Het bejaardenhuis Augustus 2003
Tja, natuurlijk geen spectaculair nieuws, want ik zit hier in een zelfgekozen vrij eenzaam webje, tot groot genoegen van mezelf, mag ik wel zeggen.
Het huis, hetgeen geen airco heeft , (eigenlijk ook tot mijn genoegen , want je kunt zeggen ,wat je wilt, maar gezond is het natuurlijk niet ), be-ijvert zich om de warmte te bestrijden .
Het wordt zelfs wat overijverig .
Waar nu de zonneschermen om 9 uur 's avonds gezamenlijk naar boven gaan en je je ogen vrij plots aan de toch nog van ver opdringende zon moet gaan aanpassen, gingen nu op Zondag-ochtend om 6 uur 's morgens , onder toch wel luid geraas de tientallen of weet ik veel, honderden schermen naar beneden.
Dat is een zeer loffelijk streven natuurlijk van het tehuis, want zeer hoge temperaturen worden nu verwacht , maar ja er is hier een Zuid- en een Noordkant en het mooiste was , dat er tot uren daarna nog geen zonnetje te ontdekken viel .Was natuurlijk mechanisch ingesteld , maar misschien was de 9 omgevallen naar 6.
Ergo, waar bij ons dus pas om 14 uur de zon binnenkomt , schrok je je dus nu de blubber van dit onverwachte geweld, waar het op zondagochtend om 6 uur nog erg stil is .(ik lag te lezen, dus mij een biet hoor)
Het moest eigenlijk zo zijn , dat dit mechanische gedoe dan geperfectioneerd zou moeten worden en het gedeelte van Noord omgekeerd zou moeten reageren aan Zuid , want nu is het namelijk volstrekt onnodig bij zeer veel bewoners zonder zon 's morgens om op Zondag 6 uur je scherm naar beneden te krijgen , welke dan met een luide plof eindigt .Men hecht hier n.l. heel erg aan de zondagsrust.
Maar niet gezeurd , deze alertheid is zeer prijzenswaardig .De leiding doet, wat zij kan om de komende hitte , die zal komen nu begin augustus , het hoofd te kunnen bieden.
Ze kunnen ons moeilijk komen besproeien natuurlijk .Ach , maar er is geen redden aan , dit is natuurgeweld . Als 's middags de zon binnen gaat vallen tot 's avonds heel laat ,( ik ga het heel lelijk zeggen), dan steek je de moord en echt letterlijk snak ik de hele dag naar adem, maar ja ,dat zijn mijn longen natuurlijk.
Lekker, dat ik dit wèl even tegen jullie aanzeuren mag. Nu, des morgens , zit ik te genieten achter dit ding, goed, goed , goed, wel blazend en licht hijgend , de oude benen (ze gaan nog wel hoor !) discreet onder het bureau lekker bloot ,maar zonder te bewegen is het leven dan nog wel aardig .
Bij het in beweging gaan , wordt het à la seconde een ander leven, en gaat zeer zeker op de gang het toestel van de toekomst, de rollator in werking , maar daarover later meer .
(veel ,veel belgische kijkers nu, pas eentje maar uit engeland en 2 uit duitsland en ik geloof nu 4 uit Amerika , kom op wereld , ik ben er nog )
Ik ben in het bezit van het veelomvattende en veelbesproken virus en het is mij niet mogelijk langer dan een paar minuten ergens aan te werken.
Morgen komt zoon en zal hopenlijk een einde aan deze toestand maken.
Gooi hem steeds in drafts en kan dan steeds weer een paar zinnen produceren.
Wat betreft het bejaardenhuis.
Ik heb het geroemd en geprezen, maar vraag mij nu af, waar ik mee bezig ben en ben geweest dus.
Ik was dus behoorlijk in de running echt waar voor de verhuizing en nu ben ik zo slecht geworden hier, het is niet te geloven.
Tuurlijk, veel landen hadden te lijden onder verzengende hitte , maar als je er niets tegen kan doen , blijf je nergens dus hè?
Eèn geest, (er wonen geen mensen op deze gang, alleen, buiten een buurman een zeer lieve oude vrouw ) presteert het met de enorme hitte, die gaande was, steeds het raam op de gang weer dicht te doen , zelfs de zeer grote deuren, welke nimmer gebruikt worden, af te sluiten , zodat de gang, niet meer begaanbaar was ,
Weet natuurlijk wel hoe dat gebeurt, maar ik geeft geen sjoege, want opwinding is funest voor mij.
Nu echter, sinds 2 dagen is de temperatuur ietsje gezakt en je wordt gehaald door een dochter en a
deze 2 dage, dat dat gebeurde laat ik de zonneschermen zakken voor de vogels, die anders in de brandende zon staan en om niet in een onbegaanbare hitte terecht te komen.
Ja en dan kom je thuis volstrekt onbegaanbaar je kamer, je vogels zowat op apegapen, want het centrale systeem achtte het nodig de schermen naar beneden te laten, omdat het tegen windkracht 5 liep.
Volgens mij, ex-surfster niet, maar ja, wie ben ik .
