bejaardenhuis

Het bejaardenhuis April 2004

1 april 2004

Ik heb hier naast me staan , laat kijken, op 30 cm afstand , geplakt op het computermeubel------Een mens lijdt dikwijls het meest-door het lijden, dat hij vreest , doch dat nooit op zal dagen .--- Zo heeft men meer te dragen dan God te dragen geeft. Nu slaat dat niet helemaal op mij, want dat lijden komt bij mij (en bij honderdduizenden anderen ook hoor ) wèl opdagen natuurlijk , maar het is wel zo , dat bij de herhaling van de neus steeds ---ik toch moet proberen wat minder paniekerig te zijn . Het is namelijk zo, dat ik niet bang ben voor de dood, want dat is een natuurlijk proces . Je wilt het niet , nog niet voor 1000% , maar zo goed als je niets te zeggen had over de daad van je ouders, waardoor je op de wereld kwam, zo heb je ook niets te zeggen over het tijdstip van gaan natuurlijk.
Echter al die rompslomp er om heen jakki , het duurt ook altijd veel te lang , vind ik. En dan ---,bij alle doden zowat heb ik rottigheid gezien bij de nabestaanden en eigenlijk kan ik me dat voorstellen , want wie moet al die rotzooi nou verzorgen hè? Iedereen heeft het zo druk. Dat ja, dat heb ik wel heerlijk opgelost , omdat datgene wat ze niet willen hier mag blijven in het tehuis , maar er zijn nog zoveel vragen om heen . Nou ja, daar moet ik me dan maar niet druk om maken. Toekomst voor de winter zie ik niet meer , althans zeer zeker niet qua mobiliteit en op zorg aangewezen zijn nee, dat zie ik niet zitten, dat zei ik al , maar ja, wie dan nog leeft , die dan zorgt .
Momenteel is , alhoewel hijgerig en aldoor zittend tussendoor , het leven door de zon heel veel aangenamer . Ik kon beginnen aan mijn balconnetje. Als oude geliefden zijn mijn overwinteraars mij hardstikke trouw gebleven . Ik was ook de enige, die de gehele winter door een groen balcon had . Het mooiste is, dat ik praktisch nooit planten koop , maar ze overwegend van jongste dochter krijg , die erg van afwisseling houdt , vandaar dat ik allerlei kleine boompjes heb . Zelfs mijn piepkleine appelboompje , inmiddels al jaren oud, maakt aanstalten om bloesem te gaan geven . Dikke luie hommels zweven er soms al steeds om heen.Gister meteen de stoel uitgezet en stralend van binnen en buiten soms paar minuutjes steeds weeran gaan zitten.
Ja , want echt in de zon zitten mag niet ( daar gaan we weer ) , want onmiddellijk daarna , wel of niet bedekt door kleding , komen er op de benen en soms ook armen , grote blauwe plekken spontaan opzetten , zwakke haarvaten , zei de chirurg . Ja een lichaam is niet altijd te doorgronden hoor . Nou had ik dat tijdens surfen , zo'n 14 jaar geleden ook al altijd , dus dat is me wel bekend. Door het balcon kunnen ook weer allerlei dingen naar buiten , dus dat geeft meer lucht in huis ( ik bedoel qua materiaal dan hoor )
Dan ---jaar in jaar uit verwissel ik vrij vroeg de zomer -en winterkleding , maar als perfectioniste moet ik dan ook weer zo hoognodig een overlopend tij hebben, dus ook lente- en herfstkleding , maar kom nu echter bedrogen uit . Mijn kleding is namelijk nog gebaseerd op een nòrmaal bestaan , dus niet rollatorachtig . Mensenkinderen , met stapels belanden de fleurige , jong uitziende dingen op de vloer . Dat kon echt gewoon nog allemaal op de nu reeds bijna een jaar (wat gaat de tijd vlug ) geleden verlaten woning , waar deze gevestigd was in een normale maatschappij en men was het van mij gewend , maar nu !!!!!!!, och heden .
Nou ja, daar is overheen te komen . Bloemetjesjurken komen er niet in natuurlijk en pakjes ook niet, och heden nee , maar voor de rest wordt het allemaal een pietsie aangepast , zodat het kan hangen aan een persoon , die van binnen echt , of je het nu geloven wilt of niet , nog zo erg jong voelt en wil dansen etc.etc. en ècht etc., maar die van buiten langzaam, iet of wat gebogen hijgend achter die broodnodige rollator loopt .Dus nemen we lange broeken, die toch zwierig (maar wel uit de mode geloof ik, maar daar heb ik me nog nooit wat van aan getrokken ) om je heen vallen , want spijkerbroeken zijn te hard voor de zachte beentjes .Jammer genoeg moeten tailles behoedzaam worden aangepast , want zodra er iets straks om me heen komt, wordt me de adem benomen , ach ja
Enfin, dus genoeg leuke , zeer onbenullige dingen nog te doen . Colbertjes weer voor de dag gehaald in wèl fleurige kleuren en gister (en misschien vandaag ook ) langzaam lopend geprobeerd te rollateren en ja hoor het lukte best een endje . De zon verwelkomde me en zei , "kom op , je kan het wel " Mijn odes aan hem (of haar ?) waren dus niet voor niets.

