absoluut andere band van de auto, maar steeds op DEZELFDE plaats ( het makkelijkst bereikbaar dus ) stond weer bijna leeg . Ja, daar is inderdaad ook de wieldop zo maar plotseling van af geraakt voor de deur . Gelukkig verzin ik dat niet , want het wiel is nu verroest goed zichtbaar en tja , met ventieldopje binnen handbereik . Ah jee nee, dat kan toch geen stumper een andere oude stumper aan doen hè ? Hè nee, welnee , dat zijn spookgedachten , want behalve de patienten herbergt een bejaardenhuis toch wel--weldenkende mensen nietwaar ?
Gewoon, allemaal toeval . Zo en dan hebben we weer wat bedacht, waardoor ik nog meer in tijdsgebrek kom . Ik had me zo'n ding dus aangeschaft , waar je in èèn klap van A-viertjes een soort boekje kan maken en omdat ik zo erg-- echt heel erg-- veel heb om in te binden en het werk daaraan niet eens zo gemakkelijk is, zit ik tot aan mijn dood denkelijk wel vol . Nou ja , wat ik allemaal in mijn gedachten heb , is inderdaad gericht op een zittende tijd . Heb mijn bureau er al helemaal voor ingericht met schattig bijpassend ouderwets klapstoeltje . Ach , ach, het zal weer niet waar zijn .
O ja en dan is er nog wat . Op de TV zag ik gisteravond, dat voor longpatienten een methode is bedacht, die denkelijk, want ze weten het niet zeker , zal aanslaan en dat is , dat men met een groepje mondharmonica zal gaan spelen en het resultaat daarna zal testen. Nu ligt dat natuurlijk wel een beetje voor de hand , want de longen worden op deze manier zeer goed getraind .
Zelf had ik al altijd in gedachten om nog te gaan saxofoon spelen , maar oefenen is voor buren een crime , dat ten eerste , maar saxofoon speel je òf niet , òf heel goed . Ikzelf heb de nare gewoonte , al zou het tot negentig jaar zijn --om waanzinnig verliefd te worden op goede saxofoonspelers , dan voel ik de grond onder mijn voeten wegzakken en voel me weer de mooie meid ( ja, ja hoor , foto's wijzen het uit ) van 20 . De persoon in kwestie zie ik dan helemaal niet meer , ik hòòr hem alleen maar en Don Juan is er dan niets meer bij , goh.
Enfin , ik de niet bereikbare kast ingedoken . Niet bereikbaar , omdat daar de dingen van de dode mensen inliggen , nee , geen geraamtes , maar dierbare herinneringen en daar de mondorgels van mijn vader uitgehaald . Tja , die zijn misschien al 50 of 60 of 70 jaar oud . Een piccolo'tje van H.Hohner en een mooi klinkend groter exemplaar en daar staat op The Bandmaster met een nog zeer goed geluid .
Levert toch wel problemen op hoor , want ik heb ( zeer schools ) heel veel jaren niet modern piano gespeeld , etudes en sonatines ( vind ik raar genoeg nog heerlijk om zelf te spelen , ik de intense salsaliefhebster ) en walsen en populair iet of wat klassiek , tjonge, jonge . Vervolgens vele jaren accordion , welke ik plotseling kreeg van biologische vader
.Dan paar snaren-instrumenten een korte tijd , maar daar gingen de vingertoppen van kapot en daarna , echt heerlijk toen mij een duur keyboard aangeschaft, want nu heb ik al heel veel jaren niet gespeeld haast ,( dan alleen in een sentimentele bui --dixylandmuziek , want van die blue's , die daar ook bij zijn, daar zwelg ik ook bij weg en altijd het nummer Caravan , dat mij herinnert aan een tijd , toen er nog geen leugens waren . Beetje mysterieus , ja dat is zo./ Ook heb ik , beetje recent geleden , (ik geloof een jaar of 5) , nog bongoles e.d. in die trant ---gehad van een donkere man, die nu in amsterdam op de Prins Hendrikkade in een cafe Bruintjes een salsaorkest heeft
Enfin , nu dus deze mondorgels gaan proberen . O mensenkinderen, wat walgelijk . Ik houd niet van dit instrument , maar adoreerde Toots Tielemans wel degelijk , ja dat wel , maar dat was jazz ( ìs , ja ) zo mooi en meeslepend , dat is andere kost . Nu zat ik zelf te walgen , maar wel goed uit te blazen op dit instrument, want dat is bij longemfyseem een eerste vereiste , maar er is hier nog een andere factor natuurlijk en dat is mijn chi-hua-hua-tje , die mij zeer verstoord , verongelijkt en gepijnigd aan ging kijken , dus nee, ik denk niet , dat dat veel wordt hoor.