Ja en dan de privacy, nou daar moet je echt voor strijden, want men schijknt dit niet meer te beseffen.
Men stormt naar binnen, wie dan ook, maar het is hier een zelfstandige aanleunwoning.
Het is ongehoord. Vervolg komt wel, als virus weg is.
Zo, dan ben ik nu van het blastervirus af, na vele dagen zeer veel geploeter en welgemeende adviezen overal vandaan na oproep op marktplaats en dan gooit na een halfuur tikken incredimail zomaar alles er van af. Die is ook niet meer, wat het geweest is dan.
In ieder geval, ik vertelde, dat de laatste 2 stukjes vol fouten zitten, omdat ik door dat virus steeds maar 1 minuut tot mijn beschikking had en zelfs mentaal struikelde ik, want de schermen werden OMHOOG GEHAALD zodat onze heerlijke levensbron de zon met ongekende felheid de kamer tot een echte hel maakte .
Een hel, echt, want doordat je was weggeweest , kon je het die uren niet laten doortochten en was het zonnescherm nog een ietsje bescherming geweest ,als het naar beneden gebleven was voor het huis en de vogels voor het raam.
Maar ja, we hebben het er levend afgebracht, alhoewel in een veel slechtere staat .Natuurlijk moest je die hitte niet binnenlaten, maar om te blijven leven en ademen in mijn geval MOEST je het laten doortochten op alle manieren, die mogelijk waren .
Het gevolg is, dat de erbarmelijke staat , waarin zich mijn longen na 12 jaar longemfyseem verkeren --zich hebben verslechterd als een gek.Gevuld met slijm produceren ze hoestbuien zo ongekend fel , dat de gevolgen funest aldoor zijn en tot paniektoestanden leiden.
Deze hebben het onvermijdelijke gevolg van hyperventilatie , zodat het èèn het ander tegenwerkt .Mijn kwaal behoeft namelijk zuurstof en het ander moet zuurstofarm bestreden worden.Maak daar maar eens een dealtje mee , als je staat te stikken.
Toch is het zeer gek, dat bij elk deeltje, wat je overhoudt in het leven je dit toch weer verwoed gaat gebruiken , in welke staat (wel een beetje re-eele staat natuurlijk) je je ook bevindt.
Zoals nu, dat ik weer vrijuit op de computer kan, doet mij even weer alles vergeten en wederom besef ik dat er nog veel meer inmens lijden op de wereld is, ik blijf dat zeggen
Let wel, ik ben 100 % voorstander van euthanasie hoor, want een mens kan zich niet blijbven vastklampen aan levenstoestanden , die geen haalbare kaart hebben hè!
Ik stop weer even, voor ik er weer afgegooid word, dan maar een kort hoofdstuk.
Het is tot me doorgedrongen , ik ben hier niet geschikt voor.
Paar dagen geleden zei een vrouw werkzaam in dit tehuis na mijn gezegde :
-ze denken soms of je gek bent -, tegen me, -ja, maar U kunt het wel worden hoor-.
Begreep dit antwoord niet, maar ja.
Nou, ik ben er geloof ik na aan toe op deze manier. Vanaf, dat je als ZELFSTANDIG wonend in een aanleunwoning hier bent gekomen , word(t) je beschouwd als iemand , levend in zo'n collectieve werkplaats, waar minder begaafden heen worden gezonden om knijpers te maken e.d..
Ik kijk maar soms in de spiegel en vraag mij af of ik zo'n demente indruk maak. Een gewoon gesprek is niet mogelijk , men wil cijfertjes opschrijven, wil woordjes gekleurd benadrukken en alhoewel ik administratief niet op mijn achterhoofd ben gevallen (oorspronkelijk beroep secretaresse-steno-typiste) wil men mij niet als "normaal " mens zien.
Administratief kon men dingen niet terugvinden , o.a. rekeningen van maaltijden , die door mij zeer summier gebruikt worden en men vond het nodig aan de balie zeer luidruchtig te melden:::::
-Ja, ze wil bonnetjes of de rekening, want dan kan ze bij de bijstand subsidie krijgen -.Ongeacht of er dus mensen stonden ja dan te nee.
Je gaat plichtsgetrouw melden, dat je bezoekers meeneemt naar de eetzaal en er wordt gezegd, nee hoor, dat hoeft niet , dat kunt U gewoon aan de tafel opgeven .
Eerste keer ging dat ook gewoon, maar de keer er op wordt zeer knorrig gezegd of ik niet meer zomaar mensen wil meenemen. Mijn zwakke verweer, dat ik dat reeds had geprobeerd om te melden werd niet gehonoreerd , in feite dus niet geloofd.
Ja en wat ik nou toch eigenlijk wilde ---op rekening of niet ---, en dat terwijl men dat een paar dagen ervoor absoluut weigerde .
Ik kom er niet meer uit hoor.
Dan kom je in financiele nood door het volgende en niemand weet hoe of wat . Je hebt AOW zonder pensioen, dus het minimum, geen huis in het buitenland, wat je vergeten hebt op te geven aan de belasting en dan krijg je geen huursubsidie en betaalt bijna € 550 van dat sobere AOW-tje.>br>
Waarom geen huursubsidie? Wel, door het langs elkaar heen werken in deze maatschappij, hetgeen een schandalige fraude met zich mee heeft genomen en nog hè , maar die een rechtgeaarde ouwe taaie nederlandse duur komt te staan.