5 april 2004

Zo , de lente gaat er aan komen . Die wisselingen in ons nederlandse klimaat vind ik toch wel geweldig , alhoewel iedereen, die ik daarover pols toch liever aldoor zon zou willen hebben. Tja ik weet het niet. Het lijkt mij, dat wanneer je iedere dag hetzelfde krijgt, je het dan toch minder waardeert, dan wanneer je het aldoor tijdelijk krijgt. Eh ja , even kijken , aldoor zon en kleurigheid om je heen , ja, eigenlijk is dat toch wel erg aangenaam . Ik weet nog, dat ik paar jaar geleden in Benidorm was met middelste dochter (met deze heb ik ieder jaar goedlachse-of zelfs slappelach-vacanties gehouden ) en we aan het lopen waren op de boulevard (het zal niet !!)
---Even tussendoor .Gadver , die elektrische kooktoestellen , ik kan er niet aan wennen hoor .--- Het moet op last van brandweer , maar ik vind, dat je met doorgebrande pannen ook wel brand kan krijgen . Gas doe je uit , maar deze hitte blijft lustig doorgaan , nadat je het toestel hebt uitgezet.Warm je even wat kippensoep op (goed voor de ademhaling ) stand 2 , want anders kan je wachten, tot je een ons weegt en dan kookt het weer in een mum van tijd en BLIJFT zolang heet daarna, dat je er eventueel zowat nog een gehele maaltijd op zou kunnen bereiden. Wat onpraktisch zeg . Nou ja , er maar een ketel water opgezet , gekookt water is goed voor de planten, zeggen ze
. Verder over Benidorm . We liepen daar en dan zie je een stel mannen , ---leeftijd penopauze ---aan het musiceren op de wijze van de Gipsy Kings . Onderwijl een fles drank kwistig rondgaande , zodat de joligheid ten top gebracht werd , ja, dat zie je dan toch niet hier in Nederland , alhoewel de Kalverstraat , Nieuwendijk en de Dam ook wel erg gezellig zijn. Jammer genoeg kom ik niet meer in Amsterdam, want 2 dingen weerhouden ons en dat zijn ---de parkeergelden en de voor mij absoluut beklemmende lucht aldaar, welke dichtbij luchtvervuiling is, want daar is mij het ademen ten enenmale bijna onmogelijk. Alle vreemde landen, die mijn site bezoeken, laat U echter absoluut niet weerhouden naar ons land te komen met inderdaad zijn - mijn - Amsterdam , want specifiek in de wereld zijn wij wel hoor . Klinkt opschepperig , but it's a fact !! Amsterdam is fenominaal in zijn soort , maar niet meer geschikt voor alles , ook dat is een feit, ik geef het toe . Toch word ik nog altijd wel wat boos , als men er TE negatief over is.
Over de spaanse vacanties kan ik het zijdelings ook nog wel eens hebben , dat is een chapiter apart . Spaans heb ik eigenlijk bijna 6 jaar voor niets geleerd dus , omdat ik het nimmer in praktijk bracht en het nu gladweg ga vergeten en er nu ook al wel jaren weer tussenzitten (van het leren toen ) In Benidorm , paar jaar terug , kreeg ik een ongeluk(je) . Er was een boom weggehaald , maar in nonchalance werd het achtergelaten gat met stenen omlijsting--- niet gemarkeerd . Dus moeder en dochter , in schemerduister op zoek naar muziek + dancing , toen nog zonder rollator, want die is nog niet zo lang in het zicht , gezellig keuvelend en dan dondert moeder met pover been in de kuil tegen de stenen aan , grote paniek alom.
Toch over de zeventig , dus moe dacht meteen---botontkalking --een behoorlijke val = gebroken been . Niet erg veel bloed (is geen ruimte haast voor in die dunne benen , denk ik ) , huilende dochter , ambulance vrij snel ter plaatse. Zeer rad spaans sprekende dochter mocht niet mee in ambulance , dus daar zat ik, nee , lag ik met mijn schoolse spaans . Naderhand met 2 artsen , foto's gemaakt , niet gebroken dus enkel behoorlijke hechting . En ik maar praten tegen die artsen . Gelukkig de werkwoorden ser en estar niet verwisseld , maar wel de knie, die in het spaans vrouwelijk is , opeens de mannelijke status gegeven , ergo, wel grammaticale fouten gemaakt. Echter door die 6 jaar college lopen voor dat spaans , klink ik gelukkig toch nog niet als onze sedert 40 jaar reeds aanwezige buitenlandse nederlanders , die nog bijna geen nederlands beheersen, dus schamen hoefde ik me sowieso niet.
Service ANWB grandioos . Rolstoel meteen aanwezig , terugkeer naar huis geregeld mèt rolstoel . Naderhand wel procesje gestart , wegens letsel en te vroeg afgesloten vacantie en na 2 jaar klein bedrag van gemeente Benidorm toegewezen gekregen, dus leed geleden, alhoewel nog erg lang last van de knie gehad en zelfs nu soms nog wel , maar het had veel erger kunnen zijn .
Hoe kom ik nu eigenlijk alweer op dat chapiter ? O ja, ik had het over regelmatig mooi weer en dat was het inderdaad in Benidorm . Had er wel willen overwinteren zelfs, want we waren er om daarvoor te gaan uitkijken , maar ik wil me niet aansluiten bij de aldaar aanwezige nederlanders, dus het zou toch knap eenzaam zijn geworden , dus nee , die knie was voorbestemd om tegen me te zeggen , 'zeg hee, niks 3 of 4 maanden eenzaam Benidorm '. Nu is het een toch wel fijne herinnering. Had er best nog meerdere malen heen gewild , maar kon niet meer door --los pulmones-longen (hoop, dat het goed is ) Eerlijk gezegd ben ik hardstikke dol op die taal . Niet op italiaans en joost mag weten waarom niet.

