Last update
Het bejaardenhuis December 2007
3 december 2007
En daar zat ik weer hoor , om 4 uur al aan de computer . Ja, het oude liedje , ik was er om half elf ingegaan, liggen lezen, soms even ingedut , maar alles niet erg overtuigend, nou ja , dan kan je er toch maar beter uitgaan hè?
Het wordt toch een beetje drukke dag voor mijn doen . Eerst het vuilnis bijeen zoeken , want de maandag en donderdag is vuilnisdag en ja , er kunnen andere dingen bij gedaan moeten worden , zoals , eh tja , bijvoorbeeld een dode plant , alhoewel!
Zoiets gebeurt bij mij zelden of nooit , dus ik begrijp niet eens, waarom ik dit te berde breng. Zodra planten mij namelijk aankijken met hun onzichtbare ogen en ik ze geruststellend heb toegefluisterd , dat dit nieuwe huis voor ze best goed is, tjee, dan beginnen ze als een razende te groeien .
Ze brengen me zelfs in verwarring daardoor , want uit plichtsgevoel wil je ze natuurlijk niet weg doen , maar het lijkt wel of ze dagelijks planten-hormonen krijgen , terwijl ik 's winters toch praktisch niets toevoeg .
Dat soort cactussen , wat jonge cactussen zelf voort brengt is ook alweer een zeer groot iets aan het worden , hetgeen je zowat eigenlijk op een kale steppe neer moet zetten . De bougainville, die ik uit medelijden al een maand geleden van het balkon binnenhaalde, begon de dag erop al prompt alle bladeren te verliezen .
Ik dacht al, o jee, maar de dagen erop begon hij als een razende te groeien en te groeien , zodat ik nu, echt waar , onder een soort struik zit te typen . Schijven cactus , meegenomen door dochter uit spanje , beginnen bovenop zich andere schijven te produceren.
Niet geheel , zoals de natuur heeft bedoeld, maar desondanks vertederend om aan te zien . Aldus, is mijn huis , balkon , gang , slaapkamer en huiskamer altijd gevuld met welig groeiende planten . Ikzelf verlies mijn haar als een gek , verlies behoorlijk de levendige uitstraling, die ik altijd nog een beetje bezat ( hihi) , maar de rest in mijn huis(je)!!!!!!!!!!!
Praat me er niet van ! Ik kocht toch , want dat zal ik al wel vermeld hebben, 5 piepkleine garnaaltjes in het aquarium(pje)? Nou eh , boven het zeer grote aantal ( echt wel prachtige ) guppen , verdringen zich nu al weken lang , nieuwe generaties garnaaltjes .
Als ik ze soms eens gadesla , tegen het raam aan, waar ze netjes , nou ja netjes?, de alg aan het verwijderen zijn , dan vind ik het een zeer lollig gezicht, hoe al die pootjes naarstig deze alg naar een miniscuul bekje brengen .
Ik heb vroeger garnalen nooit in dit licht bekeken, niet letterlijk, niet figuurlijk . Aldus openbaart zich aan mij , zeer oud en wel , iedere dag een mini flora en fauna .Ik vermaak me daar opperbest mee.
Gisteren ook bijvoorbeeld , mijn minuscule chihuahua , hij is dus nu al bijna 10 , maar waar hij altijd zeer zeer meegaand en stil en verlegen zowat was, zo durft hij zich heel erg brutaal nu meerdere malen aan mij kenbaar te maken en wel op zo'n vermakelijke manier , dat ik vreselijk om hem schateren moet.
Ook al voel ik me dan niet eens zo appi , het gebeurt nu toch meerdere malen . Het vermakelijke is, dat hij daar dan erg boos om wordt en rare dingen gaat uithalen om dat boos-zijn het vrouwtje goed aan haar verstand te brengen .
Dus tja, mijn erg vele planten , mijn nietige vissen en garnalen , mijn hondje , mijn computer , mijn keyboard ( altijd mijn koptelefoon op hoor , anders zou een ieder er gek van worden he) , mijn vrij vele boeken, waarvan de laatste tijd meerdere weer nieuw aangeschaft zijn , dit soort dingen maken dit zogezegd dorre leven vrij vol.
Nou , en dan , na het vuilnis , het gezapige fitness-gedoentje , daarna de hulp en meteen daarop volgend met oudste zoon naar Alkmaar , waar een grote mediamarkt is , waar we ons licht gaan opsteken in verband met het volgende ::
Ik zit erg, erg veel aan de computer , echt waar en krijg op den duur last van schittering in mijn ogen ( met die nieuw aangebrachte lenzen hè) Ik bedacht mij, dat ik van meerdere mensen had gehoord , dat zo'n platte , wel veel duurdere , monitor , dit toch wel hinderlijke ongemak zou opheffen .
Tevens zal ik dan een schuin oog werpen op de grote platte TV-schermen , want tja, die gaan, nu de hevige nieuwigheid er af is , behoorlijk in prijs dalen enne , het is nu eenmaal zo , dat waar de benauwdheid zich meer gaat manifesteren , dat ik dan ingedekt moet zijn tegen verveling hè, waar ik dan alsmaar meer het leven zittend---------moet uitzitten .
Om dan mooie documentaires of dvd's van jazz -salsa en dixyland-orkesten groot te bewonderen , lijkt dit me voor mijn laatste jaren ook een zeer leuke bezigheid . Nu val ik namelijk voor het kleinere scherm nog wel eens in slaap .