Ja, maar ja, die herinnering aan die vader met zijn mondorgelspelen ( ik geloof, dat hij altijd Piet Heyn speelde) is toch dermate koddig, dat ik hem voor me op tafel laat liggen en als hondje een ietsje verder weg is , er gauw even in zal uitblazen.
18 februari 2005
Even paar onbenullige dingetjes rechtzetten en dat is , dat ook Bassie ( van Bassie en Adriaan , die ik als persoon helemaal niet leuk vind , dus dat terzijde ) fantastisch , echt fantastisch mondorgel kan spelen .
Dan is buiten saxofoon ook clarinet natuurlijk een instrument, waarbij je kan wegzwijmelen .
Dan heb ik wat ontdekt voor de iets -of zeer ouderen onder ons , namelijk een Amerikaanse (denk ik ) muzikale website , waarop iemand heel erg veel -zeer oude populaire muziek op een keyboard speelt . Daar gaat het in wezen niet eens om, maar daar zijn dus tevens bij alle songs de teksten ( erbij) ingelast, het jaartal , waarop het ontstond en soms zelfs een foto erbij of leuke illustraties .
Ik kijk zelf maar heel zelden websites , maar deze is een echte aanrader hoor . Deze is----www.rienzihills.com/sing/index/html .
Dit moet in zijn geheel vermeld worden en bij home moet dan requestsongs worden aangetikt om meer dan 100 zeer populaire songs te verkrijgen vanaf 1920 ongeveer .
Na het afspelen van een song weer op de "vorige" tikken en de gehele lijst staat weer klaar, anders moet je steeds de site weer opzoeken, maar dat zal iedereen wel weten , denk ik . Nee, lang niet iedereen houdt van zo'n keyboard , maar daar gaat het helemaal ook niet om, maar om aan al deze teksten te komen in èèn klap, nou , op dat gebied is het een aanrader hoor en al vele boven de 50 zo ongeveer, zijn mij al zeer dankbaar .Ik heb dus wederom een goede daad gedaan .Ahum .
Een andere goede daad ga ik ook verrichten . Alhoewel inderdaad Nederland te vol is ( dat kan toch niemand betwisten ?) en door dit vol-zijn zich als lemmingen zal gaan voortplanten , waardoor de percentages niet voordelig voor de oorspronkelijke Nederlanders zullen uitvallen en ik dit verschrikkelijk vind , heb ik mij nu toch opgegeven om 1 maal in de week zo'n anderhalf uur te gaan converseren met een anders-talige en aldus doende deze persoon kan wijzen ( zachies , zachies ) op erge fouten etc.
Na het aanmelden hoorde ik , dat het personen zijn , die beslist al wel wat nederlands spreken en wat schrijven, maar dat-- dat dus nog niet voldoende is om een baan te kunnen aanvaarden . Er is bijvoorbeeld een wiskunde lerares bij ( en ik ben stapel op wiskunde , maar beheers enkel nog maar de 1e en 2e klas (?) denkelijk qua grondbeginselen ), dus zou het eigenlijk wel leuk vinden deze te begeleiden .)
Nou, we zien wel. Ik krijg voldoende invulling van de dagen om deze door te komen en het mooiste is, dat ik daarover nog nimmer te klagen heb gehad . Het is dus een òverdosis aan invulling, want nu ben ik ook alweer alle bekende teksten uit die muzieksite aan het opslaan , een heerlijk werk om alles te herkennen -ook van vlak na de oorlog , een heerlijkheid , werkelijk waar, het is als het hervinden van een stapel foto's en bij vele songs openbaren zich herinneringen van alle omstandigheden, waarop je deze muziek hoorde . Get, wederom zwijmelt dit oudje , ze kan het niet laten.
19 februari 2005
Heel even een noot---bij gastenboek vroeg iemand op een speciale manier om een gedicht er bij te kunnen zetten .Nee lezer, dat kan niet , want men moet ,( ik dus) wel authentiek blijven natuurlijk, want anders kan ik er honderden gedichten op zetten .
Ja, dat is nu jammer , want bij in beweging komen speelt de benauwdheid bij mij zich weer behoorlijk parten . Wel fijn is natuurlijk, dat je dan dus in deze huidige tijd behoorlijk veel dingen nog zittend kun doen , met dingen, die je mentaal bezig houden en die je dus mentaal op de been houden , tenzij je natuurlijk een beroerte krijgt of zoals nu mijn broer na zijn hartinfarct er een licht herseninfarct overheen heeft gekregen, waardoor hij tijdelijk zelfs even ging praten , alsof hij dronken was.
