Last update
Het bejaardenhuis April 2006
2 April
Gewoon proberen weer even. Wat is een mens ontluisterend, als hij ziek is . Ik heb achter de rug een mentale schrik, een intense verbijstering , het leek het begin van een naderbij-komend afscheid. Ach en wie zal het zeggen ? Misschien was het dat ook wel, wie weet .
4 volle dagen en nachten doodstil rechtop zittend in een stoel zonder te slapen , het is na terugdenken niet meer te geloven .Alhoewel bewegen nog steeds gevaarlijk is. Niemand kon daarbij helpen , juist niet !.
Heb daardoor die bijna 5 dagen alleen doorgebracht, niet in staat zijnde tot eten, want werd zo misselijk dan meteen en ook water drinken was praktisch onmogelijk .Weeg nu nog 47 en een halve kilo .Wel kwam godzijdank oudste dochter rondom 6 uur 's avonds die dagen een paar uur, toen daarna bekend werd, dat ik echt ziek was , die de rare karweitjes deed, die je een vreemd niet zou kunnen vragen
Alhoewel, ik ben hier niet in de zorg . Men zou niets begrijpen ( dokter weet ook niet goed, wat het verschijnsel inhoudt, omdat het heel erg extreem is ) van het feit, dat bij mij de onderbenen en in iets mindere mate , de onderarmen, al jaren niet meer aangeraakt kunnen worden .
Men zou mij hebben doen bewegen, men zou slechts gedacht hebben aan wassen , beide dingen waren voor 1000% onmogelijk .Men zou denken , wat een onzin , omdat men hier van een patient zou denken, dat deze niets zinnigs kan zeggen .Ik ben ze uitermate dankbaar , dat ik met rust gelaten ben .Dit was mijn enige redding , zo noodsituaties in die laatste 10 jaar overduidelijk hebben bewezen .koppie thee is ook niks .
Verder wijd ik over verzorgsters niet uit . Gelukkig weet de gehele familie dit wel. Niemand anders kon komen , laten we dat wel even stellen , een ieder is zo waanzinnig hard bezig En ik weigerde pertinent visite , want daar kan je bij deze erge ziekte niet tegen .
.Echter , de hulp liet het ook afweten , die was ook verkouden, dus zelfs zuigen of zo werd niet gedaan .Dit dreigde echter al vele malen zo te zijn, dus erg keek ik daar niet van op .Het griezelige even was ook wel weer , dat nadat dochter de rollator even binnen had gezet en het dus leek alsof ik weg was , de sleutel van buitenaf in het slot omdraaide en heel stil mijn deur weer werd opengedaan .
Op het blaffen van de hond werd gerealiseerd , dat er wèl iemand thuis was en snel , zonder te kijken werd de deur weer gesloten . Men wist namelijk niet dat ik ziek was .Hulp had gezegd dit niet te zullen vermelden en ja, of iemand waarheid spreekt, dat weet je nooit , ach en afluisteren zal wel niet .
Dochter deed de dingen zoals wat afwassen , (dat is nog nimmer bij mij gedaan ), de bak van de hond verschonen , hem eten geven , water bij me neerzetten , bed maar uitzetten in de kamer. Het bleek echter, dat liggen in ademnood absoluut onmogelijk is .
Paar boodschapjes meenemen , Planten in gang water geven , schoon goed opzoeken en al dat soort dingetjes meer . Het leuke is , dat mijn dochters nimmer iets in mijn keuken van doen hebben gehad , zodat toen de jongste na de ontzettende eerste 5 dagen aankwam ( ik MOEST alleen zijn die dagen want zonder adem kon ik absoluut niemand ontvangen) dat deze thee inschonk in soort soepbekers , daarna thee in een soort glazen koffiezet-dingetje deed, dat soort dingen dus .
Dokter kwam en dreigde met ambulance , als het zich op dezelfde voet zou doorzetten , wilde geen antibiotica geven , maar wel prednison , dus in arre moede heb ik dat nu maar voor het eerst in 7 jaar geaccepteerd . Wat iedereen zeker ontgaat is, dat ik deze situatie eigenlijk te danken heb aan probeersel-medicijnen en het erge is , dat ze niet helpen . Alhoewel er nu denkelijk wel een virus bij is gekomen natuurlijk .
