Algemeen

This is a story about four people ,named Everybody, Somebody , Anybody and Nobody.
There was an important job to be done and Everybody was asked to do it .
Everybody was sure , Somebody would do it .
Anybody could have done it , but Nobody did it.
Somebody got angry about that , because it was Everybody's job.
Everybody thought , Anybody could do it ,
but Nobody realized ,that Everybody wouldn't do it
It ended up , that Everybody blamed Somebody ,
when Nobody did what Anybody could have done .

1977 Kermis

Vaders, pakt Uw porte-monnaie en neem vrouw en kinders mee .
Stort U in het strijdgewoel en omhult U met gejoel.
Aanschouw de achtbaan en nepgeest .
Voor een jaar bent U er weer geweest.
Al dat gebruis en dat geklater
is zoete herinnering voor later.
Als kroost zelf weer met kinders gaat
wordt er zeker wel weer eens gepraat,
nu, jaren ouder en bedaarder
over de kermisgang met moeder en vader.
En dat , ouders , is nu juist de clou !
Daarom alleen al !Naar de kermis toe !!!

1985
De tijd tikt onbarmhartig weg .
Je kunt hem niet stoppen, noch vasthouden.
Hij weet heg noch steg.

Jijzelf wel , jij weet de gedane route.
Heeft veel vreugde,maar ook verdriet gegeven .
Soms ook doe je boete...

kostbare momenten niet gebruikend
door zorgen er blindelings aan voorbijgegaan.
Soms onherstelbaar! Voor je geweten fnuikend.

Angstig benauwend is vader 'Tijd '
Op oudere leeftijd ga je dan beseffen .
Niet jìj, maar hìj behoort aan de eeuwigheid .

1989 Mist
Het water versmelt met de horizon ,
ook mijn gedachten vervagen.
Stilletjes droom ik weg ,
vervuld van vele vragen.

Waarom wordt het zo stil om je heen
met het vorderen der jaren ?
Doet een mens zoveel verkeerd ?
Had meer bijeen moeten vergaren?

Als een hamster op de toekomst .
Op vele plekjes verborgen .
Bij eenzaamheid weer opgezocht
voor dat ledige van morgen ?

Ja, dat is de enige oplossing om
het bezige leven te vergeten
met al z'n last en zorgen ,
wat toch het mooist van al mag heten.

1996
De doodskist van de dingen zal volgens mij een vuilnisemmer zijn .
Afstand gedaan van zaken , die wensen vervingen en ons nu niet meer ten nutte zijn .
De doodskist van de dingen zal dus een vuilnisemmer moeten zijn .
Maar soms belanden ze in kringen van mensen, groot en klein,
die artikelen sorteren op grof en fijn en die het werk in hun leven vervingen ,
dingen weggedaan met pijn,zo dierbaar , vaak gepaard aan herinneringen .
De doodskist van de dingen zal dus de vuilnisemmer zijn ,
maar ook die belandt in kringen, die nog niet het einde zijn ;
omdat zij blijven in mijn brein en mijn verdriet nog niet vervingen.
De doodskist van de dingen. W.-Y.-

Ben nu al oud en kijk iets terug .
Dat is een teken aan de wand,de jaren gaan zo vlug .

Het is een woord,ook wel een gebaar .
Plots kom je tot het besef, je bent al bijna .. jaar!

Je voelde je jong en zelfs nog sterk ,
maar ga je uitproberen , blijkt dat zwaar werk.

Maar--inwendig jong zijn en bovenal nieuwsgierig
kan je voor 'ouderdom ' behoeden .
't Houdt de geest nog tierig .

De officieuze cirkel is dan rond , twee-eenheid , blijheid,
Voornaamste zaak is, dat men ledigheid vermijdt .