Met mentaal bezig kunnen zijn bedoel ik dan dus deze tijdrovende heerlijke computer en alles wat daar om heen hangt en het vele kunnen lezen, alhoewel dit alleen maar 's nachts gebeurt , maar ik bedoel , het hoeft dus in de laatste decennia geen breien of borduren of dutten te zijn .
Ja en zeer benauwd , maar wel door mezelf , word ik bij overlezen van de mail van gisteravond van mijn dochter , want deze mail kan ik niet anders lezen dan schaterlachend , waardoor ik dan in ademnood kom en pijn in mijn buik ervan krijg . Zij heeft de humor ge-erfd van mijn man , waarmee ik ook vreselijk lachen kon , maar zij is tienmaal erger .
Ik heb het volgende dus wel zien aankomen. Zij zeurt om die rot vissen terug , maar ik voorzag een debacle in mijn aquarium en stagneerde de boel dusdanig, dat het ging opvallen , maar ja verdorie , dat gewroet en opgejaag bij mijn dierbare vriendjes , daar had ik helemaal geen zin in.
Nu waren er al ( ja echt van haar , alhoewel ze me niet gelooft ) al 7 doodgegaan . Ja, moet je horen , ze kwamen bij haar uit 18 graden en werden vervolgens in 24 gegooid . Dat is toch hetzelfde om een eskimo in de sahara te dumpen!!! En daarna vice-versa natuurlijk .
Nu heb ik een royale inborst en besloot de 7 sterfgevallen toch maar te honoreren met 7 of zelfs meer levenden, dan zij mij gegeven had .Ik besloot er ook zwangere vrouwtjes bij te doen , maar heb schijnbaar misgegrepen , mij ge-openbaard door de mail, die ik ontving /
Hè jee, het begint alweer met grinneken bij me. Ik had inderdaad een grote gup ( het grinneken wordt alweer lachen ), een vrouwtje , die er al lange tijd zeer vreemd ging uit zien , o ja, dat is inderdaad wel waar . Het buikje werd zeer zeer plat, mag ik wel zeggen en ze werd heel langgerekt ( zie je wel, ik schater alweer , zomaar in mijn eentje, hond kijkt me raar aan en ik ben blij , dat geen verpleegster me hoort ) en ze werd zwart van kleur .
Deze , ja , is dus bij de teruggegeven vissen terecht gekomen , misschien expres, maar zeg hee, hij was extra , o nee, zij dus.Nu kreeg ik zo'n zotte mail van haar , klagend, dreigend , beschuldigend , dat ik vissen heb teruggegeven, die geen vissen meer waren, maar voorwereldse monsters , die bizarre kleuren hadden en die verticaal zwommen .EN DIE ABSOLUUT NIET VAN HAAR WAREN .
( o jee , ik schreeuw haast weer van het lachen , die fout heb ik namelijk wel, dat ik in die malle kleine dingen heel veel lachwekkende situaties ontdek , maar in deze situatie natuurlijk heel erg , omdat van tevoren al vaststond , dat dit een heikel punt zou worden en ja, dat monstertje was haar in haar maag gesplitst , ditmaal in haar aquarium )..
Nu is het wel zo, dat wat ik al had teruggegeven ( teveel dus hè) , dat die door een verkeersopstopping te lang in een pannetje hebben gezeten, dus volgens mij kon het toch al vreemde visje niet anders in leven blijven, dan door rechtop te gaan zwemmen . Ik zal haar terugmailen, dat het misschien een paring met een zeepaardje is geweest .
En nu zijn we nog helemaal niet klaar . Die algeneters krijg je niet te pakken , alle obstakels zal ik uit het aquarium moeten verwijderen om die ondingen te pakken te krijgen en daar heeft mijn eigen dierbare bevolking dus van te lijden.
Bood haar aan 2 andere te kopen, maar ze zegt, dat ze gehecht (!) is aan die twee van haar ( ze vechten verdorie allemaal als een oordeel )en ze slaat dat aanbod af. Ik neem nooit meer vissen te logeren, alhoewel het me wel deze lachbuien waard is .
20 februari 2005
Het is zondagochtend en vanaf de vroege uren , 7 à 8 uur , zit ik al aan die PC . Hij is meer dan een vriend geworden . Hij opent een andere wereld voor me , wat heeft hij toch veel mogelijkheden .