Het spaanse medicijn Oxis , wat de longarts maar meegaf , na het aanhoren , dat foradil , aangedreven met iets anders , niet meer hielp , moet 12 uur helpen, maar helpt totaal niet .Dat , gevoegd bij het ontstellende feit , dat je anders bij ademnood je eigen medicijnen hebt en nu niets, totaal niets , maakt , ja, geloof het of niet , dat je naar de dood verlangt in deze bewegingloze dagen met maar een sprankje adem .
Ik vind ( en lezers van mijn site uit de ziekenhuizen , vindt U dat dan ook niet ?) dit een zeer tegenstrijdig iets , want bij mij heeft immers 2 maanden plat liggen na een prednison-injectie uitgewezen, dat ik allergisch ben voor prednison en op de bijsluiter staat notabene , dat prednison ademhalings-moeilijkheden met zich mee kan nemen .
Tja, dan schrijf je dat toch niet aan een stikkende longpatient voor ? Zal wel weer aan mij liggen , maar dat is abracadabra voor mij dan . Ik ben namelijk iemand , die zeer zeer logisch over alles nadenkt .Het nare in zo'n periode is ook , dat na 5 dagen ik ietsje normaal werd en middelste dochter dan nog steeds hardnekkig over hyperen praat en niet eten als eigen schuld ziet , ik kan dat zeer moeilijk vergeten .
En dat , terwijl iets te eten niet eens gepakt zou kunnen worden! Echter , het is normaal , als je dit niet zelf meemaakt , dat je je dit niet realiseren kan . Ik kon ook moeilijk een emmer water neerzetten (eigenlijk had ik zoiets wel eens gewild bij ongeloof ) en iemand uitnodigen het hoofd zo lang mogelijk onder water te houden. Slechts dan kom je in de nabijheid van deze opgedane 5-daagse verschrikking.
Tuurlijk, ik heb het zo vaak meegemaakt , maar zoals nu? Nee , nimmer ! De oudste heeft dit nu zijdelings van mij meegemaakt, maar was er al erg van op de hoogte , want mijn oudste kleinzoon van 37 heeft vroeger de zwaarste astmatische aanvallen gehad en werd dan spoorslags naar het ziekenhuis gebracht. Nee haar was dit vreselijke wel overbekend .
Of ik dit nog wel eens een keer kan meemaken ? Geen idee , maar toch , laat me met rust dan maar .Ik weet zelf wat kan of niet , hoe erg dan ook
4 april 2006
11e dag .Ben alweer, voor zover dat kan stukken beter .Heb sinds eergister al steeds weer wat heen en weer gelopen .Sinds donderdag , dus 4 dagen al , weer geheel op mezelf teruggeworpen , nu dus zelfs zonder die 5 dagen de 2 uurtjes na zessen van dochter en dat miste ik geweldig ,maar deze oudste had dagen achter elkaar werkelijk hemeltergende drukte en de anderen waren allemaal met de nieuwe pas opgeleverde woningen bezig, want daar leent zich dan enkel de Zondag bij uitstek voor en de avonden .
Prednison-kuur is be-eindigd . Hij had vreselijke bijwerkingen . De voeten zwollen afzichtelijk op en werden helemaal paars . Het leek, alsof ze zo konden barsten . Inmiddels heb ik alweer de nu vreselijk kleine voetjes ( heb maat 36 ), want door het afvallen is alles nog dunner geworden . Hoe ik er nog op in evenwicht blijf, is me een volkomen raadsel .
Tevens bracht hij een ontzettende moe-heid met zich mee en alhoewel de adem mij de laatste jaren een beletsel is geworden voor de mij eigen-zijnde spirit , had ik toch altijd nog wel de lust om alsmaar op te staan uit de stoel en dingen te doen , maar nu , nee, niets kon .