13 april

Zo, de eerste weer--- zeer angstige uren zijn voorbij , er is weer een klein ietsje( zittende )stabiliteit . Ik weet niet, waar dat heen moet. Nergens heen , denk ik .Hoe heet dat rare jengelende lied ook alweer , wat geloof ik op begrafenissen vaak werd gespeeld ? Er staat me bij, zoiets van -----------waaaaarheeeeen -------------. Nou ja, dat is bij dit ook . Ik word bang, bang, bang . Ja en dan moet ik op last van de schoonmaakvrouw om HALF 9 's morgens de rollator hebben verwijderd en de staande plant, maar het rollen gebeurt echt maar om de paar weken .Ach ja en dan staan door het GEHELE grote huis heen altijd 3 steriele plastic stoeltjes met steriel tafeltje met toch wel plastic plantje er op.
Dus ja, wat dacht deze eigenwijze vrouw ( ik dus ), alsook haar dochter ? Komaan , een lege verlaten gang, waar NIEMAND ooit moet zijn met 3 oude stille strompelende vrouwtjes , dan kan op dat steriele tafeltje , waaraan nog NIEMAND OOIT GEZETEN HEEFT , wel een in de bloei-gaande lidcactus op staan .Een veeg over het tafeltje kunnen we bij de lift, want daar staat het, zelf wel doen. Maar daar kwam de mevrouw, met de lidpcactus in haar hand alweer aan de deur , want om de paar weken moet het tafeltje en de stoelen een lik hebben !!, dus streng verboden.
Er ligt nimmer iets op, niet eens stof in deze haast steriele gang, waar geen buitenlucht met wèl gezonde stof ooit bij komt , maar ja. Dochter viel in een appele(n)flauwte, ze dacht , dat moes altijd overdreef en werd toen verschrikkelijk boos, maar dat heb ik uit haar hoofd gepraat , want de wereld is buiten gevuld met eerwraak, bloedwraak , bekeuringswraak , dus ik neem binnen ook maar geen risico meer, daar heb ik mijn buik al van vol .(gehad ook )en ik wil geen onverwachte dingen meer , want qua gezondheid nu op het eind, kan ik dat niet meer verdragen . Ik doe mijn best het hier leuk te maken , maar men MOET en ZAL het koud steriel houden en de oudjes weten niet beter dan het hoort zo .
Het is inmiddels over tienen en er is echt niemand geweest en ik weet, dat ze vanaf 10 uur elders iets doet, dus we gaan het maar weer binnen halen . Inmiddels had de lidcactus dan, zonder iemand aan te vallen of lastig te vallen, al 14 dagen tot genoegen van moeder en dochter op het tafeltje kunnen staan en denkelijk ook tot genoegen van de dametjes, want mijn buurvrouwtje heeft het vensterbankje ook al gevuld met fleurigheid .Er waren goedkope bankjes in de aanbieding op een tuincentrum en ik had er 2 willen kopen , 1 voor mezelf en 1 voor de buurvrouw , want ze heeft niets op het balcon, maar het is niet gelukt, want zoon had het te druk om ze te halen en alleen durf ik dat niet meer te doen en het zou ook niet gepast hebben in mijn auto(tje) Altijd grote auto;s gehad --de ford's--maar nu , ja een mens moet inleveren (op eigen initiatief)
Zo dat was weer even dit vermelden van kleinzieligheid en voor de rest had ik alweer bij wijsheden wat gezet en bij mijn mening, want de wereld gaat me nu wel grote zorgen baren op elk terrein.