Ik weet en realiseer me, dat een dagboek ( of gedachten ) iet of wat exhibitionistisch is , tja , maar voor mij is het toch of de persoon van het papier een andere persoon is , dan die hier leeft . Ja, ze doen hetzelfde en ze zijn hetzelfde , maar toch ook weer niet, ik kan dat niet uitleggen .
De chaos is hier weer compleet en eigenlijk snap je niet , dat die kinderen van mij hier gelaten of actief in meegaan . Kijk , nooit , in mijn hele leven niet , is mijn huis langer dan èen maand of alla een paar maanden , hetzelfde geweest , nooit. Echter, dat heb ik altijd alleen gedaan voor het grootste deel, terwijl je nu meer afhankelijk bent geworden natuurlijk.
Ik weet niet, dat is niet persè een gevoel van onrust , het is meer een gevoel, dat ik niet lang hetzelfde wil zien, dan alleen, wanneer het mij diep treft . Er staat hier dus wel een prachtig hand-gemaakt meubel, wat ik niet beschrijven kan en 2 handgemaakte stoelen , welke je nergens ter wereld meer vinden kan en ja, die staan er geloof ik al een jaar of 40 , dat is te mooi om te veranderen natuurlijk .
Je hebt dan een gevoel van intense bewondering, voor wat mensen vroeger konden maken en ik denk, dat dat te maken heeft met het feit , dat mijn (bio)-vader en oom meubelmakers waren . Alles , wat een man vroeger op de hand maakte doet mij achterover vallen van verbazing .
Alhoewel ik dat bij oude schilderijen ook hevig heb , alsook bij latere schilders , mits het exact weergegeven is. Heette die ene schilder niet Jopie Huisman ? Die zo exact oude schoenen of kleding of rommelige situaties weergaf ? Fantastisch vind ik dat .
In ieder geval, ik vond de weergave van de gevonden keyboard-muziek , al die fantastische oude nummers , niet klinken op mijn kleine boxjes, die bij de computer stonden , want ik kan zo'n blikgeluid echt niet aanhoren en zette tegen oudste zoon een klaagzang op .
Dat jong gaat daar altijd ogenblikkelijk op in , contact gezocht met kleinzoon , die bij Beerepoot werkt en ja hoor , heerlijke , maar toch geen dure boxjes heb ik nu met aparte bas-box en daar ging het me om . Nee hoor , zo hard doe ik hem niet aan , ze zijn hier toch trouwens doof en alles staat in de slaapkamer .
. Het ging mij om het doffe geluid nu ,want ik houd niet van hoge tonen , dan alleen op een klarinet . Daarom houd ik ook niet zo erg van trompet , alhoewel deze bij dixyland-muziek natuurlijk wel een prominente rol speelt.
Tevens ontdekte ik, dat ik heel veel van die nummers altijd op mijn eigen keyboard speelde en heimwee ontwaakte . Dat ding stond echter in een halletje en daar was het niet leuk spelen (althans weer proberen) Onderdanig naar zoon gekeken , maar wel had
ik al , terwijl hij weg was hijgend en wel de stapel muziekboeken en laden e.d. overgebracht naar de slaapkamer .
Ik vind mannen namelijk altijd zo drastisch en niet voorzichtig . Ze lopen tegen je grote planten aan, alsof ze in een jungle lopen, waarin de doorgang gekapt moet worden e.d., dus houd ik bij lieve hulp toch altijd mijn hart vast en dat dat uitkomt kan ik bewijzen , want vanochtend zag ik een raar soort grote splinter op de grond en ja hoor -----van moeders ( goedkope) computermeubel .
Dat heb ik inmiddels onzichtbaar gerepareerd , maar kom daar maar eens om , als het bijna antiek is hè ? Dochter kwam er toch ook maar bij kijken , waardoor het hijgen erger werd, want zij ging dramatisch bij het aquarium zitten en uitroepen, dat ze zo mager waren geworden , waarna zelfs zoon , die niet zo vlug erg lacht in gewone situaties ( wèl bij die nieuwe soort entertainers ) nu met lachende moeder op zijn schouder , ditmaal wel meelachte . Niet zo hysterisch als ik natuurlijk , maar toch .
O , jee , is dit nu tijd verspillen ? Of is het goed voor het moreel ? In ieder geval, ik stop maar weer even , want veel moet hier nog geregeld worden . Als de griep mij met rust laat , is alles niet erg, maar o wee , als je helemaal even niets kunt doen , dan moet alles toch wel netjes zijn hè. Ik ga straks maar eens proberen weer keyboard te spelen. Heb natuurlijk wel alles , oud en modern , om dit geluidloos te doen .