Inbinden, zoals bij de geisha's zou bij mij niet nodig zijn . Bij hen zijn ze echter lelijk en de mijne zijn , hiep-hoi , mèèr dan gaaf . Toch wel gek hoor met bijna 100% van het gehele leven tweedehands-schoenen .Sorry hoor , moet me eigenlijk schamen , maar net zoals ik me niet schaam om het feit, dat ik praktisch nooit van mijn leven de kapper heb bezocht ( was nooit geld voor ) , zo schaam ik me ook niet voor de talloze tweedehands-dingen in mijn leven .
En trouwens , ik zie bij de huidige generatie, die alles nieuw-nieuw moet hebben , grote schulden en tja , ik heb nimmer, nimmer , zelfs niet met diepe armoede , een cent schuld gehad. Dat was mijn eer te na .
Waar de prednison bij Alexander een slecht gebit meebracht , heeft het bij mij --het toch nog wel beetje aanwezige haar minstens voor de helft doen uitvallen .Het leek, alsof ik ze bij duizenden verloor . Ach mije . Langs het bleke , magere , wat dunne gezichtje hangen nu een paar niet-gevlochten touwtjes .Mijn spiegelbeeld slaat in iedere spiegel , waar ik langs kom , in afgrijzen de handen voor het gezicht .
De veranderde toestand blijft nog wel even aanhouden , want waar ik toch tegen beter weten in om 7 uur opsta , omdat ik nu weer wat adem heb ,(er zijn toch altijd tientallen dingetjes, die op een mens wachten , althans, dat vind ik ) is mijn kamer , eventjes mijn kamer niet meer . Pontificaal staat de slaapbank nu al 10 dagen uit , het zorgvuldig uitgebalanceerde effect van de kamer teniet-doend. En reken maar , dat alles altijd tot bijna op de centimeter is bekeken, alhoewel 'men' dat er absoluut niet van af ziet.
Echter, als iets 1 of 2 cm is verzet , dan zie ik dat .Tja , ja , die afwas , die er toch altijd wel weer is , die levert wel bezwaar op, want staan achter elkaar kan ik niet , maar ook een hulp heeft bij mij nog nimmer afgewassen , dus trouw blijf ik nu weer op eigen handjes wachten . Het vuilnis kan ik alweer zelf bijeen-garen en ook in de bak van de hond kan ik weer een groene-zeep sopje gooien , dus de geest raakt alweer zeer tevreden.
Voor hoelang mensen ? Dat is een vraag , maar voorlopig verbaas ik me over het feit, dat ik eigenlijk liever dit ondermaanse had verlaten in de algehele volkomen machteloosheid . Hondje en ik kijken elkaar alweer trots aan . Men zou het niet geloven , maar dit piepkleine chihuahuatje heeft me bewaakt als een gek .
Waar ik stond of zat of trachtte te lopen , zijn ogen waren op me gericht , zijn kleine lichaampje steeds weeraan paraat naast me . Zelfs zacht piepend, als hij zag, dat het helemaal niet meer ging . Hij is de engel op mijn schouder , nu reeds bijna 8 jaar , zo waardevol , zo waardevol , mijn kleine engel.
7 april 2006
Met een blijheid, die ikzelf haast niet geloven kan , zit ik aan m'n PC , bijna normaal adem-halend . De felle verkoudheid wil niet geheel en al over gaan , maar hij begint zich enigszins te stabiliseren .Kijk, daarom ben ik blij , dat ik gewoon onder eigen huisarts val . Deze bepaalt namelijk hoe of wat , deze bepaalt of ik het zelf overwinnen kan , ja dan nee.
Hier ben ik nog geen bezit van iemand , niet qua giro , niet qua handelingen , onder geen beding .Kijk , het is natuurlijk wat plagen geweest van mij om te zeggen , dat 'men' niets wist van mijn ziekte, je reinste flauwekul . De dokter is MET recepten aan de balie geweest de tweede dag al om te verzoeken dit aan de apotheek door te geven en het diezelfde dag nog te laten bezorgen , dat is natuurlijk niet voor niets .Prednison of antibiotica werken ook niet à la seconde .