16 april 2004

Stralend weer , zal vandaag naar 20 graden lopen. De hitte zal nu onder dit platte dak alweer toeslaan , het is al zeer goed te merken. Heb behoorlijke angst voor de perioden van 30 of meer graden, waardoor het hier in de gang tot 40 zal gaan oplopen soms . Afijn , wie dan nog leeft, die dan zorgt hè .Gister is de gewone boel bij mij niet gedaan , maar wel andere werkzaamheden, waar ik zeer blij mee ben , want de 2 ramen zijn gelapt , bed weer verschoond en gedraaid en bovenal ben ik verheugd over het onder handen nemen van het balconnetje .
Ik had moeten opletten met de woning aanvaarden, want de zon is een zeer belangrijke factor voor mij, omdat ik altijd zeer vroeg opging en nog ga. Het beste is voor mij dus 's morgens de zon en die na de middag weg, dan had het wat aanvaardbaarder geweest . Nu is het 's morgens koud en 's middags wordt je onder dat platte dak geroosterd . Gelukkig mag het blijven doortochten , want het gangraam is bij MIJN deur en de onzichtbare figuur, die ramen dicht deed, tussendeuren dichtdeed etc. etc, zal nu wel een stille dood zijn gestorven ,of zal het alsnog gaan doen.( en nu maar opletten, wie er dood gaat ) Lolletje hoor .
Nu zat ik me maar zorgen te maken over het vrouwtje naast me, met povere boel en niets op het balconnetje en bood haar mijn ex- witte tuinstel aan . Mijn verbazing was groot , ----want daar stond ik, alsook mijn hulp en haar hulp ---. Ze woont hier pas en kent ons alle drie amper aan en maar ze ging me daar over een financiele toestand praten !! Nu blijkt , ik hoef haar dus echt niet te helpen hoor, maar houd toch mijn hart vast voor de zeer grote naiviteit van oude mensen . Ikzelf ben goedgelovig en WIL nog goedgelovig zijn , bewust , want anders heb je toch geen leven meer hè
Dit echter is puur gevaarlijk . Al 3 maal hebben hier , nee 4 maal , de laatste 2 maanden , vreemde jonge mensen voor mijn deur of in de gang gestaan , geen visite van de 2 andere wijfjes , dus waar hier geroddeld en gekletst wordt door allerlei soorten mensen , nee, ik schrok er van..Ik ken uiteraard de invals-thuishulpen hier niet , heb aldoor de vele invallers geweigerd, dus daar heb ik het totaal niet over, maar recent troffen mij 2 publicaties in de krant over thuiszorghulpen . Eèn vrouw was totaal geplunderd en bij de andere, een 90-jarige was bijkans het hoofd ingeslagen door een voormalige zeer jonge thuiszorgmedewerkster .
Ik heb ze jammer genoeg haast bij tientallen gehad en ik schreef het reeds, het is geen pretje , want men verwart (nog altijd hoor) de fysieke toestand van een oudere , die OM DIE REDEN een paar uur thuiszorg heeft , met een psychische toestand van een oudere. Argeloos (!?) stelt men soms de meest intieme vragen , zodat ik van innerlijke verbazing haast achterover klap , echt niet te geloven .Echter , ook de mensen bùiten de thuiszorg zijn qua instelling veranderd tegenover mij, sinds ik de zijvleugel van een bejaardenhuis heb betreden , dat is werkelijk zo , het is echt verbazingwekkend.
Nu men in het algemeen een beetje gaat denken , van , hè ze kan over niet al te lange tijd de pijp uitgaan , krijg ik onverwachte bezoekjes van mensen, die mij nimmer bezoeken bijna of nog nooit bezocht hebben . Niet de kleinkinderen , want die zou ik maar eens in het jaar zien , (maar mijn verjaardag valt in hoogzomer, dus dan is de hele bubs weg , dus zelfs die keer vervalt soms nog) of als ik ze zelf zie via hun moeder , die ik dan bezoek . Echter daar zit een zeer goede factor aan vast , meerdere zijn harde werkers zonder een vleugje tijd, want tevens hebben ze belangrijke hobby's. Nee daar klaag ik niet over, want de 5 kleinsten zie ik soms nog wel.