Ben ik blij , dat ik geen kerel heb ( of nauwelijks heb gehad ). 1 snurkende ouwe ( welnee , ik snurk niet ) is veel, maar 2 zouden er tè veel zijn hè.Nee, ik heb veel om blij over te zijn hoor.
25 december 2007
1e kerstdag , tja , ik vind er niets, maar dan ook niets aan . Heb eventuele uitnodigingen ook afgeslagen om bij iemand te komen eten en , ach , uit eten gaan , daar vind ik al 30 jaar niets meer aan , dus dan blijft er niets over hè.
Ik vind , ik moet geen belemmering worden voor familie, ( ik heb me toch niet voor niets laten opbergen !!), want mijn adem maakt , dat ik als een halve idioot tegen de middag al letterlijk en figuurlijk gebukt ga onder de dan al afwetende ademhaling en dan wordt ziek zijn verward met ras voort-schrijdende ouderdom en dat is nou precies, waar ik totaal geen zin in heb.
Kleinkinderen , die ik door hun echt-echt ontzettend harde werken in het gehele jaar niet zie, zien dan opeens na een jaar een krom ( niet door ouderdom , maar door nog maar een kwart longen ) omat'je, die dan zacht en lief bejegend gaat worden en wiens leven ze totaal niet meer kennen .
En daar zit ik nu net niet op te wachten . Ook is er altijd een totaal vreemd iets . Nimmer , nimmer word ik wel eens beschouwd als een echte visite , met wie je echt even gaat zitten .
Een ieder grijpt snel een huishoudelijk karweitje , er aan beginnende of ermee doorgaande en dat moedig ik heus wel aan hoor , want ik wil niet , dat ze in hun drukke bestaan ( en ik meen dit echt uit de grond van mijn hart ) een uur of misschien 2 uur zomaar los aan mij besteden .
Toch steekt het me wel , als je bemerkt dat aan buren , of voorbije oude kennissen die eer van op visite gaan of op visite ontvangen worden wèl te beurt valt . Je wordt best gerespecteerd hoor , daar niet van , maar je hangt er echt als een opgebruikt , eigenlijk niet meer ter zake doend levend object bij .
Dat bemerken ze niet hoor , echt niet , want als ik een schoonzoon gewoon een jaar niet zie , ( door wederom het zeer harde werken ) en ik zou hem dan zien , dan is het of je hem 10 minuten geleden nog hebt gezien .
Evenzo die kleinkinderen dus en alles is dan omgeven met een medelijdende glans en ja, geef dan mijn portie maar aan Fikkie , ik heb er geen zin meer in en daar sta ik volkomen mee in m'n recht hè.
Ik verzuip liever , dan dat ik halfbalans , half-stikkend blijf drijven ( in dit geval is het haast letterlijk te nemen ) Nee , ik heb te hard gewroet in dit leven om een zelfstandig wezen te zijn en te blijven , dat mij zulk een houding in het leven te zwaar valt.
Vandaar ook mijn totaal ge-isoleerde positie hier in dit tehuis , want daar lag deze levens-standaard er zelfs nog dikker op . ( apropos , al sinds een maand weer is er nìet aan mijn slot gemorreld , hetgeen nu ook een gevoel van bevrijding geeft ).
Er gebeuren wel allerlei dingetjes hoor , maar dat moet gewoon allemaal toeval zijn :::::::::::::::in 1 WEEK (!) ===een volkomen dichtgedraaide ( nieuwe!!) douche-kop , waar zelfs oudste zoon even moeite mee had om het weer goed te krijgen ...........een deur van een keukenkastje , hetgeen plots uit zijn voegen hangt met LOSSE SCHARNIER , een printer , die het plots niet meer doet , de zeer mooie dure vaas met droog(!)bloemen , die opeens NAT en kapot op de vensterbank in de gang staat en nog een paar ongrijpbare voorvalletjes , maar ja , toeval kan rare wendingen nemen , hè en zeker nog erger als je bejaard wordt , hihihi. Nou , het toeval gaat z'n goddelijke gang maar , het kan ém bij mij de pret niet drukken hoor .
Enne , ik heb zo'n grote plasma-TV nu hoor !. Niet zo erg groot, 82 cm en inderdaad zijn je voorgaande langzaam bewegende foto's , als je er even niet op bent , een lust voor het oog .
Ja, ja dit even ter verklaring , ::om niet ook nog een platte monitor aan te schaffen , loopt de PC nu over het TV-scherm , maar ach mensen, wat is dat wennen zeg!!!
Mijn genoeglijk ingebouwde hoekje aan mijn toch mooi
computerbureau mis ik heel heel erg . Zoon deed dit grotendeels daarom , opdat ik dan in mijn luie stoel met het losse toetsenbord en de losse muis vrijelijk op de pc kon werken en soms dan overschakelen naar de tv, maar ja, zo werkt dat niet bij mij.
Ik kan niet op mijn dijbenen werken hoor , dan kom ik onder de blauwe plekken en trouwens , de muis moet een harde ondergrond hebben .
Zoon was nu kortgeleden op visite om de kleine mij stekende dingen weer te ontwarren en bekeek met afgrijzen wat zijn moeder nu weer had gedaan , namelijk tussen de al opgepropte inboedel een tafeltje erbij gezet , waar het losse bord en de losse muis op stond .Ja , je hebt mensen, die het nooit leren hè en ach , laat het nu maar allemaal zo , want ik begin er zelfs goed aan te wennen .