De fysiotherapeut had ik een mail gezonden over mijn toestand en deze heeft praktijk IN het tehuis en drinkt ook wel koffie in getale met verzorgsters , dus eh . Op mijn site , druk bekeken hier , had ik de erge toestand al in het kort vermeld en heb zelfs de leidinggevende over de werksters , o pardon , zelf gebeld . Nee, dat is dus waanzin .Ik wachtte alleen op een reactie , want diegene , die bij mij werkt , zou dus niets behòeven te vermelden , hè .
Ja, ik dacht , dat deze ziek was , maar het blijkt dat ze enkel maar bij mìj die 2 uur was weggebleven , dus dat is een groot misverstand geweest van mij , om een week daarna tegen haar te zeggen , dat ze niet hoefde te komen . Ik dacht , dat ze zwaar ziek was. Ik ben te lief geweest .In den vervolge zal ik maar gewoon dus de VASTE , dat dus wel (!) svp!! , invalster toch maar laten komen. Naar het CAK en het Ziekenfonds lopen de rekeningen van schoonmaken en fysio namelijk gewoon door .
Wel wordt de toestand anders , ik realiseer me dat . Was ik nog gewoon thuis , ik bedoel in een echt huis , dan kwam de thuiszorg 2 maal in de week en that's it . Geen ellenlange vergaderingen ( ook over die vrouw met haar hondje op de bak en intimiteiten over haar huis ? ach nee toch ), gewoon, niks .De dokter bepaalt of je naar het ziekenhuis eventueel eens zou moeten een paar dagies en een verpleeghuis is helemaal niet in het geding . Ze zijn daar namelijk erg vlug mee .
Zal onmiddellijk dus zoon machtigen over de giro en brief klaarleggen , dat men NIET voor hondje-- mìjn prive-terrein dan behoeft te betreden , want bak en 2 maal water staan ALTIJD klaar en zoon heeft de sleutels en komt hem dan halen .Schoongemaakt hoeft absoluut natuurlijk ook niet , dat zou belachelijk zijn , want vele malen is dit heus ook wel , zelfs soms weken lang overgeslagen , dus opeens vuil zal het niet worden en ik heb 5 KINDEREN , dus ook restjes eten zijn niet in het geding /Ergo, ik zou daar onmiddellijk mijn beklag over doen, want de toestanden =fouten van het eerste gehele jaar wens ik NIET meer terug .
Tja, ik denk, ik zal het maar even zeggen hè . Een zeer grote fout van het tehuis met zijn zelfstandige( hi-hi!) bewoning is namelijk geweest , het nìet-vermelden cq ON-vermelden van het feit, dat bij afwezigheid IEDEREEN je woning in kon en kan gaan . Ik ( en ook de familie , die daar erg van schrok ) neemt ze dat nog steeds zeer en zeer kwalijk , heel erg kwalijk .
Nogmaals , Ik ben hier gekomen voor het dan eventueel te bedienen zuurstofapparaat en tot nog toe niets meer ----want het volkomen in de soep lopen van de eerste keer mijn wanhopig alarm is iets om nimmer te vergeten natuurlijk en KAN niet eens meer vergeten worden , nee echt niet. De tegenstelling tussen het eerste jaar iedereen alsmaar om mijn deur heen lopen en NIET komen als het nodig was, heeft mijn innerlijk hier à la seconde veranderd.