Jeeminee , aldoor was er stralende zon en nu sneeuwt het als een gek . Het weer is al net zo wispelturig als ik , lijkt wel.
22 februari 2005
Nou, dat is toch wel een fiasco geworden hoor, eigenlijk .Met het spelen op het keyboard kon je dus nog wel vaag bij het proberen van de heel vele nummers horen , welke ik ermede bedoelde, maar ach -ach-ach . Tevreden , zeer tevreden , was ik met het feit , dat ik net als toen, jaren geleden, terwille van de buren , met de èèn of andere koptelefoon op speelde . Die heb ik namelijk in grote ouderwetse en in piepkleine moderne versie . Ik was mijn hele leven lang een voorbeeldige buur , zeker te weten .
Tja en ik heb nooit drang om lang te gaan studeren , (vind dat wat zonde van de tijd) , zelfs niet als ik talen leer , terwijl ik daar ook zo gek op ben , nou ja , ok dan ---wàs.. Ik leer met de franse slag , zo ze dat noemen. Ach maar wat maakt het uit .
Gistermiddag kreeg ik de jongste zoon met vrouw en kroost op visite . Gebeurt niet zo vaak , met allemaal niet , maar eigenlijk is dat zelfs wel goed , want nu was ik ook aan uitroepen , dat ze maar wat later moesten komen , want overal lag nu weer muziek verspreid, die ik op gradaties van moeilijkheid aan het sorteren was .
"Geeft niet hoor ma, dat vinden wij niet erg ,we komen met een
kwartier:" . Nee ,zeker niet . Het duurde even , eer tot hen doordrong , dat alhoewel zìj het niet erg vinden, ikzelf het aan deze kant dus wèl erg vind, als mijn huis niet een ietsje pico-bello is , dus morrend werd het bezoek uren verplaatst .
Deze zoon gaat verhuizen ( àls het doorgaat ) naar Amsterdam . Zijn heimwee is nooit verloren gegaan naar deze destijds zo heerlijke stad . Ik ga hem niet vertellen , dat dit heimwee dicht bij het mijne komt ,( een soort nostalgie dus ) als ik in mijn herinnering zou gaan oproepen , jong zijnde , ( alhoewel dat vroeger pas na 18 jaar was ) , hoe ik met vriendin naar dansen ging .
Op het Fredriksplein in Amsterdam stond dan een orkest in de week-enden ---in zomertijd althans--- , dus veel gedans, veel geflirt . Op de Rozengracht trad Willi Alberti vaak op , een mager jong nog toen en ik heb hem meerdere malen gezien destijds . In datzelfde gebouw was Zaterdags dansen , gewoon echt dansen natuurlijk , dus niet je lichaam in allerlei rare bochten wringen op de maat van de muziek . SORRY---SORRY .
Eenmaal gingen we door naar Zandvoort, waar ook in het openbaar dansen was en --waar ik anders stipt voor twaalven thuis moest zijn , logisch, waar moest je anders heen--werd het nu, ik meen 2 uur , --want eer je weer met die Haarlemse tram thuis was ---en toen we voorbij ons raam kwamen, trok mijn moeder met een ruk de gordijnen opzij. Ik voel het nog, die intense schrik .Ze had uren op wacht gestaan, net zoals ik ( foei-foei) met mijn dochters daarna ook deed .
Met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen , dat ik nog erger was dan mijn moeder . Ja, nou hoor , ook ik praat over 35 jaar terug . Ik meen, dat ze toen eens een keer 'IT' gingen verkennen , dewelke toen nog niet die abominabele staat kreeg ,die hij later had .( vond ik absoluut ja toen , maar ja, wie ben ik hè?)
Het zat mij niet lekker, dat ik niet wist naar wat voor gelegenheid mijn dochters gingen die keer en zo uitdagend diep in het centrum van Amsterdam vond ik eigenlijk ook maar niets , dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken , ging erheen en ging achter in zitten ergens
Plotseling zag ik de oudste dochter achterom kijken en kon opeens lip-lezen en zag staan ---"kijk nou , daar heb je mama!!!""
Ik weet niet exact hoe het afgelopen is . Nee .van boosheid bij ze kan ik me niets herinneren . Ik zal wel met de staart tussen de benen zijn vertrokken . Maar ja, dan had ik toch gezien, waar ze waren hè.