Wat ik wel komisch vind en niet zo erg begrijpelijk --is, dat ,terwijl ik altijd alleen maar gedag zeg of goede morgen wens , want echt chatten heb ik nog nooit gedaan , enkel op MSN met kroost (echt, echt de waarheid), op deze MSN sommige kleinzoons hem bliksemsnel in bezet of afwezig zetten , zelfs blijkbaar deze minuten levenstijd niet kunnen ontberen , maar ja . Dan missen ze me naderhand ook niet gelukkig . Een aangezien ik me nimmer verveel mis ik op mijn beurt zo'n zinnetje terug toch ook niet. En ook al ben ik aldoor op stikken af benauwd (deze 2 dagen gaat het wel een beetje )ook dan zou ik natuurlijk aan jong gezelschap , waar ik niet echt mee omga ,ook niets hebben
.Andere kleinkinderen zeggen soms , we komen echt eens aan , nou, eentje bijvoorbeeld wenste me om 3 uur 's nachts vanuit een gezellig samenzijn een gelukkig nieuwjaar , maar er gaat altijd een jaar of meer overheen, alvorens ik dan weer iemand zou zien. Nee echt , ik spreek de waarheid , dat stoort me niet in het minst . Men voelt zich gerustgesteld door mij een bezoekje in het vooruitzicht te stellen en daar ben ik content mee , zou het helemaal nu in de laatste 3 à 4 jaar van soms erg ziek-zijn, ook niet eens mèèr willen hebben . Zoals gezegd, ik ben geen breiend of bordurend of geraniumtype..
Echter, terugkomend op onverwacht bezoek. Een paar dagen geleden , in zeer erge benauwdheid, dus absoluut in huis niets, maar dan ook niets kunnen doen , staan daar opeens 2 mensen voor mijn deur , die ik jaren niet had gezien, en die zelfs nog nooit op visite zijn geweest . Het is een feit, dat ze me niet op de hoogte hadden kunnen stellen, want ze hadden geen adres, noch een telefoonnummer , (wisten alleen het bejaardenhuis ) dus ja, dat kon ik ze niet kwalijk nemen . De man echter,. een altijd al onbehouwen type, loopt ( ongenood dus ) mijn slaapkamer binnen (nee geen man in bed , geen broekje op de grond , geen po-stoel naast mijn bed , die dingen dus nog niet ), maar het meneertje ging daar een stief kwartiertje alles onderzoeken .
Hulpeloos en hijgend doorpratend met het vrouwelijke gedeelte vroeg ik mij af, of hij dat in de normale maatschappij ook zou hebben gedaan . Vervolgens , wederom ongenood , liep hij de keuken binnen , waar zeer fleurig de afwas nog onbewerkt en nooit zeer ge-ordend op de aanrecht stond en ging die aan een inspectie onderwerpen. Let wel, zeer goed ken ik die man niet , dus ik heb hem met povere krachten en heel minzaam mijn keuken uitgeduwd . Gek hè, dat mensen niet weten (nee hier ook niet hoor, ze stuiven rustig om 8 uur je slaapkamer binnen , als er wat gerepareerd zou moeten worden ) , dat zij , vooral in nederlandse begrippen , enkel op visite mogen komen na afspraak , helemaal bij een zieke , die vrijwel hulpeloos is qua onderhoud woning soms, maar dat zij tevens moeten wachten OF iemand zegt, moet je mijn huis even zien ?
He jee, verdorie,nou zit ik zo in die computer aldoor, dat ik vergeten ben naar fitness te gaan en dat is notabene het fijnste van de week. Ik heb mij uitgeput in excuses, maar ikzelf aanvaard mijn eigen excuses niet . Oi oi oi mensen , dementie? Alzheimer? O verdorie.zoiets fijns vergeten!! Komt zeker door de stralende zon naast me .