Kijk , het is zo, dat ik het niet meer terugdraaien KAN , anders had ik dat na de ontstellende dingen in het eerste jaar , onmiddellijk gedaan natuurlijk , maar zoon kan niet aan de gang blijven , hij heeft zich hier echt rot gewerkt en de verhuizing nam intens veel met zich mee. Ik besef ootmoedig , dat ik dus een plaats bezet houd en dat mèn niets aan mij verdient en aan alle anderen wèl , ja , daar vraag ik exuses voor , maar sorry, ik kan het niet helpen , hoe graag ik het ook zou willen , echt waar .En trouwens , onder een SF-juk uitkomen zou heel wat waard zijn ./
Ja , ik zeg SF , maar jammer genoeg is zelfs in deze tijd horror namelijk nog zeer re-eel , want nog maar zeer recent , paar weken terug stond in de krant een groot stuk over een een zwaar , vreselijk gehandicapte man, erger kon bijna niet eens , die ze in het verpleeghuis totaal alleen op zolder hadden gezet , zonder zijn broodnodige apparatuur . De gode zij dank is de telegraaf ingelicht geworden over dit verschrikkings-bewind , maar een mens , die helemaal niets meer kan, wordt dus op deze manier te grazen genomen, omdat hij kritiek durfde te uiten over zijn tehuis .Mensen , anno 2006!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dit scenario is realiteit , geloof het of niet , maar het is absoluut een feit , het is bloedje-eng .Als je een beroerte zou krijgen en haast niet meer praten kan , maar dat de geest nog zeer goed dingen kan registreren , dan KAN men suggereren , dat die persoon praktisch dement is . Dat kunstje flikten ze mijn moeder en vader 25 jaar geleden in amsterdam al en daar heb ik toch echt de schriftelijke bewijzen van .
Medicijnen toedienen bij lastige patienten , die ze zo'n beetje kunstmatig in slaap houden , is ook zeer in zwang . Mijn vader sliep kunstmatig op deze manier zowat 2 jaar (weet je nog broer?) Daarom vind ik alles bedreigend , mijn zuurstof-tekort met daaraan vast-zittend de volkomen machteloosheid . Tja sorry hoor , maar ik vertrouw niemand meer nu na alles. Enne mensen , zelfs Bernhard liet bijna Juliana opsluiten, zich onderwijl wellustig aan Kokkie wijdend , want natuurlijk was dat WEL zo .
Deze zelfde Kokkie werd bij naderende dementie ( was dat wel zo hè?) ook opgeborgen in een verpleeghuis na tig-jaren 'verleende diensten aan Bernhard"en ze stierf onlangs totaal alleen . Tja en dat is het koningshuis. Kan je nagaan, wat verpleeghuizen , zonder toezicht van èèn of ander orgaan , want zo is het nu geworden (!), kunnen aanrichten . Ik ben op mijn qui-vive . Overdreven? Niks niet hoor , heb best nog vele andere voorbeelden , geloof mij.
15 april 2006
Sinds 2 dagen bijna weer normaal , dat is toch om te juichen he . En wat doet een mens ? Toch weer wat mopperen op het weer , dat is toch wel weer heel erg ondankbaar . Maar ja, al dagen zegt men, zon , zon en wat hogere temperaturen . Dus haal je de felle kleuren alweer voor de dag . Ik heb geen 'stelletje', wat bij elkaar hoort , want daar houd ik dus juist niet van .
Dus heb ik een helgele gewone plastic stoel , een felrode leuke ijzeren tafel , een blauw-witte alminium relax-stoel ( apropos de bankjes die er al staan en zijn blijven staan , zijn donkergroen en om het geheel te completeren , heb ik een parasol, die al deze kleuren in zich herbergt , zodat het zogenaamd dan toch nog èèn geheel vormt . Ach ja, daar moet je gek voor zijn hè, maar ik heb nimmer iets willen hebben, wat echt bij elkaar hoort , zoals een bankstel of alles in dezelfde stijl.
Qua kleding zal ik er ook niet over peinzen om een mantelpakje aan te trekken , ofschoon, nee hoor , met kleding doe ik de kleuren niet door elkaar. Dat is juist altijd wèl op elkaar afgestemd , maar ik bedoel , dat ik niet van saaiheid houd . Ach, is al wel bekend natuurlijk .Altijd eten op dezelfde tijd vind ik ook zo'n ramp . Het is maar goed , dat niet alle mensen zijn zoals ik dus.
Wat betreft mijn persoontje . Na be-eindigen van de prednison hield het haar op om los te laten , dus ik heb nog een gezapig laagje op het hoofd . Schaf de pony of ponnie (?) ook maar af , zodat ik dat weer bij het overige kan doen om het grote verlies te compenseren . Ach ja, alles moet bijtrekken , maar dat zal wel niet meer lukken .