In ieder geval , deze zoon zal dus gaan vertrekken naar een hevig veranderd Amsterdam , maar ja , wie weet is voor hem en zijn kinderen Amsterdam toch leuker dan een ingeslapen stadje, wie weet. Het rare is, dat waar ik niet intens veel contact heb met de kinderen ( met die ene dochter wat meer ), ik altijd wel het gevoel heb, dat ze tamelijk dicht bij me zijn en daar is dan dus Amsterdam niet bij, want je kan er niet eens parkeren meer haast maar we zien wel.
24 Februari 2005
7 uur 's ochtends . Het sneeuwt . Het zijn dagen om binnen te blijven en eigenlijk is dat voor mij zalig , want nu helemaal , sinds de (wederom ) veranderingen , die ik heb moeten doen voor het verplaatsen van dat nogal grote keyboard , is het heerlijk in dit huis ( niet het woord thuis ).Eigenlijk heb ik dat eigenlijk mijn hele leven gevonden .
O ja , zie je nou . Vannacht lees ik in een mij gebrachte Viva ( dat is het enige vrouwenblad, dat ik nog wel wil inkijken ), dat een man van 58 was ge-opereerd aan zijn longen op de wijze , zo ik bedoelde , Hij had emfyseem en de doktoren haalden de aangetaste long-blaasjes weg en de overige goede kregen dan weer plaats om normaal te kunnen functioneren .
Tja, ik weet het, het is een rot(sorry)operatie , maar hij kon weer trap-lopen etc etc . Nou ja, mijn long-arts gunde het mij niet en daar heb ik mij dan al bijna decennia bij neergelegd.
Hier in het huis weet men niet zo goed , wat een longziekte is blijkbaar , want gister was de dag van de vrouw van de gang . Ik kan natuurlijk niet zeggen schoonmaakster, want hier hebben de personen meerdere functies . ( die verpleegster, die in het huis van de buurvrouw, die weg was , naar eten kwam zoeken, dat bedoel ik natuurlijk niet .)
Ik was namelijk weggeweest met dochter voor boodschappen , (jammer genoeg wordt ieder uitgangetje geregistreerd , want de kamer , die altijd meerdere rustende verpleegsters herbergt kijkt uit op de uitgang )---------- kwam daarna op mijn gang en op het eerste gedeelte daarvan was alles normaal, maar aangekomen bij mijn deur , kwam ik in zo'n wolk van schoonmaakgeur , dat deze mij de adem benam . Nu zal niemand mij via mijn longen wat willen aan doen natuurlijk .)
Ik neem dus aan , dat de mevrouw juist heel erg lief voor me wilde zijn en met haar spuitbus heel erg dingen ging schoonmaken . Eigenlijk beetje jammer , want thuiszorg en ik besloten juist net diezelfde ochtend de grote plant , die nu al maanden IN huis NIET en NOOIT MEER met een kleverige laag was bedekt , (zoals iedere dag destijds op de gang wèl het geval was) ,weer op de gang , op de rollator te zetten .
Op het stadhuis was het verleden jaar gebeurd , dat ik dichtbij de WC-ruimte zat en aangezien schoonmaakpersoneel altijd denkt , --hoe meer hoe beter--, ben ik daar niet goed geworden en is deze methode daar veranderd, alsook de schoonmaakmiddelen. Hier niet . Net vòòr ik dit schrijf ruik ik op mijn eigen halletje weer deze lucht, open de gangdeur en jesiemina !!!. Ja, er was net een verpleegster bij de buurvrouw geweest , maar die dragen in deze branche toch niet zoveel parfum en nog wel zeer goedkope ?
Ach en dan werd er nu dus juist gister dan weer even zo verschrikkelijk gespoten , jammer jammer voor toch wel mooie grote plant en jammer jammer voor wat er van mijn longen is overgebleven. Tja op de plaats van de plant in huis was het keyboard neergezet en hij kreeg , zelfs als langzaam-groeiende plant nu al zichtbare nieuwe uitsteeksels , dus ik hoop echt, dat het daar nu wel goed zal aflopen .
Dit is een beetje doodlopende gang , dus echt niemand, maar dan ook niemand heeft last van mijn liefde voor planten en gezellig aanzien . Ook is jammer , dat de dingen welke in het tehuis vooruitstrevend bedoeld zijn en dat is echt waar , toch niet zo goed uitvallen
Het balcon , nu bedekt met mooi ,weliswaar zwart tapijt , blijft alsmaar nat , zelfs als het op straat al lang en hoog en breed droog is .
Zeer gevaarlijk zelfs , als het heeft gevroren , want het blijft lang glad . Ook al beetje jammer ,en wel daarom , want ik opende aldoor met eerste zonnestraaltje de balcondeuren voor hondje en mij , maar hij krijgt zulke natte poten en nat vacht , dat hij niet meer wil en voor de aldoor natte inloop, ga ik er ook maar niet meer op .