19 april 2004

Vrij normale ochtend , EN----het is een cliche , ik weet het , maar het is een godsgeschenk , om als een normaal mens naar de keuken en in huis te kunnen lopen . Nee, niet daarbuiten , maar nu na fitness zou ik inderdaad achter die roller ook een stukje weer kunnen lopen, maar het waait en ik kan geen pas meer in de wind doen , maar alla, de gedachte er aan is al bevredigend. Bovendien voel ik me mentaal ook een beetje anders en dat is om een onbenullig iets. Ik ben in mijn leven eigenlijk nooit ontevreden geweest over mezelf , alleen als jong meisje wel over mijn dunne benen ( melkflessen noemden de schoolvrienden en -vriendinnen ze ), maar dat turnde zich later om tot zo 'men' dat noemt welgevormd .Nu echter kan het hele bejaardenhuis ze wederom melkflessen noemen , maar ik laat ze nooit meer zien , omdat ze immer en altijd verborgen zijn in een lange broek of rokken tot op de schoenen , want lange rokken in alle soorten en kleuren heb ik er wel 20 en lekker sierlijk vind ik dat gevoel nog steeds .
Echter , ik had en heb altijd dun haar gehad , dat noemde 'men' fijn haar . Nou daar doe je dus niet veel aan . Mijn moeder had vreselijk mooi haar met pijpekrullen en ook mijn 2 half-broers hebben prachtig dik haar , de jongste , inmiddels ook al 63 heeft nog steeds blond prachtig krullend haar en de oudste, ook al bijna 70 , prachtig dik zwart haar . Ja, maar die biologische vader van mij had dus melkboerenhondenhaar , piekerig en dun, verdorie. Echter , een mens kan niet alles hebben hè en ik ben ook zelfs nu nog tevreden met mezelf , dus eh.
Maar nu stond ik gister dat piezeltje haar te kammen en had een sliert(je) voor mijn ogen hangen . In een opwelling probeerde ik zoiets , zo ze het in Spakenburg droegen . Nou ja ,dat was niets natuurlijk, maar met die sliert in mijn handen , dacht ik, komaan, wat kan je gebeuren hè? Ik nam de schaar en knipte dat dunne (toch nog wel een) bosje af .Meteen ook een stukje weer van het geheel af en het resultaat gaan bekijken . Nou ben ik daar even blij mee , want als pony stond het niet, maar weggekamd naar beide kanten ben ik nu zelfs nog modern ook en van dat gesodemieter met kammetjes of speldjes af . Ik kon mijn geluk niet op , want ik zie er meteen beter=netter uit .
Ik ben in mijn leven vrijwel nog nooit naar een kapper geweest en behalve mijn jongste dochter gaan de andere 4 ook vrijwel nooit en vroeger knipte ik ze altijd zelf. Nu is het oudste jong allang kaal , hetgeen hem altijd erg goed heeft gestaan , de jongste jongen erg kort en aldoor gedaan door huiskapstertje , middelste dochter lang haar , hoeft ook niets aan gedaan en oudste dochter wordt geknipt door haar dochter , die voor kapster heeft geleerd of nog aan het leren is , dus die gehele generatie van mij , daar worden de kappers niet rijk van , want praktisch alle kleinkinderen worden ook thuis geknipt .
Ik besef opeens , dat eigenlijk geen van die kleinkinderen ooit protest heeft aangetekend ( de oudste is al 35 en de jongste 3 )en toch hadden alle kinderen , alsook de kleinkinderen vele vrienden , dus gezien tegen het licht van de huidige schoolgemeenschappen ---een unicum hè? Tja, de wind er onder houden , zo ik altijd heb gedaan, heeft denkelijk bijgedragen aan algemene goede gedragingen tegen de resp. ouders. Ach ja, ook niet altijd, maar kinderen zijn ook maar mensen hè met alle fouten, zo die daar zijn kunnen , want zelf ben je natuurlijk ook verre van foutloos .In ieder geval ben ik vandaag een tevreden blij mens . U heeft allen zeker schietgebedjes voor me gedaan hè ?
Wat betreft bezoekers - zag ik vandaag Brazilie er bij, daar verbaas ik me altijd over hoe en waardoor een ver land op zo'n onbelangrijke website komt , maar ik blijf dat erg leuk vinden. Het balcon wordt weer zwaar zwaar overdreven natuurlijk, ik kan ook geen maat houden . Dan hoor je, dat een tuincentrum voor €1 en € 1.50 boompjes heeft en daar gaan we weer hoor , maar ja , het is toch beter, dan hoe je in Amerika en ook wel eens bij ons , dikke oude zwaar opgemaakte vrouwen aan die apparaten ziet zitten, veel geld vergokkend, dus ach, men moet mij maar laten en vergoeilijkend een oogje dicht knijpen .
Erger is , qua ruimte althans dan hè , dat het zonnescherm niets helpt op het balcon , zodat jij zelf , alsook je planten levend, niet eens geroosterd worden , maar echt verbranden (ik neem de meervoudsvorm maar ), zodat ik mijn parasol maar weer heb teruggenomen , waartoe ik dan ook weer die tuintafel met dat gat er in terug moest nemen .( Diegeen aan wie ik het gegeven had wilde het graag kwijt hoor, dus niets aan de hand ) Het resultaat is, dat ikzelf blij in een soort klein bos zit en dat middelste dochter,( een straffe rookster , dus die MOET wel op het balconnetje) er amper aan bij kan , maar ja hè , het is MIJN balconnetje en ik ben duvels blij met al die planten daar, die me allen belonen met een verbazingwekkende groei en bloei .