Je huurt anderhalve !!!!!!!!!!!!!!!!!!maand bij om de achtergelaten woning netjes achter te laten en de bruine afgewoonde nieuwe woning in gereedheid te kunnen brengen .
En dan verklaart de woningbouwvereniging, welke samenwerkt met de VROM, dat de huursubsidie gewoon op de nieuwe woning doorloopt, dat verzorgden zij.
Een volle maand erna (na informeren van mijn kant) dus een maand later dan huuraanvaarding welke 23 mei was meldt VROM dat zij nu pas de aanvraag binnen hadden (gevaarlijk tegen de maand juli aan).
Tja en dan wordt gemeld ,dat het stadhuis niet op de hoogte was van mijn verhuizing . Ene makke , allerlei dingen liepen over het stadhuis , dus ik-- heel sukkelig heb gedacht , dat het doorgegeven was .
En nu? Wat moet ik nu? Ik kan alleen nog autorijden in mijn lieve 20-jaar oude brakje ,maar lopen is mij haast niet meer mogelijk .En trouwens, naar wie moet je gaan ?
Als je opbelt ga je in zo'n lange wacht , dat je 300 minuten op je mobieltje zeer vlug naar zijn grootje gaan en je abonnementsgeld zich plotseling verdrievoudigt (.Ik stop even, word zo woest weer).Ik houd U op de hoogte (schrijf het onderwijl dus heerlijk van me af) Ik lig er nog net niet onder hoor.
Na wat algemene tegenwerking op computergebied al weken,-- virussen -crashen-helemaal kapotgaan , --ben ik er weer.
En niet alleen de computer, maar ikzelf ook echt weer even.
Ik ga schijnbaar nog niet dood, want het is een ietsje beter.
Heb een therapeut toegewezen gekregen, die zich goed richt op mijn ademhaling en dat is meen ik al te merken. Het is natuurlijk zo, dat in vele landen door de abnormale hitte zich ook een abnormale sterfte heeft voorgedaan, zodat ik mij in de handen moet knijpen , dat ik hier nog zit met mijn restje longen en een zeer zwak wordend lichaampje , jakkie.
Nou ja het is niet anders, maar het is een zeer bang maandje geweest, waarbij je je realiseerde, dat het ook inderdaad zo gaat blijven, voor je de eeuwige velden mag bestijgen .
Niemand zal ik echter , nu als insider , aanraden zijn hoop te stellen op een bejaardenhuis , als je ziek gaat worden .Ik wist het al vanuit Amsterdam, waar ze mijn vader na 2 zeer onterende laatste jaren in een soort coma (want hij was zo opstandig, deze recalcitrante man ) hebben gehouden, tot hij stierf.
Hij was mijn zeer dominante stiefvader , maar in deze laatste 2 jaren verwierf hij mijn intense medelijden , want een hond en dat meen ik voor de volle 100% zou meer liefde hebben ontvangen . Het is n.l. zo clichè alles, het is zo onecht , het is zo gericht op pappen en nathouden .Het is vreselijk , niet te aanvaarden onecht. Alles wat gezegd wordt in algemene zin kan zangerig op een bandje gezet worden, want de gedachten van de betreffende persoon zijn thuis of in Spanje of in Mexico of bij de ruzie van de avond ervoor.
Er is n.l. en dat hebben ze zelf niet in de gaten een overeenkomst met de film van Charlie Chaplin , welke handelde over de lopende band . Het intermenselijke --bestaat in wezen in bejaardenhuizen alleen tussen het personeel onderling. Slechts dan hoor je de echte stemmen . Die hoor je soms ook als ze korzelig zijn en dat heb ik gemerkt zijn ze vaak.Niet alleen hier hoor. Daarvoor heb ik teveel jaren de verpleeghuizen meegemaakt van zeer dichtbij .
Waarom zegt men altijd , dat de verplegende of de verzorgende sector zielig is? Weet men bij benadering, wat je meemaakt zodra je van de maatschappij afhankelijk wordt? Weet men het diepe gevoel van wat je doorstaat , als je afhankelijk wordt van mensen in een werkkring , die in de zorgsector valt? Weet men dat? Nee, dat weet men niet , nog niet bij benadering!
Ikzelf val daar nog een tijdje buiten hoop ik, maar zelfs ik ,op de grens van deze toestand, dus nog niet er in, voel de soort minachting tegenover de bewoners .Ze zijn niet euvel te duiden, het is werk , gewoon werk voor ze en men is niet allemaal bestemd om een stukje eigen persoonlijkheid in te brengen . Het verschil is soms buitengewoon groot , zoals bijv. bij meerdere mensen altijd aan de bali en daar tussenin dan èèn grote echte persoonlijkheid er bovenuit stekend , aanvoelend alsof je in een warm bad valt.
Ik eindig maar weer even , krioelende in mijn hoofd valt er soms zoveel te vertellen en misschien soms teveel.