Zoon zei , ja , als de zon schijnt zal het wel droog worden . Ja midden in de zomer wel , maar tot dan moeten we lang een nat balcon hebben , als het geregend heeft .Tja en dan heb ik nu kans op verbranden in de douche , want de man , die , zonder dat ik dat wist , warm water had afgetapt daar om iets ermee te repareren op balcon, heeft blijkbaar met kracht door de stop heengedraaid .
Kijk ,daarom alleen al ben ik kwaad als mensen , zonder mij te verwittigen , mijn andere ruimtes betreden . In de douche had de loodgieter juist in orde gemaakt ( bij alle huizen hier ), dat de waterstraal niet boven de 38 graden kwam , dat was die stop . Echter , na deze inname van water door hem , staat de kraan bij een zachte aanraking al op 75 graden . Ook dat is net als bij de longen op de gang , nu voor de tere oudevrouwenhuid ( ook nieuw woord ) echt levensgevaarlijk .
De jongen, die er nu even naar kwam kijken sprak met mij heel lief op de toon,( zo men in een bejaardenhuis gewend is) dus zo men met een driejarig kindje zou aanspreken en zei mij niet meer te gaan douchen . Bij de spontane blauwe plekken , die verschijnen , zodra ik onder de douche ga , loopt het , (mensenkinderen nog aan toe zeg ), daarvan toch niet over hoor, maar waar ik desnoods iedere seconde voor de dokter zou kunnen verschijnen qua onderstel of voeten of armsholten ( nieuw woord ? ), maak ik me werkelijk daar niet druk over , zie zo , dat is dat .
De kou 's nachts ,- nu het vroor- is over de grond hemeltergend in de slaapkamer en het met wind behoorlijk dan naar binnen bollend gordijn en door alle kieren doordringende wind van de balcondeur ,is ook niet meer om over naar huis te schrijven en dat alles door de heus echt goede bedoeling om het niveau te willen veranderen van het opstapje naar het balcon . Dat is dus een dure en niet zeer goed overdachte ingreep geweest , maar ja , dat is tegenwoordig met nieuwe medicijnen ook , dus hier is overheen te komen./
28 Februari 2005
Zo , eerst paar nieuwtjes, daarna gezeur , want ja, dat realiseer ik me wel, dat vele dingen als gezeur zullen overkomen . Nou ja, dat is niet anders , want dit geschrijf hier is mede bedoeld ook voor mezelf, als ik me helemaal niet meer bewegen kan haast . Ten eerste gaat zoon niet naar Amsterdam, want echt vlak nadat ik hier neerschreef , dat ik het toch wel beetje erg vond, werd hij opgebeld, dat het toch maar niet doorging .
Zal wel niet zijn, omdat het een buitenlandse man was, maar waar ze al maanden bezig waren en wederzijdse meerdere bezoeken hadden afgelegd, zoon al veel dingen weg heeft gedaan , al meerdere dingen verkocht , tja, dan komt het wel iet of wat , tja , hoe?, heb er geen woord voor , over .
Dan ligt jongste broer alweer in het ziekenhuis , heeft dus nu al 2 herseninfarcten ( misschien lichte, dat weet ik niet ) gehad en zoon bood aan mij mee te nemen voor bezoek aan ziekenhuis in Amsterdam . Daar ben ik te erg geschrokken zeker, want ik ben niet gauw emotioneel , wel , als iets erg onverhoeds gebeurt , ben wel vaak erg ongerust .
Zag daar echter mijn broer liggen met grauw gezicht , 10 kg afgevallen en opeens in een flits zag ik hem plotseling zo oud geworden , waar hij anders zo levendig en nogal schreeuwerig en vaak lachend was, en zo sprekend even gelijkend op zijn vader , dat ik zonder het te willen in huilen uitbarstte . Stom hè? Ja, erg stom, zoiets moet je niet doen natuurlijk .
Het hondje gaf ik voor 't eerst even aan andere zoon mee , in mijn hart hiermee hem al beetje laten wennend(? , rare zin hoor ) aan deze zoon, voor als er wat zou gebeuren met mij .Als een halve malle gaf ik allerlei raadgevingen mee, alsof het een kind van me was , terwijl ik er juist een bloedhekel aan heb, als mensen zeggen-- of soms zelfs bij dierenprogramma's op TV --, daar is je mama , wat een idioterie zeg, want je zou de kermis op kunnen , als je een hond baart hè ?