De vele maanden geen fitness hebben hun sporen ook al nagelaten, tjonge, jonge, jonge . Ik las vannacht in een weekblad, dat een vrouw op fitness was gegaan , vanwege de kipfiletjes , die aan haar armen hingen, dat vond ik inderdaad een zeer goed geslaagde opmerking . Ik heb nog geen grijs haar nee en ik had ook die hang-armen nog niet , maar het grijs begint er door te schemeren en het hangen is ook al zeer goed begonnen . Mensenkinderen , wat een afknapper .
Maar ja. Op fitness zat ik dus te genieten , want de woningbouwvereniging had daar 2 beveiligde openslaande ramen geplaatst . Zeer attent , dus de bedomptheid is verleden tijd . Men had echter gezegd , dat zoveel mensen hier zulke erge zeurpieten zijn en ja hoor . Ik ben daar altijd alleen , maar nu kwam er een vrij jonge vrouw, --althans volgens de begrippen van een bejaardenhuis --, meetrainen op de loopband en op de fiets .
En inderdaad werd zeer verschrikt gereageerd op de beetje grote openstaande kier van het raam . Alsof men de noord-pool had ge-installeerd . Tjee-hee . Nou ja, heb de kier maar geminimaliseerd , want voor de rest ben ik er toch aldoor lekker alleen .'t Is nu nog van mijzelf wel erg bedaagd roeien en erg bedaagd fietsen etc, maar ja, kan mij wat schelen hè. .
Aan de medicijnen begin ik nu wat te wennen en heb echt nu wel soms 3 uur achter elkaar beetje normale adem. Moet niet gaan bewegen natuurlijk, althans niet teveel , maar ben al best tevreden hoor . Kan niet geloven, dat gebeurd is , wat ik nog weet, wat gebeurd is . Wat vergeet een mens verschrikkingen toch vrij snel . Nu nog een zonnetje en ik heb al wat planten met bloemen er in gekocht , mensen , laat de zomer maar komen .
18 april 2006
Er valt natuurlijk nu nooit meer iets voor , dus het wordt alsmaar saaier en voorspelbaar. Het is niet anders .Bij het voorgaande stukje bedoelde ik natuurlijk het balkonnetje . Gisteren was er wat zon dus en onmiddellijk sjouwde ik van alles en nog wat dat balkon op .
Ging zitten , maar stond honderd keren weer op . De ogen verdragen dat zonlicht niet meer en echt waar, ik, die nimmer een zonnebril droeg, zo ik wel al vertelde , ga dan die rare zonnebril van € 1 op de markt onmiddellijk weer op zoeken . Moet hem trouwens toch steeds weer dragen , want ogen zijn nog niets . Ik ben wel soms besproken daardoor , want 'men' vraagt me dan of ik een blauw oog heb .
Heb van dat lente-zonnetje , waarin ik dus steeds maar effies heb gezeten , meteen al een rode neus overgehouden . Ik weet nog steeds niet waar ze eventuele neusbeschermers verkopen . Het lijkt nu verdorie alsof ik aldoor aan het pimpelen ben, terwijl ik al 4 weken niets aangeraakt heb.
Nam anders wel 2 piepkleine ( echt piepklein hoor ) glaasjes van iets ,eerst was dat port en nu èèn of ander likeurtje , maar ten eerste doe ik dat 's middags , dus zou dan eventueel fel alcoholisch ruikend , oftewel de deur moeten opendoen , als er gebeld zou worden of stinkend de lift ingaan en ik zou me dan toch een blady hoera veroorzaken van heb ik jou daar .
Zo van , hee eh , weet je het al, die daar van 3 hoog is aan de drank hoor , ik zag haar wankelen , zoiets , dus eh, nee , ik ben voorzichies. Alhoewel -, in de bladen staat , dat je 2 drinkies per dag moet nemen om allerhande ouderdoms-kwalen tegen te gaan .Nou ja , maar ik ben altijd bang, of je van alcohol wat benauwder kan worden , dus ontzeg me meerdere malen die geneugten des levens en helemaal als ik al benauwd bèn .