21 april 2004

Tjeminee , sinds de ontboezeming EIND verleden week van het buurvrouwtje, is het hier sinds begin deze week een geloop van belang . Alle 3 de dagen nu al vanaf het BEGIN van de week zijn er vòòr tienen al steeds 3 à 4 personen geweest . ---Daarvoor kwam er echt niemand ---, dan alleen een zus , want blijkbaar heeft ze geen kinders of kleinkinderen . Er is niets met haar, want gister zagen we haar 2 maal op de gang en hebben nog met haar gelachen en ze liep als een kievit, bij wijze van spreken dan.
Onder de o.a. soort verpleegster, monteur , en ander personeel, ook statige man met aktentas , dus ja , haar leven schijnt ingrijpend opeens te veranderen .Onze stille gang na vertrek van de vergaderkamer is plots wederom in diepe belangstelling gekomen
De mevrouw van de gang kwam ook even (als vijfde) om met zwabber langs de kantjes te gaan, maar gelukkig leverde de plant geen bezwaar op .Daarvòòr vroeg ik de vermeende verpleegster wel of er wat was, omdat er al 4 personen zo vroeg waren geweest, maar nee, dat werd heftig ontkend . Natuurlijk hoor ik dat allemaal , want we wonen muur aan muur en de soort zorg met wagentje , die -niet -kwam werken stond al vrij vroeg zeer hard te schreeuwen voor haar deur. Enfin , dit buurvrouwtje vindt belangstelling meer dan leuk , dus dan is dit alles voor haar (hopenlijk) een prettige bijkomstigheid natuurlijk.
Zo en dan is er nu aanleiding tot een zeer ontevreden gevoel, want de te laat opgeladen mobile telefoon , die ik ZEER node kan missen , vroeg mij de pin en weigerde hem daarna in gebruik te stellen --als zijnde fout . Dat gebeurde een half jaar geleden ook al, maar ja , als ik toch een geboortedatum gebruik en een leeftijd , om niet te kunnen vergeten , dan vraag ik mij af , wat er dan mis is en waarom ik hem een half jaar geleden ook gewoon weer terugkreeg op dezelfde simpele code. Nee, nee , ik weet het, een leeftijd is variabel en een geboortedatum niet , maar ik hield 1 leeftijd aan . Echter , nu zit ik hè. Dan ga je zoeken voor raad aan T-Mobile eventueel dan maar en dan blijkt, dat je enkel raad kunt vragen via de telefoon, want echt nergens , zelfs niet bij de website, staat de e-mail .
Grote mappen met post tevoorschijn gehaald (bijna weer dus fitness daardoor vergeten ) , want er was mailcontact geweest destijds en ja hoor. Of het wat oplevert weet ik niet , maar ondanks dat het een goede beveiliging is bij diefstal , vind ik dit toch ook wel wat chaotisch voor de oorspronkelijke eigenaar , indien je je code niet meer weet en als ik van iedereen een euro zou krijgen, bij wie dat het geval wel eens of meerdere malen is geweest, dan heb ik een goede dag hoor, denk ik maar zo.
Au verdorie, ik die nimmer spierpijn ooit had heb nu een linkerschouder die fel ageert bij iedere beweging als sein , dat 15 of 20 kg toch voor pril begin wel teveel is geweest , maar ja. Adem vind ik toch ietsje beter nu en aangezien vele dingen roepen om verzorgd of opgeruimd te worden , sluit ik maar weer.

23 april 2004

Er is vandaag een unicum gebeurd, misschien door dat beetje fitness ?k heb n.l. een tusseninhalatie overgeslagen . Weliswaar verroer ik geen vin , want ik zit in het zonnetje (met mijn rug er naar toe , maar dat maakt niet uit) Het opgeknapte balconnetje , Je kan er je k... niet keren, maar dat hoeft toch ook niet? Dan keer ik hem maar niet hè? Hij zit goed zo.
Alles is fris en helder daar en zelfs mijn kanarie , wat een wijf dus nu toch echt wel blijkt te zijn roept jolig naar de voliere aan de overkant, waar de mannetjes om het hardst zingen verdorie.Waar iedereen mijn verdriet en angst las , wil ik nu even zeggen , dat het leven waanzinnig mooi ook kan zijn ., wederom zeg ik dat. Tja en nu wilde ik zeggen ----met niets. Dat echter is verre van waar , want met de krantenberichten en het TV journaal nog voor mijn ogen, weet ik , dat ons "niets" een paradijs is en zou zijn voor de slachtoffers nu weer van een treinramp in Noord-Korea en de vele slachtoffers van de duivelse oorlog in Irak .
Daar ga ik hier niet op door, maar ach , ach, wat zouden die mensen, die nu in ziekenhuizen liggen - op mijn balcon de hel veranderd zien in het paradijs, dus ik bedoel maar zo , er bestaat geen niets .Waar zon is, waar rust is, waar nog eten en helder water is , waar je gewoon naar het toilet kunt gaan( en je behoefte niet zomaar ergens moet doen ), waar je nog kleren hebt , waar je niet de kans hebt doodgeschoten te worden , ach en moet ik deze pagina nog verder vullen ?
Ik weet wel hoor, dat als ik nog wel eens goed adem heb , dat ik dan oneindig rijk ben en dat is geen melodrama, ik meen het uit de grond van mijn hart. Heb geen telefoon nu even meer , nee, dus geen contact, maar ach , in wezen werd ik nooit gebeld , gebruikte hem enkel zelf eigenlijk . Ook durf ik niet meer los te lopen haast en dat vind mijn innerlijk vreselijk, maar ik zag gisteravond ook dingen op TV van jonge mensen, dat ik dacht jee, hee, waar halen ze de moed vandaan, dus echt, ik schaam me dan diep , maar ja, andere dagen klaag ik weer tegen U aan
Zo, hondje sloeg weer erg aan , dus nu toch wel weer buiten adem door op staan en lopen naar de deur en dan staat er een jongen op de verlaten gang, die zei, dat hij zomaar even aan het kijken was bij mij , ja nou ja , van mij mag hij , misschien was hij elders op visite bij zijn oma en verveelde hij zich te pletter en ging hij zeker het huis verkennen . In dezelfde leeftijdscategorie droegen ze in Ruwanda kapmessen en houwelen en de palestijnen stenen en in alle landen, waar islamieten wonen zijn de jongeren nu actief en in gevaar ( ja ja, wacht effe , ook andersom daardoor weliswaar , dus wat moet ìk nu gaan kijken in dat bejaardenhuisje naar een verdwaalde jongeling hè?
Ach ja, daarom ga ik maar even verder nergens op in .Er is nog zon op het balcon en de uitlaatgassen van honderden auto's , die langs gieren, alla , we nemen nog een snufke.

