Een huisdier in je huis is geheid
ter meerdere opluistering en blijheid.
Waar de wereld op vele plekken reeds is vergeven
mag men zich verheugen in deze wezens ons gegeven .
Daar hoeft men niet melodramatisch over te doen
want in 's mensens zeer grote legioen
wordt dit niet altijd op juiste waarde nagemeten
en bestaat het alleen uit water en toegesmeten eten .
Echter met de jaren en toegenomen veranderde structuur
nam ook het legioen der dieren toe met het uur .
Niet altijd werden bovenste zinnen onderkend
en raakte niet iedereen aan dat idee gewend
Echter als je oud al bent en nog niet der dagen zat ,
dan wordt je leven verrijkt door bezit van hond of kat ,
Het is daarom van ieder bejaardenhuis een loffelijk streven ,
inwoners dit recht niet te onthouden om er gezamenlijk nog mee te leven .
Hommage aan mijn hond
Mensen zonder hond zullen erover smalen
en zien het laatdunkend aan .
Hebben geen besef van zulk een vriendschap -
ze balen ----maar
Al praat hij niet , hij kan zoveel vertellen ,
zit nooit zonder stof , hij vermaakt je wel .
Zonder roddels , zonder zeuren is hij bij je .
De beste , de liefste , zo kun je het echt stellen.
Komen mensen alleen te staan ,
diep gebukt onder zelfbeklag ,
zonder deze makker staan zij op zichzelf
en zien geen weg om door te gaan.
Uit ervaring is gebleken,dat bij ziekte en verdriet ,
hij als redder in de nood was en de cirkel ging doorbreken .
1996
Tommy
Natuurlijk, ik geef een ieder groot gelijk;;
een dier kan geen mens vervangen .
Toch druppen tranen van mijn wangen,
zij geven van mijn innerlijk blijk,
want eigenlijk was het wel mijn hond ,
die me met mijn huis verbond .
Nu, bijna 70, verloor ik deze metgezel ,
ja, ja , het was een hond, dat wel .
De kinderen allang eruit ,
verstomde nu leven en soms irritant geluid.
Met al zijn lasten en zijn zorgen .
Toch voelde ik me vreemd genoeg geborgen .
Zijn welkom, liefdevolle blik en ja, geblaf
brak de eenzaamheid volledig af.
Nu sta ik met inwendig best wel pijn
en vraag, mag dat voor een dier ook zijn ?
Ik weet het niet, wel dat het schrijnt .
Ook weet ik, dat dat weer verdwijn t.
Over blijft dan de herinnering
aan een dier , dat de leegte in huis verving .