Volgende dag----------------Ach ach , voor 2e keer pas even naar de straat gegaan om een auto in te stappen , de mijne of die van dochter en ja hoor, je komt terug en de lift is weer kapot .Dat is toch ook wat he en die idiote toevalligheid aldoor , dat de hele-bubs in de andere flat zit, waar iets gaande is , een film of zo en waar gewoon altijd de lift het doet en het allerenige gangetje met de dan echt enige bewoner , ik dus dan weer niet met de lift kan .
En daar ga je weer , van de ene flat naar de andere , daar weer de lift naar de 2e verdieping , weer helemaal teruglopen hetzelfde stuk en dan mensen, ik die nog geen stukje nu heb gelopen , weer die 2 trappen op naar de derde verdieping .Werd geholpen door een schat van een jonge man , maar ik hoop, dat hij er geen schrobbering voor krijgt , want ja , hij liep nu dus even weg bij eigen werk , en ja eh , je weet het niet hè.
Nog niet eens binnen in eigen stulpje , werd lift meteen alweer gemaakt op èèn of andere manier . De jongeman van die lift zei, dat het wel weer door zo'n scooter zou zijn gekomen . Ja , men gaat naar de maan en mars en weet ik veel wat al , maar liften blijven de hedendaagse mensheid toch maar altijd parten spelen .Eèn stootje en hij gaat niet meer . Get , ik ben moe van dat gesodemieter en trouwens , ik was ook al naar fitness geweest ,. hè ja , op mijn dooie akkertje, maar toch hè .
23 april 2006
Eigenlijk had ik wel eens vaker over het nieuws of over de TV in het algemeen wat opgeschreven, maar het is er , op Irak na, eigenlijk nooit van gekomen . Nu lag ik vannacht even na te denken over mijn favoriete programma , n.l. dancing with the stars en ik kom tot de conclusie, dat ik helemaal niet tevreden ben .
Kijk, ik ben stapel op dansen en als ik die long-ziekte niet had gehad , dan was ik echt nog wekelijks op de dansvloer geweest bij èèn of ander buurthuis .Dat is dan vrij saai en geen salsa , maar je bent lekker bezig dan op muziek , wel of niet life .
Van diegenen , die nu meededen , was onmiddellijk die grote beer = John natuurlijk mijn favoriet en daarna dat jong met die geblesseerde enkel en daarna dat vrouwtje , die lachebek met dat speelse lichaam , die er vrij snel uitging.
Maar ja zeg , dat is persoonlijke voorkeur en dat heeft , op die jongeman met die enkel na , niets met het dansen op zich te maken natuurlijk. Zoals het nu gaat , is het niet eerlijk . Ze hadden het moeten omkeren. De jury hadden veel punten te vergeven moeten hebben , laat zeggen tot 50 bijvoorbeeld om de publiekspunten daarmee recht te trekken.
Het is nu zo, dat er eigenlijk niet eens een jury hoeft te zijn , wanneer iemand, die het dansen niet onder de knie heeft , gekozen wordt om zijn beeldige snuit en zijn voetballen . Kijk , dat gaat niet aan . Laten we wel stellen, dat hij heel erg zijn best heeft gedaan , want je zag, op die samba na , zijn dansen ( en mede zijn figuur) toch wel verbeteren .
Echter , hoe leuk ik hem ook vind , hij had er uit gemoeten en niet het stel , wat toch echt wel goed danste . Ik denk, dat John er zelf ook wel mee in zijn maag zat en zit , want zo verschrikkelijk leuk vindt hij dat afbeulen voor een dans toch niet eens , dacht ik zo .
Nee , het is uit de hand gelopen . Niet voor het bestel, want die vinden de persoon op zich zeer geslaagd voor de kijkcijfers, maar men gaat aan het patroon voorbij . Er hoort op prestaties gekozen te worden en niet, omdat iemand zo'n aaibare beer is zonder pretenties , want hij doet inderdaad geen enkele moeite om in de gunst te komen .Zijn hele voorkomen straalt ( althans in mijn ogen ) sympathie en meer uit .
't Is leuk, dat hij er nog in zit , maar het laatste stel is er onverdiend uitgestuurd .Dat is mijn mening .