25 april 2004

Ach en dan is het bij die ene gelukzalige dag gebleven , want de volgende dag was de nachtmerrie er in hevige vorm alweer. En nu, nu staat de zon zeer stralend weer aan de hemel, maar het is windstil en de adem wordt afgeknepen . Och mije . De planten staan bijna te verdrogen door de bij mij (dus nu al !!!! en het is pas 15 graden met zon ) haast verzengende hitte 's morgens op gang en 's middags op het balcon , de kamer gaat nog wel, maar in ieder geval , moet er in gang ,kamer en balcon dringend water op de planten gedaan worden , de hele kicksaus moet aldoor om de dag , het is bijna een stuk dagtaak inderdaad.
Bij de vissen , 2 op springen , eentje ergens zijn of haar eigen graf gegraven, hetgeen opgezocht moet worden , geeft de filter , alhoewel in nieuw aquarium dus pas anderhalve week geleden gedaan, nog slechts een pover straaltje , dus hulpeloos zie en weet ik dit alles weer , maar kan me haast niet bewegen . Nee , nee, nee , praktisch geen afwas De groep kleding, welke weg moet groeit gestaâg wederom , want nu kan er haast helemaal niets meer om die taille heen , omdat dat meteen een gevoel van ademgebrek geeft .Dan heb je dus met alles een maatje 38 en dan moet je het qua taille in een hogere groep zoeken? Nou, nee hoor , dan maak ik het , zoals mensen , die een te groot gangendiner achter de rug hebben, maar bij de bovenste knoop los.
Is gevaarlijk hoor , want dat doe ik natuurlijk bij autorijden ook, want dan knelt alles helemaal erg, maar zou je onverhoeds opstaan en er niet aan denken , brrr , wat een debacle en ontluistering ( je ziet het vaak bij die home-video's en de hele bubs in katzwijm dan, maar geef mijn portie maar aan fikkie , want ik zie liever een strak gespierd zongebruind lichaam, daar kan mijn geest nog steeds verliefd op worden en dat mag tegenwoordig) --------en dat nog wel nu dat haar wat leuker zit . Nee, daar moet ik nu toch niet aan denken(ik bedoel die broek of rok dus), of wacht eens, ja, daar moet ik juist wèl aan denken.Ook heb ik ontdekt , dat een oplossing , bedacht op de naaimachine ook geen soulaas bood , want met in beweging zijn moet het weer wat strakker , anders zakt het ook aldoor af. Moeilijk hoor . Middelste dochter zei meesmuilend, dat ik maar aan de bretels moest . Overwoog een klap om haar oren, maar je mag je kinders tegenwoordig niet meer corrigeren .Was grapje hoor , want we kussen nooit , dus dan ook geen tik.
Enfin, hier achter mijn computer zit ik veilig. op dat gebied en ook op gebied van adem , want stilletjes gezeten gaat het wel wat . Ik ben zo bang een gedachte te verspillen aan de komende winter, waarin alles potdicht moet zitten qua buitenlucht. ja ja een horror scenario.(?) Lopend door de gangen op weg naar de fitness ben ik aan het kijken vaak,( want ramen om open te doen ontbreken op de gangen, wat zeer logisch is qua veiligheid van de aldaar gedesorienterende bewoners ), maar echt niemand denkt er aan bij hitte die verwarmingen uit te doen of die piepkleine , ---echt piepklein ---, roostertjes even open te zetten bovenaan en dat is wel jammer , want dat deed me dus verleden jaar , --nu al blijvend geworden ondertussen --haast al meteen de das om.
Gebeurd is gebeurd ja, maar er toch echt wèl om getreurd.