1964

Zo'n wonderlijk wezen ben jij, mens .
Een schepsel zonder vaste tendens
. Maakt mechaniek , vervormt de aarde.
Beseft van niets de volle waarde.
Verandert, vergiftigt zonder verstand
de woonsteê van de mens, het land .
DDT, heroine, wat niet al,
reikend naar geheel verval.
Al gedaan met rasse spoed,
begaan in blinde overmoed.
Echter ..in vele dingen grijp je terug
en schept als 't ware een tere brug
naar wat eens was vervlogen tijd,
hetgeen nu lijkt een eeuwigheid.
Wat wil je dan? Terug of vergaan?
De dilligence of de maan ?
Onzeker sta je en weet het niet
in het besef, gevaar in 't verschiet.
Keer om ! Laat het heelal !
Wetenschap brengt soms verval/

1963
De herten roepen, de aarde klaagt.
Wat zou het zijn , dat hen mishaagt?
Zijn het de mensen en hun strijd ,
die overal barst van haat en nijd?
Of is het het misbruik der natuur ,
dat doorgaat tot het laatste uur ?
Is het de gewapende vrede of de atoom
van Horoshima of de valse econoom ?
Zijn het de raketten of enkel de basis ?
De wereldoorlog of enkel de nazi's?
Zijn het de zuilen of enkel de rijken ,
die dit roepen en klagen bereiken ?
Het zij zo, zo is het al eeuwen .
Eens is het geen roepen meer, maar schreeuwen,
schreeuwen , dat inluidt de ondergang ,
maar onbewust weten wij dat allang.
En toch , gestaâg leven wij maar voort ,
zoals het wel en zo het niet behoort .
Het leven immers is zo dierbaar .
Maar de aarde dan ?
Wie zorgt voor haar ?!

1970
Zijn de maanreizen alle millioenen waard.....
met geringe hulp aan mensheid , lijdend op deze aard ?
Zijn de oorlogen tussen de landen
alle mensenlevens waard voor een kleine grensverzetting
terwijl geen geschil wordt opgeklaard ?
Zijn de met gif gezonken schepen
de angst van de wereld waard ,
de angst , die ieder denkend wezen
als een marteling ervaart ?
Waarom zijn wij , als grote massa ,
saâmgevoegd als een spel kaart ,
behept met absolute onmacht ,
wachtend tot deêz storm bedaart ?

Omdat wij innerlijk zeker weten,
als op een schip, dat stuurloos vaart.
Eens zal daar een eind aan komen ,
De voor de mens onzichtbare kust , die naârt ! .

1970 vragen

Mam, wat is de zon en mam, wat is de maan?
De eerste is ons leven kind, de tweede waar de astronauten gaan

Mam, wat is de zee en mam ,wat is een storm ?
In de eerste loost de mens zijn vuil en in de tweede is de mens een worm .

Mam, wat zijn drugs en mam, wat is LSD?
't Eerste KAN gevaarlijk zijn,'t tweede brengt zeker gevaren met zich mee.

Mam, wat is een foetus en mam,wat is abortus ?
't Eerste zal eens een baby zijn,'t tweede zeg ik je later wel es.

Voor vandaag is het genoeg,je vragen vallen mij wat zwaar
Als je wat jaren ouder bent, wordt je alles zelf wel gewaar.

Als je dan een antwoord vindt en stelt het je tevreê ,
dan heb je van het leven wat geleerd of is jouw antwoord dan kort en bondig nee ?

1970 Vader

Een vader met zijn kind liep eens te wand'len in de wind.
Daar zag hij vrouwenrokjes gaan,even bleef hij aarzelend staan .

Het kind ,zeer ongeduldig trok , zijn vader toen haast van de sok
Het had ook zeer veel onbegrip voor de gevoelens "haan en kip"

Wazig keek de vader neêr en opeens wist hij het weer.
Hij was de vader van een kind,wat rokjes onbelangrijk vindt.

Ook was er een mama thuis.Zijn gedachten waren dus niet pluis.
Langzaam stapte hij maar weer aan .Als vader moet je verder gaan.

Ach vaders,dit heeft geen moraal,al bent U oud, al bent U kaal.
Moeder weet toch wel, wat U doet, maar wat vader doet, is lang niet altijd goed.

Het is een leuk gezegde 'de bok en het groene blad'
Maar vader, o, verdorie,MOEDER WIL OOK WEL ES WAT!