Dan is oudste dochter helemaal niet goed , raakt aldoor even weg , hè verdorie , niemand kan daaraan iets helpen .
Zo en dan het tehuis ja. Gister was de zon er bijna de hele dag en voelde al iet of wat warm aan , als je de deur open deed en je gezicht naar hem ophief , maar ja, de gehele dag bleef de sneeuw op het balcon liggen , dus er op gaan durfde ik niet . Heb er getuigen van hoor , verzin niets .
's Nachts zit ik de balcondeur in te pakken , alsof het een verlaat kerstpakket is, want waar de opzichter gesommeerd had, dat ze er wat aan moesten toen ( alhoewel dat moeilijk te realiseren zal zijn denkelijk ), zijn er OP het balcon 3 schroefjes van het tapijt zogenaamd vaster gedraaid onder het mom, dat hij , de jongen , dààrvoor moest komen , maar ja, dat is natuurlijk niet zo , dus mocht ik de volgende winter nog vrij goed doorkomen , dan zal ik die rottige wind door de balcondeuren weer moeten doorstaan . Nou ja, ik wil graag tijd er bij, dus teken er graag voor . Op het nu aldoor in en in koude zeil leg ik dan maar kleedjes erbij neer
De grote plant dus nu op de gang , heeft oh ,oh , wat toch een toeval , opeens 3 bladeren verloren, goede bladeren, terwijl hij nooit een blad heeft verloren , ach, misschien verandering van plaats, kan ook hè , toch ?
Dan was vandaag weer vuilnisdag en zoals een ieder weet haal ik dan opgelucht adem ( dat's leuk zeg ) en zoek weer al het niet opgegeten eten bij elkaar ( hoe kan het toch , maar ben nu al bijna 6 kg aangekomen ) en de gelezen kranten en het gewone vuilnis , heerlijk , maar er gebeurde zoiets vermakelijks
Terwille van de mannen , die voor mij helemaal naar het eind van de gang moeten en daar , òf die grote kar terug moeten trekken , òf heel vervelend daar draaien , plaats ik dus alles een eindje terug , meer naar de buurvrouw toe , want ik ben zeer sociaal voelend, ja hoor echt waar . Nu echter tot mijn stomme verbazing , had de verpleegster het vuil van de buurvrouw niet gemakkelijk bij hààr voor de deur gezet , maar het bij mij , dus stukje verder ,bij mijn afval gezet.
Ik ben geen filosoof hoor , maar tracht mijn verbazing dan om te zetten om het te bezien als een logische daad , maar eerlijk gezegd lukt me dat niet . Het kan een kudde-instinct zijn , zo van eh --als jij daar poept, dan poep ik daar ook--, als een soort markering of misschien , dat ze dacht , het kan beter gezellig bij elkaar staan en het dan om de hoek gezet . Ja, want ze moest het daartoe òm een soort hoekje zetten , maar alle filosofie ten spijt heb ik toch geen oplossing voor mijn gedachten , vind het toch iet of wat rarig.
Dan hebben 2 oudjes van zoiets 84 jaar de weg naar mij gevonden en laten merken het heel leuk te vinden om soms met mij te praten . Door de hond merk ik, dat ze voor mijn deur staan en ik voeg me dan bij ze , want het zijn vrouwen , die nog bij de tijd zijn, ik bedoel, ze zijn niet dement en er is goed met ze te babbelen even, alhoewel het gister een uur werd .
Zeer , zeer onbeleefd vraag ik ze niet binnen om twee redenen en die zijn , dat hun rollators niet naar binnen kunnen en ten tweede , dat het zo best wel aardig is , maar niet , als het visite wordt, want daar kan ik niet tegen , dat is nu eenmaal zo .Tevens was het eerverleden week zo , dat na hun bezoek er de volgende dag 2 andere oudjes stonden en ja, dat is niet de bedoeling . Met thuiszorg daardoor erg gelachen, want we overwogen nummertjes te gaan maken , zoals een soort wachtkamer .
De zon schijnt nu weer en alhoewel ik de verwarming ternauwernood aan heb (, nooit enkel het bovenste randje is altijd wat warm ) is het aangezicht warm en dat maakt mij vrolijk en opgewekt .
Ik durf voor fitness om de zeer vele griepgevallen hier niet meer weg te gaan en heb me een tweedehands niet groot roeiapparaatje aangeschaft om lichaampje en spieren en aldus dan de longen op peil te houden , ja ja Niet te weten, dat aan het eind van de gang de andere buurvrouw al 14 dagen felle griep heeft gehad en nu pas weer op was (en ik maar voorzichtig zijn met de gangen, wil je wat ).